Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
297v
Einzelbild herunterladen
 

ſequit̉. in eadē aūt domo manete edētes ⁊ bibentes qͥ apud illos ſūt. hec gg̓. Sed obicit̉cōtra p̄dicta quia hr̄e aliqͥd in cōi eſt ꝯformepauꝑtati xp̄i quia xp̄s hoc exēplo ſuo docuitLegit̉ enī jo. 12. ꝙ iudas habuit loculos ī quibus ea portabat q̄ mittebant̉ gͦ ⁊cͣ Dicendū ꝙ tribꝰ de cauſis īuent̉ xp̄s loculos habuiſſe et nccͣia emiſſe. pͥmo ad ſubuentōꝫ paupeꝝ jo. 13. aūt ut egenis aliquid daret. 2º advſus ſuos et ſuoꝝ ꝓpt̓ ncc̄itatē. vn̄ legit̉. jo.2. ꝙ diſcipl̓i eiꝰ intrabāt ciuitatē ſamarie utemerēt ncc̄ia. ſamaritani enī erā̓t inhoſpitales iud̓is. 3º ꝯdeſcēſiue et diſpenſatīe ꝓpt̓ infirmos qͥ poſtea erāt talia in eccl̓ia queſituriſicut dicit glo. ſuꝑ illud pſal. ꝓducens fenūiū. Ex nll̓o p̄dictoꝝ triū modoꝝ pt̄ argui ꝙhr̄e aliqͥd in cōi ſit ꝑfcōis ī viris rel̓ioſis. nōex pͥº mō. qͥa hr̄e aliqͥd in cōi ſic̄ hn̄t rel̓ioſi.ſꝫ ſicut habent p̄lati qͥ bonoꝝ eccl̓ie ſūt diſpenſatores ⁊ ꝓcuratores et non dn̄i. Nec ex 2ºmō. jlld̓ enī qd̓ fit qn̄qꝫ ꝓpt̓ tm̄ ncc̄itatē ſimˡeſt magis imꝑfcōis qͣm ꝑfectōis. ut dauid ⁊pueri eiꝰ ncc̄itate famis ꝯpulſi ꝯmederūt panes ꝓpōis quos nō licebat edere nͥ ſacerdotibꝰi reg. 21. Simpl̓r aūt huiōi panes ede̓ illicitūerat laycis nichil ꝑfcōis. nec ex 3º mō. jlld̓enī qd̓ totū fit ꝓpter īfirmos ut pl̓imū ẜm ſe⁊ ſimpl̓r ē magis īꝑfectōis qͣm ꝑfectōis puta cū p̄latus diſpenſat cū infirmo corporalit̓uel ſpūaliter ī aliquo qd̓ eſt ꝯtra obẜuanciascōes in rel̓ione intꝰ uel extra ut edere carnesvel ederebis ī die ieiiiiiij. Prouide̓ tam̄ ꝯtrancc̄itatē inſtantē et hr̄e qn̄qꝫ ꝓpter infirmoꝝſupportatōꝫ fuit ꝑfcōis in xp̄o. hoc tn̄ face̓ ſimplicit̓ et abſolute eſt īꝑfectōis. hͨ ad pn̄s ſufficiant de hac mat̓ia gr̄a breuitatis. tractataūt eā diffuſe et plene fr̄. Guilh̓. de mara inqͦdā opuſcl̓o ſuo Sequit̉ videre de qͦ .ſ. de pͥlatōibus moͣchoꝝ et regulariū. et circa hoc q̄rint̉ pl̓a. pͥmo. vtᵐ pͥores remou̓i poſſint.℟º ſi pͥores aliqui ſūt ꝑ elcōꝫ canōicā inſtituti nō pn̄t ſine cā̓ et ſine iuris ordine remoueri. exͣ de ſta. mo. c. 2. ṅ pͥuilegiū uel ꝯſuetudo iuriſdcōꝫ hanc p̄ſtet. ex de elec. ſacroſanc.Illi autē pͥores qͥ non ſic eligunt̉ ſed ꝑ abb̓esſicut volunt inſtituunt̉ defacili remouent̉ exͣde ſymonia ꝑ tuas in fine. Vtꝰ abbas incoll̓one alicuiꝰ pͥoratꝰ aliqd̓ onꝰ īpone̓ poſſit ℟º ꝙ nō. vnde. 6º de regularibꝰ cū ꝑſone.abb̓es debent pͥoratꝰ pure ꝯferre ſine oī pretōet ſine oī pacto. Nec abbas pt̄ aliqd̓ onꝰ impone̓ pͥora tui cū vacat nec ꝑpetuo nec ad tꝑsNec poteſt aliqͥd tale īponere pͥoribꝰ īſtitutiˢ Vtꝝ monachi p̄fici poſſint eccl̓ijs ꝑrochialibus ℟º ẜm gof. ⁊ hoſt̓. ti. de ſta. mo. abep̄is poſſūt cū abbatū ꝯſenſu. 16. q. 2. c. 2. Ethͨ eſt vni de eccl̓ijs q̄ nō ſpectāt ad monachoˢpleno iure exͣ de ſuꝑͣ. ne. ſic̄. ⁊ exͣ de p̄ben. monachis. de illis aūt qͥ ſpectant ad eos plenoiure ſufficit abb̓is ꝯſenſus. 16. q. 2. viſis. ⁊ ſiſic ſint inſtituti pn̄t p̄dicare baptizare et aliaoffā p̄ſb̓ri facere. 16. q. i. §. ecce. et hoc. c. vſqꝫad. §. hijs oībꝰ. alit̓ non hn̄t huiōi offitia.16. q. i. ꝑ totū a prͥº vſqꝫ ad. §. ecce. in hͨ. c.Nota ẜm hoſt̓. ꝙ ep̄s nō debet moͣchū p̄ficēabb̓e in eo retm̄te iugū obīe. quia ſi delinq̄retet ſtatim ad abb̓em fugeret nec corrigi poſſetut deceret. et in hoc ꝯſid̓au̓nt iura q̄ dicūt ꝙmoͣchi pͥfci non pn̄t in ſeculari eccl̓ia. hͨ enīeſt vmi ſi remaneāt ſub abb̓is obīa. vel nonpn̄t p̄fici ep̄o īuito. Ad hoc nota ẜm gof. ꝙcū moͣchi ad p̄latōes tranſeūt ſeculares abſoluunt̉ a quibuſdā obẜuācijs. ut a ieiunioſilencio et vigilijs. quia ut dr̓. 16. q. 1. Nemopt̄ eccl̓iaſtic̓. deẜuire. et moſtica regula ordinate ꝑſiſte̓ ut diſtrictōꝫ moſterij teneat qͥ cōtidie ī mīſterio ecc̄aſtico cogit̉ ꝑmanere. Abalijs aūt n̄ abſoluit̉. vt ab hītu. ꝯtinencia. etꝓp̓o n̄ hn̄do Sed nunqͥd abſluit̉ ab obīa abbatis ℟º ẜm gof. ꝙ ſic ſi tranſeat ad ecc̄amep̄alem. 1s. q. i. c. iſto. Si vero ad aliā mīorēaut illa ſubiecta ē ſuo abb̓i aut non. ſi ſic ethoc qͣntū ad tꝑalia tunc eximit̉ ab eiꝰ obīa q̄ad ſpūalia. 16. q. 2. ſane. et exͣ de capel. mō. c.i. Si vero ſit ei ſubiecta in ſpūalibꝰ tūc tranſlatꝰ remanebit in oībus abb̓i ſubiectus ⁊ ẜuabit oīa ſicut pͥus p̄ter ieiuniū. ſilenciū etvigilias qͥ in eccl̓ia ſeculari ẜuari non pn̄t.ut ſupͣ dictū eſt. Si aūt in nll̓o ſit ei ſubiectatūc ip̄i in nullo tenet̉. 16. q. i. in ꝑrochia necſuā eccl̓iam reget ẜm offm̄ monachale. quiaad quācūqꝫ eccl̓iaꝫ ven̓is eiꝰ ꝯſuetudinē ẜuabis. di. 12. illa. Sed nūquid talis ab eſu carniā eximit̉ a regula mochali Rn̄det gof.ꝙ ſic. ne ex hͨ illi cū quibꝰ viuit ſcandalizent̉di. .4. 1. quiſqͥs. Sed ſi habꝫ monachū cū quoviuit regulā q̄ ad eſū carniū obẜuabit. ex deſta. mo. ꝙ dei. ṅ infirmꝰ ſit de ꝯſe. di. q. carnē aūt. vel etiā ẜm hoſt̓. ep̄o qui factus ē abbas eiꝰ imꝑante. Nota etiā ẜm hoſ. ti. de ſtamo. ꝙ offni predicatoris ī hͨ eſt pͥuilegiatūſ. ne ponat̉ in ecc̄a ꝑrochiali ſolꝰ moͣchꝰ ſieſotio eiuſdem ordinis. ⁊ ſic loquit̉ de ſta. mo.ꝙ dei timorē. licet hͨ faciliꝰ ꝯcedat̉ canōico regulari qͥa eſt regule laxioris. Innoc̓. u̓o ſuꝑdictū. c. ſimpl̓r dicit ꝙ monachꝰ nll̓o modoſine ſotio pt̄ eſſe. ſꝫ canōicꝰ regl̓aris pt̄ ut dr̓ibidē. Bn̄. u̓o exͣ de capel. mo. ſuꝑ vltimū. cmagis ſentit ꝙ nec monachi nec regularescanōici pn̄t in eccl̓ijs eſſe ſoli. Vtꝰ monachus poſſit fieri canonicꝰ in eccl̓ia ſeculari. ℟º ẜm hoſt̓. ⁊. jͣo. ꝙ hoc fieri nō debet. quianō debet arari ī boue et aſino nec dn̄t hoīes ꝓfeſſionis diu̓ſe ſic ſil̓ eſſe. exͣ de elec. cū cauſāq̄ int̓. et. 16. q. 2. in noua. Non debet gͦ mōchus poni cū ſecularibꝰ nͥ ꝓpter curā aīaꝝ inqua hͨ eſt ſpāle. ſic nͨ ſecularis debet cū regūlaribꝰ poni. Vn̄ clericꝰ ſecularis non poteſthabere p̄bendā in eccl̓ia regl̓ari nec locū necvocē̓ ī capitulo ul̓ refectorio licꝫ poſſit in ea