Druckschrift 
Lavacrum conscientiae
Entstehung
Seite
LXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pra. voSroc.g.

viceſimum.CapitulumFeria ſecunda contemplatiomultū deuota de. vij. cauſis tam acerrime paſſionis dn̄i .n. i. x.Anima mea precioſa non auro aut argento: ſed hieſuxp̄i agni immaculati ſanguine redempta. Contemplare diligenter quid pro te datū ſit. et tradas in ꝑdi-tionem. qm̄ chriſtus deus tuus pro te eſt mortuus. Multumem̄ te dilexit qui te tam caro p̄cio emit. Un Bern̄. Neſciuime deus tm̄ diligeret. amplius mihi nihil eſſe debeo. qui deūme mori conſpicio cui tm̄ cōplacuit vt me potius mori eligeret ne me ꝑderet. Quaꝓpter ſolet queri. Cur taꝫ graue genusmortis xp̄s voluit ſuſtinere et ſe totaliter exinanire. hoc eſt deuotiſſime inquirendū. et inuentū diligētiſſime ꝯtemplandū. ſtꝭaūt huius ſeptē cauſe ⁊c̄. Prima vt nobis ſuā dilectionē inſinuaret. Scd̓a vt nos ad rediligendū efficacius ꝓuocaret Tercia vt nos ſibi magis obligaret. Quarta vt nos adſufferendū tribulationes ꝯfortaret. Quinta vt nobis tribulationes dulcoraret. Sexta vt nos ab eterno cruciatu liberaret. Septima vt nobis celū reſeraret. Dixi primo vt nobisſuā dilectionē inſinuaret. Magnꝰ eſt em̄ amor dei in corde ſuoabſcōditus qͥſciri poterat. niſi aliqd̓ valde magnū extrinſecum ꝓbaret̉. Un̄ dn̄s yſaiā dixit. In caritate ꝑpetua di-lexi te. dure ceruicis credere potuit dei ꝟbis. Ideo imꝓperando dixit illud ꝓpheticū. Māda remāda. manda remanda .i. tota die mandas. quantū nos diligas. niſi caritas tran-ſeat redemptionē in effectū credere valemus. Eſt igiturnobis paſſus vt nobis ſuum amorē inſinuaret. Unde Iohā.vi. Maiorem caritatē nemo habet. vt animā ſuā ponat quispro amicis ſuis. Suꝑ quo verbo dicit Bern̄. Tu maiorem caritatem habuiſti bone hieſu tuam ponēs animā pro inimicistuis. Cum em̄ ẜm Apoſtolū: Adhuc inimici eſſemus recōciliati ſumus deo mortē filij eius. Secūdo dixi. vt nos ad re-diligendum eum efficatius prouocaret. Uidentes em̄. tamſupra modum magna mala pertulit in amorem noſtrū. ſi ſal-tem lapidei ſumus continere poſſumus. Si autem mortui ſpiritu ſumus. et per cōſequens inſenſati non erit vox neqꝫſenſus. Nam Bern̄. qui erat vtiqꝫ inſenſatus ſic ait. Super