ſab oībꝰ euitent̉ et in nll̓a cauſa ſi pr̄ociniū p̄ſtare volu̓int audiant̉ ⁊ in choro. m̄ſa. ⁊ caºvltimi fr̄m exiſtant. et ṅ forte ex mīa ſedisapl̓ice ſpem tociꝰ ꝓmotōis amittāt. exͣ. e. nōmagne. Sed hodie in hoc caū ip̄o iure rel̓ioſiſūt excōicati. exͣ. e. c. fi. §. i. ⁊ hec ꝓhibitō extendit̉ ad p̄ſb̓ros et clericos ꝑſonatꝰ hn̄tes.de qͦ vide īfra in. A. li. ti. 2. ⁊ caū. 9º ¶ Sequit̉videre de 3º .ſ. de venatōe ¶ Circa qd̓ ſciendū.ꝙ triplex ē venatio .ſ. oppreſſiua hoīm et hec ēſemꝑ illicita. de qua dicit̉ gen̄. cepit nemrōteſſe robuſtꝰ venator corā dn̄o .i. hoīm extinctor et oppreſſor ut patet. di. 6. §. is ita. Arenarea .ſ. que fit ī arena. vt cū quis locat operas ſuas ut pugnet in arena cū beſtia dentata. ſecus eſt de mā ſueta. hanc qͥ exercꝫ grauit̓peccat ṅͥ eam gr̄a viriū experiendaꝝ exerceatet de hac loquit̉. di. 86. qͥ venatoribꝰ. cū duobus. c. ſe. Saltuoſa q̄ fit in ſiluis ⁊ ſaltibꝰ ethͨ eſt oībus int̓dicta ſi fiat eo tꝑore qūo debēthoīes eſſe in ecc̄a et orare ſū ſint cl̓ici ſuie layci. di. 86. putatis. ⁊ de ꝯſe. di. 3. irrel̓ioſa. etdi. q. ieiunia. ⁊ ſic ē illicita n̄ tm̄ ī ieiunijs ſꝫetiā in diebꝰ feſtiuis quibꝰ hoīes ad ecc̄iam debent venire ṅ forte ncc̄te famis īgruēte. arᵐ.exͣ de ferijs. licet. Idē ſi apri uel vrſi ul̓ alie fere uel beſtie ſegētes uel etiā vineas cl̓icoꝝ ul̓etiā monachoꝝ venirent vaſtare. arᵐ. C. de ferijs. l. 2. et exͣ de re. iur̓. ꝙ nō eſt licitū ¶ Alijˢautē diebꝰ eſt licita laycis ꝓ carnibꝰ et pellibꝰhabendis alr̓ nō ẜm ray. et gof. qͥ etiā de ip̄avenatōe decimas iubēt dare. 16. q. i. quicūqꝫ.i. ⁊ exͣ de decimis. n̄ eſt ī pt̄ate. 5 ¶ Sꝫ nōneſerui dn̄is obedire tenent̉. ¶ Rn̄det rod. ꝙ tenent̉ in licitis n̄ in illicitis. puta ꝯtra illud pͥnū querite regnū deici. eccl̓iam qd̓ ſemꝑ fieridebet in mane. ut notat hug̓. di. 86. Si autēad venatōꝫ licitā cogant̉ a dn̄is n̄ peccāt mortalit̓ nͥ incipiat plcere eis et v̓ti in voluptatēſ. tantā ꝙ dimitte̓ nolent etiā ſi ꝯtra dei preceptū eſſet. Clericis vero ⁊ monachis ē licitanccͣte eccl̓ie vrgente ut dictū eſt ſupͣ de laycisPn̄t etiā int̓dū cl̓ici venari cā vtilitatis velrecreatōis ad incitandū forte appetitū uel calorē nat̉alem. cū retibꝰ laqueis. ⁊ caībꝰ. cū ſilencio tn̄ et modeſtia. etiaꝫ ſi ep̄i ſut ul̓ alij pͥlati ita tn̄ ꝙ nō ꝓficiſcant̉ cū canibꝰ ⁊ auibꝰqn̄ debent viſitare vel p̄dicare. ut exͣ de cenſi.cū apl̓uˢ. §. archidyacōi. ſic ītellige illud exͣde cle. uel mō. c. i. v. canes ul̓ aues. Nec obſtat ẜm hoſt̓. ſꝫ ꝯcordat illud. di. 34. c. i. ꝑ qd̓capl̓m dn̄t aliq̓ venatōꝫ ep̄is oīno ꝓhiberi. qͥanō dicit̉ ibi ꝙ ille ep̄s eſſet tm̄ venator ſꝫ incōtinēs. ⁊ ꝙ circa ep̄alia deſidioſꝰ erat ⁊ negligens nͨ de ſpūalibꝰ ī aliquo curabat ut apparet ibi in illa grauitate moꝝ ⁊cͣ. ⁊ ſic eccl̓iaſub eius regīe ꝑiclitabat̉ ut aꝑte coll̓r. exͣ. e.lcōne. Sed nec obſtat illud exͣ. e. c. i. et. 2. qͥanō magis ibi venatio ꝓhibet̉ ep̄is qͣm alijsdei ẜuis ſalua pena de qua dicet̉ infra. Illicita tam eſt venatō ſi mentē nimis apponantī venatōe ita ꝙ ecc̄a inde det̓mentū paciat̉ intꝑalibꝰ uel ſpūalibꝰ vl̓ hēant aliqd̓ onꝰ ut ꝓbat̉ exͣ. e. c. i. ⁊. 2. ⁊ exͣ ne cle. ul̓ mo. c. j. Religioſis u̓o ẜm aliqͦs ē venaº illicita oī tꝑoreSed dicendū ut dictū eſt ſupͣ ꝙ eſt licita eis neceſſitate vrgēte dū tam̄ hoc faciat ꝯpotenti tēpore. puta ſi redditꝰ eoꝝ ſūt in venatōe cunicl̓oꝝ ul̓ aliaꝝ feraꝝ īcluſaꝝ ut in ꝑtibꝰ gallieet familia eoꝝ nō ſufficiat hͨ facere hec hoſt̓.¶ Sed qͣre ꝓhibet̉ venatio non aūt piſcatio.¶ ℟º ꝙ venatō fit cū clamore piſcatio aūt n̄et iteꝝ ī venatōe eſt maior delectatio qͣm ī piſcatōe ẜm ray. et gof. Pena cl̓ici venatoriˢeſt ſi ſit ep̄s tribꝰ m̄ſibꝰ a cōione. ſi p̄ſb̓r duobus. ſi dyaconꝰ ab oī offō ſuſpēdat̉. et attēdeꝙ ibi nō punit̉ dyaconꝰ magis qͣm ep̄s uelp̄ſb̓r ſicut forſā alicui videt̉ ſꝫ pociꝰ mīꝰ punt̓quia cū tempꝰ nō prefigat̉ iudex poterit eū reſtitue̓ infra duos ul̓ tres dies uel qn̄ placusrit. ſꝫ ep̄o et p̄ſb̓ro certū tempꝰ ſtatuit̉. ⁊ quoddictū eſt de dyacono ītelligendū eſt etiā de ſb̓dyacono qͥa eodē priuilegio gaudet. exͣ de etaet quali. a ml̓cis. Alij aūt īferiores ſūt arbitrarie ꝑuīendi cū nll̓a certa pena eis īponat̉ut exͣ de offō dele. de cauſis. oībus tam̄ p̓us ēt̓na monitō faciēda ut 12. q. 2. īdigne. hͨ hoſ.D diſpenſatiōeIſō de hijs que cl̓icis et monachis ꝓhibent̉. quia frequent̓ in vetitū hō labit̉ ac ꝑ hoc īdiget diſpenſatōne ideodicendū eſt de ip̄a diſpenſatōe. et pͥmo quid ēdiſpenſatō. 2º. quot ſūt ſpēs eius. 3º. quis pidiſpenſare. 4º. qūo debet fieri diſpenſatio. qquis eſt effectꝰ eiꝰ Circa pͥmū ſciendū ꝙ aliudeſt rigor aliud diſpenſatio et aliud eſt ius. rigor eſt exceſſꝰ iuris et auſteritas facta ad t̓rorē. ẜm hūc rigorē dicit canon ꝙ n̄ eſt dandacōio etiā in fine vite hijˢ qͥ defecerūt ī accuſatōne cl̓icoꝝ. 2. q. z. ſi quis ep̄m. ⁊ ꝙ nō oret̉ ꝓeo qͥ nōiauit p̄ſb̓ri tutorē in teſtamento filioſuo. di. 88. nec iſte rigor ē ẜuandꝰ ṅ vbi timeret̉ exemplū mali di. .45. ſꝫ illud. Qn̄qꝫ tam̄rigor idem ē qd̓ ſubtilitas iuris. ſicut ponỉ exemplū de reſti. ſpo. ſuꝑ illā. et. c. in lr̓is. diſpēſatio aūt idē eſt ꝙ iuris relaxatō. vnde canōocat eā vulnꝰ. 23. q. 4. ip̄i pietas c̓ca finē.¶ Sed numqͥd diſpenſatio eſt ius. ¶ ℟º quidādicūt ꝙ nō. quidā u̓o ꝙ ſic. ẜm ray. u̓o diſpēſatio actio. i. ẜm qd̓ eſt ī diſpenſāte nō eſt iuˢſꝫ pr̄as a iure data. Diſpenſatio u̓o paſſio. i.ẜm qd̓ eſt ī eo cū qūo diſpenſatū eſt. ē ius priuatū .i. lnīa uel ꝑmiſſio quedā alicui ſpālit̓facta ꝯtra rigorē iuris. ar. ad hͨ. 33. q. 2. int̓fectores. ius aūt īcedit via regia .i. media int̓rigorē et diſpenſatōꝫ. Eſt enī ius equitas iusſuū vnicuiqꝫ tribuēs. bonis pͥmia. malis ſuꝑplicia. et hoc debet iudex ſemꝑ ẜuare. ut. C. deuidi. placuit. ⁊. di. 45. diſciplina. nͥ ex ca̓ iuſta ẜuet rigorē uel faciat diſpēſatōꝫ. ¶ Circa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten