ꝓpt̓ taxatōꝫ pene quā ſuꝑior īiū̓ge̓ dꝫ diſcreteqm̄ ꝓ alio hec bon̄. vn̄ ī hoc caū. abſol̓o ꝓprijpreſb̓ri ⁊ ſuꝑioris vnā ꝯplent ſufficientē abſolutōꝫ. p̄cede̓ tn̄ debet abſolutō ſuꝑioris ẜmrich̓. tho. u̓o dicit ī quadā q̄ſtione de quolibetꝙ pͥſbr inferior ab oībus a quibꝰ pt̄ debet abſoluere eū. deinde debet eū ad ſuꝑiorē remitte̓de reſiduo abſoluendū. Si tn̄ ille qͥ ꝯfitē̓ eſſꝫexcōicatus n̄ pt̄ ut idē dicit in. 4º. di. 16. q.fi. abſolui a cl̓pa nͥ pͥꝰ ſit abſolutꝰ ab excōicatōe. quia excōicatꝰ nō eſt ꝑticeps ſacr̄oꝝ eccleſie hec tho. vn̄ nō bene dixit rod̓. dicens īglo. tiº. de ſen. ex. §. 28. Sed nunqͥd erūt ſr̄ iᵈquo ad illā ꝙ ꝯfeſſor pt̄ abſolue̓ excōicatū apct̄is pͥꝰ qͣm ſit abſolutꝰ. licet aūt quis nō teneat̉ neceſſario ꝯfiteri pct̄a que alij legitimeeſt ꝯfeſſus. eſt tn̄ valde vtile et quidē qͦ ad diminutōꝫ pene ex vi clauiū. Sed ad hͨ nichilꝓdē ẜm aliqͦs qͥa ī pͥma abſolutōe tm̄ dimittit̉ ex vi clauiū qͣntū dimitti pt̄. ꝓdeſt tn̄ adint̓ceſſoꝝ ml̓tiplicatōꝫ. huīliatōꝫ. inſtructōꝫ.gr̄e augmentatōꝫ. verecūdie meritā ⁊ maiorē certificatōꝫ. quia ſi nō huīt effectū pͥma abſolutio ⁊ ꝯfeſſio pt̄ eſſe ꝙ ſcd̓a habet. quia inuenit melius diſpoſitū. ⁊ hͨ poſitō vl̓ ſco. ꝓbabilior. Cauere tn̄ dꝫ penitēs ne a diu̓ſis qͥbus ꝯfitet̉ nimio horrore pnīe obruat̉. Contingit enī ꝙ qn̄ ml̓ti ponūt ſal in eodem cibo.cibus nimio ſale deſtruit̉. vn̄ ſufficit ꝙ alij cōfeſſores pnīam ſibi īiūctā a pͥmo cōfirmentdūmō ſit diſcreta. ⁊ ſi volūt pn̄t deſuꝑ īpone̓aliqͥd facile. ut pr̄ nr̄. Alijs uo vt̉ ꝙ et ſi predicta rō eſſet rō it̓andi ꝯfeſſionē nō tn̄ abſolutōꝫ p̄cipue ī eo qͥ nō habet ca̓m aliquā dubitatōis de pͥma abſolutōe tūc ita pot̓it dubitare pꝰ ſcd̓am abſolutōꝫ ſicut pꝰ pͥmā. ſic̄ videmꝰ ꝙ extrema vnctō nō iterat̉ ẜm eundēmorbū qͥa totū qd̓ per eā fieri potuit ſemel factū eſt. vl̓ ꝓpt̓ ea in ſcd̓a non reqͥreret̉ ꝙ illehabe̓t claues cui fit ꝯfō ſi nichil ibi vis clauiū oꝑat̉. ꝓ hoc etiā face̓ vl̓ de pe. di. i. c. dignus eſt. vbi dicit̉ ꝙ qͣnto qͥs pl̓ibꝰ ſacerdotibus ꝯfitebit̉ in ſpe venie tͣpitudinē crimīs.tanto facilius conſequet̉ gratiam remiſſionis. Ip̄i enī ſacerdotes plus pn̄t ꝓfice̓ plusiā ꝯfitētibus ꝑce̓. quibꝰ enī remittūt remittit deus. In hijs v̓bis īnui vl̓ ꝙ facilitas cōſequēdi gr̄am remiſſiōis ꝑ ꝯfeſſiōꝫ t̓pitudinis pl̓ibꝰ ſac̓dotibꝰ factā intelligi debet ex viſacr̄i reſpectu eiuſdē pct̄i. ¶ Ideo dicūt ꝙ etiāin ſcd̓a abſolutōe ꝯfert̉ gr̄e augmentū. ⁊ qͣnto maior gr̄a recipt̉ tanto mīꝰ de impuritatep̄cedentis pct̄i manꝫ. ⁊ iō mīor pena purgāsdebe̓. vnde etiā in pͥma abſolutōe alicui plu⁊ mīꝰ de pena dimittit̉ ẜm ꝙ plus ⁊ mīꝰ adgr̄am ſe diſponit. et pt̄ eſſe tanta diſpō ꝙ ec̄ex vi contritōis tollit̉ tota pena ut dictū eſtſupͣ. Sed ꝯtra ẜm hoc aliq̓s poſſet tociēs ꝯfit̓i⁊ abſolui eadē die ꝙ remitteret̉ ſibi toͣ penaoībus peccatis ſuis debita et ita grauiſſimū1ſpct̄m remittere cū pena modica ¶ ℟e ſacramentū pnīe reſpectu eiuſdē pct̄i ī nu̓o pl̓iesrepetito nō hꝫ efficacia̓ ex vi clauiū ṅ ẜuatareuerēcia debita ſacr̄o. Ad qd̓ reqͥrit̉ ꝙ reſpectu eiuſdē pct̄i nō iteret̉. nͥ adueniēte nouomotu deuotōis ul̓ noua erubeſcēcia. ⁊ ꝑ hūcmodū tociēs poſſet recipi ꝙ tota pena remitret̉. nec tn̄ dici pt̄ pct̄m remitti ſine pena qͥaxp̄s ſuſtinuit penā̓ ꝓ pct̄is nr̄is. erubeſcenciaetiā et labor ⁊ ſollicitudo ī penitendo ⁊ ꝯfitendo eſt magna pena. et huiꝰ ſcd̓e opi. eſt rich̓.⁊ pe. Aº ꝯfeſſio debet eſſe nuda et hoc dupᵗ̓ qͥaquis nō debet ꝯfiteri ꝑ nūciū. nec ꝑ epl̓am ſꝫviua voce ⁊ ꝓprio ore. et pnͥʳ ut qui ꝑ ſe pecciuit ꝑ ſe erubeſcat. vn̄ augꝰ de pe. di. i. quēpenitet̉ dic̄ ſic p̄cepit dn̄s mūdatis leuic̉. 12.ut oſtēde̓nt ora ſac̓dotibꝰ docēs corꝑili pn̄ciaꝯfitendū nō ꝑ nūciū. nͨ ꝑ ſc̓ptū ¶ Rō huiꝰeſt quia ꝯfeſſio nō tm̄ eſt actꝰ v̓tutis ſꝫ etiā eſtꝑs ſacr̄i. et licet ad eam ẜm ꝙ eſt actꝰ v̓tutisſufficeret qͣlitercūqꝫ fieret. et ſi nō eſſet tantadifficultas ī vno mō ſicut ī alio mō. tn̄ ẜmꝙ eſt pars ſacr̄i hꝫ det̓mīatū actū ſicut ⁊ aliaſacr̄a habēt det̓mīatā materiā. et ſicut ī baptiſmo ad ſignificandū int̓iorē abſolutōꝫ aſſumit̉ el̓m illud cuiꝰ eſt maxīa vis ī abluendoIta in actu ſacr̄ali ad manifeſtatōꝫ actꝰ illeaſſumỉ ordīa te q̄ maxīe maīfeſtare ſolemuˢſ. ꝓpͥm v̓bū. Vlij enī mōi īducti ſt̄ ad ſupplem̄ta hꝰ. Si tn̄ p̄ſb̓r īt̓roget ꝯfitētē et ille adinc̓rogata reſpondeat ſufficit qͣntū ad ea de qͥbꝰ int̓rogat̉ nͥ ſit tal̓ qͥ pͥꝰ dimittēt cōfiteri qͣꝫore ꝓprio ꝯfiteret̉ pct̄a. hͨ enī ex ſuꝑbīa eſſetde pe. di. 1. v̓ſus finē hec rod̓. ¶ Sed quid de eoqui nō intell̓r a p̄ſb̓ro ¶ ℟ aliquibꝰ vl̓ ꝙ inillo caſu nō tenet̉ pct̄or ꝯfiteri ṅ qͣntū ꝑ ſigna pt̄ oſtendere ſac̓doti. ꝑ int̓p̄tem u̓o cōfiteript̄ ſed nō tenet̉ iure dino nec poſitīo. et cū cōfiteri ſit ml̓tū difficile. n̄ vl̓ tutū plꝰ artareꝯfōꝫ qͣꝫ ꝑ ius dinū ⁊ poſitīm arcet̉. quia ut dr̓ꝓu̓bioꝝ vlt̓. qui vehement̓ emūgit elic̄ ſāguinē hec rich̓. ⁊ cū eo ꝯcordat ſcotus. ẜm quē ec̄talis ꝯfeſſio ī magnū ꝑiculū cede̓ pt̄ ¶ Quidde eo qui nō habet coꝑiā p̄ſb̓ri nunqͥd tene̓ eiꝑ lr̄as ꝯfiteri ¶ ℟º ꝙ nō tenet̉ tentōe neceſſitatis qͥa ad hoc nō obligat̉ hō iure nat̉e neciure dino nͨ poſitīo ⁊ hͨ eſt rōnabile. ſacr̄menī pnīe non eſt de iuditio publico. ſꝫ ſecretoin qͦ p̄ſb̓r tenet̉ ꝯfitentē diligenter exaīare utprudent̓ intelligat qͣle debeat ei ꝯſiliū ⁊ remediū̓adhibere exͣ de pe. ⁊ re. oīs. Si aūt tenerẻtentōe neceſſitatis abſēti p̄ſb̓ro ꝯfit̓i ꝑ ſcriptū īminet ꝑiculū. ne aūt eſſet defectus ī predicta exaīatōe aūt de pct̄oꝝ penitētis reuelatōe. lr̄e enī pn̄t facilit̓ ꝑdi. aut ꝑ nūciū malicioſe aꝑiri. aut ꝑ nūcij ignoranciā tradi illicui nō mittunt̉ qui eas aꝑiret. aut ſacerdosſi eſſet malicioſus poſſet trade̓ ꝯfōnis v̓bū ⁊contra penitentē ꝑ manū̓ ſuā ꝓbare talia ꝓbatōe ꝓbabili abſqꝫ hoc ꝙ ius hōis poſſit in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten