PHILIPPICA NONA

Cæſarem pro. P. R. ante idus martias adierīt eis fraudi ne ſit ꝗcū. M. Antonio fuerint. Si quis eorum qui cum. M. Antonioſunt: fecerit: Quo honore: præmio ue quis dignus eſſe uideatur? uti. C. Panſa: Hircius conſul alter: ambo ue ſi eis uideat̉de eius honore: præmio ue prīo quoqꝫ die ad ſenatum referāt.Si ꝗs poſt hæc ad Antonium profectus ſuerit præter. L. Varium Senatum extimaturum eum cōtra. R. P. feciſſe.Finis Philippicæ octauæ.M. T. C. in. M. Antonium Phillippica Nona.Ellem dii īmortales feciſſēt. P. C. ut uiuo potiusSer. Sulpitio gratias ageremus: ꝗͣ mortuo honoIres quæreremus. Nec uero dubito quin ſi ille uirrenūciare legatiōem potuiſſet & reditus eius uobis gratus fuerit. &. R. P. Salutaris futurus. Nō quod. L. Philippo &. L. Piſoni aut ſtudium aut cura defuerit in tāto officio tātoqꝫ munere? Sed cum Seruiꝰ Sulpitius ætate illis an̄ iret: & ſapientia oīhus: ſubito ereptus totam legatiōem orbam: & debilitatam reliqui. Quod ſi cuiꝗͣ iuſtus honos habitus ē in morte legato: īnullo iuſtior ꝗͣ ī Seruio Sulpi. reperietur. Cæteri ꝗ ī legationemortem obierunt. ad incerrum uitæ periculum ſine ullo mortis metu ꝓfecti ſunt Ser. ſulpitius cum aliqua perueniendi adM. Antonium ſpe ꝓfectꝰ ē: nulla reuertendi. Qui cum ita affectꝰ eēt: ut ſi ad grauē ualitudinē labor is acceſſiſſet. ſibi ipſidiffideret: nō recuſauit quominꝰ uel ī extremo ſpiritu ſi quamopem. R. P. ferre poſſet. experiretur: itaqꝫ nō illum uis hyemisnō niues: nō lōgitudo itineris: nō aſperitas uiarum: nō morbuſīgraueſcēs redardauit: Cumqꝫ iam ad cōgreſſū colloꝗūqꝫ eiusperueniſſet: ad quē erat miſſus: in ipſa cura & meditatōe obeūdi ſui mūeris exceſſit e uita: Vt igit̉ alia ſic hoc Panſa præclareꝙ nos ad ornādū. Ser. ſupitiū cohortatus es: & ipſe multa dixiſti copioſe de illiꝰ laude: quibꝰ a te dictis nihil præter ſententiādicerem niſi. P. Seruilio relpondendum putarē: qui hūc honorem ſtatuæ nemini tribuendum cenſuit: niſi qui ferro eſſet inlegatione interfectꝰ. Ego autem. P. C. ſic interprætor ſenſiſſeMaiores nr̄os ut cām mortis cēſuerīt: nō genꝰ eē q̄rēdū. Etenīcui legatio ipſa mortis cā fuiſſet eiꝰ mōumentū extare uolue-

Fraudi ſit: pœnæ. Quaqꝫ: quocunqꝫ die: quando eis libuerit.Eeruius Sulpitius ꝗ primū in orādo. aut certe optimū poſt. M. Tulliū locum tenult cū aliqn̄. Qu. Mutiū Sa uolā de re amici ſui conſuluiſſet & de iure ſemel ſibi atqꝫ iterū īterrogāti: ille rn̄diſſet: neqꝫ tn̄ ꝑcepiſſet: dixiſſetqꝫ Mutiꝰ: Turpe eē Patritio & cās orāti ius in quouerſaret̉ ignorare: uelut cōtumelia cōmotꝰ iuri ciuili oꝑā dedit. euaſiqꝫ oīs hūani & diuiIni iuris ꝑitiſſimꝰ. Ciceroni extitit admodū familiaris: qd̓ & eiꝰ ad Ciceronē & Ciceronisad eū īdicat epiſtolæ. & ſi: aliqͣqn̄qꝫ īteruenit offēſio. Sed tūcp̄cipue: cū. L. Murenā ab eo reum factū deſendit Cicero: Legatꝰ cū. L. Philippo: &. L. Piſone ad. M. Antoniū Mutinā &D. Brutum conſulē deſignatūobſidētē. cū aduerſa teneret̉ ualitudine: ꝓfectꝰ ē: ſed pene impulſus nō tn̄ inuitus: ut reipu.ſi poſſet: ꝓdeſſet: ꝑuenit ꝗdemad Antoniū an̄ꝗͣ tn̄ mādata expōeret ſenatus diſceſſit e uita.Actū ē ī ſenatu de eo honorādo: cūqꝫ ſtatuā ei ponēdā cenſeret Cicero plures & in primis.P. Seruilius non ſtatua: ſed ſepulchro hōrādū ducebāt: legēqꝫ illis dūtaxat ꝗ interfecti ī legattōe fuiſſet: ſtatuā poni velleaſſerehāt: Cōtradicit Cicero:& æquæ ponēdā oībus qui inlegatione mortui eſſent maiores lege probat ſēſiſſe. Exorditur ꝑ deſiderium homīs defuncti & ꝑ adēptū cōmodum: ſedbreuiſſime nartat & ꝗdē aptiſſime ſubiicit deinde diuiſionēquā plures & pulcherrimæ ſequunt̉ ꝓbationes & refutationes ēt additis ꝑ exēpla exornationibus. Genus cauſæ eſt ꝑtīdeliberatiuū & hoc principaleSuadet̉ enī ponēdam ſtatuamSulpitio. ꝑtim demonſtratiuūſed incidēs cum laudatur ſulpitius: Status uero legitimuꝰ exſcripto & ſnīa: nam aliter legēaduerſarii: aliter interpretaturCicero. Sapientia: erat enīinris conſultiſſimus. Ereptus imatura morte. Orbaniueluti orbam. Ad incertamea metuētes quæ metuere omnes poſſunt. Nulla reuertēdi: graui ualitudine oppreſſus& ui morbi. Ita affectus eētita ſeſe haberet. Sibi ipſi diffideret: ſpem de uita ſua nō haberet. Obeundi ſui muneriſexequendi. Qui hunc hoEorum: maiorum. Lartes Tolumnius: fidenæ ſtadiis. xl. ab urbe diſtabant: ciultas olim magna & ponorem ſtatuæ: diuiſio eſt.pulo frequens Romanorum etiam colonia. Hæ ad Lartem Tolumnium Veientium regē defecere: quatuor miſſi ſunt a ſenatu legari quos Cicero inferius nominat: qui noui conſilii cauſam quærerēt: eos fide