Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
413r
Einzelbild herunterladen
 

exͣ e. cum ꝯtingat. idē eſt de ad ulto ſuamalienante iuramēto ꝯfirmāte. vt. C. ſi adi̓ſus vendi. l. i. ī ꝯſti. feu. hac edictali. §. ſacr̄ahoſt̓. autē intelligit iᵈ. c. cum ꝯtingat.ſ. cum ibi dꝫ ſeruare debent ſubaudi mulie̓s qꝛ ꝓpria temitate debent veīre ꝯtra. ſꝫpapa reſtituet eas ꝓprio motū ſi int̓uenit inramentū vi ul̓ dolo p̄ſtitū. ſequit̉ ſū viſiue dolo. ⁊cͣ. et ſil̓r loquit̉ aucͣ. ſacr̄a pub̓um Sꝫ qūo ꝯſtabit de mētu ul̓ dolo. ℟º ꝯſtabit ẜm hoſt̓. ex ꝑſpicuis inſidijs cōſiderataſonaꝝ qͣlitate. aut ml̓r eſt quedā virago. ſic p̄ſuītur coacta aūt eſt nat̉e debil̓ etvir dure ceruicis faciei ferocis. tunc iudexattēdat an exigēte ncc̄itate u̓a res dotal̓ ſitalienata. tūc bene eſt. ar. exͣ de emp. vēdū.ꝑueīt. aut vicio ꝓdigalitatis viri. tūc alienatio eſt ſuſpecta. Itē an ex ꝑte creditoris fuerit adhibita cautela iuram̄ti. qꝛ vir ī hmōip̄ſuītur ſpōte p̄ſtare vt exͣ de renūc. ſr. Itēml̓r ꝓbabit minas viri forte v̓bera extͣ deſpon. veniens. de deſpon. impū. ex lr̄is. hijsoībꝰ ꝯcurrentibꝰ ml̓r abſol̓onē pot̓it impetͣre Quid ſi vir ſuaui eloquio ml̓ierem īducatad ꝯſentiendū ℟º ẜm hoſt̓. ꝯſẜus vꝫ. ar. C.ſi quis aliquē teſta. ꝓhi. l. ult̓. Sꝫ ar. ꝯtra ff.de don̄. int̓ virū vx. l. z. ſꝫ iᵈ intellige qn̄int̓ueīt iuramentū. Quid ſi ml̓ier inducat̉ad iuramentū corā̓ iudice veīat ad aurē iudicis dicat ſibi inuita conſentit iurat.℟º ẜm hoſt̓. uidex dꝫ ſuſtine̓. ſꝫ et ſi ſuſtinu̓it p̄ſuītur ml̓iere. ar. exͣ de hijs ui. c..1 Quid indubio ℟º vt̓ tenendū iuram̉tum qꝛ in dubijs via tutior eſt tenenda eligēda. exͣ de ſpon. iuueīs. Vel relinqͥtur arbiᵉpape qꝛ qd̓ ip̄e volu̓it tuciꝰ erit alr̓ age̓ poterit eum abſoluta fu̓it vt dictū ē ſupͣ.ſiliū autē gn̓ale gr̄a ml̓ierū ꝑentū earū vt .ſ. qn̄ ml̓ier nubit faciāt iurarenūqͣꝫ ꝯſentiat alienacōi rei dotal̓ cora̓ iudice ꝯgnita ꝓbata .ſ. ncc̄itatis ve̓ inſtātistūc ſi alr̓ ꝯſentiat et̓ ſi iuramentū faciatſit ꝯͣriū pͥmo licito honeſto. tenebt̉. vt exͣde iureiurā. eam te. Et pt̄ adde̓ ſi vnqͣꝫ ꝯtrauenit valebit. vt ex de p̄bē. dilecto. §..i.. quāqͣꝫ. Sub p̄textu tn̄ tal̓ iuramēti vt̓ quilibꝫ alienatā expete̓ poſſit. hoſt̓. ti.de iureiur̓. Quid ſi vir alienet rem dotalemīmobilē. ℟º aūt alienat eam mr̄ioº ꝯſtanteaut mr̄ioº ſoluto. Si pͥmo vir vēdicarept̄ ip̄am veīens ꝯtra ꝓpriū factū. qꝛ ꝓceſſede iure. C. de agri. cenſi. quēadmodū. Si aūt paciſcit̉ ml̓r veīet ꝯtr aūt.Si ml̓r alienacōꝫ reuocabit. ſi ſic non reuocabit. Et idē eſt ſi he̓s iuri extit̉it dediictis legat̉ qͣntitatē dotis habu̓it de hereditateviri. Nam a poſſeſſore vendicare pot̓it qd̓ exheditate ſibi defec̓it. ff. de fundodota. dotaleshec hoſt̓. Quid ſi vir alienet res mobiles.¶℟º face̓ pt̄. qꝛ non eſt ꝓhibitū. hec hoſt̓.VIII Vtᵐ vir alienare poſſit ꝑafernalia ℟º ſic ẜm jnno. ſi dn̄ium eoꝝ ſit trāſlatū in ui al̓. ff. de iur̓ do ſi ego. Circa qᵐ articū eſt de repeticōne reddicōne dotis q̄runt̉pl̓a .ſ. vtᵐ ml̓ier ꝯſtante mr̄io dotē pete̓ poſſit ℟º aūt vir eſt ſuſpectꝰ de dilapidacōe. ſi ſic .ſ. qꝛ male vtit̉ ſua ſb̓a. puta quia ēluſor ul̓ tab̓nariꝰ tūc dos eſt ſeq̄ſtrāda .ſ. qn̄vir p̄ſuītur diſſipaturꝰ. ff. ſolu. ma. ſicutdotē. §. ſiu̓o dotē. et in caū pt̄ ml̓ier dotē pete̓ mr̄ioº ꝯſtante. C. ſi ꝯſtante mr̄ioª. l. vna.Non pt̄ tn̄ eam alienare. ſꝫ dꝫ vti fructibꝰ adſuſtentacōꝫ ſui uiri filioꝝ. C. de iur̓ do..Sꝫ qn̄ ml̓r petit dotē ſoluto mr̄ioº qd̓ vult face̓ pt̄ de dote. Si u̓o vir ſit ſuſpectꝰ aūt labit̉ facultatibꝰ aut. ſi ſic p̄ſtare dꝫ caucōꝫquā pt̄ dote ẜuanda. vn̄ ſi pt̄ p̄ſtare ydoneam caucōꝫ fideiuſſoriā. pr̄abit iuratoriam in caū pt̄ ml̓ier pete̓ dotē dos fueriteſtimata. vt in dcā lege.. Siu̓o labt̓ ſic dꝫ caucōꝫ pr̄are. ſolucō elicit̉ ex dcīs.bn̄. exͣ e. per vr̄as. Si aūt ml̓r eſſet ſuſpectaet̓ vir eēt ignotꝰ ſuſpectꝰ de fuga ꝯmēdaridꝫ pecuīa dotis alicui mercatori. vt de ꝑte honeſti lucri ſupportent̉ ona mr̄ionij. exͣ e. pervr̄as. hec hoſt̓. Not et̓ hic hoſt̓. caucōꝫ fideiuſſoriā dote ẜuanda ul̓ reſtituēda non dꝫml̓r pete̓ nec vir dare et ſi det eam ſuue antemr̄ioᵐ ſiue ꝯſtante mr̄ioᵉ datio tenet quiaeſt ꝯtra ius vt innuit exp̄ſſe rubrica. C. de fideiuſ. ul̓. dot̓. debe̓. l. i. 2. ar. exͣ. e. vr̄asqd̓ aūt fit ꝯtra iura valꝫ. C. de legibꝰ dubiū. Aliqͥ u̓o diſtīguūt ſi vir renūciet legiex certa ſcīa datio valꝫ. ſi aūt ex ignorantia valet. ff. ſi quis cauc̄. §. ſi quis. Ad reſpōdet hoſt̓. iᵈ eſt vni in ꝓhibitis exmr̄ionij qd̓ dꝫ lib̓m. exͣ de ſpon. gēma. Dictū tn̄. c. ur̄as. velle vt̓ dos ſub ea caucōetradat̉ quā uir pr̄are pt̄. ſub fideiuſſoria ſieam pr̄are pt̄ ſic vl̓ bnͥ. intellige̓. Hoſt̓. u̓o expoīt ſub ea caucōne .ſ. nūda quā pt̄ ſubaudide facili p̄ſtare. ul̓ quā pt̄. i. dꝫ qꝛ aliā de iurepr̄are pt̄. ſic facᵗ eo qd̓ loquit̉ de potencia iur̓ fcī. Eſt enī duplex potētia. exͣ de reſcrip. ſciſſitatꝰ. Si aūt vir dedit fideiſſoremſoluto mr̄ioº datio tenꝫ. ff. ſolū. ma. ſi ꝯſtāte§ quociēs Qn̄ diuorcio fcō dos ſit petēdareddēdā. ℟º ꝯiuges aūt ſeꝑant̉ ꝓpter cām licita̓ vt ꝓpter ꝯſang̓nitatē ul̓ affitatē ul̓ aliudhmōi. aūt ꝓpter cām illicitā. ſi pͥmo aūtꝯtraxerūt ignorant̉ tūc dꝫ reddi quicq̓d habu̓it alt̓ ab alt̓o. ſi et̓ ſciuerūt ꝯſangnitatē. ſꝫignorauer̄t gͣdum fore ꝓhibitū. repeti poteſtdos donaº ꝓpter nu̓pcias. ẜm jo. Aut ꝯtraxerūt ſcient̓. tūc ꝑde̓ debēt quicqͥd alt̓ alt̓i dedic. et dꝫ fiſco applicari excuſent̉ errore velmīori etate. ul̓ et̓ papa alr̓ diſponat bo pacis. exͣ e. mulie̓s. in tex. glo. a. et c. ſincc̄e ī glo. ē. Siu̓o alt̓ ſciuit alt̓ ignorauitqͣnᵐ ad ſcientē locū hꝫ p̄dca pena. vt dic̄ hoſ.