¶ Titatioordinarij

tem deſiderat. vt in capittulo cum ex litteris de reſti. in ītegrum. Et ſic venit invſum ꝙ cōmuniter mittunt iudices vnicam citationem peremptoriā. ⁊ valet.Nec ob hoc ſolum poteſt appellari vt dicit Inno. in preallegato capitulo p̄mode dila. Ubi dicit ꝙ ſola peremp. aſſignatio prima vice facta non eſt ſufficiēscauſa ad appellandum. Debꝫ tamen cōtiuere iſtud peremp. competentia interſticia ⁊ interualla temporū. vt viceſimaquarta. q. iij. de illicita ⁊ no. in capitulo primo de dila. Et quanta tempora ⁊interualla continere debeat hoc eſt arbitrarium ⁊ arbitrabile a iudice ex diſtantia vierum. negotij ⁊ perſonarum ac tēporis qualitate. vt in capitulo. cum exlitteris de reſtitu. in integrum. no. in capitulo primo de dilati. ſupra allegato.De quo etiam in ſpe. d̓ citatione. §. nūcde temporū. Si tamen fierent tres citationes tunc ſi reus in primo citationistermino non venit reputatur contumaxquo ad hoc vt teneatur actori comparēti ad expenſas vt no. de procur. querelam. Et in ſpe. titu. de expenſis. §. iuxta.verſic̄. ſed queritur. ſed pro contumatiahuiuſmodi non inferūtur reo alie penecontumacie. quia non conſtituitur contumax quo ad hoc vt poſſet pro tanto excōmunicari vel miſſio contra eum fierivt in. c. vl. d̓ do. ⁊ contu. Niſi in primacitatione reſponderet ſe non venturum.quia tūc ꝯtumatia eſſet notoria. ſi ergoin citatione nō eſt verbum peremp. citatus non ꝯparens excōmunicari nō poteſt nec patietur miſſionem ſaltē ſi citatus nō eſt ante iudiciū. Qd̓ aūt de citationibus iudicialibꝰ q̄ occurrunt in proceſſuⁱ iudicij faciēdū ē poſtea patebit.Sꝫ qn̄ citatio eſt vnica ⁊ perēp. licꝫ tresterminos contineat ſufficit vno termīoꝯparere. ⁊ ſolū poſt vlumū locus ē pe-

ne. De hoc in ſpe. de cita. §. viſo. Et perIo. an. in addi. ſpe. ſicut in ꝓceſſibꝰ executoris ⁊cͣ. Itē d̓r in forma vt tali dieꝯꝑeas ſi ponit̉ ī citatiōe ꝯꝑeas feria. vivel die mercurij. intelligit̉ de ꝓximaferia. vi. vel die mercurij. per. l. eū quiff. de ꝟ. ob. notat̉ in. c. expoſuit de di la.Si autem dies illa ſit feriata in qua vocatus eſt reus an artet citatū ad ꝯparendum. Unde hoc poteſt cōtingere dupliciter vl̓ quia exprimitur in citatione cōpareas tali die dominico vel non exprimitur. ſed dicitur compareas. x. die. ⁊in iſta die incidit dies feriata. Innocē.in ca. vltimo. de fer̄. poſt recitationē opinionū videtur placere finaliter ꝙ licꝫ incitatōne exprimatur error dicendo compareas die dominico vt extūc in cauſaprocedamꝰ fiue error tacite inſit. vtputa dicitur in citatitione compareas decima die. ⁊ illa in diem dominicum incidat ꝙ ſemper citatus comparere teneatur. Ratio quia in citatione duo videntur mandata. videlicet ꝙ tali die cōꝑareat ⁊ ſi illa die non debet vel non poteſt nihilominus videtur ſibi mandatūꝙ ꝯpareat quanto citius facere poteſt.Hoſti. tenet ꝯtrarium. ⁊ cum eo videt̉tenere Richardus de ſenis. Io. caldrini videbitur ibi dicere ꝙ ſi error taciteinſit tūc teneat citatio quia tenuita prīcipio. Unde licet tunc caſus ſuperueniens mandatū ſuſpendat non tamē ex toto relaxat. ⁊ ita ſequenti die tenetur cōparere Secus ſi error eſt expreſſus. qꝛtunc negat cito tionē tenere. Ad hoc euitandū hodie iudices ſunt cauti dicendoin citatorio. x. die ꝯꝑeas ſi iuridica fuerit. alioquī ꝓxīa die iuridica ſeq̄n. Un̄ꝯſuluit Io. an. in alle. c. vl. d̓ fe. ꝙ hāccautelā Iudices teneāt maxīe. Quiapoſſꝫ eē ꝙ apd̓ iudicē n̄ eēt dies feriatꝰ⁊ apd̓citatū eēt vt ibi pꝫ ꝑ tex. qͦſ ſiugl̓i