Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
171r
Einzelbild herunterladen
 

differat differēcijs accidētalibꝰ. Aliquibꝰ u̓ovidet̉ magis ꝯtrariū. generans enī gn̓at ſibiſil̓e in ſpecie. fit tn̄ aliqua diſſil̓itudo gn̓antisad generatū quātū ad accidēcia vl̓ ꝓpt̓ materiā ul̓ ꝓpt̓ debilitatē v̓tutis generatīe. etſi qua frumēta ſūt que ex ſemīe tritici gn̓aripūt ſic̄ ex tritico ſemīato ī malis t̓ris naſcit̉ſiligo ex tali frumēto panis ꝯfectꝰ pt̄ materia huiꝰ ſacramēti. quia tn̄ videt̉ habe̓ocū in ordeo nec ī ſpelta. in farre qd̓ interoīa ē grano triticeo ſil̓iꝰ in figura. ſil̓itudo at̄mat̓ie in aliquibꝰ magis videt̉ ſigͥficare propinqͥtatē qͣꝫ ydemptitatē ſpēi ſic̄ ex ſil̓itudinefigure maīfeſtat̉ canis et lupꝰ ſūt ꝓpinqueſpā aūt eiuſdē. vnde ex tl̓ibꝰ frum̄tis quenullo pn̄t ex ſemine grani triticei gn̓ari pt̄ ꝯfici panis ſit debita mat̓ia huiꝰ ſacramēti. et eſt opīo tho. Quibuſdā aūt videt̉ p̄dicta ſit ſufficiēs .ſ. ideo far eſt eiuſdē ſpēi tritico qͥa nūquā vnū generat̉ ex alt̓o quia quedā ſūt accidēcia īſeꝑabilia ꝯcomitancia gn̓acōꝫ vt nigredo coruū. pe. Scd̓m aūt albertū in ſen. frumētū eſtrenꝰ ad triticū et ſpeltā. vnde duo ſūt ſpēsfrumēti valde vicine et parū diſtāt in ſpicaꝝformacōe et qͣi nichil diſtāt in forma grano et colore et ſapore panis. et iōde ſpeltafici pt̄ ẜm eum. Vtꝝ ꝯfici poſſit ī pane permixtode tritico et alijs granis ℟º aūt ē tanta ymixtio trahit̉ triticū ad ſpēm alienamvt quia v̓tus extremi eſt p̄dn̄ans. ul̓ ad mediū̓ vt qn̄ ē equal̓ et tūc ī eo pt̄ ꝯfici. Autmanet ſpēs panis triticei vt qn̄ v̓tus t̓tici p̄pōderat et tūc pt̄. qn̄ aūt ita fit ex accidētibꝰ .ſ.ex ſapore p̄cipue pt̄ cognoſci quia accidenciamagnā ꝑtē ꝯferūt ad cognoſcēdū qd̓ quid eſt Vtꝝ poſſit ꝯfici in pane corrupto ℟º aliqn̄ eſt tāta corrupcō panis ſoluit̉ ſpēs panis ſic̄ qn̄ ꝯtinuitas ſoluit̉ et ſapor et coloralia accidēcia mutant̉. vn̄ ex tali maͣ pt̄fici corpꝰ xp̄i. aliqn̄u̓o eſt ta̓ta corrupcōſpēm ſoluat. ſꝫ eſt aliqua diſpoſicō ad corrupcōeꝫ quā declarat aliqua īmutacō ſaporis etex tali pane pt̄ ꝯfici corpꝰ xp̄i. ſꝫ peccat ꝯficiens ꝓpt̓ irreue̓nciā ſacramēti. Et quia idē eſtex t̓tico corrupto videt̉ panis ex eo confectꝰ poſſit fieri corpꝰ xp̄i. licet quidā ꝯtrariūdicant. tho. Scd̓m aūt ſcotū ē dubiū ſic demūcido an ſit mat̓ia ꝯueniēs ad faciēdū pa ꝯſecrabilē. et cum multo ſit ꝓbabiliꝰno. ideo exponat ſe aliq̓s ſn̄ peccato tl̓i dubio et maxime ille qui p̄parat hoſtias ꝯſecrādas qͥa c̓tꝰ eſt p̄parat de mat̓ia tl̓i. cōſecrāsautē excuſat̉ ab illo pct̄o quia ſuppoīt illammat̓iam bn̄ p̄paratā. Si aūt illa ſit materia debita ꝯſecrat nec tn̄ ydolatrat necydolatrare facit. quia quātū eſt ī ſe mat̓iam ydoneā et ab alijs adorādā ſuppoīt. ſcō. Vtꝝ ꝯfici debeat in pane azimo ℟º ſic.ex de cele. miſ. lr̄as. et de ꝯſe. di. 2. ī ſacramēIIIIINIto. eſt tn̄ de ncc̄itate ſacramēti. ſic̄ enī dic̄anſ. in epl̓a de azimo. fermētatū et azimūvariant ſpēm panis ſint accidēcia. vnde invt roqꝫ ꝯfici pt̄ de facto. vn̄ mōdic̄ vt habet̉ ibi. c. p̄dicto. lr̄as in glo. bnj. dicēs. ineccl̓ia occidētali ſi quis de fermētato cōficeretnichil face̓t. ꝯueniēs aūt ē vt vnꝰ quiſqꝫ ẜmritum eccl̓ie ſue ſe habeat in celebracōe ſacramēti. Suꝑ aūt ſūt diu̓ſe eccl̓iaꝝ ꝯſuetudines. vnde dic̄ g̓g̓. x. in regiſtro romana eccleſia offert azimos panes ꝓpt̓ea quia dn̄s ſn̄ ulla ꝯmixtione ſuſcepit carnē. ſꝫ cet̓e eccl̓ie offerunt fermētū eo u̓bū pr̄is īdutū eſt carne ſic̄ fermētū cōmiſcet̉ farine. vn̄ ſic̄ peccatſac̓dos ī eccl̓ia latinoꝝ celebrans in pane fermētato ita peccaret ſac̓dos ī eccl̓ia grecoꝝ celebrans ī azimo qͣi ꝑu̓tens eccl̓ie ſue ritū ẜmtho. Scd̓m u̓o ſcotū forte greci gͣuiter peccantquia ſe romane ecc̓ie ꝯformant. Nichilominꝰ tn̄ ꝯſuetudo celebrandi in azimo panerōnabilior eſt. pͥmo ꝓpt̓ inſtitucōꝫ xp̄i quiſacramētā īſtituit pͥmo die azimoꝝ. vt habetur Mᵗ. 26. et inͤ. 22. qua die in domibꝰ iudeoꝝ nichil fermētatū eſſe debeat. exo. 12 qͥapanis eſt ꝓprie ſacr̄m corporis xp̄i qd̓ ſn corrupcōe ꝯceptū eſt magis qꝫ ip̄iꝰ deitas vt infra patebit. quia magis ꝯpetit ſinceritatifideliū que reqͥrit̉ ad uſū huiꝰ ſacramēti. ẜmillud pͥma corm. q. paſca. no. ymola. ē xp̄s.itaqꝫ epū. in azimo ſuic̓. et v̓i. Habꝫ tn̄ ꝯſuetudo grecoꝝ aliquā rōꝫ. et ꝓpt̓ ſigͥficacōeꝫ quātangit gͦg̓. vt dictū eſt ſupͣ. et ꝓpt̓ deteſtacōeꝫhe̓ſis nazareoꝝ qui legalia et euangelica miſcebant. ¶Sciēdū ec̄ a pn̓cipio tota eccl̓iaficiebat ī azimo. ſꝫ pꝰ ea tꝑe leonis pape ꝓpterhereticos ebyonitas dicētes legalia obẜuaridebe̓ cum ī euangelio et in azimo ꝯficiēdo ꝓpt̓ceptū leges eccl̓ia inſtituit ad tp̄us ꝯfici infermētato ceſſante u̓o occidētal̓ redijt adritum antiquū. oriētal̓ u̓o illū retinuit et vlteriꝰ addidit poſſe ꝯfici in fermētato. etad ꝓbandū aſſerebat dn̄m in fermētatofeciſſe. et quia tres euangeliſte ꝯtradicūt dicētes pͥma die azimoꝝ xp̄m inſtituiſſe ſacranētū quidā ex eis in tantā īſaniam proruperunt vt dice̓nt euangeliſtas illos falſū dixiſſe ſc̓pſiſſe et a johāne correptos fuiſſe quiante diē paſce dicit dn̄m cenaſſe diſcipul̓ſuis. Sꝫ ꝯtradicat oſtēdit̉ ex ml̓tiplici accepcōe paſce. paſca enī dicit̉ aliqn̄ agnūˢpaſcal̓. Hᵗ. 26. qn̄ ncc̄e erat occidi paſca. aliqn̄ hora ym̄olacōis .ſ. veſꝑa qͣrte lune quaagnꝰ ꝯmedi debuit et feſtū īcipiebat. Mᵗ. 9.erat paſca et azima poſt biduū. aliqn̄ dies īcuiꝰ veſꝑa ym̄olat̉ agnus. luc̄. 22. appropinqͣbat dies feſtꝰ iudeoꝝ qui dicit̉ paſca. Aliqn̄pͥma dies azimorū poſt ym̄olacōꝫ agni celeberrima. jo. 13. ante diem feſtū paſce. Aliqn̄panes aliqn̄ pnes azimi. jo. 1s. et ip̄i introierūt in p̄toriū ut non cōtaminarent̉ ſꝫ