ep̄o iurant. exͣ. de. v̓. ſig̓. cū clerici placere. etarp̄ſb̓ri. exͣ de ſen. et re iudi. cū inter vos. ettoforciꝰ ar̓dyaconꝰ. exͣ de exceſ. p̄la. grane ¶ Sꝫ nunqͥd de hoc ſcript̉a fieri debet. vide̓ꝙ nō. exͣ. e. legebat̉. ſꝫ ꝯtra exͣ de iureiur̓. nulius ep̄s. ¶ Rn̄det bnͥ. in. c. legebat̉. ꝙ illd̓. c.et ſil̓ia intelligunt̉ de cl̓icis īferioribꝰ. ſufficitenī ꝙ tales tm̄ ꝓmittāt obīam p̄lato. illud.io. c. nll̓s. ⁊ ſil̓ia ītelligunt̉ de illis qͥbus cura ꝯmittit̉ aīaꝝ ¶ Circa 4ᵐ ſciendū ad maiorē euidenciā ꝙ obīa ꝯſiſtit in tribꝰ .ſ. in reuerencia iiditio et in p̄cepto. reu̓encia debet̉ ei qͥp̄cedit ordine ul̓ antiqͥtate. ut patet. di. 93. aſubdyacono .ſ. ut mīor aſſurgat maiori necſedeat ſtante maiore. ut di. 93. nō oportet. vtmaior p̄cedat. mīor ſequat̉ in ſedēdo ſubſcribendo. ut. di. 93. §. vlt̓. et. di. 96. bon̄. quidē. ⁊ff. de albo. ſcri. l. ¶ ¶ In incedēdo licet in hoc cōſuetudo romane eccl̓ie ẜuet ꝯtrariū. Nā maior p̄cedit et mīor ſequit̉ ¶ Item in ꝯſuetis ethoneſtis ẜuicijs faciend̓. ut exͣ. e. ti. ſtatuimꝰet de ꝯſue. qm̄. et ẜm glo. in. c. ſtatuimꝰ. hoc ītelligit̉ de ſeruicijs exhibēdis in offō dino. utſ. quilibet faciat ea q̄ ꝯpetunt ordini ſuo. ꝓuttradit̉. di. 23. ſubdyaconꝰ. et. c. ſe. hoc fallit īduobꝰ caſibꝰ .ſ. qn̄ eſt minor ordīe et poſteriortyore maior eſt pt̄ate ul̓ iuriſdcōe ut ar̓dyaconꝰ. qui et ſi ſit ſuꝑior ar̓p̄ſb̓ro tꝑore et ordīetn̄ ille maior cenſet̉ et ei ab illo eſt obediend̓ut dicit̉. di. 25. ꝑlectis. Itē fallit cū mīor gerit vicē et locū maioris. di. 93. c. fi ¶ Itē obīaiudicij et p̄cepti debet̉ ei qui p̄eſt ꝯſecratōe ueliuriſdcōe. Nā alit̓ ſnīa a nō ſuo iudice latanulliꝰ ē momīti ut exͣ de iudi. at ſi cl̓ici. et. C.ſi a nō ꝯpe. iudi. ꝑ totū. Et idē de p̄cepto. utA. q. i. quia ſūt. vtꝰ aūt ſue efficacia p̄cepti ēquia ſubditꝰ tenet̉ obedire p̄cepto prelati ſuiex nccͣte alias peccat mortalit̓. ym̄o ariolꝰ etyolatra iudicat̉. Obīa u̓o victimis iure p̄ponit̉ quia ꝑ victimas aliena caro. ꝑ obīam ꝓpria caro mactat̉ ut dicit̉. s. q. i. ſciendū. qd̓ītelligo cū ſuꝑior p̄cipit licitū et honeſtū. Obediendū eſt aūt ſuꝑiori a clericis de oībus queaddini cultꝰ obſequiū ꝑtinēt uel q̄ ecc̄aſticevtilitatis cura ꝑagere ſua ſerit ut in p̄allegato. c. A. q. i. quia ſupͣ. vnde ſi p̄cipiat ſuꝑior aliqͥd ꝯtra d̓mi nō eſt ei obediendū. quia tūc cūdeo magis qͣm hoī eſt obediend̓. vn̄ nō ſemꝑeſt malū nō obedire et obīa nō eſt ẜuanda īrebꝰ illicitis ut. i1. q. z. ſi dn̄s nō ſemꝑ. et. c. ſiquis ep̄s. Nunqͣm enī ꝓpter obīam malū cōmittend̓ eſt ſꝫ aln̄ debet bonū qd̓ agit̉ p̄termitti ut. ii. q. z. quid gͦ. Si etiā p̄cipiat aliqͥd qd̓nō ꝑtinet ad eiꝰ offm̄ nō eſt ei obediend̓. A. q. iqͥa corp̄s ẜm hoſt̓. ¶ Sꝫ qͥd ſi ſubditꝰ dubitetan ſit licitū uel n̄ qd̓ a ſuꝑiore mandat̉. ℟ºin dubio obediet̉. Nā ⁊ ſi fortaſſe reū faciatſuꝑiorē iniqͥtas īꝑandi. īnocentē inferiorē on̄dit ordo ſeruiendi ut dicit̉ di. 23. quid culpat̉in fine. Et qd̓ dixit ī dubio obediendū. intelVIIoM.ligit gof. n̓ dubitatō eſſet craſſa et ſuppina q̄nō excuſaret. ut ſi ſuꝑior mandet aliquid qd̓ſit ꝯtra articl̓os fidei. ꝯtra p̄cepta et ꝓhibitōnes ul̓ ꝯtra gn̓ale ſtatutū eccl̓ie ī talibꝰ n̄ excuſaret dubitaº qͥa nec ignorācia ut. 16. q. iſi cupis. qui enī dn̄m neſciūt a dn̄o neſciunt̉vn̄ ſi qͥs ignorat ignorabit̉. ut. di. 38. quiesItē ſi oneroſū ſit qd̓ mandat̉ eſt parendū. utdi. 10. ī memoriā ⁊ paciētiſſime tolerāda eſt.etiaꝫ īiuſta correctio di. c. ꝯtra morē. ¶ Quidſi ep̄s alicui p̄ſb̓ro mandet ut excōicet aliquēquē ſcit eſſe īnocentē ¶ Rn̄det tho. in. q. quadā de qͦlibet ꝙ ſi mādet ſibi ꝙ eū excōicatū denuiciet tenet̉ denūciare ex ꝑte ep̄i. ſi aūt mādet ꝙ eū excōicet aut ē dubiū ul̓ etiā certū ſibi. occultū tam̄ illū eſſe īnocentē ⁊ tūc excōicet. 23. q. 1. quid culpat̉. aut eſt certū maīfeſtūita ꝙ illud legittīe ꝓbare pt̄ ⁊ tunc nō excōicet ſꝫ hoc corā ep̄o ꝓbet et ſi oportet ad ſuꝑiorērecͣrat. ¶ Quid ſi ep̄s velit monachū inſtitue̓p̄latū in eccl̓ia ſecl̓ari abbas autē nolit. cuimagis eſt obediendū ¶ ℟º ẜm gof. ⁊ hoſt̓. ꝙabb̓i ut 16. q. i. cū ꝓ vtilitate. ⁊. c. monachiet di. q8. c. i. et. 2. Nec obſtat illud. 16. q. i. qͥvere. qd̓ enī ibi dicit. n̓iubeant̉ ab ep̄o ſuppleocū lnīa abb̓is. ſꝫ fateor ꝙ ſi ep̄s hͨ velit cā neceſſitatis ẜm vetera iura. et ſtatutū antiquūeccl̓ie. ut di. q i. pͥſcis. ſue hodie cauſa nccͣtisut in. c. cām. ꝓ vtilitate cogendꝰ ē abb̓as ꝯſētire ⁊ monachū lnīare vel ꝑ ſuꝑiorē agendūarᵐ exͣ de iurepr̄o. nll̓s ⁊. A. q. i. oīs. ¶ Quidſi ep̄s vocet monachū ad ſe ad mīſteriū cubiculariatꝰ. nunqͥd poteſt īuitū ul̓ īuito abbateabſtrahere. vidē̓ ꝙ ſic ut 2. q. 7A. cū paſtoris. ſꝫputo ẜm gof. et hoſ. ꝯtrariū quia hoc ē priuilegiū ſoliꝰ pape quēlibet ad ſe vocare cl̓icū ul̓monachū. ꝯ. q. 3. ꝑ pnͥcipalē. Sed ſi papa vocet ad ſe monachū et abbas ꝯtradicat monachꝰ dꝫ obedire pape ut di. 8. q̄ ꝯtra mores¶ Quid ſi ep̄s p̄cipiat alicui rel̓ioſo p̄lato ul̓ſubdito ꝙ ꝓ ſe vadat ad papā uel ad regemuel cōmittat ſibi aliquā cām et ſil̓ia nunqͥdobrdire ſibi tenet̉. ¶ Rn̄det rod̓. ſuꝑ tiº de ſentencijs. ꝙ nō. licet cl̓ici ſubditi ſuie ſecularestene̓nt̉ ei ī talibus obedire ¶ Nō enī rel̓ioſi tenent̉ ep̄is obrdire ṅ ſaluis p̓uilegijs īdulgencijs et ꝯſtōnibꝰ eorundē. ¶ Quid ſi p̄latꝰ vocꝫaliquē rel̓ ioſū ad ſuū ꝯuīctū vbi rel̓ioſꝰ gn̓alia ſtatuta ſui ordīs obẜuare nō pt̄. puta qͥap̄latus frequent̓ equitat ⁊ fr̄em p̄dicatoremequitē ſecū ducit cū ſit de gn̓ali ſtatuto ordīsꝙ nll̓s eqͥtet nͥ ſit infirmꝰ ¶ ℟º gof. ⁊ hoſ. cōſulūt ut ad clauſtꝝ ꝓp̓m reutat̉ nͨ ꝑicl̓m ſuūexponat comodis alieīs ut di. 26. ſicut n̄ ſuoſed dici pt̄ ꝙ cū illud ſtatutū non ſit de ſub̓aregule pt̄ ſuꝑ eo p̄latꝰ diſpenſare. et idē dicitde fr̄e mīore ꝯſtituto camiario alicuiꝰ p̄lati cūſit de ip̄oꝝ gn̓ali ſtatuto ut denarios nō ꝯtingat. ſatis enī abſurdū reputo taliū manꝰ exꝯtactu pecuīe rubiginoſas fieri et frequenter