Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
XVIv
Einzelbild herunterladen
 

libereſt forū .ſ. forū ecc̄ie et forū cōſcīe. ẜm forūeccl̓e iuraᵗᵐ tale ē obligatoriū. ecc̄ia eī iudicat de hijs que ext̓iꝰ obligare pn̄t Vn̄ cūv̓ba obligatōeꝫ expͥmāt iudicat ſic iurāteꝫobligari ad iꝰ qd̓ īſinuat In foro aūt dei qͥiudicat ẜm ſec̄ta ꝯſcīe et ẜm vitatē iſte nōobligat̉ qͥa ſe noluit obligare. vn̄ gͦg̓. 27.nioꝝ. ⁊ hētur 22. q. q. hūane. dic̄ ꝙ v̓ba deẜuiunt intētiōi ⁊ deꝰ talia v̓ba iudicat qͣlia exintimis ꝓferunt̉. qͥa tn̄ doloſe iuraᵗ et nonīdei inuanū aſſumpſit ſtatim ī ip̄o actu ꝑiuriū ꝯmiſit nͨ reportat ꝯmodū de malicia nºin foro ecc̄ie. ym̄o cogē̓ ab ea iuram̄ tū tene̓nec īforo dei quia ex illo iuraᵗº apud deū iudicat̉ dignꝰ pena et̓na. et ſi veniat ad pnīaꝫiniūgi dꝫ ei magna pena ⁊ ſanū ꝯſiliū ē ⁊ decens ꝙ īponat̉ ſibi ꝙ iuram̄tū in qͦ ꝓximūdeciꝑe intēdebat impleat. h̓ bon̄. Caue̓ dꝫ ec̄indēpnitati ꝓximi q̄ꝫ doloſe iurādo decepit.vt dic̄ rich̓. Sꝫ obt̉ qd̓ yſidoꝰ. ⁊. li. de ſū. bo. c.31. et hētur 22. q. h. dic̄ qͣcumqꝫ arte v̓boꝝ qͥsiurat deꝰ ſic accipit ſic̄ ille cui iurat̉ intelligit gͦ. ⁊cͣ ℟º ẜm bon̄. h̓ dic̄ yſydoꝰ nō quiaip̄e deꝰ ad hͨ reputet hoīeꝫ obligatū. ſꝫ quiaex hoc ꝙ ille nō intendᵗ iurare ſic̄ ille ītendebat reciꝑe deꝰ qui hͨ reqͥrebat ex vi̓tate etiuſticia reputat ip̄m obligatū ad penaꝫ vl̓pt̄ ille ẜmo ca̓liter ītelligi vt dicat̉ ꝙ deꝰ ſicaccipit quia ſic vvlt accipi ab ip̄a ecc̄ia ⁊ wleciaꝫ iudicari Alius modꝰ dicēdi e̓. ꝙ iuramentū doloſi ſimpl̓r obligat. quia ⁊ ſi doloſus ītendat aliū deciꝑe. intendᵗ tn̄ obligatoria v̓ba dice̓ et dū illa dic̄ ſponte obligat̉.Nec aliqͦ mō ꝑ dolū cordis excuſat̉. quia tn̄non tm̄ recipiens ſꝫ eciaꝫ deꝰ accipit v̓ba iuſenſu quē fatiūt et iō nō tm̄ qͣꝫᵐ ad hoīes ſꝫeciaꝫ quantū ad deū obligāt Pro hac opīone eſt iᵈ. c. qͣcumqꝫ. et ꝙ fraus et dolus nemīdebent procinari. exͣ. de reſc̓ptis ſcd̓us. ⁊ de dolo et ꝯtu. ex lr̄is. S. in v̓bis ꝯſiſtūt ꝯtractꝰin qͥbus vnꝰ hō alt̓i obligat̉ et ſi nō obligaret̉ quis ex v̓bis cū intenº nulli pateat nullus ſciret vtᵐ qͥs ſibi obligatꝰ eēt gͦ fruſtratorij eēnt ꝯtractus qd̓ dice̓ eſt incōueniēsEt hꝰ ſnīe eſt ray. ⁊ rod̓. vn̄ dic̄ ray e. ti. ī fiꝙ ſi iurans vl̓ recipiens iuram̄ tū hēat dolūſemꝑ dꝫ accipi iuram̄tū ẜm intētiōꝫ illiꝰ qͥ n̄hꝫ dolū vl̓ artē 22. q. q. §. ſi gͦ. ⁊c. qͥ ꝑiurare.et. §. ex hijs. ⁊ idem dic̄ hoſti Et ẜm rod̓. hͨdꝫ intelligi de dolo malo. quia ſi qͥs a nīe iuram̄tum extorqͥat violent̓ qd̓ pr̄are nō teneor ille peccat extorqn̄do ⁊ ſi ego ad elidendaꝫmaliciaꝫ eiꝰ v̓bis duplicibꝰ vtar ītelligēs inalio ſenſu quā ip̄e nō credo peccare. h̓ rod̓.Diſtingᵗ aūt gͣcianꝰ in dcō. §. ex hijs. ſic autvt̓qꝫ .ſ. iurās aūt iuram̄tū recipiens hꝫ puram ītentiōꝫ et tūc ſūt accipiēda v̓ba ẜm ꝙneliꝰ aptari pn̄t ītentiōi vt̓uſqꝫ. Aut vt̓qꝫhꝫ dolū et tūc fieri dꝫ īterp̄taº v̓boꝝ ẜm cōeꝫītelligēciaꝫ nō ẜm vtilitatē iurātis vl̓ recipientis ſꝫ publici ſtatꝰ ne res ꝑeat exͣ. de ſponex lr̄is 2 Aūt alt̓ tm̄ hꝫ dolū et tūc fieri diinterp̄taᵐ ꝓ eo qui nō hꝫ dolū vt in c. qͣcūqꝫQuod at̄ dicūt tenētes opiōꝫ pͥmaꝫ .ſ. ꝙ obligaº voti et iuram̄ti ꝓcedᵗ ẜm eūdem modūdicūt tenētes opiōꝫ ẜam. nō eē vni qͥa votūꝓp̓e fit deo ſꝫ iuram̄tū hoī et iō obligaˢ cōtͣhit̉ al̓r in vno qͣꝫ in alio. quia in voto ꝯtͣhit̉ꝑ intētiōꝫ quā deꝰ videt. ſꝫ iu iuram̄to ꝑ deliberatā vboꝝ atteſtatiōeꝫ. in mrīoº u̓o ꝑ ꝯſēſum v̓bis exp̄ſſum exͣ. de ſpon. cū locū. et iōnon ē ſil̓e. et c̓ca hoc .ſ. nirioniū diſtinguend̓eſt de foro .ſ. ꝙ duplex ē forū .ſ. dei et ecc̄ieSi u̓o q̄rat̉ qn̄ ſūt v̓ba duplicia ita ꝙ dolilˢnō int̓uenit cuiꝰ ītentiōi ſtand̓ ſit Dicend̓ẜm bon̄. ꝙ v̓bꝰ illa ml̓tiplicia ſi magis pretendūt vnū ſenſū illi intētiōi ſtandū ē qͥ illūintellexit. ſi u̓o indrn̄t̉ ſe hn̄t ad vtᵐqꝫ cūneu̓trū ꝓbari poſſit. ſtand̓ ē iudiº bonoꝝ viroꝝ qui pēſatis ꝯiecturis et rōnibꝰ ꝯdeſcende̓debent ſaniori et puriori intentiōi hͨ bon̄. petrus aūt dic̄ in 3º ſr̓ ſen. ꝙ qn̄ v̓bum ē ml̓tiplex aut iurans iurat fraudulent̓ ⁊ tūc ſtādum ē ītellectui recipiētis ne ex dolo illiusdecipiat̉ Aūt iurans iurat ſimpʳ ⁊ tūc ſtādum ē ītellectui eiꝰ et iᵈ iyᵗ tho. Quid devxore ſuſpecta de adult̓o qd̓ ip̄a ꝯmiſit nunqͥd pꝰ quā de pct̄o cōfeſſa fuit et penituit iurare pt̄ ꝙ de adult̓o inculpa nō ſit ꝓpt̓ vitādum ſcandalū viri qui nō vt̄ al̓r placari nͥhoc iuret et ad hͨ eā coget Rn̄dꝫ rod̓. ꝙ potius dꝫ oīa mnala tolerare quā huiōi trmerariū iuram̄tum ſb̓ire cū nō dum poſſit eēc̓ta ꝙ huiōi culpa ſit ei remiſſa. ut exͣ. d̓ pͦg̓.ca. accepimꝰ. Si tn̄ tal̓ ml̓r ꝯpulſa iuſtometu iuraret ſb̓ v̓bis duplicibꝰ q̄ ꝯtinēt vniin vno ſenſu ⁊ ī iº ſenſu ītellige̓t licꝫ vir al̓rintellige̓t forte nō peccaret ſi ꝑ cautelaꝫ hꝰōimaliciaꝫ eiꝰ exclude̓t tꝰ iuram̄tū incautum ſit obligatoriū. ¶℟ē ẜm rich̓. iuram̄tūpt̄ eē īcautū aut rōe eiꝰ qd̓ ē iuratū aut rōemōi iurandi. Si 2º mō hoc ē dupᵏ. aūt quianō eſt ſcm̄ cū deliberatiōe. et ſic nō obligat d̓ncc̄itate ſꝫ d̓ ꝯgruitate tm̄ ſi ſit licitū iᵈ qd̓ ēiuratum Rod̓. aūt dic̄ ꝙ in hͨ caū ſufficitad hͨ ꝙ ſit obligatꝰ ꝙ intendat induce̓ deūteſtem Aūt qͥ nō eſt ſcm̄ cum debita reuerētia et ſic peccat hō iurādo qͥ obligat̉ ad obẜuand̓ qd̓ iuraᵗ ſi licitū ē qd̓ iura Iuratªaūt īcautū rōe eiꝰ qd̓ iuratū ē. eſt om̄e iᵈ iuram̄tum qd̓ iuram̄tum ē derogās. aliqͥd caritati et nll̓m tale iuram̄tū obligat iurantem adobẜuādum qd̓ iurat. et qͥ oīa dinap̄cepta et ꝯſilia ordinant̉ ad caritatē. qͥa utdi. 1. thi. 1. finis p̄cepti ē caritas nll̓m iuramētum ē oblgatoriū qd̓ derogat alicui p̄cepto dino ſeu ꝯſilio Quia ec̄ qd̓libꝫ pct̄m mortale derogat alicui p̄cepto dino. quia eſt ꝯͣ aliqd̓ dinum p̄ceptū. et eciaꝫ qd̓libꝫ pct̄m veīalederogat alicui p̄cepto dino. inqͣꝫtum eſt qͥdaꝫ