PHILIPPICA XII
Ego autem ueteranos tueri debeo: ſed hos ꝗbus ſanitas eſt: certe timere nō debeo. Eos uero ueteranos ꝗ pro. R. P. arma cœderunt: ſecuriqꝫ funt. C. Cæſarem anctoritate beneficioꝝ pr̄noꝝhodieqꝫ. R. P. defendunt cum magno periculo non tueri ſolū:ſed etiani augere cōmodis debeo. Qui autē quieſcunt ut. vii. &viii. legio in magna gloria & laude ponēdos puto. Comites uero Antonii qui poſtꝗͣ beneficia Cæſaris comederunt: Cōſulemdeſignatū obſederunt: Huic urbi ferro igniqꝫ minitant̉: Saxæſe & Caphoni tradiderunt ad facinus prædāqꝫ natis. Num ꝗseſt ꝗ tuēdos putet? Ergo aut boni ſunt: quos etiam ornare: autꝗeti: quos conſeruare debemus: aut impii quoqꝫ contra furorēquoꝝ & bellū iuſta arma ſuſcepimus. quorū agit̉ ueteranorūaīos ne offendamus: ueremur? eoꝝ ne ꝗ Brutū obſidione cupiunt liberare? Quibꝰ cū Bruti ſalus cara ſit: ꝗ̄ poſſūt Caſſii nomen odiſſe? An eorū ꝗͣ utriſqꝫ armis uacant? nō uereor ne acetbus Ciuis ꝗſꝗͣ iſtoꝝ ſit: ꝗ ocio delectantur. Tertio uero generinō militū ueteranoꝝ: ſed īportuniſſimoꝝ hoſtiū cupio ꝗͣ acerbiſſimū dolorē inurere: quanꝗͣ. P. C. quouſqꝫ dicemus ſententias ueteranoꝝ arbitratu? quod eoꝝ tantū faſtidiū ē: quæ tāta arrogantia? ut ad arbitriū eorū Imꝑatorē & deligamus? Ego aūtdicendū ē. n. P. C. quod ſentio: nō tā ueteranos intuēdos nobisarbitror: ꝗͣ ꝗd tyrones milites flos Italiæ: ꝗd noue legiones ad liberandū priam paratiſſimæ ꝗd cūcta Italia de ueſtra grauitateſentiat: nihil .n. ſemꝑ floret: ætas ſuccedet ætati: diu legiōes Cæſaris uiguerunt: nunc uigent Pāſæ uigent Hircii: uigent Cæſaris filii: uigent Plāci: uincunt numero: uincunt ætatibus: nimirū etiā auctoritate uincunt. Id. n. bellū gerūt: quod gentibꝰ aboībꝰ ꝓbat. Itaqꝫ iis præmia ꝓmiſſa ſunt: illiſ ꝑſoluta: fruant̉ illisuel ꝑſoluant̉ his: quæ ſpopōdimus. Id .n. deos īmortales ſperoæꝗſſimū iudicare: quæ cū ita ſint: eā quā dixi ſententiam uobisP. C. cenſeo comprobandam.M. T. C. in. M. Antonium Philippica Duoderima.Tſi minime decere uidetur. P. C. falli: decepi: errare eum cui uos maximis ſæpe de rebus aſſentia.mini: conſolor me tamen: quoniam uobiſcum paciter & una cum ſapientiſſimo Conſ. erraui: nam
Qui quieſcunt: neqꝫ Octauiū neqꝫ Antoniū ſecuti. Cæſaris: Iulii. Qui qūo. Eruant̉ illis: ueterani p̄miis ꝑſolutis. Vel: etiā. Spero credo. Aeꝗſſimū: dari quæ ſpōpondimus.gati qui ab initio poſtqͣ obſideri Decimus Brutus cæpit: miſſi ſunt: redierant re infectaAntonius urgere obſidionem deſtiterat nunꝗͣ. Amici tū & fautores eius. L. Piſo & Qu.Fuſius Calenus in primis rurſus honeſtæ pacis ſpem faciebant: & in eam ſententiam etiāconſulem Hircium adduxerant: ut pacem uelle Antonium crederent oēs: idqꝫ ut crederentmultis etiam impellebātur atgumētis & ſignis ex quo actūin ſenatu fuerat delegatis iteꝝmittendis: delecti. P. Seruiliꝰ&. M. Cicero. Cōpertum īdeeſt falſa fuiſſe: quæ de Antōioab amiſſis promiſſa fuerant:nec ad pacem ullam niſi quadignitatem ſuam retinent: ſenatus minuat: deſcendere uelle. Ergo Cicero deceptos dicit& proditos: ac cauſam Antonii ab iis qui huiuſmodi de pace diſſipauerint ſermoneſ actāpublicam eſſe neglectā. Hortatur conſilium cōmutent. neclegatos mittant idqꝫ ſi fiat ōe īutile & turpe reipu. fore: pluribus probat rationibus. Multain Calenum dicit: armis perſequendum ſuadet Antoniū & īincœpto permanendum: necdeeſſe uim & facultatem ad ilIum actutum opprimendum:quod immineat periculum: ſipax concedatur oſtendit: & neconcędi quidem honeſte poſſe. In ſe uero deligendo maxime erratum probat: eamqꝫ legationem & periculoſam ſibifuturam & reip. minus utilem& tamen totū periculum magis ex reipu. comodo: ꝗͣ ex ſuomietiri uelle. ī deliberatiuo genere poſita eſt hæc philippicaut cæteræ. Exorditur ꝑ locumconſolationis a ſotietate in errore. Nam cum alios & eoſdēſapientes in eadē re uidemuserrare in qua erratum a nobiseſt: Leuinserrore noſtro dolemus. Errauerat ꝗdē Ci. ꝙ Antonii amicis pacis ſpem afferētibus crediderat. Sed ī eodemerrore reliꝗ ſenatores & ipſecōſul fuerat: ex quo erroris ſuidedecus modeſtius ferebat.Falli: aperte. Decipi: occulte & per fraudem. Errareper ſe & ſua opinione labi.Duo conſulares: Pilo & Calenus. Aliquod uulnus: aliquid qd̓ eum ueluti uulnus cruciaret: & tamen lateret.
iii