Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
335v
Einzelbild herunterladen
 

LInō curauerit excōicari iuſte poterit ſꝫ tūc nōexcōicabit̉ ꝓ pct̄o ſubditoꝝ ſꝫ ꝓ pct̄o ſuo. hꝰrich̓. Ad hͨ noͣ ꝙ om̄s qui ꝓhibiti ul̓ nonꝑmiſſi preter auctͣem papr ul̓ ep̄i katholicipublice ul̓ pͥuate p̄dicacōis officiū vſurpae̓p̄ſumūt debēt excōieari. et niſi qͣꝫ cito reſipuerint punient̉ alia pena cōpetenti. exͣ de heti.dampnamus. §. quia vero.De forma excōiconſ III.Oſtea ꝯſiderādū eſt de forma excōicadi .ſ. qualit̓ ſnīa excōicacōis ē ferenda. Ad hͨ aūt ꝙ debite ferat̉ oporteteā ita ferri ꝙ teneat et ꝙ nō ſit nulla. oportet eciā ꝙ ſit iuſta. alias eā ferēs eēt dignusmagna pena. Et iō circa hͨ pͥmo ꝯſiderādūeſt qn̄ ſū que ſnīa ē nulla. 2º que ſnīa ē iuſtaet que īiuiſta. 3º qua pena debeat puniri. qͥ iniuſte excōicat. 4º qn̄ ſū̓ que ſnīa ferri dicit̉ aiudice ⁊ qualit̓ eſt ferēda. ⁊ qūo et qn̄ dicit̉ſnīa ferri a iure Tirca pͥmū ſciēdū ꝙ ſnīaexcōicacōis dicit̉ eē nulla ſū īualida ſū nōtenere ī ml̓tis caſibꝰ vnꝰ eſt qn̄ ſnīa excōicacōis lata fuit pꝰ appellacōꝫ legittīe factā exͣde appel. dilct̄is. tn̄ aliqn̄ lata pꝰ appellacōꝫ legitīe factā teꝫ. puta ſi duo ad īuicē litigētet vnꝰ appellet ad iudicē īmediatū et alt̓ adpapā et ille qui appellauit ad iudicē ꝓſeqͣturappellacōꝫ ⁊ citari faciat alteꝝ tacito ꝙ appellauit ad papā ſi ille legittime citatꝰ non venerit ul̓ reſpōſiōꝫ nō miſerit ſi excōicet̉ a iudice tenebit excōicacō n̓ iudex ſciuerit eū adpapā appellaſſe. exͣ de appel. ſi duobꝰ. 2ꝰ ē qn̄error ītollerabilis ī ſnīa fuit ex p̄ſſus. exͣ deoffi. dele. cū ꝯtingat. et exͣ. e. ꝑ tuas. §. nosigͦ. et 6. e. venerabilibꝰ. §. plt̓. et vlt̓ Pc̄autē dici ītolerabilis error. ẜm hoſt̓. goff. etbnͥ. qd̓libꝫ pct̄m mortale. vt ſi ep̄s dicat̉ excōico te nͥ pro tl̓i he̓tico celebrau̓is. 11. q. z. ſiquis ep̄us. vl̓ quia credis in deū ul̓ quia penitenciā agis ul̓ quia nō furaris ul̓ ſil̓e qd̓notoriū eſt pct̄m eſſe. ij. q. z. ſi is qui p̄eſt. etduobꝰ. c. ſe. ul̓ ſi p̄cipiat aliqd̓ īpoſſibile uelturpe exͣ de pactis c. vlt̓. ar. ꝯtra exͣ. de cōdi.apo. c. vlt̓. in fi. Pt̄ eciā dici intolerabil̓ error cͦi exp̄ſſe ꝯtra ius ꝓnūciat̉. ut ſi ep̄s excōicauit ſubditū ſuū quia nō ſoluerat. 1o. īquibꝰ fuerat die feriato ſnīalit̓ ꝯdempnatꝰ. ⁊q. 8. §. diffinitīa. v̓. itē ſi ſnīa. et exͣ de ferijsc. vlt̓ Nota ẜm bnͥ. exͣ. e. ſuꝑ. c. per tuasſi excōicās ꝓnūciat ꝯtra ius et errorē exprimit in ſnīa nō tenet ſnīa. ſi u̓o ꝯtra ius ꝓnūciat nō tn̄ errorē ī ſnīa expͥmat tenꝫ ſnīanͥ fuerit appellatū ab ea ſꝫꝰ caſꝰ. ſi ille qͥ tulitſnīaꝫ nō ſit iudex eiꝰ ꝯtra quē tulit ſnīaꝫ. exͣde cōſue. c. 3 i. 4ꝰ ſi ſit iudex. ſꝫ tn̄ excōicatus24. q. i. audiuimꝰ. ꝙ qn̄ delegatꝰ excōicat aliquē ꝯtra intencōꝫ delegātis. exͣ de p̄bē. c. vlt̓.vnde ſi delegatꝰ aliqͥd fieri p̄cipiat̄. ſꝫ īiuiſte ⁊et iō excōicet nulla eſt ſnīa. ut ptꝫ in. c. predicto. aliud tn̄ eſt de ordinario quia eiꝰ iuriſ-dictō eſt latior et firmior. hͨ hoſt̓/ 6ꝰ cū ab intruſo ul̓ a iuriſdictōe ſuſpēſo ſnīa fert̉. exͣ deelec. noſti. Mꝰ cū fert̉ a violāte īt̓dictū hoīsexͣ de exceſ. p̄la. tāta. gꝰ qn̄ fert̉ in ꝑticipāteˢnulla p̄miſſa monicōe 6. e. ſtatuimꝰ. ꝙ cūp̄latꝰ excōicat ſb̓ditū ſuū ꝯtͣ tenorē pͥuilegijſui exͣ. de p̓uil̓. cū capella. et hͨ ſu̓ directe ſūīdirecte. ut cū excōicat cōicātes ſibi volēseneruare vim pͥuilegij ſui. exͣ de p̓uil̓. qͣnto. ītex. et glo Decimꝰ cū ep̄us excedit ī exac̓cōeꝓcuracōis ⁊ qͥa ſibi nō paret̉ excōicat. exͣ deexceſſ. p̄. cū ad quoꝝdā Nota ꝙ hͨ c. cū adquoꝝdā. ẜm bnͥ. ꝯtiuet ius ſpēale .ſ. p̓uilegiatoꝝ ſuꝑ hͨa papa. vnde ẜm eū ſnīa ꝯtͣ alioslata teneret licet īiuſta eſſet. Scd̓m u̓o aliosꝯtinet ius cōe. et hͨ videt̉ velle goff. jnnoc̄u̓o et hoſt̓. dicūt ibidē ꝙ ſi ep̄us excōicet. dicēdo ſic. excōico te quia denegas debitā ꝓcuracōꝫ ſnīa tenet ṅ ille ſuꝑ hͨ ſit ſpēalit̓ pͥuilegiatꝰ. ſi u̓o excōicet ſic. dicendo excōicō tequia nō vis me ꝓcurare cū centū eqͥtaturisnō tenet. quia errorē ītolerabilē ꝯtinet Aiꝰcū quis ſuppoīt ſe ꝓteccōi rōne eccl̓ie nō tn̄appellat ex ſimplicita te exͣ de appel. ad audiēciā ſ2 cū excōicacō fert̉ ꝯtra aliquē pꝰqͣꝫ itcrarripuit ad papa̓. exͣ de appel. dilc̄i. 2. in texret glo. et hͨ inteligit̉ ẜm bnͥ. qn̄ poſt litē motā iuit ad curiā. Secꝰ eſt ſi ante. nō eſt tn̄ita de archiep̄o quia papa vocatꝰ eſt in pleītudineꝫ pt̄atis alij in ꝑtē ſollicitudīs. Fy ſiſnīa ferat̉ a delegato īpecͣto ab excōicato incaū nō ꝑmiſſo. 6. de reſcrip. c. i. 4ꝰ. ſi ferat̉ ꝯtͣ aliquē ꝓ eo ꝙ ſtatū ſue eccl̓ie ul̓ moſterij ſū loci ſu̓ ꝑſonaꝝ et reꝝ ip̄iꝰ expoſuitſuꝑiori ul̓ ſedis apl̓ice legato ul̓ inqͣſitoria ſede apl̓ica deputato ul̓ alij cuicūqꝫ ꝑſoneꝑ quā ad p̄dct̄oꝝ noticiā valet ꝑueīre. 6. deoff. or. qͥa pleriqꝫ īqꝰ qn̄ fert̉ ſnīa ꝯtra ꝑticipātes ⁊ nō fuerūt moniti noīatī 6. e. ꝯſtitucōꝫ. de hͨ īfra titulo ſi. hos cāꝰ om̄s ponit joan. 6. e. pn̄ti. exceptis 1i. 12. ⁊ iz. in fi. in oībꝰhijs ſnīa nō eſt tenēda. et pͥmi duo caſꝰ ponunt̉ cōit̓ ab oībꝰ. quinqꝫ u̓o ſequētes ponūtur ab ho. in ſū. ti. de cleri. excōi. et a gar. 6.ſuꝑ decretalē g̓g. decimi pn̄ti. Octauꝰ u̓o. et9ꝰ ponunt̉ a gar. ibid̓. decimꝰ u̓o et ſiꝰ. ponūtur in ſū. gof. 12ꝰ inglo. bnͥ 13ꝰ et 14ꝰ et īqꝰ.habent̉ in 6. ut p̄allegatū ē. in oībꝰ tn̄ hijsſi petat̉ abſolucō ad cautelā nō ē denegāda6. e. ſolet. Quid de excōicacōe ꝑ vim ul̓ permētū extorta. nūquid tenet. videt̉ ꝙ nō. qͥaabſolucō ab eccl̓ia ſic extorta nō valꝫ. vt patet 6. de hijs que. iu. abſolucōis. et doꝰ ius ligandi et abſoluēdi par eē voluit. ut dỉ depe. di. 1. v̓bū. Sꝫ ẜm guil̓. ꝯͣriū ē v̓m ij. q. 3qͣtuor pt̄ tn̄ ꝑ excepcōꝫ elidi ut ibi noͣ. ar. ff.de fur. interdū. hͨ jo. an. Quid ſi in ſnīa expͥmat̉ īmediate error fct̄i. ut ſi dicat ep̄ꝰ excōico te. qͥa feciſti furtū. nūquid tenet huiōiexcōicacō. ℟º licet quidā dixerīt ꝙ nō tenꝫ