Liber meditationū.glexerimus. ¶ Cur ergo tantopere iſtam vitā deſideramus: in qua quāto amplius viui-mus: tāto plus peccamus et quanto vita eſtlongior: tāto eſt culpa numeroſior? ¶ Quoti-die nāqꝫ creſcūt mala: ⁊ ſubtrahūtur bona: aſ-ſidue variat̉ homo ꝑ ꝓſpera ⁊ aduerſat ⁊ ig-norat qn̄ moriatur. ¶ Sicut em̄ ſtella ī celo cōruſcans velociter currit et repēte deficit: ⁊ ſi-cut ſcintilla ignis ſubito extinguit̉ et in cinerēredigitur: ſic cito finitā datur iſtā cernere vi-tam. ¶ Dū em̄ libenter ac iocūdiſſime morat̉hō in mūdo iſto: diuqꝫ ſe victurū arbitrat̉: acmulta in longa tēpora diſponit agēda: ſubitorapit̉ ī mortē; ⁊ ex improuiſo aufert̉ aīa a cor-pore. ¶ Uerū tn̄ cum magno mētu magniſqꝫdoloribus ſeparat̉ aīa a corpore. ¶ Ueniuntem̄ angeli aſſumere illā: vt ꝑducant eā an̄ tri-bunal iudicis metuēdi. Et tūc illa memorāsoꝑa ſua mala et peſſima que die noctuqꝫ geſ-ſit: cōtremiſcit: ⁊ querit illa fugere induciaſqꝫpetere dicēs: Date mihi inducias vel vniushore ſpaciū. ¶ Tunc quaſi loquētia ſimul eiꝰoꝑa dicent: Tu nos egiſti: oꝑa tua ſumus: nōte deſeremus ſed ſemꝑ tecū erimus: tecū ꝑge-mus ad iudiciū: Uitis quoqꝫ multis ⁊ multi-plicibus criminibꝰ eam accuſabūt: Multaqꝫfalſa teſtimonia aduerſus illam inueniēt: qͣꝫqͣꝫ

jntuiner

ueratintē nec