ſeptimus¶ Titulus

adeoqꝫ vſqꝫ ad internitionem deleti ſunt: vt exſexcentis milibus armatoꝝ vix ſexta ꝑs ſuꝑfuerit. Uictis itaqꝫ in ytaliā barbaris. aurelianꝰ romam reuerſus eſt. Et cum aliqͣꝫdiu cure ciuiliumnegocioꝝ vacaſſet aīo ferus quieſcere nō valebatErubeſcebat em̄ ꝙ tāta victoria clarꝰ adhuc thetiicꝰ gallias magnaꝫ ꝑtē īperij obtineret. Hic. .n.thetricus vir ingentꝭ ⁊ ſeueri animi occiſo victorino qui gallias occupauerat. cogēte exercitu purpuram induiteqꝫ imꝑatorē nominauit. Et cumml̓ta feliciter feciſſet ꝯtra alamāos: ita vt ⁊ romanos formidoloſos redderet diu gallias tenuit. ſꝫcum militū ſuoꝝ ſuꝑbiā et impudentiā vt homoſeuerus tolerare nō poſſet: reddere gallias romane reipublice cogitauit. Cunqꝫ audiſſet Aurelianū rome imꝑare: atqꝫ victis barbaris ſe petere: ꝑoccultas lrās eū deprecatꝰ eſt vt ab incepto minime deſiſteret. atqꝫ ſuꝑbiſſimū ⁊ intolerabilē exercitum in ſuā redigeret ptātē. Aurelianus gͦ adueniens thetrico prodente exercitu abſqꝫ bello facile gallias recepit. Quibus receptis omnē illū exercitū qͥ ad galliaꝝ preſidiū fuerat amouit: nouūqꝫ conſcripſit. Thetricū ꝟo lucanie p̄fecit. ſecuri.us ſibi ⁊ reipublice reputans virū ingentis animialiquam ꝑtē ytalie regere: qͣꝫ trans alpes int̓ gallos qͥ ſemꝑ nouis ſtudent rebus regnare. ¶ Udens aūt aurelianꝰ victor in occidente fortunā ſibi arridere: ꝯtra zenobiā ad orientē trāſit. Ad qd̓bellū multa germanoꝝ auxilia atqꝫ galloꝝ ſecuꝫtraxit. ſed anteqͣꝫ ad orientē veniret multa pͥꝰ bela confecit. Nā in tracia ⁊ illirico occurrētes ſibibarbaroꝝ copias ſtrauit. inſuꝑ ⁊ gothoꝝ ducemcū qͥnquaginta milibꝰ hoīm ſibi trans danubiumobuiantē bello victū occidit. ¶His potitꝰ victorijs nobiliſſimā ciuitatē tyanā obſedit ⁊ cepit. ī ēmagna zenobie preſidia cōprehendit. Hāc vrbelicet oī copia mūita eſſet attū ob cathonis eiuſdēvrbis ciuem ꝓditione in deditionē accepit: quenſtatim imꝑator obtenta ciuitate iuſſit occidi dicēEgo patrie ſue ꝓditoreꝫ amare non potui. neqꝫem̄ mihi ſeruare fidem potuiſſet: qͥ patrie nō ẜuaxit. Bona aūt illius filijs ſuis reſtituit. ne qͥs criminaret̉ hominē locupletiſſimū diuitiarū ſuaruꝫcā feciſſet occidi. ¶ Recepta tyana antiochiā obſedit. quā zenobia occiſo obdenacho in ſuā poteſtatem acceperat. et vrbē ipſam in triduū tradentibꝰ eam romanis qui in ipſa erant ciuibꝰ accepitHac igit̉ expugnata cū aliquantulū ibi exercituꝫſuū recreaſſet. ꝯtra zenobiā ꝓgreſſus. cuiꝰ aduentū cū zenobia ante p̄ſenſiſſet. cū ſuis copijs aureliano occurrit. cū quo difficillimo prelio cōflixit. irquo milites romani multitudine hoſtiū obruti iādeficerent ac terga iam darent (vt ferunt hyſtorici) quidā diuina forma apparuit qͥ romanos reirtegrare preliū ⁊ denuo inuadere hoſtes iubet. quiquaſi diuinitus animati verſis habenis tāto impetu hoſtes inuadūt: vt quos pͥmo deuictos fugerent fugere cōpellerent. Preterea ex alia parteexercitus ꝑ pedites eqͥtes reſtituti ſunt. Itaqꝫ zenobie exercitus ex magna ꝑte ceſus ſolutis ordinibꝰ fuga ſalutem queſiuit. Aurelianꝰ ſuis aliqͥb

diebus quieſcere iuſſis quinto demū die zenobiāinſecutꝰ. palmirenā vbi ipſa cōfugerat venit quāvndiqꝫ obſedit. A latronibꝰ tn̄ ſyris multa paſſuſeſt in itinere incōmoda. ip̄am aūt ciuitatē zenobiam credēs obſidendā īcredibili apꝑatu belli muniuit. Nam nulla ꝑs muri erat quā binis vel trinis baliſtis relinqueret īmunitatē. In qua obſidion ⁊ ip̄e aurelianus fere ſagitte ictu periclitatuſeſt. cū zenobia nō quaſi mulier ſe intra muros defenderet frequentiqꝫ eruptione aureliani fatigaret exercitū. Cuꝫ aūt diu iā obſidio ꝑduraſſet. inqua nō minus obſeſſores qͣꝫ obſeſſi fame ⁊ frigorelaborarent. aurelianꝰ epl̓am zenobie ſcripſit ī hacfere ſnīa. Aurelianꝰ imꝑator romani orbis ac receptor orientis. zenobie ceteriſqꝫ qͥs ſocietas belli tenet. Sponte facere debuiſti ad qd̓ nūc meis literꝭiubet̉. Deditionē em̄ p̄cipio vite impunitate ꝓpoſita: ita vt tu zenobia cū tuis vitā agas vbi te ſenatus ſnīa collocauerit. gemmas aurū ⁊ argentumin romanū erariū ꝯferas. Hac epl̓a recepta zenobia inſolentius ſuꝑbiuſqꝫ reſcripſit qͣꝫ eius tūc cōditio poſceret. Ex qͥbus iratꝰ aurelianꝰ ſtatim aucto exercitu atqꝫ munito: ne ab extrinſeco aliquēpaterent̉ incurſum. totis viribꝰ vrbem parat īuadere ⁊ auxilia que ab hoſtibꝰ mittebāt̉ intercepitilla vſqꝫ ad int̓nicionē deleuit. Quo timore ſaracenoꝝ ⁊ armenoꝝ innumerabiles copie ī ſubſidium zenobie veniebant ad ꝓpria remearūt. Quibus aduerſis auxilijs in qͥbꝰ zenobia ſumme ſꝑabat: iā ſe poſſe aureliano zenobia reſiſtere deſperauit. qͣre ſibi ⁊ filijs timēs. ⁊ ſeueritatē aurelianivalde formidās. clā de nocte vrbem cū ſibi chariſſimis egrediens ad ꝑſas fuge̓ diſponebat. Qd̓cū audiſſet aurelianus ab expeditis equitibꝰ ip̄aꝫꝑſequi iuſſit. a quibus capta ad aurelianū eſt ducta. Fuit aūt inter milites ingens ſeditio zenobiāad penā poſcentium. ſꝫ aurelianus indignū exiſtmans romanoꝝ principi mulieres occidere. militum tumultū grauiſſima oratiōe cōpeſcuit. Et ꝑpaucos dies ciuitatem capiens multitudini peꝑcit eos ſolos iuſſit occidi: quoꝝ cōſiliū zenobiā:romanos ad bellū cōmouerat. Int̓ qͦs occiſus eſtlonginus ph̓s. quo illa magiſtro ad grecas lrāvſus fuerat. Reſeruauit gͦ aurelianꝰ zenobiaꝫ actriumphū vt populū romani oculis eēt oſtentui.Pacato itaqꝫ oriente cū aurelianꝰ ad vrbē redire ꝑaret ⁊ eēt in trachia firmus. qͥdā regebat egyptum ꝯͣ aurelianū ſe imꝑatorē fecit. ad quē opprimenduꝫ reuertit̉. nec illi defuit felicitas ſolita.Nā vno prelio victus fugit. ⁊ cuꝫ copias reꝑarevellet ⁊ nō valeret. laqueo ſibi vitā extorſit. princeps igit̉ aurelianꝰ toto orbe pacato ⁊ ī ſuā redacto ditionem. victor romā ad triūphū ē regreſſuſQui triūphꝰ oīm qͥ antea rome fuerāt ſpecioſiſſimus fuit. In quo tres regij currꝰ fuerūt vnꝰ odonechi. ſcd̓s quē donauerat ei rex ꝑſarū. terciꝰ zenobie auro argēto ⁊ gēmis p̄cioſis ornati. qͣrtusdicit̉ fuiſſe regis gothoꝝ qͦ vectꝰ eſt aurelianꝰ capitoliū. Ip̄m aūt p̄cedebāt elephanti. xx. tecti aureis gladiatoꝝ ſeptingenta paria. Deinde diuerſaꝝ nationū captiui .ſ. breui. exonite. indi. batria-