Im ſlnranura bucuijulitiomicatis piutriurūa vt ipatIrrmntis iraxipri. jveiintuiſi-ipuſi tumſicirius inrii pointumiutxxi

lxv.Foliumomia reddit te mihi amabilem O bone hieſu calix redemtōisquem bibiſti? quanto em̄ duriora: grauiora et maiora ſunt quepro nobis tulit deus et homo tanto efficatius amorem noſtrūad ſe rapit. Et qꝛ facilitas creationis hoīes ingratos fecit dif-ficultatem redemtōis nobis exhibuit vt a nobis amorē maio-rem extorqueret. ¶ Tertio dixi. vt nos ſibi maius obligaret.Quis em̄ videns dominū ſuum pro ſe cruentatū vſqꝫ ad mortem et morte turpiſſima condemnatū: quō a quibuſcūqꝫ labo-ribus poterit ſe abſtinere. Unde pͣs. Quid retribuam dn̄o proomnibus que retribuit mihi. Reus em̄ erit ſanguinis qui ſibinon retribuit qd̓ tenetur. Unde aplūs. Non ſunt cōdigne pa-ſiones huius tꝑis ad futuram gloriā que reuelabit̉ in nobis.Item Bern. ait. Quid rependam dn̄o pro omnibus his nonhabeo. Nam quicqͥd ſum erit ſicut ſtella ad ſolem: ſtilla ad flumen: puluis ad montē: quid ergo retribuam dn̄o pro omībusque retribuit mihi: niſi vt ip̄m diligam. Idem ait. Quid durūaut dirum eſſe poterit cū recordatus fueris ꝙ deus tuus amaros crutiatus ſuſtinuit ne tu ꝑpetuos ſuſtineres. ¶ Quarto dixi vt nos ad ſufferentiaꝫ confortaret: ſeruus em̄ videns dn̄mſuum pro ſe vulneratū merito animat̉ ad ſimilia ſufferēda. Unde Math̓. x. Non eſt ſeruus contra dn̄m ſuū: ſi em̄ me ꝑſecutiſunt et vos perſequent̉. Bern̄. Extremū ſupplitium mortis elegit deus vt nullū genus mortis martires formidarēt. Sic petrus: paulus: andreas: ſtephanus. laurentius: ex domini paſſione ꝯfortati mortem quā omīs creatura naturaliter abhorretipſi quaſi epulas affectabāt. ¶ Quinto dixi vt per ſue paſſiōisamaritudinē: noſtras paſſiones dulcoraret. Quid em̄ durumeſſe poterit pro illo ſufferendū qui tam amaram paſſionē: tamdulci animo et fideli affectu pro nobis miſeris ꝑtulit. vn̄ Gre.Cum paſſio criſti ad mēoriam ducit̉ nihil tam difficile eſt ꝙnon equo animo tolleret̉. Augiti Miles non ſentit vulneracū ducis ſui vulnera cōſpicit rauiora. Hoc ergo lignum cru-cis beato andree ſuā crucem dulcorabat qui dicebat. O bonacrux diu deſiderata ⁊c̄. Et beato ſtephano lapides de quo le-gitur. Lapides torrētes illi dulces fuerūt. ¶ Sexto dixi ꝙ taꝫamaram ſuſtinuit penā vt nos ab eterno crutiatū liberaret. vn̄bernj. O homo agnoſce qͣꝫ grauiaſunt vulnera tua ꝓ quibus

Ty15QuotoOfadoSxrto