Lut fc̄i. ⁊ tūc aut ꝑ ignorantiā ꝓbabilem ⁊ſic pt̄ repete̓. ut ſi is cui ſucceſſit ſatiſfeceratde debito qꝛ cui ſucceſſit ī locū alt̓iꝰ iuſtam hꝫignorancie cām. aut mīꝰ ꝓbabilē ſic nō pot̄repete̓. C. adl. fal̓. error. Nō inſuꝑ ad maiorēeuidēciam ꝙ in iure ciuili aliqͥd dỉ indebitumml̓tiplr̓. vnoº dỉ indebitū iure tm̄ ciuili qd̓tam̄ eſt debitū iure naͣli. vt illud qd̓ pt̄ retineri ꝑ legem fal̓. et ſil̓r ſi ẜuus ꝓmittat tenet̉nālit̓ nō ciuilit̓. et qui ſoluit tale ꝑ ignorāciam facti pt̄ illud repete̓. ut ſi legatuꝫ de quofalcidiā detͣhere potui ītegre ſolui credēs hr̄ditatē ad om̄ia ſufficere tē legatariꝰ reſtitue̓.Si aūt ꝑ ignoranciam iuris ſic nō repetit̉. c.ad l. fal. error. niſi ſoluat̉ a ꝑſona p̓uillegiata .ſ. a milite ruſtico mīore ul̓ ml̓iere. ff. deꝓbac̓. cū de indebito. Similiter ſi aliq̓s pꝰ p̄ſc̓ptōeꝫ ꝯpletā ꝓmiſit ſe ſolutuꝝ ſcient̓ te̓. ſꝫſi ignorant̓ nō tenet̉. ff. ſiqͥs cautōibꝰ. ſꝫ et ſihec givil̓. 2º dỉ aliqͥd indebituꝫ iure naͣli tm̄.ſꝫ debitū iure ciuili vt ꝑ inſtr̄m ſi tenebar tibiin aliqͣ pecuie qͣntitate. feciſti aūt michi pactum denō petendo ul̓ iuraſti nō pete̓ ſoluta ēobligō naͣlis. remanet tn̄ ciuil̓. vn̄ ſi ꝑſoluirepete̓ poſſū. 3º dỉ aliqͥd indebituꝫ iure ciuili ⁊naͣli ſil̓. vt ſi tibi tenebar ī aliqͣ pecūia ꝑ īſtr̄met feciſti mͥ pactuꝫ de nō petēdo. ul̓ iuraſti nōpete̓ et reddidiſti inſtr̄m ſoluta ē obligō naͣlis ꝑ pactū ul̓ iuramentuꝫ. et ciuil̓ ꝑ inſtr̄i r̓dditōeꝫ. ⁊ in hoc cāu ꝑ quācūqꝫ ignoranciamſoluat repetet. ſꝫ ſi ſciēs ſoluat nō repetet qꝛdonaſſe vidē. ff. de cōdi. inde. l. i. 4º dt̉ aliqͥd īdebituꝫ ꝑ exceptōeꝫ qd̓ tn̄ eſt debitū iure naͣlivl̓ ciuili. vl̓ et̓ vtroqꝫ. hec aūt exceptō aūt eſttemꝑalis aūt ꝑpetua. aut introducta ad ẜuādum iuris rigorē. Si gͦ ſit aliqͥd indebituꝫ ꝑexceptōeꝫ temꝑaleꝫ et ſoluat̉ repeti nō pt̄. vtſi ꝓmiſi aliqͥd dare cuꝫ moriar. ſi dedero an̄.repete̓ nō poſſuꝫ. ff. de cōdi. inde. nā ſi cū mōriar. Siu̓o ſit indebitū ꝑ exceptōeꝫ ꝑpetuā. i.gn̓aleꝫ. aut gͦ illa eſt fauorabil̓ et ſi ſolūtāeſt ꝑ errorē īdebituꝫ. pt̄ repeti vt ꝯtingit ī velleyano. qꝛ ꝓpt̓ fauorē ml̓ieꝝ ꝙ nō fideibeāt ēſtatutuꝫ. Ant eſt odioſa ut ſi filiuſfaīl̓ ꝯtramacedōianū mutuū accepit ⁊ pr̄fāilias ſoluerit n̄ repetit̉. macedōianū enī ī creditorisodiū dat̉. ym̄o ſi īdebituꝫ ꝑ ip̄m ꝑ ignoranciami ſiue iuris ſuie facti ſoluat̉ nō repetit̉. Siaut excepcō ſit dubia puta ꝓmiſi tibi centūlibras ſi veniret d̓ aſya nauis mea. hec eī exceptō eſt dubia an ſit tꝑalis uel ꝑpetua. qꝛ ſinauis veniat fuit tꝑalis ſi nūquā vene̓it ꝑpetua. ſic ꝓcedỉ ac ſi eſſet ꝑpetua ⁊ fauorabilisvnde indebituꝫ ſolutuꝫ repetit̉. et de hijs t̓bꝰmēbris habet̉ ff. de cōdi. inde. ꝑ exceptōeꝫ. Sꝫu̓o ſit excepcō ītroducta ad ẜuandū rigoremiuris. vt exceptō rei iudicate tūc indebitū. ſiſcient̓ ſoluat̉ nō repetit̉. vt ibidē. hec bn̄. exe. is qͥ. et de ꝓcur̓. in nr̄a. Nota it̓m ꝙ indebituꝫ ſolutuꝫ nō repetit̉ in. 6. cāibꝰ. pͥmo qn̄ſoluit̉ ex cā iudicati. vt ꝓxime dc̄m ē. 2º qn̄debitor creditori detulit iuramētuꝫ ⁊ ille falſo iurauit ip̄m in tm̄ eſſe obligatū. inſtit̓. deacc̓. §. itē ſiqͥs poſtulau̓it. 3º qn̄ cā tͣnſactōisſoluit̉. C. de cōdi. inde. l. 2. 4º qn̄ ſoluit̉ ex cāque creſcit ꝑ inficiatōeꝫ vt actō legis acqͥlie q̄dat̉ in ſimplū ꝯtra ꝯfitentē ⁊ ī duplū ꝯtra negātē. vt ſi occidiſti aīal vicini tui. ff. ad l. acqͥl̓. vn̄ neraciꝰ. §. hec actō. ⁊ qn̄ ſoluit̉ ex pietate. ff. decōdi. ide. cū is. §. plt̓. 6º qn̄ aliquisſcient̓ ſoluit. C. de condi. inde. indebitū. hͨ tn̄ẜm canōes fallit in vſura q̄ indebite ſolutarepecit̉. exͣ de iur̓jurā. debitores. hec accur. C.de cōdi. inde. l. i ¶ Vn̄ v̓ſꝰ. Iudicat et iurattͣnſacta negat pletas ſcit. Quid ſi ſuꝑ maiori qͣntitate qͣꝫ ſibi debeat̉ fecerit quis ſcient̓et doloſe a debitore ſibi cau̓i. Rn̄dꝫ bnͥ. exͣ d̓plus peti. c. vno. et gwvil. ꝙ ſi taleꝫ penitu̓itfraudis et ꝯfiteat̉ v̓itateꝫ an̄ litem ꝯteſtataꝫdebitū nō ꝑdit. ſꝫ puniet̉ ī expenſis. quas reꝰfetit. Siu̓o ꝑſiſtit in crīe. et tandē de adiectafalſa qͣntitate cōuincat̉ ī toto debito punit̉.ṅ in duobꝰ cāibus. vnꝰ eſt qn̄ creditor cōuictus tͣnſigit cū debitore ſuꝑ pena et ſuꝑ doloſitate illa. ym̄o ſiqͥs eſt dolo īductꝰ ad tͣnſigēdū de illa doloſitate nō pt̄ exciꝑe de dolo priꝰꝯmiſſo in extorquēda cautōe. ſꝫ de dolo pn̄ti.2ꝰ eſt qn̄ priꝰ extortā dolo cautōeꝫ debitor ꝯficet̉ ſe totū debere. C. e. l. i ¶ Quid ſi qͥs bis creditori pecūiaꝫ ſoluat quia neſciuit ſe pͥº ſoluiſſe. et poſt recorde̓. ℟º indebitū pt̄ repete̓.ſꝫ ip̄e te ꝓbare ꝙ ſoluta ſit indebite nͥ creditor negaret ſol̓oneꝫ ſibi factā fuiſſe. et tuncſi ꝓbabit̉ ſibi ſol̓o facta. o̓ꝫ ꝙ creditor ꝓbetꝙ illa pecunia ſibi fu̓it debita. exͣ e. is q̓. hocintell̓r de ꝑſonis nō p̓uillegiatis. Secus eſt īp̓uillegiatis vl̓ d̓ pupillo ſuie mīore. ml̓iere.milite ruſtico. ſimplicitate gaudēte. iſti enī n̄tenent̉ ꝓbare indebitā fuiſſe. ſꝫ qͥ recipit ꝓbare debet debitā fuiſſe ff. de ꝓbac̓. cū de īdebito. §. ſi aūt. hͨ bnͥ. Noͣ ꝙ q̓ pͥmo negau̓it pecuniā nu̓ataꝫ ⁊ pꝰ ea d̓ hͨ cōuictꝰ fu̓it ꝓpōne̓nō pt̄ exceptōeꝫ ſol̓onis in penā mēdacij. C. d̓nō. n. pe. aut̄. qͥ ꝓpͥam. Item neqꝫ delicatuˢdebitor nͨ on̓oſꝰ c̓ditor a iudice audiat̉ ff. d̓pigno. acc̓. ſi ẜuꝰ. Et qͥdeꝫ ẜm glo. delicatusdebitor eſt qui nͨ vnū vult ſolue̓ nūmum. ſꝫonoſus erditor eſt qͥ ſibi vlt ſolui vſqꝫ ad qͣdrantē vltimū. Sequit̉ vide̓ de. 6. ſ. de effc̄uſol̓ois. eſt at̄ effectꝰ ſol̓oīs dūmō lt̄ime fiateo mō qūo dc̄m eſt ſupͣ. ut tollat̉ oīs obliº.quecūqꝫ ſit illa tam pnͥcipal̓ qͣꝫ fideiuſſoria.vt inſtit̓. quibꝰ mōis toll̓. ob. in priº. Ad hͦaūt vt tollat̉ oīs obliº. oꝫ vt ſol̓o plene et ītegre fiat. et tūc fit lib̓acō ꝓ illa ſolū. Sꝫ qͥdſi pl̓es debitores erāt in ſolidum obligati. ⁊vnꝰ ꝓ ſe ꝑtem virilē ſoluit et c̓ditor admiſit. ¶ ℟º ꝑ hoc obliº eoꝝ inſolidum tollit̉ etalt̓ ꝓ alt̓o pꝰ ea nō exigit̉ aut ꝯuenit̉. ſꝫ qͥlibꝫeoꝝ tm̄ ꝓ ſe et ꝑte virili exceptione oppoſita
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten