Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
405v
Einzelbild herunterladen
 

Elt̓ime accuſacōnes teſtes. neſcit̉ aūt de viroubi ſit iuerit diu ul̓ pl̓es ānos expectatꝰ veīt. Nūquid eo abſēte aūt citato ita abſēte ꝯtumaciā pn̄t teſtes recipi ſnīa ferri ℟℟º ſic. exͣ mr̄ioᵐ accu. poſ.relatū. in. ij. caū. iur̓ ordo non eſt vſqꝫqͣqꝫſeruandꝰ. vt exͣ. vt lite ꝯteſt. c. i. ſꝫ ꝯtrariūvl̓ ibidē. c. qm̄. §.. ille ex ꝯtumaciaſit abſēs vt dr ibidē. Ad qd̓ pt̄ dici iſte ſua culpa abſēs fu̓it inueīri non potu̓itculpa illa loco ꝯtumacie hētur vt ꝯͣ eum ꝓcedat̉. nec ml̓ieri dꝫ obeē in culpa fu̓it. vn̄ꝯtra ꝓcedi pot̓it. Nec ꝯtradic̄ iᵈ. c. qm̄. qꝛibi d̓r cum ſn culpa ſit abſēs ⁊cͣ. qꝛ hic ē abſēs ex ſua culpa malicia. Quidā tn̄ dicunt iᵈ. c. relatū. corrigit̉ iᵈ. qm̄. et ſtandū eſtei. noͣtͣ in glo. ult̓. illiꝰ c. relatū. Si u̓o q̄ratur de mr̄ioº ꝯͣhendo. dd̓ᵐ eſt ſic̄ dcm̄ ē ſupͣ. e. li. tiº. i .ſ. qͥd ſūt ſpōſalia. q. qͣre lex.. ceſſattn̄ pena. tiº. qͣlit̓ hn̄t diſſolui ſpōſalia. caſu. Citacōnes aūt debēt ſcribi et talr̓ fieriy poſſint ꝓbari. ar. exͣ de ſen. ex. ſacº. ſi hijqͦs tangᵗ pnͥcipalr̓ negociū defende̓ nolint̉ accuſaº ē in ecc̄ia publicādi. ſi qͥs affisgnatꝰ velit mr̄ioᵐ defēde̓ audiē. demū hijsdeficientibꝰ quilibꝫ extraneꝰ admittē. ar. ff. dedamp. infec. l. 4. qṅymo ꝯiugibꝰ inuitis defēſor audiri dꝫ. ar. ff. de ap. tm̄. et ꝯprobātur. exͣ fi. ſūt le. ꝑlatum. Si appareat aliquis defēſor audie pot̓it repelle̓ accuſatorēan̄ litē ꝯteſtatā. exͣ de deſpō. īpu. ad diſſoluen. ſꝫ lite ꝯteſtata mīme. cum excepº ſit dilatoria. ar. exͣ de ſen. re iudi. int̓ moͣſteriū.Si aūt nullꝰ defenſor appareat iudex de planoinqͥret. et ſi corā eo ꝓbe̓ impedimentū int̓iuges diuorcij ſnīam feret. Poteſt et̓ face̓ nullo acc̓atorē pparēte nimia infamīa orta. ſemꝑ tn̄ ſūt citandi qͦs res tāgit. publicandū eſt ſi aliq̓s velit acc̄are ul̓ defende̓ ſic ītellige iᵈ exͣ de diuor. porro. in fi. et de accū.lit̓. ij. §. dꝫ. thō. Pone duo ꝯſang̓nei uelduo fr̄es hēant duas ꝯſang̓neas vl̓ duas ſorores in vxorēs int̓ alt̓m eoꝝ eiꝰ vxorē ferat̉ ſnīa diuorcij ab eccl̓ia ꝓpter ꝯſang̓nitatēModo q̄rit̉ vtᵐ alt̓ ꝓpt̓ ſeꝑari poſſit ab vxore ſua vl̓ qūo ſe dꝫ hr̄e ea ℟º ꝓpter pt̄ ſeꝑari ab ea. qꝛ res int̓ aliqͦs actaiudicat alijs. exͣ de fide inſtrū. int̓ dilcōs. qͣnºaūt ad cōpl̓aꝫ carnis diſtīguit̉. qꝛ aūt ſcit certitudinalit̓ ꝯſang̓nitatē ul̓ aliud impedim̄tūꝑpetuū eſſe int̓ ſe vxorē ſuā. tūc debitūpetat reddat ſꝫ huīlit̓ excōicacōꝫ ſuſtineatſi ꝓpter excōicē. Aut credit tūc aut credit ex ꝓbubili diſcreta licꝫ inaīfeſtaputa qꝛ uidit virū ſuū loco hora ſuſpect̓ꝯſang̓nea an̄ mr̄ioᵐ. vl̓ qꝛ publice d̓r a bonis ꝑſoīs. tūc reddat ſꝫ petat. ne ī alt̓utro ul̓ ꝯtra lege̓ ꝯiugij ul̓ ꝯtra iudiᵐ ꝯſciētieoffenſā ꝯmittat. Aut credᵗ ex leui temeraria vt qꝛ audiuit īpedimentū a leuibꝰ ꝑſonis forte a paucis tūc reddat. ſi poſteaſciētiā erroneā ad ꝯſiliū p̄lati ſui deponat qd̓face̓ dꝫ. ar. 23. q. i. qͥd culpat̉. Idē credo de cōſilio alioꝝ bonoꝝ viroꝝ poſtea petat. exͣ de ſē.inqͥſicōi. ubi hētur diſtīcº p̄dcā Nūqd̓ aliqͥs audit impedimentū ꝑpetuū int̓ ſe vxorem ſuā tenet̉ inquire vi̓tatē maxime ſi credat iᵈ ī iudiº ꝓbari poſſit Rn̄dꝫ rod̓. ſi audiuit illud a fide dignis non ſuſpectis cum dēat ſalutē ſuam neglige̓ tenet̉vitātē inquire̓ nec debꝫ diſſil̓are qͣi mīꝰ peccet neſcit vi̓tatē qꝛ eēt ignorātia affcāta excuſat. et ſi ad teſtim̉̄ alicꝰ fidedigniiurati ul̓ iurati ꝓbabilē opīoꝫ ꝯcipiat debitū pete̓ dꝫ. licꝫ redde̓ dēat. Sꝫ nūqͥd crede̓ viro fidedigno maxīe iuratō dicēti ſe ſcirevi̓tatem. nūqͥd et̓ tẻ crede̓ ꝯpr̄i ſuo. dicētip̄ſb̓ro ſuo ul̓ et̓ publice fame. Rn̄dꝫ rod̓. tenē. ita moͣrlit̓ peccet ſi credat licetpeccꝫ veīailit̓ ex humana temptacōne ſi noncredat ubi ꝓbabilr̓ credendū ſit. pt̄ peccareveīalit̓ cͤdendo nimis defacili vbi ē credend̓Nūquid peccat p̄ſb̓r alt̓ ꝯiugū ul̓ et̓ quicūqꝫ aliꝰ inſinuādo hmōi īpedimentū alt̓i cōiugum vl̓ ut̓qꝫ. Rn̄dꝫ rod̓. ſi credat ꝓbare poſſit indiſcrete agit. credat aſſentireꝑitoꝝ ꝯſilio velit. Quid ſi ꝓbare poſſit imipedimentū credat ul̓ ſciat p̄ſb̓r ꝑrochial̓ul̓ et̓ alt̓ ꝯiugū Rn̄dꝫ rod̓. tūc tenet̉ tamiſte qͣꝫ ille age̓ ſolemnit̓ ad diuorciū poſſitimpetri de ꝯī ꝯſẜu ꝯiugū coh̓itent ſil̓ tanqͣꝫfr̄ ſoror. Nūquid ꝓpter quācunqꝫ ꝓbabilem opīoꝫ ꝑpetuo ſine tn̄ certa ſcīa tene alt̓ut̓qꝫ ꝯiugū alt̓i negare debitū Rn̄dꝫ rod̓. q. illa ꝓbabil̓ opīo ſurgat ex tali fcō ſuꝑ canō inducat p̄ſumpcōꝫ vt cum ꝯſtat vxori vir eiꝰ an̄ mr̄ioᵐ cum ea ꝯtractū iacuit nudn̄s cum nūda ſorore ul̓ ꝯſang̓nea ip̄iꝰ vxoris. Ad noͣ. accuſaº locū hꝫ in mr̄ioºꝯtracto aūt in ꝯtrahēdo cum ſit qd̓ accuſari lt̄ime poſſit. ſꝫ denūciari pt̄ impedim̄tū hētur mr̄ioᵐ exͣ de deſpō. impu. ad diſſoluendū Itē an̄qͣꝫ ꝯtrahat̉ mr̄ioᵐ ul̓ ſpōſaliaſuffic̄ denūciaº ſola ſine ꝓbacōne ſi int̓uenerit iuramentū hoc ſi denūcians ſit ſuſpectꝰ. ſiu̓o ſit ſuſpectꝰ dꝫ iurare de calūpnia.ſ. denūciat bona fide. al̓ .ſ. ſi int̓uenit iuramentū ncc̄e eſt ꝓbari ſaltē famā exp̄ſſe. exͣ deſpō.. de ml̓iere. de ꝯſang̓. ſr eo qd̓. hec ray.Qof. aūt dic̄ ad impediendū ſpōſalia de futilro ꝯtrahēda ſuffic̄ denūciaº. ſtabit̉ ſimplici aſſercōni denūciantis impedimentū. ad impediendū aūt pꝰ ſpōſalia ꝯtracta mr̄ioᵐ ꝯtrahendū ſuffic̄ ſola denūciaº ꝓbet̉ ſaltēfamā loci. vt exͣ de ꝯſang̓. ſr̓ eo qd̓. idē dic̄bnͥ. exͣ de ſpō. cum in tua. in glo. d. Ad tn̄bn̄ ſuffic̄ fama qn̄ ꝯſtat de ea. extͣ de ꝯſang̓. ſieo qd̓. in glo. e. hoc ſiue int̓uen̓it iuramētūſu vt d̓r idē. qn̄ u̓o ꝯſtat de fama īpedit alia ꝓbaº aſſit. exͣ de ſpō. in tua ī glo. b.