nota ꝙ ꝯſciētia erronea īcludit duo .ſ. ꝯſciaꝫputatuā et errorē ex pͥmo excuſat̉ pct̄m protanto quia mīꝰ ꝯtempnit qn̄ fornicari putatet nō credᵗ eē p̄ceptū. et iō fornicat̉ ſꝫ ꝓ tantoaggrauat qͥa libidinoſiꝰ et ſecuriꝰ peccat. vn̄je̓. 4. ſapiētes ſūt vt faciāt mala. Quo ad2ᵐ diſtinguit̉. cū enī oīs errās ſit ignorās vtdicit auꝰ. in ench̓. 14. triplex aūt ē error ſic̄ etignorantia. pͥma ē ignorātia negatōis q̄ dt̄ſimplex neſciencia mandatoꝝ et de hac dicitaugꝰ. li. de gr̄a et lib̓o arº. ꝙ excuſat ſꝫ nō ſicexcuſat vt ſempit̓no igne n̄ ardeat. ſi ꝓpt̓eanon c̓didᵗ quia nō audiuit ſꝫ forte vt mīꝰ ardeat. et ſic patꝫ ꝙ nō excuſat̉ a pct̄o moͣrli ſꝫforte vt minꝰ ſit et mīꝰ puīat̉. forte dic̄ quialicet minꝰ ꝯtempnat. ꝓpt̓ ꝯſciētiaꝫ tn̄ libidinoſuis et ſecuriꝰ ex hͨ pct̄o ſe immͥgit et iō tm̄nocet ex ꝑte vna qͣꝫᵐ excuſat ex alt̓a. Scd̓a ēignorātia p̓uatiōis quia pͥuat ꝯditōꝫ eoꝝ q̄ſciri debēt et ē eoꝝ qͥ ſcire nolūt et hͨ nō excuſat ſꝫ accuſat. vn̄ glo. luc̄. 12. ſr̓ iᵈ ẜuꝰ qͥ cognou̓it ⁊cͣ. qͥ ſcire nolūt et pn̄t nō ignorātesſed ꝯtemptores iudicant̉. Tertia ē ignorantia diſpōis .ſ. qn̄ quis nō tm̄ neſcit nec ſcirevult ſꝫ eciā diſpōꝫ vl̓ habitū ſciētie inducit qͣvitatē īpugnat de quibꝰ job. 14. ip̄i r̓belles ſt̄lumini neſcier̄t vias eiꝰ. ⁊ hͨ ignorātia ē ꝓpͥein cōſciētia erronea quia dictat ꝯͣ ꝓhibitōeset p̄cepti. de qͣ. 1. coꝝ. 14. ſc̓bo vob̓ dn̄i inādata. ſi quis aūt ignorat ignorabi glo. reꝓbabit̉. et hͨ ignorātia adhuc mīꝰ excuſat ⁊ plꝰaggrauat. et iō ꝯſciētia erronea ſimpʳ nō excuſat. in alijs tn̄ magis aggͣuat .ſ. qūo ad cōtemptū diſcēdi et libidīeꝫ del̓ctādi. hͨ gyval̓.¶ Vtᵐ plus liget p̄cepᵐ dinū qͣꝫ erronea cōſciētia dictans ꝯͣriū. i. vtᵐ magis peccet faciens ꝯͣ dei p̄ceptū qͣꝫ faciēs ꝯͣ ꝯſciētiaꝫ in hͨ caū℟º ꝙ ſic. plus eī ligat ꝯſciētia rc̄a qͣꝫ erroneaquia vt dc̄m ē ſupͣ recta ligat ꝑ ſe ⁊ ſimpʳ. erronea u̓o ꝑ accn̄s ⁊ ẜm quid. cōſciētia at̄ rc̄aeſt qn̄ dei p̄cepto ꝯcordat. Simpʳ gͦ ligat deip̄ceptū plꝰ qͣꝫ ꝯſciētia erronea. ¶ Vtᵐ cōſcīaerronea plus liget qͣꝫ p̄cepᵐ p̄lati de īdrntibꝰque p̄ciꝑe pt̄. Rn̄dᵗ gwal̓. ꝙ obediēs p̄latōꝯꝯſcīaꝫ aut capaiuat ꝯſciētie iudiciū affc̄u l̓effc̄u vt ſubdēs ſe p̄cepto p̄lati. Aut facit ꝯͣcōſciētiaꝫ et affectū volūtatis obediēs p̄latotimore aī vl̓ amore deordinatō. In pͥmo caūfaciens ꝯͣ ꝯſciētiaꝫ nō peccat ſꝫ meret̉. licꝫ nonpoſſit depone̓ ꝯſciētiā. vl̓ nō deponat ſic̄ nō potens rn̄de̓ rōibꝰ ꝯͣ fideꝫ. volūtatē tn̄ captiua̓spixiiſille obediēs d̓o meret̉. 2. coꝝ. .4. captiuāteˢ oēꝫintellectū in obſeqͥum fidei. In 2ª caū peccatſꝫ mīꝰ qͣꝫ ſi face̓t ꝯͣ p̄lati p̄ceptū. pͥmo qͥa agēscontͣ p̄lati p̄cepᵐ magis ꝯtempne̓t deū. qͥa cōtempnēs p̄latū. nō aūt ꝯtempnēs ꝯſciētiā errōneam ꝯtempnit deū. vn̄ bnͥ. de diſpen. et pͥ.c. 9. deꝰ coequari ⁊ quodāmō reputat p̄latoꝝreuerentiā ⁊ ꝯtemptū ꝯteſtans eis. qͥ vos audit me audit. et qui vos ſper. ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝙSecūdushoc eſt vni qṅ ꝯſciētia ſubditi ſcit p̄cepᵐ p̄lapeſſe ẜm deū qd̓ neſcit errās. Rn̄dꝫ bnͥ. quichō vice dei p̄ceꝑit qd̓ nō ſit certū deo diſplicēhaud ſecus oīmīo accipiend̓ qͣꝫ ſi deus p̄cipet.Scd̓o quia tal̓ p̄latū ym̄o totū collegiū magis offendᵗ ⁊ ſcandalizat qͣꝫ ſi ꝯͣ ꝯſciētiā faciatTercio qͥa ſe magis ad malū diſponit .ſ. adinobedientiaꝫ et ad rebellionē et ad ſequend̓ꝓpriū ſenſū ⁊ ad ꝑu̓tendū vitatis iudiᵐ de qͦyſa. ꝯ. vr qͥ ſapiēteˢ eſtiˢ ī ocl̓iˢ vrīs. hͨ gwyal̓¶ Circa 3ᵐ querit̉ vtᵐ boītas volūtatis humane dependeat ex ꝯfortate volntatis dine.℟º ꝙ ſic. iᵈ enī qd̓ ē pnͥcipiū in qͦlibet gene̓ eſtmenſura et rō oīm q̄ ſūt illiꝰ gnis. vnūqd̓qꝫaūt rc̄m et boᵐ eſt inqꝫꝰ attingᵗ ad ꝓpriā mēſuram et iō ad hͨ ꝙ volūtas hoīs ſit bona requirit̉ ꝙ ꝯformē volūtati dine tāquaꝫ ꝓpriemenſure cū ip̄a ſit pͥma et ſūma volūtas ethec ꝯformitas attendt̉ ī uolito .ſ. vt hō velitillud qd̓ ip̄e ſcit deū velle qd̓ ip̄e hō velit. Sciēdum aūt ꝙ deꝰ quicq̓d vult ſb̓ rōe boni vultet ꝑ ꝯn̄s ſciendū ꝙ ip̄e vᵗ hoīeꝫ velle quicqͥdvult ſub rōe boni. ⁊ iō quicūqꝫ vult aliqͥd ſb̓qualicūqꝫ rōe boni hꝫ volūtatē ꝯformē dinevolūtati quanᵐ ad rōꝫ voliti. Sꝫ in ꝑticularineſcimꝰ qͥd deꝰ velit et quātū ad hͨ nō tenem̄conforre volūtatē nrām voluntati dine. Inſtatu tn̄ gl̓e om̄s ſciēt dei volūtatē nō tm̄ incōi ſꝫ eciā in ꝑticulari. et iō ꝯforbūt volūtatēſuam volūtati dine nō tm̄ ī cōi ſꝫ ec̄ in ſpāli.hͨ tho. N ꝯͣndū u̓o ꝙ ẜm aliqͦs ncc̄e ē ꝯforͣrevolūtatē nrāꝫ volūtati dine ſolū quātū adilla volita qͦ nob̓ expͥmunt̉ a deo ſigno p̄cepti explicite vl̓ implicite et ad hoc ſufficit adſalutē cū xp̄c dicat. Mᵗ. 19. ſi vis ad vitā īgredi ẜua mandata. quātū aūt ad illa quenobis expͥmunt̉ ſigno ꝯſilij ē ꝯgruū nō neceſſariū. et ꝓ hac opi. vl̓ face̓ qd̓ dicit auꝰ. inench̓. c. 60. Aliqn̄ bona volūtate vult hō qd̓non vult deꝰ. ſic̄ bonꝰ hō vult prēm ſuū quēdeꝰ nō vult viue̓. B. deꝰ vult aliqͦs hoīes dāpnari. nullꝰ aūt tenet̉ velle ꝯdempnari. Alijdicūt ꝙ volūtate delib̓atiua tenem̉ velle abſolute et oībus penſatis quicq̓d ſcimꝰ deū velle volūtate abſoluta oībꝰ penſatis dū tn̄ nōbis ꝯgruat iᵈ velle ⁊ dicūt hͨ īplicari ī radice decalogi q̄ ē amor dei. et ꝓ hac opi. vl̓ face̓glo. ſr̓ iᵈ psͣ. nō adheſit mͥ cor prauū i. cor tortum. qd̓ hꝫ hō qͥ nō vult oīa q̄ deꝰ vult. Sꝫ qͥvult pͥmā opi. tene̓. pt̄ ad iſtā glo. rn̄dere ꝙloquit̉ de volūtate p̄cepti et nō ſigni. Qui u̓ovult tene̓ ſcd̓aꝫ opi. rn̄de̓ pt̄ ad aucͣteꝫ auꝰ. ꝙloquit̉ de hijs q̄ velle nob̓ n̄ ꝯgruit. Ad iꝰ u̓oqd̓ dt̉ ꝙ nullꝰ tenet̉ velle dāpnatōꝫ pt̄ dici ꝙhoc ē vni. quia hͨ velle nō ꝯgruit hoī. Quidātn̄ dicāt ꝙ licꝫ nō teneat̉ velle hn̄do r̓ſpc̄m adſuā naͣm et abſolūte. tenẻ tn̄ hͨ velle ſb̓ cōdicōne hac. hſi decedit in moͣrli. hec pe. Vl̓pt̄ dici ẜm tho ꝙ deꝰ nō vult alicꝰ dāpnatōꝫl̓ mortē nͥ ſb̓ rōe iuſti. vn̄ ſuffic̄ ī talibꝰ ꝙ hō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten