IN. M. ANTONIVM
ꝗd non legato Antonii Cotule conceſſimus? cui portas huiusurbis patere ius nō fuit: huic hoc tēplū patuit. Huic aditus inSenatū fuit: huic externo ſnīas nr̄as ī codicillo & oīa uerba referebant: huic etiā ſe ſūmis honoribꝰ hi cōtra dignitatē ſuā uēditabant. Odii īmortales qͣ magnū eſt ꝑſonā in. R. P. tueri prī.cipis? quæ nō animis ſolū debet: ſed oculis ſeruire ciuiū domūrecipere legatū hoſtiū: in cubiculū admittere: & reducere hominis ē nihil de dignitate: nimiū de periculo cogitantis. Quodaūt eſt periculum? Nā ſi maximū indiſcrimē ueniet̉: aut libertas parta eſt uictori: aut mors expoſita uicto: quoꝝ alteꝝ optabile eſt: alteꝝ effugere nemo pōt: turpis autem fuga mortisomni eſt morte peior. Nā illud ꝗdem nō adducor credam: eēquoſdā qui inuideant alicuiꝰ conſtantiæ & laboribus: qui eiꝰperpetuam in. R. P. adiuuanda uolūtatem & a Senatu: & a R.P. probari moleſte ferant. Omnes ꝗdet id facere debebamuseaqꝫ erat nō modo apud maiores noſtros. ſed etiam nuper ſumma laus conſularium uigilare cogitare: adeſſe animo. ſemperaliquid pro. R. P. aut facere: aut dicere: Ego. Q. Sceuolā Augurē memoria teneo bello Marſico: cū eſſet ſumma ſenectute& perdita ualitudine quotidie ſimul atqꝫ luceret: facere omnibus conueniendi ſui poteſtatem: neqꝫ eū quiſꝗͣ illo bello uiditin lecto: ſenexqꝫ & dedilis primus ueniebat in curiam huius induſtriam maxime equidem uellem ut imitarētur ii: quos oportebat. Secundo autem loco ne alterius labori inuiderent: EtenīP. C. cum in ſpem libertatis ſexennio ſimus ingreſſi diutiuſqꝫſeruitutem perpeſſi ꝗͣ captiui frugi & diligentes ſolent quas uigilias? quas follicitudines? quos labores liberandi. R. P. cauſaterius: meo. Iam ſexēnio: iā. recuſare debemus. Equidem. P. C. quanqͣ hoc honore uſi togati eſſe ſolent cum eſt in ſagis ciuitas: ſtatui tamen a uobis cæteriſqꝫ ciuibus in tanta atrocitate temporis: tantaqꝫ perturbatōeP. R. non differre ueſtitu. Non enim ita gerimus nos hoc bello conſulares ut æquo animo. P. R. uiſurus ſit noſtri honoris īſignia: Cum partime nobis ita timidi ſint: ut omnem ii. P. R.beneficiorum memoriam abicierint: partim ita a. R. P. auerſiut huic hoſti ſe fauere præ ſe ferant. Legatos noſtros ab Antonio deſpectos eſſe & irriſos facile patiantur. Legatum Antoniiſubleuatum uelint. Huic enim reditum ad Antoniū prohiberi negabant oportere: & in eodem excipiendo ſententiam meam corricebant: quibus geram morem? Redeat ad Imperatorem ſuum Varius: ſed ea lege ne unquam Romam reuertatur.Cæteris autem ſi errorem ſuum depoſuerint: & in. R. P. gratiam redierint: ueniam & impunitatem dandam puto. Quasob res ita cenſeo: Eorum qui cum. M. Antonio ſunt: qui ab armis diſceſſerint & aūt ad Panſam aut ad Hirciū Cōſſ. aut adDeciū Brutum Imperatorem. Con. deſignatum. Aut ad. C.
Tēplū: ubi hēbat̉ ſenatus.Referebāt. ꝗ Antonio fauebāt: ſe natoꝝ ſnīas referebāt incodicillos hoc ē libellis mādabāt & deſcribebāt: dabātqꝫ Anconii ad ſenatū legato cōtulæ.Sūmis honoribꝰ .ſ. functi.Ii Atonio fauētes. Vēditabāt: uēdere & addicere quodāmō uidebant̉. Perſonā: decoꝝ. Legatū: Cotulā. Reducere: honoris gr̄a & deducimꝰdomo ī foꝝ: & reducimꝰ domū. Alteꝝ liberratē adipiſeſNā illud ꝗdē: occurrit qōni& fieri hoc timore dicit ſuſpicari: n̄ īuidia aliqua ī ſe Qu.Sceuolā: is eſt de quo ī Lœlio.Qu. mutius augur ſceuola. fuit aūt. P. filius: eo p̄ceptore iuris cinilis uſus ē Cicero qd̓ ip̄etradit li. d̓ claris oratoribꝰ: An̄Syllā & Q. Poͣpeiū cū Craſſo cōſulatū geſſit: quo cū ēt cēſura functꝰ ē. Pōti. erat maxi.cū mariana clade ī ſenatu occiſus ē: & fluuio īmerſus. Liuiusli. lxxxvi. ī ueſtibulo Veſtæ dūfugeret tradit necatū. Bellomarſico: qd̓ cōtraMarſos geſtū ē tꝑe: belli ſocialis: qd̓ & italicū dr̄: cū diuerſis ī locis bellaItaliæ populi ob negatā ciuitatē cōcitauere. Marſis & Latini:duce Popedio initiū faciētibꝰultra Picenū ſūt Marfi & Pelſgni: de ꝗbus plura Strabo. Aſūt anni ſex ex quo pugnari ciIulio ceptū a Pōpeio & bonisomnibꝰ pro libertate: cōpoſitis rebus tribꝰ āuis imꝑauit ceſar: paulo amplius qͣttuor ſuꝑſtes Pompeo fuit. Diutius:tres ānos & āplius. Captiuifrugi: nam captiui ſi frugi & induſtrii fuerint etiam citius ſolēt dimitti & liberi fieti. Hochonor̄: ꝗ cōſulatū geſſer̄: nammutāte ueſtē populo & ſaga ſumēte. cōſulares togā retīebātidqꝫ eoꝝ honori tribuebat̉.Noſtri honoris inſignia: nosalils ſagatis ī cōſulari ueſte.Huic hoſti. Antonio. Præſe ſerat: aꝑte on̄dāt: ac minimediſſimulet. Legatū Antonii.L. Variū ꝗ & ipſe uenerat cūCotula: Prohiberi: hoc .n. ſuadebat Ci. n̄ ꝑmittēdū ut r̄dir̄iVariꝰ: ꝗ Cotula cognoīabat̉.