Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
105r
Einzelbild herunterladen
 

IIIad aures. ſꝫ vſucapionē triēnij acqͥrit̉ ſolūdn̄iū. intencō autē pignoris ab ītencōe dn̄ijſeꝑatur vt ī. §. p̄diū. ẜm jo. azo. Sꝫ ẜmhoſt̉. eciā vſucapionē acqͥrit̉ exceptio quiacui dat̉ actio ml̓to forciꝰ exceptio. §. de ꝓba.ſuie poſſidetis. dabit̉ rōne vſucapiōispreſc̓ptionis legittime actio ſi non poſſideat et excepcio ſi poſſideat ſicut ait mar. etprobatur in. l. quam pro ſe adducūt. C. depͥſc̓p. 30. an. ſiq̓ͥs emp. Quare aᵈ eſt invſucap̄. aᵈ in pͥſc̓pcōibꝰ. ℟º ꝓlixiꝰ tp̄s hocfacit. tho. Exp̄dictis pꝫ in pͥſc̓pcōe ncc̄iaeſt ꝯtinua bona fides ita in nll̓a ꝑte tꝑisp̄ſc̓pcioīs p̄ſc̓bens ꝯſtiēciā hēat rei aliene exͣ.e. c. fi. et ita abrogate ſūt om̄s leges que admittūt p̄ſc̓ptionē mala fide. ꝯtinua .ſquo ad pnͥᵐ mediū finem tociꝰ tēporis pr̄eſc̓pcioīs. In longuqͣ tamē pͥſc̓ptior reqͥrit̉eciā ẜm leges bona fides in priº. licꝫ non inmedio ul̓ in fine. 16. q. z. p̄ſc̓pcionuꝫ. nec mirum qͥa ecc̄ia iura et alia ſecularia traherept̄ in dirct̄e ad forū ſuū racioē pt̄atis cuiꝰ iudiciū ẜm corpꝰ et aīaꝫ ꝑtinet ad ip̄am exͣ. deiudi. nouit. lex eciā dic̄ ſacre leges non dedigant̉ ſacros canoēs imitari. de hoc exͣ.e. c. fi. in glo. 1. Sꝫ qͥd ſi temꝑe p̄ſc̓pcioīs hūitꝯſc̄iam leſam pꝰ ea īcipiat hr̄e non leſamNunqd̓ ꝓpt̓ hoc ē p̄ſc̓pcio int̓rupta. ℟º ẜm.bnͥ. exͣ. e. c. fi. in glo. 4. jmio. ſr̓ idē c. vt̓quia erronea fuit vn̄ depone̓ debet. ſꝫ ẜmhoſt. ei ꝯtradic̄ exp̄ſſe exͣ. e. c. fi. vbi in nll̓atemꝑis ꝑte. ⁊tͣ. et c. plt̓. ad fi. ibi ſi u̓o. nondum. ⁊tͣ ut enī ibi ꝓbat̉ et inp̄cedētibꝰ ſi qͥspͥſc̓pſerit obeſt pꝰ ea mala fides. ſꝫ ꝯtrariꝰactus ſi u̓o eſt inp̄ſc̓bendo ſuꝑueniēte malafide p̄ſc̓bere non pt̄ nec dici pt̄ fuiſſe e̓roneaquia petens ꝓbauit ſe dn̄m̉ ſic e̓rabatin hoc putabat rem alienā ꝓbabatet ſic eſt ncc̄ia ꝓbacio p̄ſc̓pcōis c. de reil. fi. et ſic vl̓ int̓r uptio ſit nat̉al̓ qͥa omnibus ꝓdeſt. vt eciā plene inuit̉ 34. q. 2. ſigo. Sꝫ qͥd ſi dubitet an res ſit ſua et hꝫ iuſtācāꝫ dub̓onis Reſpōdēt bnͥ. hoſt. ī dcā glo adhuc dr̄ bone fidei poſẜor. vtet̉ fructibꝰ et p̄ſc̓bit ī hoc caū licet heāt ꝯſciāꝫ dubiāqͥa neſtit adhuc an ſit aliena. Inqͥre̓ tn̄ dētde re illa ab alijs ut ſic ꝑueniat ad veritatē.ar. 33. q. i. occidit. Quid ſi prelatus ꝯſcīamhabeat rei aliene et ecc̄ia habeat bonā fidem.Rn̄det̉ bnͥ. in glo. p̄dct̄a dn̄o rei ſigͥficabᵗut petat et ſic ꝯſcīam p̓gabit ſi veniat etpetat ī iudicio te p̄latus defendere eccleſiā ſꝫ oberit ecc̄ie ꝯfeſſio eiꝰ de facto ſuo ageretur. hoſt. u̓o dic̄ caute faciat ſi ꝯciliū habeat ſui alioꝝ proboꝝ et melius nouerint veritatē et ſi inuenerit res ſit aliēanon ſua reſtituat. ſi u̓o p̄latus habeatſcienciā leſam capl̓m at̄ bonā. dicat p̄latusdefēdatis uos quāto meliꝰ poteſtis 16. q. 7. filijs. Ad hoc ẜm tradit hoſt. ſic̄ malaIofide pͥſc̓bunt̉ res ita actiōes reales. ſꝫenī dn̄s remanꝫ non obſtāte p̄ſc̓pcioē mala fide. et ip̄am rem pot̓o vendicae̓. ff. derei ven. in rem. ſecus ē de ꝑſonalibꝰ actiōibꝰvnde ad eas non derogat̉ legibꝰ antiquis.Nam ius canoīcū exͣ. e. vigilāti. et c. qm̄.et. 34. q. 2. ſi v̓go tm̄ ī realibꝰ locū hēat. exeoꝝ l̓cōne pꝫ. in hijs enī ꝯſiderat ius canōicūmalam fidem poſſidētis rem ꝯtra ꝯſciēciam.et negligēciā petētis qͣꝫ leges ꝯſiderāt curātes de pct̄o vt inuit̉ ex. e. vigilāti. etideo ꝓpt̓ aīe ꝑicl̓m pͥſc̓bit aliq̓s malafide in realibꝰ. in ꝑſonalibꝰ u̓o ꝯſideraript̄ mala fides c̓ca rem poſſeſſā nll̓a poſſideatur ſꝫ pociꝰ ē ꝯſiderāda negl̓ia agētis.nec enī moͣrlt̓ pecco. ſi t̓i ſoluo dūmō nonteneam te inuito. maxīe ſi ignoro. Namnll̓us regl̓arit̓ alic̓ obligat̉ ꝯſenciat. vndeſi vendis rem. x. lib̓ ul̓ mutuas. x. lib̓de volūtate tua habeo eas et facili poſſū obliuiſci eas debeā t̓i. et ec̄ ſi recordor p̄ſumerepoſſum ſi petis uis donare vl̓ gr̄amporis face̓ pecco nec malā fidem hēo.et ſi petas et ego ſolue̓ nolim licꝫ ꝓpt̓ mētū me uoces in iudiᵐ ī ꝑpetuū p̄ſcribo.ſic equū ē ī caū ꝯſiderare bonā fidem C. deacc̓. et ob. bonā fidem. hoſt. Pone p̄ſc̓ptum ſit canoīce et poſtea p̄ſc̓ptor īcipiat hr̄eꝯſciāꝫ rei aliene nūq̓d tenet̉ reſtitue̓. vl̓ ſicquia remittit̉ pct̄m reſtituat̉ ablatū.14. q. 6. ſi res. et nll̓o iure ſe defendit 34. q. iſi v̓go. Sꝫ ꝯtrariū vi̓ qͥa p̄ſc̓pcōe ꝯpleta tutꝰeſt p̄ſc̓ptor ẜm ius vtrūqꝫ. exͣ. ede qr̄ta. c.ad aures. et 16. q. 4. c. 2. et. z.. poſſidꝫ iureet ſi iure. iuſte. et ſi iuſte bn̄. iam poſdet alienū ſed ſuū. retinendo iᵈ non peccat 14. q. 4. qui dicat qui enim peccat legisauctoi̓tate peccat. 23. q. 4. peccat. Iurehumano hoc ē meū hoc ē tuū di. 8. iure.S. conditor legis canoīs pt̄ dare alienam. et ſi donat tutus ſū. ff. de euic. lucius.Potuit ſtatue̓ 4o. annꝰ rem alienāpoſſideret eiꝰ fieret. ℟e c̓ca hoc diu̓ſi diu̓ſimode ſenſerūt. ml̓ti enī theoligi dicūt talisreſtiture tenet̉ ꝓpt̓ rōnes pͥmas et ſil̓es. doc.u̓o iuris fere om̄s dicūt tenet̉. hoc idēſentit. jo. ſcotꝰ in. ſuo. Iſti fulciūt opiōeꝫſuā iuribꝰ .ſ.. allegatis et ſimilibꝰ. fulciebat ec̄ idem jo. rōibꝰ vna ſuīt̉ ex ꝑte pacifice ꝯu̓ſacōis. lator enī legis iuſte ſtatuere pt̄iᵈ qd̓ ē nccͣm ad pacificā ꝯu̓ſtiōꝫ. Sꝫ domīꝰrei neglecte ſic̄ negligit̉ īp̄ſc̓ptione vſucapione trāſferri ī ocupātem ē hꝰ ī qͥa alias lites eēt immortales et dnīa rerū eēt inc̓taet ꝯfuſa ex hoc ſeqͥ poſſent ml̓ta mala ⁊tͣet hec tangit̉ 16. q. 4. §. pene. et exͣ. e. vigilanti. ſcd̓a ſumit̉ ex ꝑte iuſte puīcōis. poteſt enī lator legis iuſte punire trāſgreſſiōꝫque v̓git ī ꝑturbacōeꝫ pacis ſb̓ditoꝝ. ſꝫ talistrāſgreſſio ē neglige̓ tāto tꝑe ſuā ⁊tͣ.