Elt̓ime accuſacōnes ⁊ teſtes. neſcit̉ aūt de viroubi ſit ⁊ qͦ iuerit ⁊ diu ul̓ ꝑ pl̓es ānos expectatꝰ nō veīt. Nūquid eo abſēte nō aūt citato⁊ ita nō abſēte ꝑ ꝯtumaciā pn̄t teſtes recipi⁊ ſnīa ferri ¶ ℟℟º ꝙ ſic. exͣ qͥ mr̄ioᵐ accu. poſ.relatū. in hͦ. ij. caū. iur̓ ordo non eſt vſqꝫqͣqꝫſeruandꝰ. vt exͣ. vt lite nō ꝯteſt. c. i. ſꝫ ꝯtrariūvl̓ ibidē. c. qm̄. §. 2º. cū ille ex ꝯtumacia nōſit abſēs vt dr ibidē. Ad qd̓ pt̄ dici ꝙ cū iſteꝓ ſua culpa abſēs fu̓it ⁊ inueīri non potu̓itculpa illa loco ꝯtumacie hētur vt ꝯͣ eum ꝓcedat̉. nec ml̓ieri dꝫ obeē q̄ in culpa n̄ fu̓it. vn̄ꝯtra eū ꝓcedi pot̓it. Nec ꝯtradic̄ iᵈ. c. qm̄. qꝛibi d̓r cum ſn culpa ſit abſēs ⁊cͣ. qꝛ hic ē abſēs ex ſua culpa ⁊ malicia. Quidā tn̄ dicuntꝙ iᵈ. c. relatū. corrigit̉ ꝑ iᵈ. qm̄. et ſtandū eſtei. hͨ noͣtͣ in glo. ult̓. illiꝰ c. relatū. Si u̓o q̄ratur de mr̄ioº ꝯͣhendo. dd̓ᵐ eſt ſic̄ dcm̄ ē ſupͣ. e. libª. tiº. i .ſ. qͥd ſūt ſpōſalia. q. qͣre lex. v̓. ceſſattn̄ hͨ pena. ⁊ tiº. qͣlit̓ hn̄t diſſolui ſpōſalia. caſu 2º. Citacōnes aūt debēt ſcribi et talr̓ fieriy poſſint ꝓbari. ar. exͣ de ſen. ex. ſacº. ⁊ ſi hijqͦs tangᵗ pnͥcipalr̓ negociū defende̓ nolint̉ accuſaº ē in ecc̄ia publicādi. ⁊ ſi qͥs affis l̓ cōgnatꝰ velit mr̄ioᵐ defēde̓ audiē. ⁊ demū hijsdeficientibꝰ quilibꝫ extraneꝰ admittē. ar. ff. dedamp. infec. l. 4. qṅymo ꝯiugibꝰ inuitis defēſor audiri dꝫ. ar. ff. de ap. nō tm̄. et hͨ ꝯprobātur. exͣ qͥ fi. ſūt le. ꝑlatum. Si gͦ appareat aliquis defēſor audie ⁊ pot̓it repelle̓ accuſatorēan̄ litē ꝯteſtatā. exͣ de deſpō. īpu. ad diſſoluendū. ſꝫ lite ꝯteſtata mīme. cum hͨ excepº ſit dilatoria. ar. exͣ de ſen. ⁊ re iudi. int̓ moͣſteriū.Si aūt nullꝰ defenſor appareat iudex de planoinqͥret. et ſi corā eo ꝓbe̓ impedimentū int̓ cōiuges diuorcij ſnīam feret. Poteſt eī hͨ et̓ face̓ nullo acc̓atorē pparēte nimia infamīa orta. ſemꝑ tn̄ ſūt citandi qͦs res tāgit. ⁊ publicandū eſt ſi aliq̓s velit acc̄are ul̓ defende̓ ſic ītellige iᵈ exͣ de diuor. porro. in fi. et de accū. qͣlit̓. ij. §. dꝫ. hͨ thō. Pone ꝙ duo ꝯſang̓nei uelduo fr̄es hēant duas ꝯſang̓neas vl̓ duas ſorores in vxorēs ⁊ int̓ alt̓m eoꝝ ⁊ eiꝰ vxorē ferat̉ ſnīa diuorcij ab eccl̓ia ꝓpter ꝯſang̓nitatēModo q̄rit̉ vtᵐ alt̓ ꝓpt̓ hͨ ſeꝑari poſſit ab vxore ſua vl̓ qūo ſe dꝫ hr̄e cū ea ¶ ℟º ꝙ ꝓpter hͨnō pt̄ ſeꝑari ab ea. qꝛ res int̓ aliqͦs acta nōiudicat alijs. exͣ de fide inſtrū. int̓ dilcōs. qͣnºaūt ad cōpl̓aꝫ carnis diſtīguit̉. qꝛ aūt ſcit certitudinalit̓ ꝯſang̓nitatē ul̓ aliud impedim̄tūꝑpetuū eſſe int̓ ſe ⁊ vxorē ſuā. ⁊ tūc debitū nōpetat nͨ reddat ſꝫ huīlit̓ excōicacōꝫ ſuſtineatſi ꝓpter hͨ excōicē. Aut credit ⁊ tūc aut credit ex cā ꝓbubili ⁊ diſcreta licꝫ nō inaīfeſtaputa qꝛ uidit virū ſuū loco ⁊ hora ſuſpect̓ cūꝯſang̓nea an̄ mr̄ioᵐ. vl̓ qꝛ hͨ publice d̓r a bonis ꝑſoīs. ⁊ tūc reddat ſꝫ nō petat. ne ī alt̓utro ul̓ ꝯtra lege̓ ꝯiugij ul̓ ꝯtra iudiᵐ ꝯſciētieoffenſā ꝯmittat. Aut credᵗ ex cā leui ⁊ temeraria vt qꝛ audiuit īpedimentū a leuibꝰ ꝑſonis forte a paucis ⁊ tūc reddat. ⁊ ſi poſtea cōſciētiā erroneā ad ꝯſiliū p̄lati ſui deponat qd̓face̓ dꝫ. ar. 23. q. i. qͥd culpat̉. Idē credo de cōſilio alioꝝ bonoꝝ viroꝝ ⁊ poſtea petat. exͣ de ſē.inqͥſicōi. ubi hētur diſtīcº p̄dcā ¶ Nūqd̓ cū aliqͥs audit impedimentū eē ꝑpetuū int̓ ſe ⁊ vxorem ſuā tenet̉ inquire vi̓tatē maxime ſi credat ꝙ iᵈ ī iudiº ꝓbari n̄ poſſit ¶ Rn̄dꝫ rod̓.ꝙ ſi audiuit illud a fide dignis ⁊ non ſuſpectis cum nō dēat ſalutē ſuam neglige̓ tenet̉vitātē inquire̓ nec debꝫ diſſil̓are qͣi mīꝰ peccetꝑ hͨ ꝙ neſcit vi̓tatē qꝛ hͨ eēt ignorātia affcāta q̄ nō excuſat. et ſi ad teſtim̉̄ alicꝰ fidedigniiurati ul̓ nō iurati ꝓbabilē opīoꝫ ꝯcipiat debitū pete̓ nō dꝫ. licꝫ redde̓ dēat. Sꝫ nūqͥd crede̓tē viro fidedigno maxīe iuratō dicēti ſe ſcirevi̓tatem. nūqͥd et̓ tẻ crede̓ ꝯpr̄i ſuo. hͨ dicēti l̓p̄ſb̓ro ſuo ul̓ et̓ publice fame. ¶ Rn̄dꝫ rod̓. ꝙnō tenē. ita ꝙ moͣrlit̓ peccet ſi nō credat licetpeccꝫ veīailit̓ ex humana temptacōne ſi noncredat ubi ꝓbabilr̓ credendū ſit. ⁊ pt̄ peccareveīalit̓ cͤdendo nimis defacili vbi nō ē credend̓Nūquid peccat p̄ſb̓r l̓ alt̓ ꝯiugū ul̓ et̓ quicūqꝫ aliꝰ inſinuādo hmōi īpedimentū alt̓i cōiugum vl̓ ut̓qꝫ. Rn̄dꝫ rod̓. ꝙ ſi credat ꝙ ꝓbarenō poſſit indiſcrete agit. nͥ credat ꝙ aſſentireꝑitoꝝ ꝯſilio velit. ¶ Quid ſi ꝓbare poſſit imipedimentū ⁊ hͨ credat ul̓ ſciat p̄ſb̓r ꝑrochial̓ul̓ et̓ alt̓ ꝯiugū ¶ Rn̄dꝫ rod̓. ꝙ tūc tenet̉ tamiſte qͣꝫ ille age̓ ſolemnit̓ ad diuorciū nͥ poſſitimpetri de ꝯī ꝯſẜu ꝯiugū ꝙ coh̓itent ſil̓ tanqͣꝫfr̄ ⁊ ſoror. ¶ Nūquid ꝓpter quācunqꝫ ꝓbabilem opīoꝫ ꝑpetuo ſine tn̄ certa ſcīa tene alt̓ l̓ut̓qꝫ ꝯiugū alt̓i negare debitū ¶ Rn̄dꝫ rod̓. qnō. nͥ illa ꝓbabil̓ opīo ſurgat ex tali fcō ſuꝑqͦ canō inducat p̄ſumpcōꝫ vt cum ꝯſtat vxoriꝙ vir eiꝰ an̄ mr̄ioᵐ cum ea ꝯtractū iacuit nudn̄s cum nūda ſorore ul̓ ꝯſang̓nea ip̄iꝰ vxoris. Ad hͨ noͣ. ꝙ accuſaº locū hꝫ in mr̄ioº iāꝯtracto nō aūt in ꝯtrahēdo cum nō ſit qd̓ accuſari lt̄ime poſſit. ſꝫ denūciari pt̄ impedim̄tūꝓ qͦ hētur mr̄ioᵐ exͣ de deſpō. impu. ad diſſoluendū ¶ Itē an̄qͣꝫ ꝯtrahat̉ mr̄ioᵐ ul̓ ſpōſaliaſuffic̄ denūciaº ſola ſine ꝓbacōne ſi nō int̓uenerit iuramentū ⁊ hoc ſi denūcians nō ſit ſuſpectꝰ. ſiu̓o ſit ſuſpectꝰ dꝫ iurare de calūpnia.ſ. ꝙ denūciat bona fide. al̓ .ſ. ſi int̓uenit iuramentū ncc̄e eſt ꝓbari ſaltē famā exp̄ſſe. exͣ deſpō. pͣ. de ml̓iere. ⁊ de ꝯſang̓. ſr eo qd̓. hec ray.Qof. aūt dic̄ ꝙ ad impediendū ſpōſalia de futilro ꝯtrahēda ſuffic̄ denūciaº. ſtabit̉ eī ſimplici aſſercōni denūciantis impedimentū. ad impediendū aūt pꝰ ſpōſalia ꝯtracta mr̄ioᵐ ꝯtrahendū nō ſuffic̄ ſola denūciaº nͥ ꝓbet̉ ſaltē ꝑfamā loci. vt exͣ de ꝯſang̓. ſr̓ eo qd̓ hͨ. idē dic̄bnͥ. exͣ de ſpō. cum in tua. in glo. d. ¶ Ad hͨ tn̄bn̄ ſuffic̄ fama qn̄ ꝯſtat de ea. extͣ de ꝯſang̓. ſieo qd̓. in glo. e. ⁊ hoc ſiue int̓uen̓it iuramētūſu n̄ vt d̓r idē. qn̄ u̓o n̄ ꝯſtat de fama n̄ īpeditnͥ alia ꝓbaº aſſit. exͣ de ſpō. cū in tua ī glo. b.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten