exͣ e. cum ꝯtingat. ⁊ idē eſt de ad ulto rē ſuamalienante ⁊ iuramēto ꝯfirmāte. vt. C. ſi adi̓ſus vendi. l. i. ī ꝯſti. feu. hac edictali. §. ſacr̄ahoſt̓. autē intelligit iᵈ. c. cum ꝯtingat hͨ mō.ſ. ꝙ cum ibi dꝫ ſeruare debent ſubaudi mulie̓s qꝛ ꝓpria temitate nō debent veīre ꝯtra. ſꝫpapa reſtituet eas ꝓprio motū ſi int̓uenit inramentū vi ul̓ dolo p̄ſtitū. ⁊ iō ſequit̉ ſū viſiue dolo. ⁊cͣ. et ſil̓r loquit̉ aucͣ. ſacr̄a pub̓um¶ Sꝫ qūo ꝯſtabit de mētu ul̓ dolo. ℟º ꝯſtabit ẜm hoſt̓. ex ꝑſpicuis inſidijs cōſiderata ꝑſonaꝝ qͣlitate. aut eī ml̓r eſt quedā virago.⁊ ſic nō p̄ſuītur coacta aūt eſt nat̉e debil̓ etvir dure ceruicis ⁊ faciei ferocis. ⁊ tunc iudexattēdat an exigēte ncc̄itate u̓a res dotal̓ ſitalienata. ⁊ tūc bene eſt. ar. exͣ de emp. ⁊ vēdū.ꝑueīt. aut vicio ꝓdigalitatis viri. ⁊ tūc alienatio eſt ſuſpecta. Itē an ex ꝑte creditoris fuerit adhibita cautela iuram̄ti. qꝛ vir ī hmōip̄ſuītur ſpōte p̄ſtare vt exͣ de renūc. ſr hͨ. Itēml̓r ꝓbabit minas viri ⁊ forte v̓bera extͣ deſpon. veniens. ⁊ de deſpon. impū. ex lr̄is. hijsoībꝰ ꝯcurrentibꝰ ml̓r abſol̓onē pot̓it impetͣre¶ Quid ſi vir ſuaui eloquio ml̓ierem īducatad ꝯſentiendū ¶ ℟º ẜm hoſt̓. ꝯſẜus vꝫ. ar. C.ſi quis aliquē teſta. ꝓhi. l. ult̓. Sꝫ ar. ꝯtra ff.de don̄. int̓ virū ⁊ vx. l. z. ſꝫ iᵈ intellige qn̄ n̄int̓ueīt iuramentū. ¶ Quid ſi ml̓ier inducat̉ad iuramentū corā̓ iudice ⁊ veīat ad aurē iudicis ⁊ dicat ſibi ꝙ inuita conſentit ⁊ iurat.℟º ẜm hoſt̓. uidex nō dꝫ hͨ ſuſtine̓. ſꝫ et ſi ſuſtinu̓it p̄ſuītur ꝓ ml̓iere. ar. exͣ de hijs q̄ ui. c..1 ¶ Quid indubio ℟º vt̓ tenendū iuram̉tum qꝛ in dubijs via tutior eſt tenenda ⁊ eligēda. exͣ de ſpon. iuueīs. Vel relinqͥtur arbiᵉpape qꝛ qd̓ ip̄e volu̓it tuciꝰ erit nͨ alr̓ age̓ poterit nͥ ꝑ eum abſoluta fu̓it vt dictū ē ſupͣ. Cōſiliū autē gn̓ale gr̄a ml̓ierū ⁊ ꝑentū earū vthͨ eē .ſ. ꝙ qn̄ ml̓ier nubit faciāt eā iurare ꝙnūqͣꝫ ꝯſentiat alienacōi rei dotal̓ nͥ cora̓ iudice cā ꝯgnita ⁊ ꝓbata .ſ. ncc̄itatis ve̓ inſtātistūc eī ſi alr̓ ꝯſentiat et̓ ſi iuramentū faciat cūſit ꝯͣriū pͥmo licito ⁊ honeſto. nō tenebt̉. vt exͣde iureiurā. eam te. Et pt̄ adde̓ ꝙ ſi vnqͣꝫ ꝯtrauenit nō valebit. vt ex de p̄bē. cū dilecto. §..i. v̓. quāqͣꝫ. Sub p̄textu tn̄ tal̓ iuramēti vt̓ꝙ quilibꝫ rē alienatā expete̓ poſſit. hͨ hoſt̓. ti.de iureiur̓. ¶ Quid ſi vir alienet rem dotalemīmobilē. ¶ ℟º aūt alienat eam mr̄ioº ꝯſtanteaut mr̄ioº ſoluto. Si pͥmo mō vir vēdicarept̄ ip̄am veīens ꝯtra ꝓpriū factū. qꝛ nō ꝓceſſede iure. C. de agri. ⁊ cenſi. quēadmodū. Si 2ºmō aūt paciſcit̉ ml̓r ꝙ nō veīet ꝯtr aūt nō.Si nō ml̓r alienacōꝫ reuocabit. ſi ſic non reuocabit. Et idē eſt ſi he̓s iuri extit̉it ⁊ dediictis legat̉ qͣntitatē dotis habu̓it de hereditateviri. Nam a poſſeſſore vendicare pot̓it qd̓ exheditate ſibi defec̓it. ff. de fundodota. dotaleshec hoſt̓. ¶ Quid ſi vir alienet res mobiles.¶℟º hͨ face̓ pt̄. qꝛ non eſt ꝓhibitū. hec hoſt̓.VIII¶ Vtᵐ vir alienare poſſit ꝑafernalia ¶ ℟ºꝙ ſic ẜm jnno. ſi dn̄ium eoꝝ ſit trāſlatū in uirū al̓ n̄. ff. de iur̓ do ſi ego. ¶ Circa qᵐ articūlū qͥ eſt de repeticōne ⁊ reddicōne dotis q̄runt̉pl̓a .ſ. vtᵐ ml̓ier ꝯſtante mr̄io dotē pete̓ poſſit ¶ ℟º aūt vir eſt ſuſpectꝰ de dilapidacōe a̓nō. ſi ſic .ſ. qꝛ male vtit̉ ſua ſb̓a. puta quia ēluſor ul̓ tab̓nariꝰ tūc dos eſt ſeq̄ſtrāda .ſ. qn̄vir p̄ſuītur eā diſſipaturꝰ. ff. ſolu. ma. ſicutdotē. §. ſiu̓o dotē. et in hͨ caū pt̄ ml̓ier dotē pete̓ mr̄ioº ꝯſtante. C. ſi ꝯſtante mr̄ioª. l. vna.Non pt̄ tn̄ eam alienare. ſꝫ dꝫ vti fructibꝰ adſuſtentacōꝫ ſui ⁊ uiri ⁊ filioꝝ. C. de iur̓ do. u̓.Sꝫ qn̄ ml̓r petit dotē ſoluto mr̄ioº qd̓ vult face̓ pt̄ de dote. Si u̓o vir nō ſit ſuſpectꝰ aūt labit̉ facultatibꝰ aut nō. ſi ſic p̄ſtare dꝫ caucōꝫquā pt̄ ꝓ dote ẜuanda. vn̄ ſi nō pt̄ p̄ſtare ydoneam caucōꝫ fideiuſſoriā. pr̄abit iuratoriam⁊ in hͨ caū nō pt̄ ml̓ier pete̓ dotē nͥ dos fueriteſtimata. vt in dcā lege. u̓. Siu̓o nō labt̓ ſicnō dꝫ caucōꝫ pr̄are. ⁊ hͨ ſolucō elicit̉ ex dcīs.bn̄. exͣ e. per vr̄as. Si aūt ml̓r eſſet ſuſpecta l̓et̓ vir eēt ignotꝰ ⁊ ſuſpectꝰ de fuga ꝯmēdaridꝫ pecuīa dotis alicui mercatori. vt de ꝑte honeſti lucri ſupportent̉ ona mr̄ionij. exͣ e. pervr̄as. hec hoſt̓. Not et̓ hic hoſt̓. ꝙ caucōꝫ fideiuſſoriā ꝓ dote ẜuanda ul̓ reſtituēda non dꝫml̓r pete̓ nec vir dare et ſi det eam ſuue antemr̄ioᵐ ſiue ꝯſtante mr̄ioᵉ datio nō tenet quiaeſt ꝯtra ius vt innuit exp̄ſſe rubrica. C. de fideiuſ. ul̓ mā. dot̓. debe̓. l. i. ⁊ 2. ar. exͣ. e. ꝑ vr̄asqd̓ aūt fit ꝯtra iura nō valꝫ. C. de legibꝰ n̄ dubiū. Aliqͥ u̓o diſtīguūt ꝙ ſi vir renūciet legiex certa ſcīa datio valꝫ. ſi aūt ex ignorantianō valet. ff. ſi quis cauc̄. §. ſi quis. Ad hͨ reſpōdet hoſt̓. ꝙ iᵈ nō eſt vni in ꝓhibitis ex cāmr̄ionij qd̓ eē dꝫ lib̓m. exͣ de ſpon. gēma. Dictū tn̄. c. ꝑ ur̄as. velle vt̓ ꝙ dos ſub ea caucōetradat̉ quā uir pr̄are pt̄. gͦ ſub fideiuſſoria ſieam pr̄are pt̄ ſic vl̓ bnͥ. intellige̓. Hoſt̓. u̓o expoīt ſub ea caucōne .ſ. nūda quā pt̄ ſubaudide facili p̄ſtare. ul̓ quā pt̄. i. dꝫ qꝛ aliā de iurepr̄are nō pt̄. ⁊ ſic facᵗ ꝓ eo qd̓ loquit̉ de potencia iur̓ nō fcī. Eſt enī duplex potētia. exͣ de reſcrip. ſciſſitatꝰ. Si aūt vir dedit fideiſſoremſoluto mr̄ioº datio tenꝫ. ff. ſolū. ma. ſi ꝯſtāte§ quociēs ¶ Qn̄ diuorcio fcō dos ſit petēda ⁊reddēdā. ¶ ℟º ꝯiuges aūt ſeꝑant̉ ꝓpter cām licita̓ vt ꝓpter ꝯſang̓nitatē ul̓ affitatē ul̓ aliudhmōi. aūt ꝓpter cām illicitā. ſi pͥmo mō aūtꝯtraxerūt ignorant̉ ⁊ tūc dꝫ reddi quicq̓d habu̓it alt̓ ab alt̓o. ſi et̓ ſciuerūt ꝯſangnitatē. ſꝫignorauer̄t gͣdum fore ꝓhibitū. repeti poteſtdos ⁊ donaº ꝓpter nu̓pcias. ẜm jo. Aut ꝯtraxerūt ſcient̓. ⁊ tūc ꝑde̓ debēt quicqͥd alt̓ alt̓i dedic. et dꝫ fiſco applicari ṅ excuſent̉ errore velmīori etate. ul̓ et̓ nͥ papa alr̓ diſponat ꝓ bonō pacis. exͣ e. mulie̓s. in tex. ⁊ glo. a. et c. ſincc̄e ī glo. ē. Siu̓o alt̓ ſciuit ⁊ alt̓ ignorauitqͣnᵐ ad ſcientē locū hꝫ p̄dca pena. vt dic̄ hoſ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten