Liber meditationū.ſic cor meū cogitatio amara turbat: immun-da maculat: vana inquietat ⁊ fatigat. ¶ Et itacor meū dum futurū non curat gaudium: necdiuinum querit auxiliū: ab amore celeſtiū elōgatur: ⁊ in amore terreſtrium occupatur. ¶ Cūqꝫ elabit̉ ab illis: ⁊ inuoluitur in iſtis: vanitasillud recipit: curioſitas deducit: cupiditas allicit: voluptas ſeducit: luxuria polluit: torquetīuidia: turbat iracundia: cruciat triſticia: Sicqꝫ miſeris caſibus: ſubiugatur omnibꝰ vitijs.Qm̄ vnū deū qͥ ei ſufficere poterat dimiſit: ꝑmulta diſpergitur: ⁊ hūc ⁊ illuc querit vbi qͥeſcere poſſit: et nihil inuenit qd̓ ei ſufficiat do-nec ad ip̄m redeat. A cogitatiōe ī cogitationēdeducit̉: ⁊ ꝑ varias occupatiōes ⁊ affectiōesvariat̉: vt ſaltem varietate ipſarū reruꝫ impleatur: quarū qualitate ſatiari non poteſt. Siclabitur cordis miſeria ſubtracta diuina gra-tia ¶ Cūqꝫ ad ſe reuertitur et diſcutit quid co-gitauit: nihil reperit qꝛ nō opus fuit: ſed īpor-tuna cogitatio que cōponit de nihilo multa.Sic deniqꝫ decipit imaginatio: quā demonūformat illuſio. ¶ Imperat mihi deus: vt prebeam illi cor meuꝫ: ⁊ quia imperanti deo nonſum obediens et ſubditus: mihi ſum rebellis⁊ cōtrarius: vnde mihi ſubiugari nō potero:donec illi fuero ſubditus: mihiqꝫ ſeruiam no-

niptiſni ſinex ⁊nllnreceſiſe notnlectiIvernturius ſi