IIIij quantū ad ip̄m ꝑueīt. vnꝰ ē qn̄ aliq̓s agitꝯtra mēſorem male renuncianteꝫ. vt ſi aliqͥsfuit michi ꝯdempnatꝰ adio. iugea ſoluendaet ip̄e ſoluit mīꝰ qͣꝫ io. ⁊ iō depoſui q̄relā corā̓indice. et iō iudex miſit mēſorem qͥ renunciauit ſibi ꝙ io. iug̓a tͣdita eſſent michi ⁊ ꝓpt̓ hͨille fuit abſolutꝰ. actio mͥ dat̉ ꝯtra mēſoremſꝫ nō ꝯtra eiꝰ heredē ṅ qͣnᵐ ad eū ꝑuenit. ff. ſime̓ſor fl̓m mod̓. di. ſi duobꝰ. §. vlt̓. Scd̓us ēcū quis agit ꝯtra aliquē actōe tributoria quenō dat̉ ꝯtra heredē nͥ qͣnᵐ ad eum ꝑuenit ff.de t̓bu. ac. iᵈ. §. j. Scd̓m aūt canōes heres teex delicto defuncti. exͣ de ſepul̓. c. vlt̓. ⁊ de rapto. in lr̄is. Vn̄ no. ꝙ quilibꝫ heres ſiue ſuūsſiue extͣneus ſolue̓ tenet̉ oīa debita defūcti ſūex cōtractu vl̓ quaſi. ſiue ex delicto ul̓ quaſi.hͨ rich. et bnͥ. ex e. c. i. et d̓ ſepl̓. c. ult̓. ⁊ ſiqͥdētnī ſit vnus heres ille tenet̉ inſolidum. ſuioſit hr̄deᶜ pl̓es qͥlibet te̓ ꝓ ea ꝑte ꝓ qͣ heres exiſtit ṅ forte in duobꝰ cāibus. Vnus ē qn̄ resfurtuia tota ꝑuēit ad vnū ille te reſtitue̓ totaꝫ ff. ꝯmo. l. 3. §. hrs. hec gof. 2ꝰ eſt ſi ante reſtitutōeꝫ rei furtiue alt̓ heredum fiat nō ſoluēdo. ar. exͣ de vſur̓ cū tu. et. c. tua ī glo. Itēſi filius ex contͣctu pr̄is iuſſu eiꝰ mutuo pecuniam accipit nō te eā ſoluere cͤditori niſi ſithr̄s pr̄is. C. qd̓ cū eo qͥ in aliena poteſtate ē exꝯtractu. hͨ eſt veꝝ ẜm glo. ſi accipit vt nūciꝰet miſter. Nō ſolū aūt pnͥcipal̓ debitor et eiꝰhr̄s ſoluere tenent̉. ſꝫ etiā ī defct̄uꝫ hoꝝ fideiuſſor et eiꝰ heredes. ff. de fideiuſſ. pot̄. F. 1 ¶ Debetaūt p̄latꝰ ſolue̓ debita ſui p̄deceſſoris ꝓ eccl̓ievtilitate ꝯtracta. exͣ e. c. i. alr̓ ꝯtractuˢ eſſet īualidus io. q. 2. hoc ius. et refundi ꝑ ī integꝝreſtōeꝫ exͣ de reſti. ī ī tegruꝫ reqͥſiuit. p̄latꝰ enīqͣſi ſui p̄deceſſoris hr̄s eē vide̓. di. 40. c. i. ẜmenī jnnoc̓. ecc̄ia uel ciuitas nūquaꝫ obligat̉niſi ſit v̓ſum in vtilitatē eiꝰ ff. ſi certū pe. ciuitas ¶ Quid de illo qui ſolue̓ tenet̉ nō tam̄ pt̄qꝛ nō habet vn̄ ſoluat. ¶℟º ꝙ talis tene̓ velꝯuenit̉. aut ex malefiº. aut ex cōtractū. ſi exmalefiº tūc ſi nō eſt ſoluendo puniri pt̄ et v̓berari. nt̄ notat̉ 14. q. 6. ſi res. nec eiꝰ pena eſtp̄cio redimēda i. q. 2. debemꝰ et ex quo talis penā corꝑalē ſuſtinuit ꝓdebito nō tenet̉ ſolue.ym̄o liberat̉. qꝛ ꝓ eodē nō debet bis iudicari.vt in c. ſi res. Si aūt ꝯueniat̉ ex ꝯtractu nōeſt corꝑal̓r̓ puniēdus. ſꝫ ſufficit ꝙ cedat boniˢC. qͥ bonis cede̓ po. l. vlt̓. tam̄ ſi poſtea veneritad pigwioreꝫ fortunaꝫ. vt exͣ e. odardꝰ. tenet̉ſolue̓ ſꝫ n̄ totū. ſꝫ qͣnᵐ pt̄ hita rōe ne egeat. īſtit̉. de acc̓. §. i. tam̄ ī iudiº aīe totū reſtituetetiā ſi nichil remaneat ſibi qꝛ nō dimittiturpct̄m ṅ ablatū reſtituat̉. vt ī c. ſi res. hͨ bnͥ.et hoſt̓. exͣ de hoīcid̓. ſic̄ dignū ⁊ jo. di. 86. nonſatis et ꝯ. q. 6. c. 1. Ad hoc noͣ ꝙ qn̄ iudex dubitat vtᵐ quis totuꝫ ul̓ ꝑtem ſolue̓ poſſit ſiferat ſnīam excōicatōis ꝯtra n̄ ſoluentē tenet. Sed ſi certus eſſet ꝙ nichil ſolue̓ poſſet.ul̓ ſi bonis ceſſiſſet nō teneret. l̓ ſi teneret qd̓I8A.eſt tuciꝰ dice̓ in juſta eēt. ⁊ iſte ſine difficultate abſolui deberet. et tene̓ iudex ad int̓eſſe. hecbnͥ. exͣ e. odardꝰ. Inanis eī ē actō quā īopiadebitoris excludit exͣ d̓ reſtit̓ ſpō. olim. j. Aōetiā ꝙ ſoluendo nemo intell̓r eſſe. nͥ qui poteſtinſolidum ſoluere ff. d̓ v̓. ſig̓ ſoluēdo. Quidſi mͥ ꝓmittas pecuiaꝫ quā mutuaui tibi ſoluere certo loco et nō ſoluas in iſto loco. ℟oteneris michi quātū int̓erat mea fuiſſe ſolūtuꝫ in illo loco. et iō ꝑ officiū iudic̓ ad int̓eſſeꝯdempnaberis michi qꝛ abtuliſti mͥ vtilitateꝫloci. et ita in hoc teneor tibi. hͨ enī actō vtilitatē ꝯtinet vt̓uſqꝫ .ſ. actoris et rei ff. de eo. ꝙcerto loco. l. 2. Et dỉ hec actō certi cōdiº tūcdebet int̓eſſe peti offiº iudic̓ ⁊ hͨ in ꝯtractibuſtricti iur̓. ſꝫ in cōtractibꝰ bone fidei. vt ī emptōibꝰ et locatōibꝰ. ⁊ huiōi. ſi ꝓmiſiſti michiſoluere c̓to loco venit int̓eſſe iure actōis. hecbn. exͣ d̓ offi. d̓ le. p. et g. Et idē vt̓ dicēd̓ d̓ eoq̓ nō ſoluit in t̓mīo p̄fixo. Sꝫ nūquid dies ſol̓onis a debitore pot̓it p̄ueniri. ℟º aūt diesſol̓ois eſt adiectꝰ in fauorē debitoris. et tūcdebitor pot̄ illū p̄uenire. qꝛ plus ſoluit qͥ an̄tempꝰ ſoluit. inſtit̓. de acc̓. plus aūt. Aut infauorē creditoris et tūc nō pot̄ p̄uenire. ff. deau. et ar. le. eū qui. hec jo. de ꝯſe. di. i. ſolent.Sed repete̓ n̄ pōt̄ quis an̄ t̓minū pecūiaꝫ debitam. ex de plus pe. c. vno. hoc tam̄ fallit̓. pͥin marito ad inopiā v̓gente. de quo reqͥre c̓cafi. ti. de mr̄ioª. Scd̓o in debitore fugiēte. ff. q̄in frau. cre. ait p̓tor. §. ſi debitorē. 3º in debitore ſuſpecto qꝛ pot̄ cogi dare cautōeꝫ. ff. qͥ ſa.da. cog̓. ſi fideiuſſor. §. fi. hec hoſt̓. exͣ de pluspeti. c. vno ¶ Quid ſi aliqͥ bona cōia habēt ⁊vnꝰ eoꝝ ꝯtͣhit es alienū et pꝰ ea diuidāt nūqͥd ambo debita ſoluāt. ¶ Rn̄dꝫ geil̓. dur̓.ꝙ aūt es alienū fuit ꝯtractū ab oībus et tuncom̄s ſoluēt. aut ab vno tm̄ et tūc aūt eſt ꝯtͣctum occ̄one oīm bonoꝝ et ī cōem vtilitatē etꝓfectuꝫ v̓ſum. et ſic ſoluet̉ de oībus bonis ſiꝯtͣhens hoc ꝓbau̓it. ff. de ne. ge. pōponius .i.Aut nō eſt in cōem vtilitatē. v̓ſum vl̓ nō ꝓbat ꝙ ſit et ſic tm̄ ꝯtͣhens ſoluet. ff. de re iur̓nō debet alt̓i. Nō ꝙ ſi debitū ſit ſcriptū et debitor velit ꝓbare ꝑ teſtes ſine ſc̓ptura ſol̓oēꝫōꝫ ꝙ ipſe ꝓbet ꝑ q. teſtes rogatos. et iſti poſſūt teſtificari ꝓ ſol̓one quā debitor facere voluit. ul̓ ꝓſol̓oe facta ip̄i creditori. vl̓ ꝓ ꝯfōne creditoris. z. q. 9. ſi nō debitū. Et ẜm jo.oēs illi teſtes rogati dicunt̉ qͥ rogati audiuerunt. licꝫ ad aliud venerīt. ff. de teſtam̄. hrdeˢ.Siu̓o debitū ſit cācellatū liberat̉ debitor nͥ ꝯͣiū ꝓbet creditor ff. de ꝓbat̉. ſi cyrogͣphum.¶ Sequit̉ vide̓ de 4º .ſ. cui ſit ſoluendū. qrͣ qd̓ſciend̓ ꝙ ſolnendū eſt creditori ul̓ eiꝰ ſucceſſori cui ꝯpetit actō obligōis. ſi tam̄ ſit conipos mentis. et maior. 25. ānis. In mīoribꝰaūt ſic diſtīgue. cū creditor tuꝰ eſt pupillꝰ ⁊ip̄i ſoli. ſolius ip̄o iure nō tenet ſol̓o nec esliberatꝰ. ym̄o ſi pupillus pecciam n̄ habeat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten