¶ ActusUltatōis

non oportet eū ꝓpterea poſtea ad ſingulos actus de nouo citari. Alias ſi nō eſtcauſa priuilegiata in ꝓceſſu. vel ſi eſt talis citatio ꝙ iſto modo non eſt citatus.ſed ſoluꝫ querimonijs reſponſurus. ⁊cͣ.tunc d̓portet ipſuꝫ ad ſingulos actus vocari. vt videtur dicere Guil. in ſpe. de cita. §. viſo. Dicit tamen ibi Ioh. an. inaddi. ꝙ hoc ꝓcedit vbi iudicium non ēin loco remoto a dyoce. citati? puta incuria. Nam tūc qꝛ eſſet difficilimū citationes ꝓ ſingulis actibus mitti poteſt ꝓcedi ad examinationem cauſe ⁊ diffinitionem ſiꝑs non venit. Si āt pars venitvel ꝓcurator citabitur ad ſingulos actꝰetiam ſi in vno fuerit cōtumax. De quoplenius per Io. an. ī addi. ſpe. de cita.§. viſo ſuper ꝟ. dominus autem meus.De cōminatione quid debeat fieri dixi⁊ remiſi ſuper forma citationis delegatiNon tamen cōminatio talis facienda ēde neceſſitate. nec habet vim perempt̉.niſi alias peremp. exprimatur. de quo īſpe. de citatione. §. viſo. ꝟ. ſed queriturIn fine citationis ponitur datuꝫ ⁊cͣ. necſubſcribuntur teſtes. ⁊cͣ. quia ſufficit litteram citationis eſſe ſigillataꝫ figillo iudicis. ſiue ſit anteiudicialis ſiue de iudicialibus. vt no. in. c. qm̄ de ꝓba. Citationes tamen que emanant de curia rediguntur per tabellioneꝫ in publicam formam. ⁊ hoc eſt tutius ī arduis maximecoram delegato. Et tantū de decreto citationis ⁊ eius forma que tamen extendi poteſt ſicut viſum fuit expedireDe actu citationisUnc Vide a gemmꝰ d̓ipſius citationis qualiter iſtele debeat habere cui cōmittitur citatio facienda per litteras vel voce viua. qꝛ debet accedere ipſum citanduꝫ ⁊ citare ẜmꝙ ſibi eſt iniunctum. ſi citandus copiaꝫ

ſui facit. Si non poteſt eum habere ꝑſonaliter. de hoc ꝓteſtetur ⁊ de diligentiacirca hoc facta. Et ſemꝑ citandus eſt qͥsſi inuenitur. d̓ eo qui mit. in poſſ. ca. re.ẜ. ca. vl. Si non inuenitur citetur ꝓcurator eius. ſiquem dimiſit. queꝫ dimittere tenetur qui ſe abſentat. maxime ſiſemel eſt citatus. de ꝓcura. dilectus. deeo que mit. in poſſ. c. fi. Si ꝓcuratoreꝫnon dimiſit. faciat citationeꝫ ad domū⁊ requirentur amici. de quo in. c. cauſaꝫque. de do. ⁊ contu. ⁊ ibi in glo. ⁊ in. c.vl. e. ti. ⁊ in. c. vl. de eo qui mit. in poſſ.Item in eccleſia in cuius ꝑrochia degꝫ⁊ moratur cū populus cōueniret ad diuina. Et traditur certa forma in citatiōevidelicet in tali vel tali loco publiceturEt iſta forma eſt ſeruanda in. l. diligenter. ff. mandati. in. c. cum dilectus. de ẜſcrip. vt incitationibus que emanant acur̄. In quibus ſcribitur ſi eius copiāhabere poteritis. Alioquin in domo habitationis ſue. ⁊ ī eccleſia cathedrali ⁊cͣ.Non tamen debet citans intrare domūcitandi eo inuito ⁊cͣ. de quo in ſpe. de cita. §. ſequitur. ver. ſed an reo. ⁊ in clecauſam. de elec. Et dicitur abſens quieſt extra prouinciaꝫ. vt ibi notat̉. Quādiu ergo quis copiam ſui facit. non eſtcitandus ad domum. quia ad citationeꝫad domum recurritur quaſi ad vltimumrefugium. vt no. Hoſti. de do. ⁊ cōtu.cauſam que. niſi in caſibus ī quibus etiam ſufficit prima vice. Et quādo habetlocum citatio ad domum plene no. perInno. ⁊ alios in. c. vl. de eo qui mit. inpoſſ. immo non ſufficeret denūciari ꝓcuratori ſi ipſe ē preſens. Ita tenet Uīcen. in. c. vlti. de do. ⁊ contu. Et quādolocus citandi non poteſt tute adiri. papa mandat citationem fieri per edictumDe quo d̓ iudi. c. i. in cle. Et poteſt iſtecui cōmittitur citatio faciēda per alium

b