PHILIPPICA OCTAVA
uiro quem nos Senatus Conſulto collaudarimus: poterit ne eēpactꝰ Antoniꝰ? Quid Cæſari ꝗ illū urbe. ꝗd. D. Bruto. ꝗ Gallia ꝓhibuit? Iā uero ipſe ſe placabit & leniet prouintiæ Galliæ aqͣ excluſus & repudiatus ē. oīa uidebitis. P. C. niſi ꝓſpicitis plena odioꝝ: plena diſcordiaꝝ: ex ꝗbꝰ oriunt̉ bella ciuilia. Noliteigit̉ uelle: quod fieri nō pōt. & cauete ꝑ deos immortales. P. C.ne ſpe pn̄tis pacis: ꝑpetuā pacem amittatis. Quorſum hæc oīsſpectat or̄o? ꝗd. n. Legari egerint nō dū ſcimꝰ: at uero erecti:citati: parati: armati animis iā eē debemus: ne blāda: aut ſupplicior̄one: aut æꝗtatis ſimulatione fallamur. Oīa fecerit: oportetquæ interdicta: & denūciata ſunt: prius ꝗͣ aliꝗd poſtulet: Brutū exercitūqꝫ eius opugnare: urbes & agros ꝓuintiæ Galliæ populari deſtiterit. Ad Brutū adeūdi Legatis poteſtatē fecerit: exercitū citra flumē Rubiconē eduxerit: nec ꝓpius urbem miliapaſſuū ducēta admouerit: fuerit in Senatuſ. P. qꝫ. R. ptāte. hæcſi fecerit: erit ītegra ptās nobis deliberādi. Si Senatui nō paruerit: nō illi Senatꝰ: Sed ille. P. R. bellū īdixerit. Sed uos moneoP. C. libertaſ agit̉. P. R. quæ ē cōmēdata uobis: uita & fortunaoptimi cuiuſqꝫ: quo cupiditatē īfinitā cū īmani crudelitate iampridē intendit Antonius. Auctoritas ueſtra quā nullā hēbitis:niſi nūc retinueritis: tetram & peſtiferā beluā ne īcluſam & cōſtrictā dimittatis: cauete. Te ip̄m moneo Pāſa. ꝗͣꝗͣ nō eges cōſilio: quo uales plurimū: tn̄ & ſūmi gubernatores ī magnis tēpeſtatibꝰ a uectoribꝰ admōeri ſolēt. hūc tuū tātū apꝑatū tāqꝫ p̄claꝝ ne ad nihilū recidere patiare. Tp̄s hēs tale: qͣle nemo hūitunꝗͣ. Hac grauitate Senatꝰ: hoc ſtudio Equeſtris ordinis: hocardore. P. R. potes ī perpetuū metu & ꝑiculo Rē pu. liberare.M. T. C. in. M. Antoniū Philippica Octaua.
Interdicta: uetita. Induxerit: perinde habeatur: ac ſi induxerit.Quo: ad quam fortunam & uitā.Auectoribus: iis qui uehuntur: utrūqꝫ tamen ſignificat uector: & quiuehit: & ꝗ uehitur.Vperiorē Cicero habuerat orationē: & ut contra Antonium qui Mutinā obſidebat: &. D.Brutū conſulem deſignatum oppugnabat. bellum tandem decerneretur ſuaſerat. Cūqꝫ eorū ualuiſſet ſententia: qui non bellum appellandum: ſed tumultum potius cenſebant: hacoratione &. L. Cœſaris ſententiam cur: ſit dicta uidetur īterprætari: & illorum arguit ac deridet īſcitiam. qui aliud tumultum eſſe ꝗͣ bellum interpretabantur: cum bellum poſſit ſinetumultū eſſe: ſine bello tumultus eſſe nō poſſit. differunt .n.qd̓ genus & ſpecies & qd̓ animal & homo: nam nt homoomnis animal eſt: ſic omnistumItus bellum quod idē nonerit ſi conuertas: ut omne animal ſit homo: & omne bellumſit tumultus: ea enim dumta..xat bella quæ uicina eſſent: tumultus uocauere Romani: inquibus periculi uicinitate timor eſſet multus. Bellum igitur & quidem grauiſſimum ꝓbat eſſe. Confutatii autem aliorum ſententiis & in primis.Qu. Fuſiſ caleni: ſuam in exitu orationis: qͣ ſit oſtendit. Eſtautem hic finitionis ſtatusqui coniecturam ſequitur: nāqui non poteſt dicere non factum aliquid proximum habet: ut dicat non hoc nomine appellādum quod factumeſt: eſt autem finitio rei propoſitæ propria & dilucida ac breuiter comprehenſa uerbis enūciatio. conſtat enī genere: ſpē:differentiis: propriis: & in hacquidem cauſa ſic precedit finitionem conteſtura. hoſtis eſt:Antonius non eſt hoſtis: ſedhoſtem eſſe probatum eſt pluribus coniccturiſ ꝙ laudatæ legiones quæ eis deferuerunt: ꝙlaudatus & honoratus Octauius ꝙ commendatus Decius &prouincia Gallia: ꝙ conſulemdeſignatum & coloniā populi ro. oppugnaret: prouīciāqꝫuaſtaret: ſequebat̉ reprimēdūeſſe: Cicero dicebat bellum cōtra hoſtem decernendum: ii ꝗbus aſpeꝝ nimis hoc uidebat̉& ꝗ Antonio fauebāt: nō bellū eē. ſed tumuliū cēſebāt appellādū qͣſi tumultꝰ leuius ꝗddam bello eſſet. Ci. multo grauius oſtendit & bellum omnino eſſe. Exorditur autem ſtatim per expoſtulationem cum conſule Panſa: &ad ipſam rē ꝗͣ primū accedit. Cōfuſius ꝑtuturbatius. Paꝝ ſuſtinere: ſtatī .n. inclinaſti: & ueluti uictus terga dediſti: ſuſtinemus .n. in bellis irruētiū īpetū. Ea uirtus: fortitudo & cōſtātia. Id uerbū: belli. In diſſēſione: multoꝝ cōcertatione. Ad leuitatē: ad eos ꝗ leuius ſe putabāt uerbū q̄rere. Propēſior. inclinatior.