Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
229r
Einzelbild herunterladen
 

peccau̓it in te frater tuꝰ. ⁊cͣ. ſequit̉ tandē diceccl̓ie. ſi eccl̓iam andi. ſit tibi ſic̄ ethnicꝰ etpu. et ſequit̉ amē dico vobis quecūqꝫ ligau̓itis ſuꝑ terrā erunt ligata et in celis. Ex quopatet d̓s approbat ligatōꝫ et ſolutōꝫ ecc̄iefactā in foro publico quā ꝯtemnit hn̄duseſt ſic̄ ethnicꝰ publicanꝰ. in foro claudt̉eccl̓ia et ꝯnīo fideliū excōicatōꝫ aꝑit̉ abſolucionē ab excōicatōe uel reconcialiatōꝫEt ex hoc patet ille claues ſūt eedempͥoribꝰ clauibꝰ qͥa ſeꝑant̉ ab illis ut patet inhn̄te iuriſdictōꝫ ẜm ordinē et ſn̄ ſacerdotio ſicut ī dyacono quibuſdā alijs econu̓ſo ſic̄eſt in ꝯn̄ībꝰ p̄ſb̓ris qͥbꝰ eſt data pt̄as exccludēdi ab ecc̄a ul̓ recōciliādi. ſco. ī. 4. di. 17.LSTITDe effectū utute tlauiūOſtea ꝯſiderandū eſt de effectu clauiūEt circa querunt̉ pl̓a .ſ. vtᵐ poteſtas clauiū extendat ſe ad remiſſionēculpe. Ꝙ℟º ſic jo. 20. dicit̉ quoꝝ remiſeritispec. re. eis. ded quē modū ſunt diu̓ſe opi.Vna eſt v̓tus clauiū valet ad remiſſionēculpe quidē aliqͥd efficiendo ſꝫ ſolū on̄dendovnde ſenſꝰ eſt abſoluo te. i. abſolutū te oſtendo hec videt̉ eſſe opi. mgr̄i ſen. liº. 4. di. 19.Sꝫ ꝯtra hoc eſt quia ẜm iſtā opi. ſacr̄m nouelegis efficit illud qd̓ figurat. Alia eſt opi valet ſe ſꝫ virtutē dinā ex pactōe coaſſiſtentē in oꝑando ſic̄ dictū fuit ſupͣ in li. 2.ti. i. ar. 4. de effectū ſacr̄oꝝ. q. i. et eſt ꝓbabil̓ml̓tū. huiꝰ opi. videt̉ fuiſſe bon̄. 4. li. di. i.q. 4. ſco. 4. liº. di. 19. q. i Vnde dicit ibidēſco. ſuſcepcio ſacr̄i pnīe eſt inſtr̄m .i. diſpoſitio efficax ncc̄ia ex ſtatuto dino ad recepcionē gracie. jnſtr̄m autē uel diſpō preuiaeſt ſignū oſtenſuiū alicuiꝰ ut p̄teriti ſꝫ ut fut̉i coll̓o ſacr̄i pnīe ad hoc digne fiat nonoportet ſit ſignū abſolutōis dine p̄cedentiˢquia digne pt̄ recipi ab attrito attritōe ſufficienti modū meriti ad gratiā recipiendā īt̓mīo illiꝰ attritōis et ſi ficte recipiat̉ gr̄apͥma in t̓mīo illo ꝯfert̉. abſolutio p̄ſb̓ri eſtſignū efficax illiꝰ abſolutōis ſequētis ī vltimo īſtanti eiꝰ hec ſco. Alia eſt opī. valetmodū dep̄cantis īpetrantis tam̄ modūiꝑcientis ī cuiꝰ ſignū informa abſol̓onis premittit̉ or̄o modū dep̄catm̄ ſubdit̉ abſol̓o modū indicatm̉ dep̄cacio gr̄am īpetratabſol̓o gr̄am p̄ſupponit. nunqͣꝫ enī preſb̓r aliquē abſolueret de quo non p̄ſumeret a deoeſſꝫ abſolutꝰ. qꝛ pt̄as ſonat mod̓ actiui īꝑcientis ex ſe. jnde eſt pt̄as clauiū ꝓprieloquendo ſe extendit ſupͣ culpā. eſt ec̄opi. bo. in. q. iſta ut pꝫ in eiꝰ. Sꝫ hec opi.aliquibꝰ placet eo plus valet or̄o boni layci. qͣꝫ mali p̄ſb̓ri ẜm hoc et abſoluˢqd̓ falſū eſt. Quarta opi. ē valet inſtr̄aliʳad gr̄am iuſtificatōꝫ diſponēdo non ip̄amgr̄am ul̓ iuſtificatōꝫ īmediate efficiēdo. ſicutenī ad mūdationē vtenſiliū valet aque abluH9tio ita ad emūdatōꝫ culpe actual̓ valet ſacerdotalis abſol̓o. quia hoc ſacr̄m habet materia actū mīſtri. operat̉ igit̉ virtꝰ clauiū aliqͦ ad culpe remiſſionē uel etiā expetendi votū habet̉ ul̓ ī actu exercet̉ dūmō p̄paratio aſſit uel p̄ceſſerit. vn̄ dico attritō adꝯfeſſionē accedenti virtute abſolutōis ſacerdotal̓ ſicut inſtr̄aᵏ ad ip̄am diſponentis dat̉gr̄a iuſtificās. ꝯtrito u̓o dat̉ augm̄tū gracie.Sed ideo videt̉ oꝑari ad iuſtificatōꝫ quia ēremediū adultoꝝ ī quibꝰ eſt ncc̄ia p̄cedensparatio hec ē opi. pe. et tho. ſꝫ p̄dictaꝝ opinionū ſcd̓a magis placet. qd̓ aūt dicit jeronimꝰ ī remittendis retinendis culpiˢillud iur̓ hn̄t euāgelici ſac̓dotes qd̓ olim habebant ſub lege legales. ītelligit hn̄t illudet plus qꝛ illi on̄debant mūdatos a lepra tm̄ſigno. jſti u̓o a lepra peccati etiā fct̄o. Vtꝰextēdant ſe ad remiſſiōꝫ pene. Ꝙ℟º c̓ca fuerūt diu̓ſi mōi dd̓i. modꝰ tn̄ verior ꝯnīor etmagis ꝯſonꝰ fidei et pietati ē preſb̓r ex viclauiū abſoluēdo remittit aliquā ꝑtē penetn̄ et̓ne nec p̓gatorie ſꝫ ꝯnīter eiꝰ pene ad quādeus obligat pct̄orē poſt abſolutōꝫ a culpa et illa ꝑte nunqͣꝫ puniet̉ in p̄gatorio nec alibi ſꝫ alia ꝑte a qua abſoluit. vel puniet̉hic ſufficiʳ ul̓ in p̓gatorio. et ſic pt̄ intelligi. vniu̓ſe enī vie dn̄i mīa et veritas ideo iniuſtificatōe ē opus mīe. mīa d̓i ſic remittitculpā ut non pret̓mittat iuſticie regulā ideoadhuc detinet obligatū ad penā. illa autē pena ob rigorē dine iuſticie ē nobis ī ꝓporcionata ignota. ꝓuidens igit̉ dei mīa ꝯſtituit arbitros preſb̓ros qͥbus dedit pt̄. itē arbitrandiet penā taxandi maīfeſtandi ꝑtē pene remittendi. hec aūt remiſſio fit v̓tute clauiū detheſ auro eccl̓ie qui ſubeſt clauibꝰ theſaurꝰ integrat̉ ex tribꝰ .ſ. pͥmo ex mito fidei caritatis tocius ecc̄ie. vnde dicit augꝰ penitēsrari poteſt ſuſtineat veritas ecc̄ie.ex merito ſuꝑerogatōis viroꝝ ꝑfectoꝝ. exſuꝑhabūdanti mito paſſionis xp̄i quod ē annexū v̓tuti ſacr̄oꝝ quoꝝ hn̄t p̄lati mīſteriū. Sꝫ obicit̉ qꝛ eſt mīꝰ diſpoſitꝰ ad recipien effectū clauiū qui ꝯmiſit ꝑuū peccatū qͣm ꝯmiſit maiꝰ. tm̄ remittē de pena debitapeccato mīori qm̄ de pena debita maiori. ſedex vna ꝑte peccatū poſſꝫ eſſe ita ꝑuū ex altera ita magnū tota pena debita pct̄o minori eſſet maior qͣm ꝑs illa remitteret̉de pena debita pct̄o maiori illud mīꝰ peccatū remane̓t īpunitū qd̓ ē incōueniēs. ℟º quia mīa ꝯſiderat meritū ſꝫ miſeria.dei mīa ſubuenit hic miſeris ꝯſiderandoin eis meritū ſꝫ demeritū ſubueīt meritū criſti et remittit oībꝰ ꝑtem equalē quidē ẜmabſolutā ꝯꝑaratōꝫ ſꝫ ẜm ꝓporcionalē ut ſi eiqui debꝫ centū remittit. io. ei debet. io. remittit vnū ideo qui magis peccauit penitet̉.te ad magnas gr̄aꝝ actōes. et hec eſt bon̄.