¶ TitulusOctauus
At ille ingentibus imperatoꝝ rebus geſtis ꝑterritus. et ſi que ſcribant̉ ꝯtraria ſibi et aliena mentis ſue propoſito viderentur: tamen reſiſtere nonaudebat. Et rurſum aliene auctoritati cedēs inuitus videri ī hoc veniſſe erubeſcebat. In primisigit̉ ſic mente ferox. hoc ſolū qd̓ metus extorquebat indulſit. nec in aliqͦ mutauit affectū: donec digna in eū verbera vltio diuina ꝓferet. Etenī cumcōtra meritū ſuū nomen auguſti vel imperiuꝫ p̄ſumpſiſſet: extolli etiaꝫ aduerſus regni ſocios inquibꝰ regalis inſtitutio morū ꝓbitate ac religionis gratia refuſgebat. Audet ergo primo ſe intereos honore priorē ꝯſtituere: at nō multo poſt rupto federe bellū licinio conat̉ inferre. ¶ De victoria licinij cōtra maximinū vt ait hugo flor̄. Licinius ergo a roma digreſſus eū expugnare parauit. Et cū iā ferro licinij cecidiſſet. maximini exercitus ꝑs q̄ ſuꝑerat vidēs imperatorē ſuū diuinofauore nudatū: licinio ſe ſubdidit. Maximinꝰ autem ip̄e galeriꝰ vt vidit a dijs ſuis ſe deceptum ⁊ab hoībus derelictū: turpiter ⁊ infideliter fugit.Ueruntū dū reparaſſet exercitū. velletqꝫ cū hoſte ſecūdo cōfligere: doloribꝰ internoꝝ viſcerumcorreptus vehemēter exagitari cepit: vt nec ſtratis quidē recumbere poſſet. ¶ Tunc homo edaxinqͥt euſebiꝰ vbi ſupra. et qͥ vino ſemꝑ repleretur:nūc nec ſummis labijs quidē deguſtandū reciꝑocibū aūt adoretenꝰ vinū ſumere p̄t. Itaqꝫ carnibus inedia ⁊ ariditate cōſumptis. hoc ſolū ꝓfeciinfelix: ꝙ in vltimis vite poſitꝰ: iuſtū eſſe iudiciūdei et ſcelerū penas ſe merentē ꝓfitet̉ expendereAd vltimū tn̄ morbo priꝰ luminibꝰ amiſſis. et tūcmagis qͥd aduerſus xp̄m impietatꝭ admiſerit. vtdens viuēdi finē fecit. Sed defuncto eo qui ergaxp̄ianos inaudita crudelitate nunc ſimulata venia agebat. aꝑta lnīa legitimoꝝ principū eccleſiarum ſtatꝰ multo etiā clarior qͣꝫ prius fuerat reꝑari cepit. Tūc inimicis fidei penitudo vltima atrocitatis ſue fiebat: ita vt ip̄e publicus puderet eosaſpectus. Etenī primꝰ ip̄e maximinus imperialibus edictis tyrannꝰ et impius. et deo atqꝫ hoībꝰinuiſus fuiſſet ꝓnunciatus. Tabule qͦꝫ eius pictevel imagines eree: alie deijci ac p̄cipitari iubent̉alie vero atris fucate coloribꝰ obliterate. iudicesquoqꝫ eiꝰ qͦs ille in tyrannicis dn̄ationibus miniſtros ſcelerū habuerat: legitimi principes velutimpietatis eiꝰ ac crudelitatis antiſtites iuſſeruninterfici. Quibꝰ etiā addunt̉ eius filij. qͦs ille iaꝫimperij aſſumpſerat ſocios. Sed ⁊ ꝓpinquos etqͥ ſe ob huiuſcemodi neceſſitudinē moleſtiſſimosergaciues et ꝓuinciales polluerāt: paribꝰ ſuppliciis afficit licinius.De inuidia lici §. VIInij cōtra cōſtantini gloriā. et ꝑſecutōe eius cōtraxp̄ianos. et bello inito ꝑ eum cōtra cōſtantinū inquo victus liciniꝰ ab eo et occiſus eſt. Deniqꝫ inquit hugo flor̄. incredibile eſt memoratu qͣꝫ breuicōſtantini ſtudio facta late ꝑ totū orbē eccīa creuerit. et quāta cura erga ſumptū edificandaꝝ eccleſiarū fuerit ardēs. Nam cū edicto publico edi
ficarent̉ eccleſie per totū eiꝰ imperiū. ip̄e ad hocꝑagendū ex regijs theſauris pecunias affluentiſſime ꝯferebat. Igit̉ cū tali ſimplicitate (vt ait euſebius in hiſto. eccle.) eccleſiarū gloria apud den̄hoīeſqꝫ ꝓficiſceret̉ et imago quedā celeſtiū haberetur in terris: religioſus princeps cōſtantinus ꝑdies ſingulos fide et religione creſcens. ineffabiligaudio de eccleſiarū ꝓfectibꝰ replebat̉: vt etiampleniꝰ dicet̉ in ſequēti titulo. Cūqꝫ ꝓ his oībusnō iam vt imꝑator. ſed vt pater coleret̉ a cūctis.nō tulit infelix inuidia vel noſtroꝝ pacē letis ſucceſſibus creſcere: vel illiꝰ erga nos ſtudia inquaſata durare. Etenim liciniꝰ qͥ primo qͣſi ꝓbitatemorū. non ſolū ab eo qͣſi in ſocietate regni fueraaſcitus: verūetiā in ꝓpinquitate ex cōiunctioneſuſceptus. Sororē nāqꝫ cōſtantini in matrimonium acceperat: vidēs imperatorē cōſtantinū. nontā vi et metu qͣꝫ amore et religione oībus imꝑareac in ſumma veneratōe cunctis eſſe mortalibꝰ p̄cipue xp̄ianis: inuidia ꝑcuſſus occultꝭ inſidijs eūdeciꝑe parauit. At ille totꝰ cōfidens ī deo. ad oīaſe illo ſigno qd̓ ei celitꝰ monſtratū fuerat muniebat. Nec vllis ꝑ hoc inſidijs fieri obnoxius poterat. Uerū licimiꝰ iratus ꝙ ille xp̄ianoꝝ p̄cibus iuuaret̉ et ideo tutus maneret: ſtulta iracundia ꝑmotus. imꝑatori quidē apertū bellū indixit. Regni quidē fidē ſocietatēqꝫ cōtaminat: noſtros vero priuato ⁊ ſpeciali odio ꝑſequi parat. Hec in qͣrelam denotās. ꝙ non ita ꝓ ſe ſicut ꝓ cōſtantinoxp̄iani in ſolennitatibꝰ et ex p̄cepto ſibi traditisorōnibus excubarēt. Uerſa igit̉ vice. is qͥ pauloante acerrime in eos vendicauerat: qͥ tyrantorūtꝑe aduerſus xp̄ianos aliqͥd crudele moliti ſuntnūc in noſtros tela ꝯtorquet. primoqꝫ oīm de palatio ſuo ſi quis chriſtianꝰ eſſet exire iubet et exuiomni militia. poſt hec ꝓfecit peſtis et tyrannicisedictis ſtatuit: omnes pͥui ſe xp̄ianos ꝓfiterenturin carcerē trudi: ſtatim tn̄ inuenit aliquid in quoprioreſ crudelitate ſuꝑaret. Addidit edicto ne qͥsalicui miſſo in carcerē cibū vel potū deferret. Deniqꝫ oēs qͥ ꝯtaminatis ſacrificijs acquieſcere noſlent: nō tortoribꝰ ſed laniobus dari. vt eos porcorum more ſuſpenſos ꝑ fruſta cederent: et in ꝑtesdiuiſos in mare ad pabulū piſciū ꝓijcerent̉. Eccleſias quoqꝫ quas ſuis iam tꝑibus cōmunibusedictis extrui fecerat: rurſus et ip̄e ſubuerterent̉.Preterea et leges ſi q̄ apud romanos bene et honeſte a maioribꝰ late fuerāt in barbarū ritū euerterentur. Auaritie quoqꝫ inſatiabiliter cepit ſtudere cenſus innouare: agros cultoribus vacuostributis replere. Si quos inimicos factionibꝰ circumuentos in exiliū miſiſſet. horum vxores illegitimis matrimonijs euulſas ſeruis ſuis ac ſatellitibus iungere. Ip̄e vero etiā cōtra etatis ſue vires cepit adulterijs et corruptionibꝰ virginū delectari. ¶ Poſtqͣꝫ igitur (ait hugo flor̄ (hmōi armis precinctus tyrannidē cepit agitare licinius.cōſtantinꝰ veris virtutibus adornatus: tot tantiſqꝫ flagitijſ ire obuiā parat. nec aliqͣ fuit difficultas victorie: vbi cauſa iuſtior ⁊ fides purior ⁊ virtus erat eminētior. Facta igit̉ ꝯgreſſiōe ī bitinis