Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
XIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Libercalūpnie qͥa pr̄at̉ ī caīs ſpūalibꝰ iᵈ aūt nonIt̓m ec̄ rn̄det̉ de eo qd̓ quis ſcit. vn̄ dꝫ ibi rn̄deri ſimpʳ ſcio vl̓ neſcio. ſꝫ in illo rn̄det̉ de eoqd̓ quis cͤdit ẜm gof. ſꝫ ẜm jnno. et hoſt. exͣ. elr̄as. etiā in hoc rn̄de de eo qd̓ quis credit.Item iᵈ ꝯtinet pl̓a capl̓a ut hitum eſt ſupͣ q̄locū in hoc nō hn̄t. Item in illo dilaº nōimpetrat̉ cū ſtatim rn̄deri poſſit cͤdo l̓ nō cͤdo.ſecꝰ ē ī hoc qn̄ rn̄de̓ dꝫ qͥs de vi̓tate quā voletab alijs diſce̓ Quartū iuramētū .ſ. deciſorium defert̉ tam in caīs ſpūalibꝰ qͣꝫ nō ſpūalibꝰ reo actore ſufficient̓ nō ꝓbante nͥ iudex īſpectis ꝑſonaꝝ ⁊ cauſe c̓cumſtācijs iᵈ actorividerit deferend̓. hͨ dic̄ gof. ti. d̓ iura. calūpet bnͥ. exͣ. e. in herētes. et c. cū cām ⁊ dimiſi.ꝓbatōes gr̄a breuitatis quia hec nō ſūt intētionis pn̄tis Nota tn̄ ꝙ ẜm bnͥ. exͣ. e. lr̄asmagis vide̓ iurand̓ de calūpnia ī caīs ſpūalibꝰ qͣꝫ in alijs. quia ī ill̓ ꝑicl̓oſiꝰ calūpnioſelitigat̉. Vn̄ et hodie ī caīs ſpūalibꝰ iurat̉ decalūpnia et de vitate ut pꝫ v. e. ſi d̓ calūpīaEſt ec̄ aliud iuram̄tū qd̓ dỉ iuramētū in litēet in hoc iurat̉ de affecōne ut cū quis iurat ꝓquāto nollet re carere puta ꝓ. C. qn̄ꝫ ec̄ diiurare quis ī litē cū iurat rem tanti eē p̄cij l̓fuiſſe et de hoc. C. et ff. de in litē iurādo Quidſi agam ꝯͣ te rei vēdicatione et tu ſcias remeſſe meā. et nichilomīiꝰ tu velis reſiſte̓ ꝓpteractiōꝫ de euictione. nūqͥd iurando d̓ calūpniapeccas. vl̓ ꝙ ſic qͥa negas rem eē meā ⁊ mētiris ℟º gof. ꝯſulit in ſūma ti. de iur̓. calūp̓.vt pꝰ libellū porrectū ꝯfitearis vi̓tatē nec decalūpnia iurab̓ ex qͦ fateberis rem eē actoriset nō minꝰ ꝯueniret̉ ſtipulaº de euictioneCirca 3ᵐ arᵐ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtᵐ liceat iurare̓ꝑ deū ℟º ꝙ ſic et hoc pꝫ pͥmo auctͣe ſac̄ ſc̓pture. dỉ enī deū. 6. dn̄m deū tuū ti. et illi ſoliẜuies ac ꝑ nōm illiꝰ iurab̓. Item legit̉ dn̄sin vet̓i teſtaᵗº iuraſſe ī pl̓ibꝰ locis. vn̄ in psͣjurauit dn̄s et nō peni. eū. et hoc ad on̄dend̓īmobilitatē eiꝰ ꝙ dỉ vt hētur ad heb̓. 6. ȳmoec̄ p̄cepᵗ in vet̓i teſtatˢ leuic̄. io. reddes dn̄oiuram̄ta tua. vn̄ dic̄ auꝰ. in ẜmone de v̓bisapl̓i. ſi pct̄m eēt iura nō dicere in lege reddes dn̄o iuram̉ta tua. reddimꝰ at̄ dn̄o iuramēta qn̄ iuramꝰ ꝑ deū Scd̓o pꝫ hoc rōne. etpͥmo rōe originis. quia iuram̄tū ē ītroductum ex fide qua c̓dūt hoīes deū hr̄e vitatē infallibilem et oīm ꝯgnicōꝫ et p̄uiſiōꝫ vl̓emScd̓o rōne finis quia iuram̄tū ītroducit̉ adc̓tificandū hoīes et finiendū ꝯtrou̓ſias ut dt̄ad heb̓. 6. ſolo eī iurat cdit̉. qn̄ d̓ ꝯſcīa alicꝰdubitat̉. exͣ. de ſen. ex. ſi u̓o aliqͥs. Sꝫ obt̉ ꝯͣp̄dcā iᵈ. Mᵗ. q. ego dico vob̓ nō iurare oīoet iᵈ jac̄. q. an̄ oīa fr̄es mei nolite iurare℟º qͥdam h̓etici .ſ. maīchei dixer̄t om̄e iuramentū eē illicitū nō tm̄ iuraᵗᵐ fct̄m ꝑ c̓at̉aꝫſꝫ ec̄ factū ꝑ deū ⁊ occōꝫ huiōi erroris ſui ſūpſerūt ex v̓bis p̄miſſis quia neſtier̄t diſtīgue̓ꝙ aliū ſenſū faᵗ negaº p̄poīta vl̓i ſigno aliūpꝰpoīta. p̄poīta eī equipolle̓ faᵉ ꝑticulari negatiue. poſtpoīta u̓o ſuo ꝯͣrio. i. vl̓i negatīo.vn̄ dr̄t dice̓ nō oīs hō c̓rit et oīs hō nō c̓rit.deꝰ aūt nō dixᵗ. oīo nō iurab̓ ſꝫ dixᵗ. n̄ iurabis oīo. vn̄ nō ꝓhibᵗ om̄eꝫ iuratiōꝫ. ſꝫ ꝓhibene iurare oīmō et ſine oī cā Vnde auꝰ. li.de mendaº hͨ iō dc̄m ē .ſ. ne iurādo ad facilitatē iurādi veniat̉ et ex facilitatē ad ꝯſuetudinē ⁊ ex ꝯſuetudīe īꝑiuriū d̓cidat̉ ecc̓. 32. virmultū iurans replebỉ miq̓tate. Quare gͦdic̄ dn̄s in ewvanº. ſit ẜmo vr̄ eſt ē. non nō.℟º quia affirmaº l̓ negaº q̄ eſt in corde dꝫ eēin ore. ſꝫ qͥa hoīm malicia c̓ſcēte nō cͤdỉ ſimplici aſſercioni. iō adiūxᵗ ꝙ āpliꝰ ē a malo ēnon .ſ. culpe ſꝫ pene. nō iurātiū ſꝫ iuramētūexigentiū Nam inc̓dulitas huiōi magis ēpena qͣꝫ culpa. vn̄ nō dixᵗ malū ſꝫ a malo.Nec t̓ forte videat̉ ꝙ deꝰ in teſtē inuanū īuocetur eo ꝙ nō apꝑet ꝙ deꝰ ꝓ ip̄o qͥ iurat ꝑ eūteſtificet̉. quia ẜm rich̓ ſi debito mō inuocet̉maīfeſtat vtᵐ vni ſit qd̓ dỉ aln̄ in vita iſtavl̓ mouendo corda iudicis ⁊ adu̓ſe ꝑtis ꝑ aliquā latentē īſpiratōꝫ qua cͤdỉ iuranti. l̓ ponen do in palā factū ꝓ qūo iurat̉ l̓ dando cōſtāciam cordi ⁊ v̓bo iurātis q̄ qͣꝫdam ꝓbabilitatē aggen̓at ꝙ iuret vni. vl̓ puniēdo mētientē. et tūc eſt ſil̓ teſtis et uidex et ſi deo nōplacꝫ ī hac vitā teſtificari ꝑ aliqd̓ ſigᵐ ꝓc̓tōtn̄ teſtificabỉ in fut̉o qn̄ illūiabᵗ abſcōditatenebraꝝ et maī. ꝯſi. cor. ut dỉ. i. coꝝ. 4.Vtrum iurare ꝑ deū ſit actꝰ bonꝰ ex gn̓e ul̓actus indr̄ns ℟º ẜm rich̓. actuū qͥdam ī ſeordinē rōis includūt ſū legis et̓ne. ut dilige̓deum ꝓpt̓ ſe et ſuꝑ oīa et aſſentire pͥme vitati ꝓpt̓ ſe. et huiōi actꝰ nō pn̄t eē niſi boni. ⁊iō nō tm̄ ſūt ſimpʳ liciti. ſꝫ ec̄ ſimpʳ appetēdi.Vliqui u̓o in ſe includūt aliqd̓ oppoītū ordini legis et̓ne. vt adult̓ari et pl̓es alij ⁊ hij n̄pn̄t eſſe ṅ mali et iō ſūt illiciti et ſimpʳ fugiendi Nliqͥ aūt nō īcludūt in ſe ordīeꝫ p̄dt̄mnec a̓d ei oppoītum et hij ſūt liciti qͥa pn̄t bn̄fieri nō tn̄ ſūt ſimplicit̓ appetendi quia pn̄tmale fieri et tal̓ eſt actꝰ iurādi ꝑ deū. Sic̄enī dct̄m eſt sͣ iurare ꝑ deū eſt ip̄m aduocareinteſtem. aſſertiōis ſue nō aūt q̄libet aſſertioeſt debita maͣ inuocatiōis tal̓ teſtis nͨ qͥlibꝫeſt illicita maͣ. iō actꝰ iurādi ꝑ deā in iſtagn̓alitate dictꝰ non eſt moral̓r bonus neqmalꝰ ex gn̓e. jurare tn̄ vni ꝑ deū ē bonꝰ actex gn̓e. qͥa trāſit ſr̓ maꝫ debitā ſꝫ qͥa ad hucnō includᵗ ordinē rōis ſimpʳ nͨ a̓d incōpoſſibile ei iō iurare vni fieri pt̄ bn̄ et maleSi aūt actꝰ iurādi ſit c̓cumſtātionatꝰ t̓buscomitibꝰ includᵗ in ſe ſimpʳ ordimē rōis etiō non pt̄ eſſe ṅ bonꝰ. vn̄ nō tm̄ eſt licitꝰ ſꝫ ec̄appetendꝰ. h̓ rich̓ Et quia actꝰ indr̄is pt̄ eēdiu̓ſis ex caīs occaſio cadēdi ī malū et vitādi malū. ideo dn̄s monꝫ ⁊ inducit hoīes aln̄ad iurand̓ ꝑ deū ut in vetri teſtat ut ꝑ hocr̓uocarent̉ a iuratº ydoloꝝ cū dicebat reddes