Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
203v
Einzelbild herunterladen
 

Leqͦciens Actendat etiā ip̄e ꝯfeſſor qͥs ſit ipſepct̄or. cuiꝰ .ſ. ſexus et etatis. ſi nobil̓ uel ignobilis uel ẜuus ī digͥtate uel ſine offitō cōſtitus. an pͥuatus. ſane m̄tis uel īſanus. ſciens uel ignarꝰ. ſolutꝰ uel ꝯiugatꝰ. laycꝰ uelcl̓icus uel rel̓ioſus. extraneꝰ uel affinis uelꝯſanguineꝰ. qd̓ .ſ. eſt illud qd̓ ꝯmiſit .ſ. adulteriū uel fornicatō et ſil̓ia. pct̄m ꝑuū ul̓ mediocre uel enorie occultū uel mani feſtū. recens l̓ īueteratū et ſil̓ia. vbi .ſ. in loco ſacrouel ꝓphano. i. nō ſacropublico uel pͥuato. ꝑquos ſeu qͥbus auxilijs. ꝑ qͦs .ſ. mediatoresint̓nūcios. quia om̄s tl̓es ꝑticipes ſūt crimīsdaninatōis et ip̄e eſt reꝰ et obligatus ꝓ eoꝝpct̄is. Itē ꝑ qͦs. i. cū qͥbꝰ ꝯtra qͦs. Notandūꝙ ſic̄ ꝯfitēs n̄ dꝫ nomīatim ſpecificare ꝑſonācū qͣ peccauit ita nec circūſtācias ꝑ quas ītelligi poſſit niſi forte notoriū eſſet uel alit̓ recte ꝯfiteri n̄ poſſet ut dictū eſt ſupͣ tiº de hijsque q̓s ꝯfiteri tenē ī queſtiōe. vtᵐ liceat aliena peccata ī ꝯfōne referre. Siᵖ nec p̄ſb̓r debꝫſpecificare ꝑſonas ī int̓rogatōe. vt̓qꝫ inſiſtatcaute c̓ca qͣlitatē ꝑſone. vide tn̄ de hoc in dc̄aqueſtione. Cur .ſ. quali temptatōe hͨ fecit. etvtᵐ temptatōꝫ p̄uenit uel ab ea p̄uentꝰ fu̓it vtᵐ ſponte an coacte ex cupiditate et pauꝑtate ludo an nocendi aīo et ſil̓ia. Qūo .ſ. demō agēdi qd̓ meliꝰ actu qͣm locutōe ſcit̉. qn̄ſ. in tꝑore ſacro ut in feſtis. xͣl. et alijs ieiunijs. uel nō in ſacro ut in diebꝰ alijs nō ſacris qͦciens hͨ patꝫ ꝑ ſe. Sūt at̄ alij v̓ſus ī qͥbꝫcircūſtancie. 14. ꝯtinent̉ .ſ. Aggrauat ordo locus ꝑſona ſcīa tempꝰ. Etas ꝯditō nu̓s mora copia cā. Eſt modus ī culpa ſtatꝰ altꝰ lucta puſilla. Hijs n̄ curo ꝓpt̓ b̓uitatē inſiſterecū etiā ex ſuꝑ dictis ſut ſatis manifeſte. Adhͨ etiā nota ꝙ pct̄or debet dole̓ ⁊ ꝯfiteri de bonis obmiſſis .ſ. de tꝑe male expenſo. Itē qͥaaīas ꝓxinioꝝ a deo eripuit. et ereptas a ſe ul̓ab alio ī malo ꝯfirmaᵗ qd̓ iuſtis mali n̄ boniexemplū fuit. qͥa bonis peccādo triſticiā intulit quia īiuſtiſſime dn̄i offēdit. hec oīa et aliamulta habent̉ ab augͥ. de pe. di. q. ꝯſideret. etexͣ de homicidio ſic̄ dignū Non eſt aūt intelligendū ꝙ oīa hͨ ſuꝑiorā et inferiora ſemperad vnguē ſint ẜuanda. ſꝫ ꝯfeſſor diſcretꝰ eliget ẜm ꝙ qualitas ꝑſone et v̓boꝝ exiget. etqd̓ expedire ſibi videbit̉. hͨ enim dicimus aderuditōnē ſimpliciū.Qual debet eſſe ꝯfeſlio XVIIIOſtea ꝯſiderandū eſt de qͣlitate ꝯfōniˢQualis autē debeat eſſe ꝯfeſſio a magiſtris ī hijs v̓ſibꝰ ꝯtine̓. Sit ſimplexhuīlis ꝯfeſſio pura fidel̓. Vera frequēs nudadiſcreta libens verecūda In tegra ſecreta lacrimabil̓ accelerata. Tortis et accuſās et ſitvere ꝑata. Haꝝ aūt ꝯditōnū quedā ſūt tm̄ debene eſſe ꝯfōis .ſ. ꝙ ſit frequēs et accelerata.relique ſūt de ncc̄itatē. Debet igit̉ ꝯfō eſſe pͥºſimplex ſuie ꝓpria ut .ſ. hō ſeip̄m tm̄ accuſꝫ.nō aliū. pͣs deus vitā meā̓ annū. t̓. de hͨ habitū eſt ſupͣ vbi agit̉ de hijs qͥ debet qͥs ꝯfiteriq. vtᵐ aliq̓s in ꝯfeſſiōe debeat aliena pct̄a referre. Scd̓o debet eſſe huīlis. ecc̓. 4. ante p̄ſb̓rihuūlia aīam tuā. ꝓpter qd̓ dictū eſt ſupͣ ꝙ ſedere debet ad pedes p̄ſb̓ri. Attendit̉ etiā hͨ huīliatio in hͨ ꝙ ſe bene accuſat et ꝯfitet̉ miſeꝝquia qͣnto hō ſibi ī hoc mīꝰ ꝑcit. tanto ei deuˢfacilius ignoſcit. vn̄ ſuꝑ iᵈ pͣs. iuſticiā meānō abſcondi. dic̄ glo. ꝙ hō detegit deus tegitet qn̄ homo tegit deꝰ detegit. Tertō debet eſſepura .ſ. qͦ ad intentōꝫ ut fiat ex timore filialinō ẜuili et ad dei honorē ⁊ nō ex fictōne ſicutquidā ꝯfitent̉ pct̄a ſua et tn̄ redire ꝓponuntad illa de quibꝰ dicit̉ yſa. 30. ppl̓s hic labijsme honorat. cor aūt eoꝝ longe eſt a me. tl̓esd̓m deridēt. vn̄ yſidoꝰ irriſor eſt ⁊ nō penitēsq̓ adhuc agit qd̓ penitet nͨ d̓m videt̉ poſcereſb̓ditꝰ ſꝫ ſuſanare ſuꝑbus. n̄ fiat etiā ex ypocriſi uel elatōe ſicut quidā in ꝯfōe ſe extollūtet alijs p̄ferunt̉. ſic̄ ph̓eꝰ qͥ dicebat luc̄. 14 gͣcias ago tibi dn̄e. qͥꝛ nō ſū ſic̄ ceteri homines.Quarto. dꝫ eſſe fidel̓ .ſ. ut tā ꝯfitēs qͣm ꝯfc̄rſint ī fide et fiat ꝯfeſſio ſub ſpe venie alias n̄valet de pe. di. 1. quē penitet. et. di. 6. q̓ vult Vn̄ nō debet pct̄or qͣntūcūqꝫ magnꝰ deſperare de veniā ſic̄ chayn deſꝑauit et uidas. quiaplus pt̄ deus dimitte̓ qͣm hō poſſꝫ peccare. dicit enī Ieroꝰ. ſuꝑ pͣs 8ᵐ. ꝙ iudas magis peccauit ī hoc ꝙ ſe ſuſpēdit qm̄ ꝙ tradidit xp̄mQuīto dꝫ eē vera. i. nō tacēs vni nec admiſcēs fl̓m ⁊ cā huīlitatis. vn̄ augꝰ ī li. d̓ pnīa.Cū huīlitatis cā mētiris ſi nō eras pct̄or anteqͣm mēcieris mēciendo efficieris qd̓ pͥus vitau̓as in re nō eſt v̓itas ṅ ita te dixeris peccatorē ut etiā eſſe cōgnoſcas. v̓itas aūt ip̄aeſt ut qd̓ eſt dicas. Nā qūo eſt huīlitas vbiregnat fl̓itas. Sꝫ ꝯͣ. pͥma Io. i. dr̓ ſi dixerimꝰqm̄ pct̄m nō habemꝰ ip̄i nos ſeducimꝰ et v̓itas ī nobis nō eſt ℟º debet ſe dre pct̄orē ingn̓e qͥa nemo ſine crimīe viuit. in ſpē aūt nōdicat ſe pct̄m aliqd̓ ꝑpetraſſe. nͥ ſciat l̓ credatſic eſſe Qūo ergo vni eſt illud qd̓ dic̄ greg̓.bonaꝝ menciū eſt ibi agnoſce̓ culpā vbi culpa nō eſt ℟º hͨ pt̄ dupl̓r intelligi. vno mōq̄ ad ſb̓am actꝰ et ſic nō eſt vni. nō enī ad bonā ꝑtinet mentē ſꝫ ad errantē ut actū aliquēſe ꝯmiſiſſe ꝯgnoſcat quē n̄ ꝯmiſit. Alio mōqͦ ad ꝯditōꝫ actus et ſic eſt vni qd̓ dicit greg̓qͥa iuſtus ī actu qͥ bonꝰ vl̓ tuer ne defectꝰ aliquis fu̓it ex ꝑte ſua et ſic dr̓ Iob. 9. v̓ebar oīaoꝑa mea. Et iō ad mentē bonā ꝑtinꝫ ut iſtāformidinē quā corde tenet liguā accuſꝫ et ſicibi ſumỉ agnoſce̓ ꝓ formidare ẜm tho. Velpt̄ dici b̓uit̓ ꝙ loquit̉ de ag̓tōe dubia nōde aſſertoria ẜm. pe. Sed nunqͥd eſt cōmēdandꝰqui ex huīlitate reputat ſe det̓iorē aliqͦ qui eſtmanifeſtꝰ pct̄or ℟º iuſtꝰ qui ē vere huīlis n̄reputat ſe deteriorē quo ad ꝑpetratōꝫ actus qͥſit peior ex gn̓e. ſꝫ qͥa timet ne ī hijs q̄ bn̄ age̓