Titatioordinarij

epiſcopi ſeruare debent ⁊ ita ſeruantcuriales Et etiā quandoqꝫ alij iudicesmaxīe d̓legati An āt teneat citatō ⁊ artꝫin caſu ꝯuerſo ſcꝫ ſi citatio decernit̉ dieferiato vt citetur reus ad diē nō feriatūibi etiā no. ꝑ doc. Et finaliter tenet ibiIo. an. in nouella ꝙ teneat talis citatōEt diſtinguit ibi triplice actū in citatōeprimꝰ actus eſt preceptū de die citādo.Secūdus eſt illiꝰ p̄cepū executio .ſ. ipſius citātis actus. Terciꝰ eſt ꝓceſſus extali citatione inchoatus. Primꝰ actus.vt d̓t. non reqͥrit cauſe cognitionē. Etideo p̄t fieri die feriato vt in. l. fi. C. defer̄. Secūdus actus ex eadē rōne ſil̓r p̄tfieri die feriato. Terciꝰ actus eſt qui ēinchoatiuꝰ ꝓceſſus. iſte cū habeat cauſecognitionē tali die non p̄t expediri. ⁊ remittit ad ſpe. ti. de citatōe. §. i. ver. Itēꝙ citatio Io. cal. etiā tenet ꝯtrariū. Etinter alias rōes mouet̉. qꝛ citatio eſt deꝓceſſu etiā ꝑ ſe ⁊ principaliter. vt in decre. qm̄ de ꝓba. Pro hac facit. qꝛ ꝑ talem actū perpetuatur iuriſdictio eo ꝙ ēactus iudicialis vt no. de offi. dele. licꝫExquo ergo eſt iudicialis nō debet fieridie feriato ⁊ eſt forte hoc tutiꝰ. ⁊ ita ſeruatur. Qn̄ aūt ſit citatio vt. x. die ꝯpareat. an tunc dies receptōis ſeu inſinuationis lr̄aꝝ citatōnis ꝯputetur in numero dierum expreſſoꝝ. no. Guil. in ſpec̄.de cita. §. viſo. ver. penul. Et de dila. §.i. ꝟ. ſꝫ pone. Et tenet ꝙ non cōputetur.Item in forma citationis non poſui decerta hora .ſ. cōparess die tali hora taliterciatū vel velꝑaꝝ ⁊cͣ. Exqͦ ergo nō eſtp̄fixa certa hora dꝫ iudex expectare reuꝫad finē diei .ſ. vſqꝫ ad illā horā qua pōtin cām qꝛ incūbit ante noctis tenebrasexpedire. de offi. dele. cōſuluit. De gr̄atn̄ p̄t eū expectare vſqꝫ ad diē ſeq̄ntemvt ibi. Item nec de loco ſit mētio. qꝛ ordinarius certū hꝫ locū ſiue ꝯfiſtoriū vt

ſupra dixi Secus in delegato. Un̄ ip̄edebet certū locū aſſignate de reſcrip. olī⁊. c. fi. Dicitur in forma cōpareas legittime Un̄ p̄t cōparere ꝑ ſe vel per ꝓcuratorem. vt poſtea dicā. Et delegatus regulariter non p̄t quē citare vt perſonalit̓corā eo cōpareat Fallit in caſibꝰ hoc dequibꝰ in. c. i. de iudi. li. vi. Item dicit̉q̄rimonijs talis rn̄ſurus Et nō exprimitur cauſa ꝓpter quā citatur. Sꝫ per talēcitationem non inducitur litis pendētiavt in cle. ij. vt lit. pen. Ad hoc ergo ꝙ citatio faciat litem pendere ad effectuꝫ ꝙnihil poſſit innouari. requiritur ꝙ citatio ſit inſtruens. videlicet ꝙ ꝑ eā ꝯſtetſuper qͦ debeat reꝰ ꝯueniri. Item ꝙ a cōpetenti iudice ſit facta. ⁊ ꝙ peruenit adnoticiā citat vt in cle. i. vt lit. pen. Dehoc tn̄ an in citatōe ſit cā exprimenda ⁊quare fiat no. per Io. an. in addi. ſpe. §i. ſuꝑ ver. Item ꝙ in ea nulla cauſa Ibividetur tenere ꝙ exprimēda ſit cauſa ꝑrōnes pl̓es quas ibi addutit. ſed cōiternon ſeruatur Itē citatus citatur ſolū vtreſpondeat querimonijs actoris in cauſis in quibus poſſet procedi lit. non cōteſt. De quibus ſupra feci mentionemPoſſet reus a principio citari ad totaꝫcauſam ſcilicet ad procedendum ⁊ adprocedi videndum in tali cauſa ad omnes ⁊ ſingulos actus incumbētes ſeruatis terminis d̓bitis ⁊ conſuetis vſqꝫ addiffinitiuam ſententiam incluſiue cumoībꝰ ⁊ ſingulis actis actitatis ſcripturis litteris ⁊ munimentis quibus in negotio huiuſmodi vti intendit ⁊ ſe iuuare. cum intimatōne ꝙ ſiue comparueritvt prefertur ſiue nō. nos nihilominꝰ incauſa predicta prout iuſtum fuerit ipſiꝰcitati contumaua ſeu abſentia nō obſtāte procedemus ⁊ eo vlterius non niſi ꝑvaluas eccīe p̄dcē citato Et q n̄ talis eſtcauſa priuilegiata ⁊ eodē mōdo citatur