querunt̉ pl̓a .ſ. vtꝰ dampͥficās aliū iniuſte īext̓ioribꝰ boīs ꝑ furtū l̓ alioº teneat̉ ad reſtōꝫ℟º ꝙ ſic. vn̄ auꝰ. ad macedonē et habet̉. 14q. 6. c. i. ſi res aliena ꝓpt̓ quā pc̄m ē cū reddipoſſit non reddỉ pnīa nō agit̉ ſꝫ ſil̓at̉. hͨ auꝰNon ſolū aūt ille qui ē executor dampͥficatiōis inuiſte ſꝫ ec̄ om̄s ꝑticipes ī iº crīe tenēt̉reſtitue̓. ꝑticipare aūt ī c̓mīe ꝯtingit. ꝯ. mōiˢqͥ ī hijs vſibꝰ ꝯtinent̉ Iuſſio. ꝯſiliū. cōſenſꝰpalpo. recurſus. Participas. mutus. nō obſtans. nō maīfeſtās ¶ Iuſſio vt cū dn̄s iubetẜuo vl̓ ſb̓dito vt furet̉. ij. q. z. julianꝰ. et. c. ſiis qui pt̄ ¶ Conſiliū dupl̓r īpendỉ furi. vnoᶜip̄o facto vt cū quis ſtalā furi ſupponit. ff. defur. in furti accōne. §. rc̄e. et talis ẜm leges tenetur furti nō maīfeſti vt ibidē. l ſi is quiopem Alioº ſolo v̓bo et talis ẜm leges vt qͥdam dicūt de furto nō tene̓ inſti. de obli. queex delic. naſ. §. n̓ opem vbi dt̉. qui nulla oꝑaꝫad furtū ad hibuit. ſꝫ tm̄ ꝯſiliū dedit n̄ tenet̉furti. ſꝫ hoc eſt vni nͥ furtū fu̓it ſubſecutū tc̄enī eciā ẜm leges tenet̉. ff. e. ſi is qui. §. ſi tu.ẜm eciā ius canonicū et dinū tenet̉. quia ẜmcanones in foro pnīali maleficia volūtate etꝓpoſito diſtīguunt̉ exͣ. de ſen. ex. cū volūtateMᵗ. 12. ex v̓bis tuis ꝯdempnaberis Conſenſus .ſ. exp̄ſſꝰ. quia facientē et ꝯſencientē parpena ꝯſtringit. 2. q. i. notū ſit. et dicit rod. ꝙītelligit̉ de ꝯſenſu cooꝑatōis Palpo. i. adu̓lator qui .ſ. laudat aliqͣꝫ de furto vl̓ rapina l̓detrahͦ alicui apᵈ furē vl̓ raptorē dicendo ꝙgrauit̓ eū offendᵗ et ſic incitat eū ad furand̓ l̓rapiend̓ ſibi ar. inſti. de obli. qͥ ex delic. naſ..§. vn̄ iᵈ v̓. ſollicitau̓it Aec̓ſus ſū receptāˢſcꝫ furē cū furto in domo ſua vl̓ eciā qui defēdit furem rec̓rentē ad eā ne cogat̉ reſtitue̓ rēfurtiuā talis eī eq̄ puīt̉ ſic̄ fur ff. de recep. l. 2.Participans .i. ꝑtem accipiēs in furto exͣ. e.qui cū fure ¶ Mutus .ſ. qui videns aliqͥd velſtiens aliqͣꝫ paratū furari l̓ raꝑe tacet doloſecum tn̄ impedire ſolo v̓bo poſſet ſine ſuo ꝑiculo. ꝯtra iº ꝓu̓. 24. erue eos qui ducunt̉ admortem. et qui tra. ad infi. libe. ne ceſſes. hoctn̄ nō tentͣ reſtitue̓ nͥ ex offiº teneat̉ r̓clamareNon obſtans .ſ. facto cū ſine ſuo ꝑiculo reſiſtere poſſit quia nō caret ſcrupl̓o ꝯceſſiōisocculte qͥ maīfeſto facinori deſinit obuiare.di. 86. vbi dỉ culpam ꝓculdubio faciētis hꝫqͥ qd̓ pt̄ corrige̓ negligit emēdare ⁊ hͨ locū tm̄hꝫ ī hijs quibꝰ incūbit ex ſuo offiº ꝓhibe̓ ar.exͣ. de ſen. ex. qͣꝫte. preſūp. Non maīfeſtās qͥſcꝫ ſcit vbi ē res furtiua ⁊ nō indicat ſꝫ celatſcient̓. et maxīe cū īt̓rogat̉ a iudice vl̓ ab eocuiꝰ eſt ſi ſciat furē vl̓ rem̄ acceptā furtiue cūtamē ſciat ſe poſſe vitatē ſine vllo ꝑicl̓o rn̄dere talis enī ẜm canoēs ē reꝰ furti exͣ. e. qͥ cūfure et. i1. q. z. quiſqͥs nͥ forte cū alicui p̄b̓ro reuelaret ſec̄te ſe furtū ꝯmiſiſſe tūc enī p̄b̓r nōdebe̓t eū indicare exͣ. de exceſ. p̄la. dilcūs filide hoc tn̄ laciꝰ eſt hītum sͣ arº p̄cedenti. q. ſꝫ qͥdXIIIIIde eo qui ſcit. Diſtinguit̉ aūt coīr de quolibꝫp̄dictoꝝ hoc mō .ſ. ꝙ aūt ſine ip̄o dāpnū ſecūtum fuiſſet aut nō. ſi ſic non tenet̉ inſolid̓ ſꝫſolū in tm̄ qͣꝫᵐ hūit inde ſꝫ nō tenet̉ ad totalēreſtōꝫ dāpni dati qͥa qͥ dat occaſiōꝫ dāpī dāpꝰdediſſe vl̓. ff. ad. l. acquil̓. qui occidᵗ et exͣ. de īiur̓. et dampͥ. da. ſi culpa ¶ Quidā tn̄ hoc ꝯcedunt tm̄ de eo qui dat occaſionē dampni ⁊ hꝫdn̄iū vl̓ aucͣtem ſuꝑ eū qͥ inuiſte intulit dāpꝰcum alias ille nō intuliſſet. vn̄ dicūt ꝙ ſi n̄hēat dn̄iū vl̓ aucͣtē ſuꝑ eū cui p̄cepᵗ vl̓ deditcōſiliū vl̓ auxiliū nō tenet̉ īſolidū licꝫ aliasnō feciſſet ar. 23. q. 2. forte et c. iſta duo noīapͥmū tn̄ dictū tuciꝰ vt̓ ẜm rich̓. et ſto. vno tn̄reſtituente om̄s alij non tenent̉ damp̄ficatōreſtitue̓ ſꝫ illi qui fuer̄t pnͥcipales in facto etilli ad quos res ꝑuenit reſtitue̓ tenent̉ illisqui r̓ſtituer̄t ꝓ rata portioīs que eos ꝯtingetẜm ſto. rich̓. ⁊ cōmuīter om̄s. Quid ſi res furtiua caſu furtuito pereat. īiūquid fur poſteatenebỉ reſtitue̓ eam ℟º ꝙ ſic. quia fuit ſemꝑin mora reſtituēdi. et iō nō liberat̉ int̓itu reiſic̄ nō violentꝰ. C. e. ſubtracto. C. qd̓ me. ca.I i. et hoc eſt vni ṅ res int̓ierit pꝰ quā eā furdn̄o loco et tꝑe ꝯgruis reſtituēdam obtulit eteam reciꝑe noluit. jam enī moram purgauitC. de ꝯdi. fur. l. vlt̓ ⁊. ff. e. ti. ī re furtīa Reſtituet aūt fur rem furtuiā cū fructibꝰ ꝑceptiset qͥ ꝑcipi potuiſſēt a pͥmo poſſeſſore exͣ. de reſ.ſpō. guis. ff. de rei ven. ſi nauis. §. gn̓al̓r et ſires perijt fiet eſtimaº eiꝰ ꝓ iº tꝑe in quo pluˢvaluit a tꝑe furti. ff. e. ī re furtiua. §. ſi ex cāet ſil̓i mō fiet ſi res ſit det̓iorata. et hͨ eadē intellige de re rapta ẜm ray Quid ſi fur remfurtiuā ſūptibꝰ ſuis melioraᵗ. nūquid expēſaˢrepetet l̓ retinebᵗ ¶ Rn̄dꝫ ray. ⁊ hoſt. et gof.ꝙ non ym̄o eciā n is qui mala fide emit exͣde rebꝰ ec. nō ali. ad audiāꝫ. 16. q. z. vniu̓ſoset. 10. q. 2. hͨ ius porrectū ī fi. ṅ de euictiōe ſibi ꝓſpexerit vt tūc ꝯtͣ venditorē regͤſſum hr̄epoſſit. C. de euic. ſi fundū. bone aūt fidei poſſeſor expenſas r̓petit exͣ. de ininte. reſti. reqͥſiuit12. q. 2. vult̓ane. Dicit aūt rod̓. ꝙ hͨ .ſ. qd̓ furnon pt̄ pete̓ vl̓ retine̓ expenſas quas fecit inmelioratiōe rei ē vni ſi agat̉ ī foro iudicialiSꝫ rigor ille nō eſt obẜuandꝰ in foro pnīali.quia ex quo plene ſatiſfc̄m ē dampͥficatō iniquū ē illū locupletari cū alt̓iꝰ det̓nitō Quidſi furtū ſit ꝯmiſſum in vſu rei et non in ip̄are ℟º ꝙ fur ec̄ poſt reſtōꝫ rei tenet̉ ad eſtimationē illiꝰ vſus alit̓ enī nō eſſet p̓gatū furtū14. q. 6. ſi res. Quid de herede fur̓ ℟º tenet̉ īſolidū ſi ſolus fuerit heres. ſi aūt fu̓int pl̓esheredes quilibꝫ tenet̉ ꝓ illa ꝑte ꝓ qͣ heres exiſti t. ff. de ꝯdi. fur. ī ꝯditiōr. ſi tn̄ res furtiua ītotū ad vnū eoꝝ ꝑuen̓it ille tenebỉ ī totn̄. ff.ꝯmodati. l. i. §. heres ¶ Quid de vxorē q̄ furtūfecit an̄ mr̄iᵐ vl̓ poſt ꝑ ſe vl̓ cū viro ſuo. nūquid licebit ei de rebꝰ cōibꝰ ſibi et viro ſatiſface̓ ¶ Rn̄dꝫ rod̓. ꝙ vbi de ꝯſuetudīe regiōis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten