uſti ti cui-tioillalaid itiſi
Foliumxlvi.mulierem ad ſe venientem ita vt nuſqͣꝫ vidiſſet vel nunqͣꝫ vidiſ-ſet pulchriorem: quā cum magna admiratione et ſtupore ſalu-tauit et diligēter ſuſcepit. et illa oīa membra anteriora ei oſtendit et dixit. Pulchra ne tibi videor. At ille ait. ymmo pre om-nibus mulieribus quas vnqͣꝫ vidi. At illa dixit. Conſpice meetiā retro et mox vertit ſibi dorſum: ⁊ ecce plena fuit vermibuset fetore vt ferre non poſſet. Et ille queſiuit que nam eſſet. Reſpondit. Ego ſum mūdus et ſic fatio ſeruiētibus mihi: in hocſeculo eis bene fatio et tandē poſt mortem vermes ipſis miniſtrabo et oēm fetorem ac penam infernalē eternaliter. Ex poſtſtatim vertebat ſe iſte canonicus ab amore mulierū et totiꝰ criminoſi ſeculi ad deum ſuū. Unde Aug. O amatores md̓i nōeſt requies vbi queritis beatam vitā in regione mortꝭ. nam quiamat mundum amat traditorē ſuum. Nam mūdus dyabolodicit hoc verbū qd̓ iudas iudeis dixit. Quemcunqꝫ oſculatusfuero cū aliqua dignitate aut ꝓſperitate ipſe eſt quē trado vo-bis tenete eū et ducite eum caute: ne amittatis eū aliqua moleſtia aut tribulatiōe: qꝛ vexatio dat intellectū et facit cōuerti addeū. nam ml̓r dulciter cōcipit puerū ſed cuꝫ dolore parit eū: ſictu o mi frater cū dalida dulciter dormis ⁊ gaudēter: ſed extre-mahuius gaudij luctus occupabit. Et qꝛ tibi plura ſcripſi ex-empla de doctoribꝰ: mgr̄is: cāonicis et plebanis: et quicūqꝫ ſea via mala et damnoſa vertit apud deū gratiā mox inuenit: ſedqui in malitia ſua vſqꝫ in finēſuū ꝑſeuerauerit penā duriſſimāet eternā accipiet. Elige ergo ẜm tuā voluntatē qd̓cunqꝫ voluūeris: aut cū tua dalida ꝑſeuerantiā et inuenies penā duriſſimāaut vite emendatōeꝫ et recipies diuinā et eternā ꝯſolationem.Differentia inter ſacerdotiuꝫnoui et veteris teſtamenti.Capitulum. xiiij.St quedam differentia inter ſacerdotiū noui et vetee ris teſtamenti. Nam ſacerdotiū leuiticum non dicebatur regale. Unde in veteri teſtamento regnū erat quaſiper ſe ſubſtantiuū: ſacerdotiū quaſi adiacens .i. adiectiuuꝫ. Innouo aūt teſtamēto ſacerdotiū ponit̉ econtrario ſubſtantiue ⁊regnū adiectiue: hoc eſt dicere. Regnū in veteri teſtamēto eratdignius et eminentius qͣꝫ ſacerdotiū. Unde omēs ſacerdotes