¶ Capitulum. VI.Fo. CCXXX

precipitatū alligatūqꝫ ſaxo in puteū iactari. et ineo rudera cumulari. Sed aſterius nocte leuauitcū clericis ſuis corpus eius de puteo. ⁊ ſepeliuit.Ideoqꝫ p̄dictus Aſterius preſbiter poſt ſex diesde ponte p̄cipitatus ⁊ in vrbe hoſtia martiriū cōſumauit. Huius caliſti ē illud notabile dictuꝫ. di.l. Ponderat vnuſquiſqꝫ ſermones ſuos. et qd̓ ſibi nō vult loqͥ. alteri ne loquat̉. Nos em̄ tꝑe egemus vt maturius qͥd agamus. nō p̄citemus cōſilia ⁊ opera nr̄a. nec ordinē eoꝝ corrūpamus. Sꝫ⁊ ſi quis quoquomō lapſus fuerit. portemus euꝫ⁊ fraterno corripiamus affectu. Et infra in fine.Sententiā q̄ miſericordiā vetat fratres nō ſoluꝫtenere ſed audire fugite. qꝛ miſericordia maior ēomnibus holocauſtomatibus ⁊ ſacrificijs.Urbanus ei. §. XIXuis nobilis romanus genere nobilis. ſed ſanctitate nobilior. ab infantia xp̄ianus. virtute abſtinētie ⁊ caſtitatis ornatas. ſancto caliſto pape adheſit. ꝑſecutō ne xp̄ianoꝝ adhuc crudeliter ſeuiēte.Cuius dignitatis officiū optimis virtutū ſtudijsadornatus. rerū proſcriptionem paſſus multotiens damnat̉ ex vrbe pontifex factus. ſꝫ a fidelibclam retractus in tercio ab vrbe miliario cōfluentibus ad ſe populis ꝯtinue p̄dicabat. Interea cūalexander mammee filius. cuius mr̄em origenescōuerterat regnare cepiſſet. maternis precibꝰ coactus ē imꝑator. vt in xp̄ianos miſericors fieret⁊ clemens. nec innocentibus ꝑſecutōem inferret.Cui quidē ille aſſenſit. non tamē edictis cenſuit.Un̄ almachius p̄fectus inimicus totius boni inſidiabat̉ occultis. et publice puniebat egreſſosCū ergo ceciliā cū multis alijs decollaſſet ⁊ ſanctū vrbanū vbiqꝫ iuſſiſſet inquiri. Carpaſiꝰ. vnminiſtroꝝ quoddā antrū intrauit. ⁊ ſanctū vrbanū cū tribus p̄ſbiteris ⁊ tribus diaconibus orātēinueniens. ſtatim eos almachio pn̄tauit. Cunqꝫiuſſi ioni ſacrificare recuſarent. rapiūtur ſtatim?tribunali vt homicide. vt vrbis incēſores. vt reipublice ꝑſuaſores. cōtempto ydolo in carcerē retrudūtur. Et in carcere mutuo ſe cohortātes. xp̄iani ad eos cōueniebāt. Mane aūt facto iudici p̄ſentati. diris verberibus attrectati. cū ſuꝑari nōpoſſent. carceri iteꝝ mancipant̉. Ad quos veniētes tres viri magnifici tribunice poteſtatꝭ cū duobus p̄ſbiteris a ſancto vrbano ſunt optime confortati. Cuiꝰ verba anolinus carcerariꝰ audiēs.cōpunctus ſtatim petijt baptiſari. Et ſic tota nocte ꝑuigiles mane facto in ſua clāculo ſunt egreſſi. Audito igitur ꝙ anolinus xp̄ianus eſſet. cumſanctis almachio pn̄tatur. ⁊ ſtatim ſacrificare renuens decollatur. Seq̄nti nocte almachius vr̄banū cū ſanctis alloqͥtur ꝓmitens ꝙ ſi ioui thura imponerēt. ſoluti libertatē ⁊ facultates recipient. Cū ergo ad ſimulacꝝ ducerētur ⁊ ad imponendū thura vrgerent̉. Sanctus vrbanus orauit ⁊ ꝓtinus ſimulacro corruente pars templi cecidit. ⁊. xij. de ſacerdotibus qͥ ignē mīſtrabāt occidit. Tūc almachius timore ⁊ anxietate cōfectꝰiubet ſanctos cuꝫ iniurijs induci ⁊ plagis gͣuiſſi-

mis laniari. vbi dū beſtialiter caperētur. Lucianus diaconus inter manus cedentium migrauitad dn̄m. Cuiꝰ corpus totā die iuſſu p̄fecti inhūatū ſtetit d̓onec fortunatus p̄ſbiter nocte ſepeliuitUrbanus dū iterū receptus ergaſculo ſociosad ꝑſeuerantiaꝫ hortaret̉ inceſſabiliter. die terciaeductus ad ſacrificandū cōpellit̉. ⁊ ſimul ydolūconſpuētes plūbatis crudeliſſime verberant̉. Ettandē cūctis colla tēdētibus trucidātibus ⁊ corpora eoꝝ beſtijs ⁊ auibus exponūtur. Sed ſtatim carpaſiū vltio diuina ſubſeqͥtur. ⁊ dū a cedoſanctoꝝ rediēs ⁊ ydolo quaſi victor ſacrificās. ademone corripit̉ deos ſuos blaſphemās ⁊ xp̄ia.nos inuitus p̄dicans. Poſt paululum ſuffocaturQd̓ videns marmeniā vxor eius cū filia ſua lucina accedēs ad fortunatū ⁊ iuſtinum p̄ſbiterosbaptiſate ſunt. ⁊ ſanctum vrbanū cū ſocijs decollatum anno domini. ccxxx. honorifice ſepelierūt.Hiſtoriā ſan§. XX.ctoꝝ quirici ⁊ iulite mr̄is ſue qꝛ inter apocriphasponit̉ di. xv. ſancta romana. ideo abreuiabit̉. iulita mater quirici de yconio ꝓgenita. ꝑſecutōemfugiens tharſuꝫ acceſſit vbi ad immolandū dijsinducitur. in agone vero poſita cōtriſtatur ſuperparuulo ſuo quirico. ⁊ demū prodente matre infantulos. quiricus preſidi p̄ſentat̉. Ille ꝟo cumminis ⁊ blanditijs moneretur ad negandū xp̄mblandicutē eque vt minantē ꝑuipendens. diſſerto ſermone xp̄ianuꝫ ſe eſſe ꝓfeſſus eſt. nec ab hacprofeſſione poſſet diuelli. Ait aūt p̄ſes ad eū. volo mihi pādas. quibus huius doctrine magiſtertibi extiterit. Cui quiricus reſpondit. Miror qp̄ſes inſipientiam tuam. qui in me tantillam cernis etatulam ac ſcientie diſcende minus ydoneāpercūctaris quis me diuinam docuit ſapientiaꝫ.Preſes ad hec furore repletus. iuſſit paruulū vehementiſſime cedi. At ille oculis ac manibus incelum erectis gratias agebat deo. Ad carnificesautem aiebat xp̄ianus ſum. Et quotiens pie confeſſionis vocem emittebat. totiens ei vires corporis reparabantur. Sed ⁊ mater filiū pio confortabat affectu. Poſt plura tormenta recluſi in carcerem multos conuerterunt. qui omnes decapiti ſunt. ⁊ poſt eos mater cū filio. Qui occiſi ⁊ mēbratim conciſi ⁊ diſperſi ne ſepelirentur. ab angelo collecti a chriſtianis ſepulti ſunt. ¶ Hieronimus libro de viris illuſtribus. ypolitus epiſcopqui rationem paſce ⁊ tempoꝝ canonū ſcripſit vſqꝫ ad primū annū alexandri imperatoris. xvi. annorum circulum reperit ⁊ Euſebio qui ſuper eodem paſca. xix. annorum circuluꝫ compoſuit occaſioneꝫ dedit. clarus habetur. Scripſit nonnullos comētarios ſuper aliquibus libris ſacre ſcripture. ¶ Berillus in arabia epiſcopus cum aliquāto tempore rexiſſet eccleſiaꝫ in hereſim ad extremū lapſus ē. q̄ aſſerit xp̄m ante mariā nō fuiſſe .ſ. quo ad deitatem. Sed ab origene correptusper epiſtolas gr̄as ei agit. Uulpianus quoqꝫ iuriſconſultus aſſeſſor alexandri inſigniſſimus. habetur ẜm Euſebiū in cron̄.