¶ TitulusSeptimus

ſecuta eſt lues magna vt refert Uincē. in ſpe. hi.ſto. li. xj. que multas late ꝓuincias deuaſtauit:maximeqꝫ italiā adeo attriuit vt paſſim ville ⁊ agri ſine cultore et habitatore remane̓t. Ab armisdeniqꝫ nulla vnqͣꝫ quies erat ſed per omnē orientem illiricū. italiā galliā bella feruebāt. Terremotus quoqꝫ nō ſine interitu ciuitatū ⁊ inundatōesfluminū crebreſcebāt. lues etiā crebri ⁊ locuſte agros infeſtabāt. ¶ Euſebiꝰ in cronicꝭ ait. Antonini temporibꝰ in qͥbus hec geſta referunt̉. Marcum aureliū fratrē eius ceſarē bella inferentē germanis et ſarmatis tradunt hiſtorie. cum ſiti eiusꝑiclitaretur exercitus. eſtuantē et querentē quidfacto opus eſſet. Reperiſſe in legione quadā milites xp̄ianos quibꝰ vt noſtris mos eſt flexis genibus obſecrantibꝰ exaudiſſe deū ſupplicationeseoꝝ et ſubito cōtra omniū ſpem largiſſimis ymbribus ꝑfuſis. exercitus quidē ꝑiclitantis ꝓ quoorauerat xp̄iani ſitim ſedataꝫ: hoſtes vero qͥ iamexitiabiliter imminebāt fulminibꝰ crebris et celitus ꝓlapſis ignibꝰ effugatos. Quod factū refetur quidē a ſtorijs gentiliū ſed ꝙ noſtroꝝ orōnibus id factū ſit nō refertur. Quippe apud eos etcetera miracula que a noſtris geſta ſunt fideꝫ nōhabent. Noſtroꝝ vero ⁊ Tertullianꝰ hoc comemorat et apud grecos appollinaris. qui ⁊ ip̄am legionē ꝓ inſignis facti miraculo mutato noīe vocitatam dixit ab imꝑatore fulmineā. hec euſebiꝰHorum temporeY. IXſanctus victor a cicilia cuꝫ in cōſpectu ſebaſtianiiudicis chriſti militē ſe eſſe diceret et idolis ſacrificare noluiſſet: iuſſit dux eius digitos cōfringi ⁊neruos eiꝰ euelli quouſqꝫ de cute eius exirēt. Illo aūt gratias agēte et in fide ꝑmanente. iuſſit eūiudex in caminū ardenteꝫ mitti. Sed illo oranteignis eum nō tetigit neqꝫ ſumꝰ. et poſt triduū inuentus eſt viuus. Tunc dux fecit venenū conficimortiferum. et dare ei a malefico vt ederet ex eo.At ille manducauit et nil mali ex eo ſenſit. Tuncmaleficus alia venena peiora obtulit. Cunqꝫ illeea manducaſſet ⁊ nil leſionis accepiſſet: magꝰ ille cōbuſtis omnibꝰ libris ſuis et rebus temporalibus renunciās in chriſtū credidit. Iterū victoradmonitus cum ſacrificare nollet iuſſit iudex neruos a corpore eius euelli. Deinde impudendisillius oleū bulliens mitti. Iterūqꝫ illi ſuſpenſo lāpae parsdentes applicari et ad latera eius poni.Ille aūt nil doloris ſenſit: ſed a deo cōfortatꝰ eſt.Iratus iudex iuſſit acetū et calcē ſimul miſceri etin eius gutture dari: et poſt hec oculos eiꝰ euelliAt illo dicente. Noli mihi ꝑcere paratus ſum em̄omnia tormenta tua tolerare: iuſſit eū capite deorſum ꝑ triduū ſuſpendi quouſqꝫ ſanguis de naribus eius ſtillaret in terram. Uenerūt ergo milites poſt triduū vt viderēt ſi adhuc viueret. et vtdentes eū ceci facti ſunt. ſed orante ſancto ꝓ eisilluminati ſunt. Qui redeuntes ad iudicē omniaei geſta narrabāt. At ille iuſſit eū excoriari. Tuncvxor cuiuſdā militis noīe corona etatis. xvj. annorum vel circa exclamauit voce magna dicēs.

Beatꝰ es victor et beata oꝑa tua: ſuſceptū eſt ſacrificiuꝫ tuum ſicut ſacrificiū abel. Et poſt pluraalia ait. Ecce video duas coronas de celo veniētes manibꝰ angeloꝝ deferri. ex quibꝰ dabitur tibi maior: mihi aūt breuior. Sed ⁊ ſi vas infirmūſim ſpero tamē in regē xp̄m ꝙ habeā hereditatēcum fortibꝰ. Hec cū audiſſet iudex: iuſſit eam vocari ⁊ inuitari ad ſacrificia. Cui illa rn̄dit. Ego corona vocor: et tu q̄ris coronā meam ꝑdere. Cūqꝫnollet acquieſcere iuſſit iudex militibꝰ ſuis duaspalmas adinuicē inclinare. illicqꝫ beatā coronaꝫvtriſqꝫ ꝑtibus ligari et ſubito dimitti. Qui ſubito vt dimiſerūt arbores: beata corona ſciſſa eſt induas ꝑtes. ſicqꝫ martyriū ſuum cōfidenter impleuit. Demū victori iudex caput amputari fecit. etlac ꝓ ſanguine de collo eius exiuit ꝓpter que miracula multi crediderūt in xp̄m. ¶ Eo tꝑe paſſuseſt ſanctꝰ Cōcordius in ciuitate ſpoletanea quēpater ſuus cōcordianus in ſcripturis ſanctis erudiri fecit: cū eſſet nobilis genere ⁊ a ſancto pio papa ſubdiaconū ordinari. Qui cū miraculis clareret: comes tuſcie ſpoleti tūc habitās fecit eū ad ſeadduci. et cū inuitaret ad immolandū dijs eorū.rn̄dit. Tu magis ſacrifica dn̄o ieſu xp̄o: vt poſſiseuadere tormēta. Nā ſi nō feceris: et tu et dij tuiardebūt ineternū. Tūc comes iuſſit eū fuſtibꝰ cedi ⁊ in carcerē trudi. Sed et beatꝰ antoniꝰ ep̄s qͥerat amicus comitis cū beato eutice. rogaueruntcōmitē ſibi cōcedi eū ꝑ aliquos dies. Qd̓ cū ꝯceſſiſſet eū p̄ſbyteꝝ ordinauit. Et poſt aliquos diescū vidiſſet eū ſibi pn̄tari venienti ait. Quid tractaſti circa ſalutē tuā. Cui cōcordius. Salꝰ meaxp̄s ē. cui quotidie offero ſacrificiū laudis. tu vero et dij tui in inferno ardebitis. Et iratꝰ comesiuſſit eū in eculeo ſuſpendi. At ille alacri vultū deum glorificabat. Et cū diceret comes. ſacrifica ioui magno. Ille rn̄dit. Nō ſacrifico ſurdo et mutolapidi: quia habeo dūm ieſum xp̄m cui ſeruit aīamea. Iratꝰ tyrannus iuſſit eum in yma carceristrudi onuſtū ferro. ſine cibo et potu manere vt fame deficeret. Sed media nocte cōfortatus eſt abangelo dn̄i. Demū nolentē immolare ſed ſpuentē in faciē iouis: p̄cepit comes eū capite truncariEodē imperāte antonio in ciuitate cabillonēſi ſub p̄ſide priſco ſanctꝰ marcellus martyrio inaudito coronatꝰ eſt. Nā cū p̄ſes hortaret̉ vt dijsoīpotentibꝰ ioui et ſaturno ⁊ alijs īmolaret ꝓutimꝑatores ſtatuerāt: et ille reſpōderet illa ſimulacra noīata fuiſſe hoīes mortales et criminibuspolluti et dudū mortui in inferno ſepulti. quibꝰqͥ credit ineternū incendiū cū eis ꝑgit. Se aūt inxp̄m ⁊ verū chriſtianū credere dei filiū et mundicōditorē. Priſcꝰ inaudito crudelitatis exemplopluſqͣꝫ furore inſaniens ꝑſecutoris defodere erectum cingulotenꝰ iuſſit atqꝫ ita medius iā ſepultus. ſed totus viuus ad celi regna feſtinans ferreſupplicia nō refugit ſed triduo in laudibꝰ chriſtiomnipotētis dn̄i et dei ſui ore ⁊ amore ꝑduransterris interim terrens membra cōmendans ſpiritum miſit ad celos. ¶ Idem tyrannꝰ ibidē ſanctum valeriū poſt alia tormenta decollari fecit.