IAſtipendiū nccͣtis et ẜm ecc̄e ordinatōꝫ et approbata cōſuetudinē et non ut pretiū mercedisſpūaliū. quia tūc dantes et accipiētes ꝯmitterent ſymoniā nō obſtante aliqua ꝯſuetudīequia ꝯſuetudo nō p̄iudicat iuri nat̉ali ul̓ diuino qd̓ ꝓhibet ſymoniam. vn̄. i. thi. q. ſuꝑillud qui bene preſūt preb̓ri ⁊cͣ. dicit glo. augaccipiant ſuſtentatōꝫ a ppl̓o et iercedē diſpēſationis a dn̄o. Tercius caſꝰ eſt cū dat̉ ꝓ vita et̓na ī remiſſionē peccatoꝝ. ẜm illd̓ dan̄.2. peccata tua el̓is redimē ex de teſtīs. c. fi. et12. q. 2. aīe. ¶ Sed quare nō eſt hic ſymonia.cū hic ſūt ſpūalia ¶ ℟º quia el̓ie dant̉ in pauyibꝰ deo qui eſt dn̄s ſpūaliū iō ſymonia nonꝯmittit̉ cū eo ſicut cū prelatis qui nō ſūt dn̄iſꝫ diſpēſatores eoꝝ Itē predicta cadūt ſb̓merito et ꝓponunt̉ nob̓ venalia a d̓o ex pacto ꝓmoneta dilcōis ⁊ oꝑbꝰ caritatis n̄ ſic de ſpiritualibꝰ q̄ ꝑ mīſtros eccl̓e ꝯferunt̉ ut corporalis el̓ia n̄ eſt pretiū vite eterne nͥ inqͣntū īperat̉ a caritate. Quartꝰ cāꝰ ē cū dat̉ ꝓ redimenda vexatōe exͣ. e. dilectꝰ filiꝰ. r. vn̄ ſi ep̄sexcōicet me īiuſte ul̓ minet̉ auferre mͥ beneficiū qd̓ iuſte poſſideo licite redimo ius meū dādo ſibi pecuniā ut ſnīam īiuſtam reuocet uelab hac īiuria ceſſet. ar exͣ de mgr̄is ꝓhibemꝰ.Nec obſtat illud exͣ. e. querelaꝫ. vbi videt̉ ꝓhiberi ⁊ emi ⁊ redimi .i. ꝓ pecuīa reſignari.Non obſtat etiaꝫ illud ex. e. nemo. quia ẜmgof. ibi nō redimit̉ vexatio ſed emit̉ abſol̓ovel pt̄ dici etiam ẜm gof. et hoſt̓. exͣ. e. dilectꝰſ. ꝙ ſi quiˢ excōicatꝰ iuſte. benefitiū acquiſiuitiiuſte tūc in vtroqꝫ caū ꝯmittit̉ exͣ. e. nemo. ⁊ſ. q. i. nll̓s ep̄s. 2. redēptō gͦ rei ſpūal̓ ꝑmittit̉ vexato īiuſte ⁊ redim̄ti ſꝫ ꝓhibet̉ vexāti ⁊ꝓ uexatōis ceſſatōe recipienti. Si tam̄ excōicauit me iuſte nō licet mͥ pecuniā. ꝓ benefitioabſolutōis ei dare nec licet ſibi acciꝑe licet tn̄ꝓ peccati puītione. Caueat aūt abſoluēs nein hoc mag̓ ītendat cupiditati qͣm correctōiẜuire. Rod̓ aūt ſentire videt̉ ꝙ ec̄ ſymoniaeſt ſi aliquid ꝓ reuocatōe īiuſte ſnīe det̉. vndeẜm eū iniuſte excōicatꝰ corā ſuꝑiorē ꝯquerat̉ſed qd̓ dictū eſt pͥus tenet̉ ¶ Nichil gͦ dand̓eſt indici ꝓ abſol̓one directe. ſūptus tam̄ qͦsfecit ꝓpt̓ rei ꝯtumaciā adu̓ſariꝰ ul̓ ec̄ iudex cūꝓcedit ex offitio ſuo debet ipſe reus anteqͣꝫ abſoluat̉ reficere exͣ ut lite nō ꝯte. qm̄. §. ī alijs⁊ de ſen. ex. ſacro. et de appel. cū ſpeciali. Si tn̄ſit excōicatus īiuſte abſolui debet ſine oī grauamine ut in. c. ſacro. hec bn̄ exͣ. e. ad aures.¶ Quid ſi quis electꝰ ī ep̄m det pecuniā aduierſario ut nō impediat eiꝰ electōꝫ. ℟º ꝙ hͨ n̄licet ſibi nͨ ante electōꝫ nec poſt ſi ꝑ electōꝫ n̄ſit ius acquiſitū ei exͣ. e. de hoc. 1. Si aūt ſit eiius acquiſitū licet ſibi nō quidē ꝓ electōe ſꝫ ꝓuexatōis ſue īiuſte redemptōe exͣ. e. dilectꝰ filius. r. Quid ſi aliq̓ͥs de qūo ꝯſtaret ꝙ ī electōenll̓m ius hr̄et an̄ electōꝫ īpediret ne electio fieret. nunqͥd capl̓m vexatōꝫ eiꝰ redime̓ poſſet¶ Rn̄det rod̓. ꝙ ſic .ſ. ſi ille īpediret ne ſimrelectio fieret ſꝫ ſi īpediret ne de iſto uel de illoelectio fieret forte tūc capl̓m īpedienti nichildare poſſet ſic̄ nec ille cuiꝰ electōꝫ impediret.Quītus caſus ē de ꝯſecratōe et viſitatōe. Sienī ep̄s eccl̓iaꝫ ꝯſecrat vel epiſcopatū viſitatpoteſt ꝓcuratōꝫ moderatā reciꝑe exͣ de cēſi. cūapl̓s. ⁊ exͣ. e. cū ſit romana. ⁊ de p̄ſcrip. cū exofficij. ⁊. 10. q. 3. relatū ⁊ nichiloīꝰ tam̄ videt̉hoc facere gratis arꝰ exͣ de vi. et ho. cleri. cumab oī. nō tn̄ intelligas ꝙ exigat̉ aliqͥd ꝓ ip̄aꝯſcratōe alias ꝯtra. i. q. i. ſtatuimus. ſꝫ ꝓ labore vie. 12. q. 2. caritatē. etiā ſi eccl̓ia ſit in ciuitate exͣ de cenſi. venerabil̓. ẜm gof. ẜm u̓ohoſt̓. in ſū. cū tal̓ labor ſit ſpūalis quē prelatꝰnccͣio et ex offitio ſibi īiuncto tenet̉ ſb̓ire melius eſt dr̄e ꝙ hoc prouenit ex ꝯſuetudine. exͣe. ad apl̓ica̓. et ex equitate ut qui ſemīat ſpiritualia metat ⁊ tꝑoralia ut patet ꝑ multaexempla 13. q. 2. §. quia ergo. qṅym̉o hͨ eſt exꝯnexitate ut exͣ de cenſi. cū venerabilis. ẜmaūt bnͥ. ⁊ hoſt̓. in glo. exͣ. e. cū ſit. p̄dicta procuratio ꝑmiſſa ē a iure quaſi licita quia nonpeccat̉ leg̓ aucͣte. 23. q. 4. qui peccat. ⁊ debet fieri ẜm facultates eccl̓ie ſicut et alie exͣ de cenſi. ſopite. ym̄o ec̄ ſi ecc̄a n̄ poſſit hr̄e ep̄s ſuisſūiptibꝰ ecc̄am cōſecrabit. i. q. i. placuit ¶ Sꝫquare dat̉ ep̄o ꝓcuratio ꝓ eccl̓ie ꝯſecratōne ⁊nō ꝓ clericoꝝ ordinatōe cū etiaꝫ ibi ſit labor.℟º quia ep̄s poteſt ordinare in ſua eccl̓ia etfacile poteſt hr̄e expenſas in domo ſua nō ſicaūt cū aliā ꝯſecrat aut viſitat ecc̄aꝫ. ¶ Circau̓o munꝰ ab obſequio ſciendū. ꝙ tale mnunuˢſemꝑ īducit ſymoniā qn̄ pactū int̓uenit. vn̄ſi ꝓmitto tibi eccl̓iam ut negotiū meū ꝓmoueas ſymonia eſt ut exͣ. e. cū eſſent. Si autēnon int̓ueniat pactū tunc ſic diſtinguit̉ ẜmgof. hoſt̓. et bnͥ. ſuꝑ. c. cū eſſent. qͥa aut ſeruiotibi hac ſpe ſcd̓ario ductꝰ .ſ. ꝙ ꝯferas mͥ beneficiū ⁊ pn̓cipalit̓ ſeruio gratis ⁊ tunc nō peccoar. di. 61. quid ꝓderit. aut ſeruio pniʳ ut ꝯferas mͥ benefitiū ⁊ ſcd̓ario gratis ⁊ tunc delinqūo. jn qūo tam̄ caū ſufficit mͥ ꝑ pnīam ſatiſfacere deo ut dictū eſt ſupra ⁊ ẜm hanc diſtinctōꝫ ītelligit̉ illud exͣ. e. tua nos ẜm gof.et ꝯcordant iura q̄ vident̉ ſibi īuicē ꝯtraria.Alit̓ poteſt diſtingui ẜm ray. gof. ⁊ hoſt̓. ſicobſequiū aut ē corporale aūt ſpūale. ſi ſit corporale ⁊ honeſtū nō inducit vitiū dūmō nonint̓ueniat pactū ut ſi quis ẜuiat ep̄o ronameundo ꝓ eo aduocando eiꝰ negocia ꝓcurando.ſꝫ hoc īnuit̉ a ꝯtrario ſenſu. i. q. i. ſūt nōnll̓iibi munꝰ ab obſequio cū ẜuitus īdebite īpenſa. ⁊ hoc ītell̓e vbi dignꝰ dignū preſtat obſequiū ut dictū eſt. ſi u̓o dignꝰ īdignū ul̓ dignus dignū obſequiū p̄ſtet ſymonie vicio nōcaret. vnde ſi ſeruiat ei ad vtilitatē ꝯſanguineoꝝ eius uel faciat aliqͥd huiōi eſt munꝰ abobſequio. et eſt ſymoniacū ẜm tho. Si. autēſit ſpūale et int̓ueniat pactū inducit vitiū nͥ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten