Exceptiopreiudicialis

quo partes litigabāt nullam habuit iuriſdictionem. Ergo ſentēta diffinituaque per eum lata fuit eſt nulla. ex tali cāactor vel tunc rem vel debitum petebatex alia cauſa vel agendi modus eſt variatus quia tunc ad hoc agebatur. nūc agitur ad illud ⁊cͣ. Uel tranſactio preaſſerta dolole ē inuēta. ⁊ nulla ex tali cauſa ⁊cͣ. De quibus replicationibus no. īalle. c. i. de excep. li. vi. ⁊ ī ſpe. d̓ excep.§. dicto. ver. Hoc qͦꝫ notādum. An iſteexceptiones priuilegiati opponi poſſintpoſt terminum dilatoriarū. late tractatIo. an. in addi. ſpe. de dila. §. i. Et ſibiplacet ꝙ ſic. per rationes quas ibi ad hͦinducit ¶ Si vero nec predicte exceptiones ꝑempt̓. reo ꝯpetūt. ſed habet aliquam actionem ꝯtra actorem. p̄t eū coram eodem iudice reconuenire. ſiue iudex ſit ordinatius ſiue delegatꝰ de mut̓.pet. c. vl. de reſcrip. diſpēdia. li. vi. Oſferat ergo reus tunc actori li. reconuentionalem āte lit. conteſt. Quia recōuentio habet fieri ante lit. conteſt. poſtea nōhabet locum recōuentio. ſcꝫ poſt lit. conteſt. Niſi premiſſa autē lit. conteſt. ꝓteſtatione de reconuentione facienda tūcfiat poſt lit. conteſt. in continenti. ẜm cōmunem opinionē doctorum Licꝫ Bernar. ⁊ Inno. videatur eā fieri poſſe. etiāpoſt li. conteſt. ⁊ ante concluſionem cauſe. Que opinio cōiter r̄probat̉. vt noin alle. c. i. de mut. pet. Quia recōuētiovt d̓t Io. de lig. ē verbū reſpectiuū concernens ꝯuentionē. ⁊ reſpectiua ſunt ſimul tꝑe. Etiam ꝓbat hoc ordo rubricarum ⁊c̄. Et tunc oblato libello reconuetionali huiōi cauſe ſic iure conuentione⁊ reconuentione ilia a te viciſſim ſcilicꝫmutuis vicibus tractāde ſunt. ⁊ ſimulvna ſententia terminande. de or. cog. c.ij. ⁊ in. c. iam alle. Ita ꝙ lit. conteſ. ſuꝑlibello actoris per reum actor etiam ſta-

tim conteſtabitur litem ſuper libello rei⁊ primo iurabitur ſuꝑ ꝯuentione. Secundo iurabitur ſuꝑ reconuētione. ⁊ ſicde alijs terminis ⁊ actibus in cauſis huiuſmodi obſeruādis ⁊ fiendis vt ibi no.Si tn̄ iudex aliter qͣꝫ ꝑ reconuētionemeſt iudex. circa obſeruationem talis viciſſidadinis ſibi latior eſt habens. De qͦꝑ Io. an. in ſpe. de reconuentione. §. videndum. Si āt reus neglexerit actoreꝫreconuenire ante lit. conteſt. vel in continenti poſt ꝓteſtatōe priꝰ facta. vt dcm̄eſt. Tunc ſi cauſa pendet coram delegato. ⁊ reus vult actori monere actionemQuia hoc non poteſt via reconuenti oīsoportet eū reſcriptū ad eundē iudicemimpetrare. vt in dicto. ca. diſpendia. §.reus qͦꝫ. Sed ſi cauſa eſt coram ordinario tūc reꝰ poterit actorē corā eo ꝯuenire qn̄cumqꝫ. ſi eſt ordinariꝰ ꝑtis vtriuſqꝫ. ſed tūc ceſſabit viciſſitudo ꝓceſſus.qꝛ q̄libꝫ lis tūc currit in arte ſua:¶ In certis tn̄ caſibus nō admittit̉ reconuentio. vt ſi actor ꝯuenit reū poſſetſorio .ſ. interdicto. Unde vi. non poterit actor ꝑ reum reconueniri niſi de aliaſpoliatōne. vt. in. c. vl. de or. cog. ⁊ ibietiam de ſpoliatione in modis exceptōnis oppoſita. ⁊ in. c. ij. de ordi. cog. ⁊ inc. frequens d̓ reſti. ſpo. li. vi. hoc veruꝫ ēactore inuito ſed eo ꝯſentiēte ꝓcedit reconuentio. vt de reſti. ſpo. c. i. Et caſusin quibus locum non habet reconuētiono. de arbi. cum dilectꝭ. ⁊ in glo. ſuperea. An autem actor debeat habere inducias deliberatorias ſuper libel lo rei conuentionali no. de mut. peti. c. i. Et dicitur ꝙ ſic ſi voluerit. Unde malicioſi aduocati eorum adueniente termino quodent reſpondere libello actoris ſi deficiunt eis exceptiones ad protelandum ⁊differendum lit. conteſt. porrigunt libellum reconuentionalē. vt nō tn̄deant