Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
402r
Einzelbild herunterladen
 

quia iᵈ intelligi pt̄ de bigamo putat̉ inſidiatꝰ vxori pͥme deſiderio ſcd̓e. Vtᵐ t̓cie nupp̄cie rōꝫ hēant ſacr̄i ſic. qͣnᵐ ad oīaſūt de eēntia et de ncc̄itate ſacr̄i. aliqͣ tn̄ accidētia deſūt .ſ. ꝑfcō ſigͣcōis. ſigͥficaº nāqꝫ ꝯiūctōnis xp̄i ecc̄ia eſt de ncc̄itate ſacr̄i mr̄ionij..ſ. ſigficaº ꝯiūctōis vniꝰ vna eſt de eiꝰ ꝑfectione deeſt ſcd̓is nupcijs. Vn̄ reddūt īeptū ad recepcōꝫ ordīs qꝛ ſuit ſacr̄m ſꝫ ꝓpt̓ꝑfecte ſigͣcōis defectū tn̄ ꝑtinēt ad eēntiam ſacr̄i ſꝫ ad decorē acc̄ntalē ꝑfectōnem. Vtᵐ vno ꝯiugū mortuo liceat alt̓i ſtatimnube̓ Ꝙ℟º vir ſolū ẜm canones. ſꝫ etiāẜm leges ſtatī pꝰ mortē vxoris ꝯtrahe̓ poteſtMulier u̓o pꝰ obitū viri nubit īfra ānum.ſ. ꝯputandū a morte viri inc̄rit infamiamẜm leges. exͣ e. cum ẜm. Hoc teſtat̉ lex.ne ꝯſang̓nei turbent̉. ne de ꝓle dubitē .ſ.cuiꝰ ſit. tum et̓ ne maligne ſuſpicōis viro p̄ſtet̉. eo tam cito ꝯtrahe̓ feſtinauit. C. derepudijs ꝯſẜu. §. ſi u̓o. et ītelligit̉ ẜm hoſ.qn̄ mr̄ioᵐ ſn̄ culpa ml̓ieris ſoluit̉. ſi eiꝰ culpa ſoluat̉ qnͥquēniū abſtine̓ iubet̉. C. de diuor. ꝯſẜu. ſic vxor luge̓ cogit̉ virū ecōu̓ſo qͣlit̓cunqꝫ ſoluat̉ mr̄ioᵐ ſu diuorciū ſū obitū. In caū tn̄ ſpāli indulgent leges vtml̓ier pꝰ tres mēſes elapſos a morte viri nube̓ poſſit. ſi ml̓r p̓gnans remāſit peꝑitvir tal̓ fu̓at lugēdꝰ erat vt hoſtis duellioīs ſtatī nube̓ pt̄. ff. de hijs no. infa. lib̓orūSi u̓o ſit p̄gnās vxor tal̓ viri tūc elapſis tribus mēſibꝰ a morte eiꝰ nube̓ pt̄. cum ncc̄eſit ut ꝯcepto partū ex pͥmo viro ꝑiat īfra mēſes dies. s. ſi nubit pꝰ tres menſes.nūqͣꝫ ex viro pare̓ pt̄ īfra. ix. mēſes a morte pͥmi cum partū ex viro ꝯceptū oporteathr̄e ī vt̓o mēſibꝰ. A. vt pꝫ. ff. de ſta.. Sꝫtalē ml̓ierē .ſ. ſtatī nubit poſt mortē viri liberat. apl̓us .ſ. cor. A. dicens. ml̓ier mortuoviro ſo. ē a le. viri ſui cui vult nubat tm̄ indn̄o. et canones. exͣ e. ẜm. c. ſr̓ illa. lib̓atinqͣꝫ tm̄ ab infamia ſꝫ et̓ pena in rebꝰ qualex expͥmit. C. de ſcd̓is nup. l. i. vbi d̓r tal̓ml̓r pͥuat̉ oībꝰ a viro ſibi relictis. de rebūˢꝓprijs pt̄ vltͣ t̓ciā ꝑtē viro in dotē dare in ultīa volūtate relinque̓. ab alijs peīsqͣs lex expͥmit alibi. vt ī aut̉. ibidē poſitis .ſ.iſdē peīs. Itē ea. in aucͣ. de reſti. ea ꝑit.§. vnū. Vn̄ nec dici dꝫ infamis in foro ciuiliex ecc̄iam apl̓m lnīa eſt remiſſa. Quidātn̄ dicūt euādꝫ penā̓ illā pͥuat̉ donacōne an̄ nupciali. in. §. ꝓxime dcō virū ſuūita cito dehoneſtauit. vt appareat et̓ eo viuēte caſte vixiſſe. vt d̓r ibi et dꝫ ꝑde̓ quicq̓dad ex lib̓tate viri potuit ꝑueīre. ecc̄ia in illā penā potuit tolle̓. qꝛ vl̓ qͣndam ingͣtitudinē ꝯmiſiſſe. bnͥ. exͣ e. ẜm. aliqͣ tn̄ ſūtibi de ſū. hoſt̓ Prima opi. fuit damaſi quāet̓ ſequit̉ gof. eam de vi̓tate rigore iur̓ indiſtīcte credit verā. Hoſt̓. aūt dic̄ nichilVIIIILO 2ad leges de mr̄ionijs vl̓ ſeqn̄tibꝰ ex eis. B.re ml̓r punirẻ ſi lnīa apl̓i ecc̄ie vtit̉. Adhͦnoͣ. vxor digͥtatē a viro ſortit̉. vn̄ vxor regis dꝫ appellari regina et̓ pꝰmortē regis donͤnupſerit viro digtatis inferioris. ff. de ſenatu feīe Vtᵐ 2ᵐ mr̄ioᵐ dēat bn̄dici ℟ºmr̄ioᵐ licꝫ in ſe ꝯſideratū ſit ꝑſcm̄ ſacr̄m reſpcū tn̄ pͥmi mr̄ionij hꝫ aliqͥd de defcū ſacr̄i. qꝛdeeſt ſibi ꝑfc̄io ſigͣcōis vt dcm̄ ē ſupͣ. rōe hꝰdefectꝰ bn̄dictō ſubtrahi a ſcd̓is nupcijs. z1.q. i. de hijs. exͣ e. vir aūt. vbi et̓ alia aſſignat̉ .ſ. alia uice bn̄dcī ſūt .ſ. ꝯtrahentes eoꝝ bn̄dictio it̓ari dꝫ Vtᵐ ſcd̓e nupcie tam ex ꝑte viri qͣꝫ ex ꝑte ml̓ieris dēant bn̄dici. puta ſi ml̓r aliqͣ nūqͣꝫ al̓ ꝯtraxit ꝯtrahat eo vxorē aliā hūit Ꝙ℟º dicūt aliq̓qn̄ ſcd̓e nupcie ſūt ſcd̓e ex ꝑte vt̓uſqꝫ vl̓ ex ꝑteml̓ieris tm̄ debēt bn̄dici. ſꝫ qn̄ ſūt ſcd̓eex ꝑte viri tm̄ tūc pn̄t bn̄dici. qꝛ aliqͦ ſeruat̉ ibi ſigͥficaˢ et̓ ī ordine ad pͥmas nupciasqꝛ xp̄c ſi hēat vnā ecc̄iam hꝫ tn̄ ī vna ecc̄iapl̓es ꝑſonas deſpōſatas. ſꝫ aīa pt̄ alt̓iꝰſpōſa qͣꝫ xp̄i qꝛ demone fornicat̉ ibi eſtmr̄ioᵐ ſpūale. et qn̄ nupcie ſūt ſcd̓e tn̄ exꝑte viri bn̄dicunt̉ non aūt qn̄ ſūt ſcd̓e ex ꝑteml̓ieris ꝓpter deſcm̄ ſacr̄i. eſt opīo tho. etcredo ꝯīr ſeruat̉ cui opīoī ꝯſētit bnͥ. ī glo.ſupͣdcī. c. vir aūt. dicens tales ſcd̓e nupciebn̄dici pn̄t. ſi hēat ꝯſuetudo loci. ſi papa talē ꝯſuetudinē ſciat ꝯͣdicat al̓ licꝫCōſentit et̓ gof. dicēs. it̓ari pt̄ tal̓ bn̄dictōſic̄ ext̓mā vnctio. qꝛ bn̄dictō fit ſr̓ hoīesꝓhibe̓ it̓ari. i. q. i. manꝰ. Hoſt̓. aūt in ſū. ſentit. ſcd̓e nupcie ī nullo caū debēt bn̄dici al̓ ꝯtrahētes vl̓ ambo vl̓ alt̓ eoꝝ fu̓int bn̄dicti. qꝛ nupcie dicunt̉ bn̄dici ꝓprie ſꝫ ꝑſone. qꝛ alia uice ſūt bn̄dcī dꝫ eoꝝ bn̄dicºit̓ari. vt in c. vir aūt. ꝯīs eſt illa bn̄dictiovt̓uſqꝫ vnꝰ ſine alt̓o pt̄ reciꝑe. ſi alter eoꝝ ꝯtrahat dabit̉ bn̄dictio. ad illud qd̓ allegat goſ. bn̄dictio fit ſuꝑ hoīeˢ ꝓhibe̓ it̓ari. Rn̄dꝫ vni vir ꝓhibeat̄ in iure. ad iᵈ u̓o qd̓ dic̄ bnͥ. de ꝯſuetudine.dic̄ in ſacr̄is et ſacr̄alibꝰ excuſat ꝯſuetudo papā vl̓ ius approbe̓. Siu̓o duoꝯtrahāt mr̄ioᵐ ambo bn̄dicant̉. Deinde an̄cōpulā carnis ꝓpter īpedimentū aliqd̓ ꝑpetuum ſeꝑent̉ ambo ꝯtrahāt bn̄dicent̉ innupcijs ſcd̓is. Siu̓o duo trāſeā̓t ad bigamiami tn̄ nūqͣꝫ funt bn̄dicti poterūt bn̄dici inſcd̓is nupcijs. ſic eſt uis de bigamia ſedpociꝰ in bn̄dictōne it̓ari dꝫ. vt dcm̄ ē.ẜm hoſt̓. Capellanꝰ igr̄ qui bn̄dictōꝫ ꝯtramiſſa dabit ab offiº bn̄fiº ſuſpenſus lr̄isep̄i ꝓprij ad ſedē apl̓icam ē mittēdus. exͣ e. c..i. et vt̓ ẜm hoſt̓. exͣ aliꝰ qͣꝫ papa diſpēſare poſſit Pro bn̄dictōne aūt p̄dcā nichil exigi dꝫ a cl̓icis ſic̄ alijs ſacr̄is. Laudabil̓ tn̄ pia ꝯſuetudo dꝫ ſeruari ad quamſeruandā pn̄t laici ep̄m cogi. exͣ de ſimo. ad