Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
136r
Einzelbild herunterladen
 

iudiciū admitte̓ pariū. qꝛ hoc neut̓ p̄iudicatSi u̓o dn̄s pares nō habet arbitri ſuccedūt īſtar iudicū ſuſpectorū. ar. i. q. i. ſi clriecꝰ cl̓icum. Aut dn̄s habet pares. et ex illis eligetvnū .ſ. dn̄s. et vaſallus aliuꝫ. ar. 2. q. 6. placuit. In ml̓tis tam̄ locis ſolus dn̄s eligit pares. Aut v̓tit̉ ꝓ jure dn̄ij .ſ. qꝛ petit ſe recognoſci dn̄m. et vaſallꝰ hͨ negat qꝛ negat feudum et tūc cā debet tͣctari coram ordinario l̓delegato. et ſi vaſallꝰ ſuccumbat ꝑdit ius qꝛin feudo babebat. vt in ti. ſi de feu. ꝯten. fu̓itvaſallꝰ. Siu̓o q̄o v̓tat̉ int̓ duos vaſallos .ſ.quis eoꝝ ſit pocior. tūc dn̄s feudi debet recognoſcere. vt ibidē. qͣꝫ du enī dn̄s feudi ꝑatuseſt iuſtitiam face̓. et vaſalli ꝑati ſūt corā dn̄orn̄dere. nll̓ꝰ aliꝰ ſe debet de illa cā int̓mitte̓ exͣde iudi. cet̓m. ṅ ꝯſuetudo vl̓ pͥuill̓iuꝫ obuiet.vt ibidē in c. nouit. ſꝫ ſi negligēs eēt tūc iudex aliꝰ ordinariꝰ vl̓ delegatꝰ iudicare poſſet.exͣ de foro ꝯpe. ex tͣnſmiſſa. Si aūt int̓ dn̄m ⁊vaſallū ul̓ etiā int̓ vaſallos agat̉ actōe ꝑſonali que nō ſit de iure feudali. licꝫ ſit qrͣ remfeudalē ut pignoraticia ul̓ depoīti. tūc ſemꝑcoram ordīario eſt agendum. et hec ſiīt veravbi tm̄ res et iuriſdic̄o eſt infeudata. aliasdn̄s feudi ꝯgnoſce̓t d̓ oībꝰ cūis iure ordīarioet appellabit̉ ad illū qͥ ſibi iuriſdictōeꝫ īfendauit. tales aūt ſūt ep̄i. abbates. duces. ⁊ cōmites. qui nō tm̄ rem. ſꝫ iuriſdicōꝫ habēt infeudatam. vn̄ in talibus appellari debet addn̄m ſup̄iorē ꝓximū feudi. qꝛ ille hꝫ iuriſdiotōeꝫ ordinariā a lege frid̓ici. Si u̓o q̄ſtio v̓tainit̓ vaſallos ⁊ alios qui nō ſūt vaſalli. ut ſiagat̉ de re illa rei vendicatōe tc̄ dn̄s nō cognoſcet. qꝛ tūc in ſua cā iudex eſſet. Sꝫ ordinariꝰ ul̓ delegatꝰ cognoſcet. Si aūt q̄o vtat̉ int̓dn̄m et aliū qui nō eſt vaſallꝰ eiꝰ puta em̄ptorē feudi ul̓ alias feudū poſſidētem. tūc cognoſcet ille iudex ſub cuiꝰ iuriſdictōne eſt resip̄a ul̓ reꝰ. hec hoſt̓. exͣ de iudi. cet̓m. Ad hocno ꝙ ecc̄ia vacāte capl̓m de feudis ecc̄ie cognoſce̓ nō pot̄. exͣ de foro ꝯpe. v̓m. Inſuꝑ noͣ ꝙqn̄ eſt ꝯtrou̓ſia int̓ dn̄m et vaſallū. vaſallun̄ debet exige̓ a dn̄o iuramentuꝫ calumnie etꝑ ꝯn̄s nec dn̄s a vaſalio. qꝛ qd̓ quiſqꝫ iuris⁊cͣ. vt in libro de feudis. De ſolucionibꝰOſtea qꝛ ꝑ ſol̓oeꝫ eiꝰ qd̓ debet̉ doliꝰ tolvidend̓ eſt qͥd ſit ſolutō. 2º quot et que ſuntſpēˢ eiꝰ. 3º quis ſoluere poteſt et debet. 4º cui dꝫſolui. quid ſit ſoluend̓. 6º quis eſt ſolutōiseffectꝰ. Circa pͥᵐ ſciend̓ ꝙ ſol̓o eſt eiꝰ qd̓ debet̉reddiº. et colligit̉ hͨ deſc̓ptō inſtit̉. quibꝰ modis tollr̄ obl̓. ul̓ largo mō ſumpto nōie ſolutōis. ſol̓o eſt ab obligōe libera. liberatō inqͣꝫ quocūqꝫ mō facta. vt ff. e. ſol̓onis. Circͣ2ᵐ ſciend̓. ꝙ ſolutōis ſpēs ſūt due .ſ. nalis ſūvera que fit ꝑ redditōem eiꝰ qd̓ debetur. ⁊ ciuil̓I36.IIIſiue imaginaria. et hͨ fit ml̓tipl̓r. et qꝛ ꝑ ſolutōeꝫ tollr̄ obligo̓ utꝫ ex p̄dictis. iō ad maiorēeuidēciā noͣndū ꝙ aliqͥ ſūt mōi quibꝰ oīo tollit̉ tam ciuilis qͣꝫ naͣlis. Aliqui u̓o ſūt mōi qͥbus tollit̉ oīo ip̄o iure obliº naͣlis. ſꝫ ciuil̓ nōoīo toll̓r ſꝫ debilitat̉. 3º eſt quidaꝫ modꝰ qͦ tm̄obliº ciuil̓ elidit̉. ſꝫ naͣlis nll̓atenꝰ ibi ꝯcutit̉Modi aūt quibꝰ oīo tollit̉ omīis obliº ciuilisſ. et naͣlis ſūt ml̓ti. hoc enī pͥmo fit ꝑ veramet lt̄imā ſol̓oneꝫ. 2º ꝑ acceptilatōeꝫ qua tollitur obliº verb̓ .ſ. ſtipulatōe ꝯtͣcta d̓ qua .ſ. acceptilatōe. reqͥre infra de v̓. ſig̓. c. 3. 3º ꝑ acqͥlianā ſtipulatōeꝫ quā tollunt̉ pͥores obligōesalit̓ qͣꝫ v̓bis ꝯtracte. puta re et ꝯſenſu l̓ lr̄iˢ.⁊ de hijs t̓bꝰ mōis habet̉ inſti. qͥbus mōis obl̓i. tollr̓. p̄dicte enī obligōnes ꝑ acceptila tōnem nō tollunt̉ quia ꝑ eam ſola obliº v̓bisꝯtracta tollit̉. et hoc eſt verū. ṅ dicte obligōnes pͥmo reducant̉ ꝑ ſtipulatōeꝫ acqͥlianaꝫ.vt ſi int̓rogē te hoc mō id qd̓ debes michi ex tali mutuo ul̓ cōmodato ul̓ depoīto Item ỉqd̓ debes michi ex obligōne ꝯſenſu ꝯtracta extali venditōe vl̓ locatōe vl̓ ſocietate. Item iᵈqd̓ michi debes ex obligōne ꝯtracta ex talibꝰlr̄is tuis ꝓmittis te michi daturū ⁊ ſolūturū. ⁊ reſpōdeas ꝓmitto. ecce mō pͥores obligōnes re ul̓ ꝯſenſu ꝯtracte ul̓ lr̄is nūc de nouoreducunt̉ īſtipl̓oeꝫ acqͥlianā ſic dictā a galloacqͥlio qui eam inuenit ꝑ quā tollunt̉. q̄ fct̄oſequi debet acceptilaˢ ad tollandū ſtipulatōꝫacqͥlianā vt dicat̉ hoc mō. qd̓ nūc ſtipulatōeꝓmiſi tibi habes ne hoc acceptū. et rn̄deat̉ habeo acceptūqꝫ tuli. Vnde in hijs talis formadebet ī inſtr̄o ẜuaria. bſoluit eum ꝑ acqͥlianaꝫſtipulatōeꝫ p̄cedētem et acceptilatōeꝫ ſequentem lt̄ime int̓poītas. 2º ꝑ obligōneꝫ. vt ſi debitor pecu̓iam offe̓at pn̄tibꝰ teſtibus eo loco qͦdebet fieri ſolutō. ꝑ depoīoneꝫ. vt ſiquis pecuniā apud ſe depoītam deponat coraꝫ p̄torevl̓ ꝑſonis honeſtis apud edem ſacrā. ff. d̓ po.l. 1. §. ſi pecūiaꝫ. 6º ꝑ oblatōeꝫ tociꝰ pecunie debite ſollempnit̓ factā. c. e. obligatōe Aliqͥtamē vt gof. hos modos ꝓxime dictos accipiūt ꝓ vno mō. vt ſi creditore nolente ſolutōeꝫ acciꝑe debitor ſibi eam offerat demū deponat et cōſignet. vt ibidē. Oportꝫ aūt depoīcionem eſſe duit̉nam. qꝛ ſi debitor reẜuat pecuiam nec depoſuiſſe vidē̓ eam ff. de vſur̓. debitor. 4º ꝑ int̓ituꝫ ſpēi que erat ī obligōe ff. e. ſiex legati. Vn̄ dỉ ꝙ ſi ex legati ca̓ l̓ ex ſtipulatu certū hoīem michi debes et ille pͥus quādes eum michi mortuus fuerit nō alit̓ teneberis niſi ꝑ te ſteterit quo mīꝰ eum viuū michi dares. tūc aūt ꝑ te ſtetit ſi int̓pellatꝰ n̄ dediſti l̓ occidiſti. 8º ſi creditor ſuo malefiº ſuāactōeꝫ amittat ꝑ l. ſiqͥs in tātam ⁊ edct̄m dii. marcij. vt C. vnde vi. ſiquis in tantam etff. ad l. iuil̓. deui. p̓ua. l. pl̓t̓. ꝯº ꝑ nouatōeꝫ ſicdictā ꝑ nouā obligatōeꝫ in quā pͥor obligōdebiti tnſit puta ſi id qd̓ debes mͥ ſtipulatus