¶ Capitulum. .VI.Fo. CCXXIIII

lnina. que prenotauit explanatio ſermonum.In quibus cum in p̄fatione aſſerat nō varias opiniones ſequi: ſed apl̓os habere auctores: ait. Cōſiderabā quid andreas qͥd petrus dixiſſet. quidphilippus. quid thomas. qͥd iacobus. quid iohānes quid matheus. qͥd vel alius diſcipuloꝝ dn̄i.Quid etiā ariſtion et ſenior iohānes diſcipulusdn̄i loquant̉. Non em̄ mihi tantū libri ꝓſunt adlegendū: quantū viua vox et vſqꝫ hodie in ſuisauctoribus ꝑſonans. Ex quo apparet ex ip̄o cathalogo noīm aliū eſſe iohannē qͥ inter apl̓os ponitur: aliū iohannē ſeniorē quē pꝰ ariſtionē enumerat. hoc aūt diximus ꝓpter ſuꝑiorē opinionēquā a pleriſqꝫ retulimꝰ traditā. duas Io. epl̓aspoſteriores nō eſſe ioh̓is apl̓i: ſed iohānis p̄ſbyteri. ¶ Hic dicit̉ iudaicam mille annoꝝ edidiſſe falſam opinionē ſcꝫqꝫ ſancti regnaturi ſunt cū xp̄omille annis poſt vltimā reſurrectionē in voluptatibus corꝑis. ꝓpter illud qd̓ ſcribit̉ in apocalipẜRegnabūt cū illo mille annis ⁊cͣ. Sꝫ. xxiiij. q. iij.c. penl̓. dicit̉. ꝙ cherinthꝰ fuit inuētor huiꝰ errorī.Quā opinionē ſecuti ſunt hyreneus et appollinaris. Tertulianuſqꝫ et victorinꝰ pictabronenſis: ⁊lactantiꝰ in hanc opinionē ducti ſunt. vt ptꝫ quoad lactantiū in li. inſtitutionū. ¶ Et nota q̄ dicithelynandꝰ circa hos et bn̄. Papias igit̉ auctorfuit hereticoꝝ qͥ dicunt̉ ciliaſte .i. millenarij nō tn̄inter hereticos ſed inter ſanctos in martyrilogiocōputat̉: ſicut nec hyreneus lugdunenſis nec victorinus pictobronēſis heretici reputant̉. qͥ glorioſi martyres fuerūt et tn̄ in hac opinione papiāſecuti ſunt. Multi em̄ ſancti in aliquibꝰ ſimpliciterraſſe dicunt̉ ſeu legunt̉: ſicut ſanctꝰ Cyprianusqͥ negat ſacramēta vera eſſe apud hereticos etiāſeruata debita forma .j. q. j. Si quis em̄. cuius cōtrariū tenet eccleſia. di. xxxij. §. verū. Qui tn̄ error nō in eis ꝑnitioſus iudicat̉ ꝓpter ceteras eoꝝvirtutes eminētes. Et qꝛ nō ex obſtinatōe ſed exignorātia et cū ſimplicitate errabāt. Adde qꝛ hecnondū erant ꝑ eccleſiā determinata. vn̄ Cyprianus. Ignoſci poteſt ſimpliciter erranti. Poſt ſpirationē vero et reuelationē factā. qui in eo qd̓ errauerat prudēs et ſciēs ꝑſeuerat: nō iam in ignorantie veniā peccat. p̄ſumptione em̄ quadā ⁊ obſtinatōe nitit̉ cū a rōe ſuperet̉. di. viij. ꝯſuetudo.51Fuſtinus hilo §. IIII.ſophus vt ait Hugo floriacen̄. Antonino pio librum de xp̄iana religione cōpoſitū tradidit. ⁊ benignū illū erga xp̄ianos reddidit. Hic iuſtinꝰ vtait hiero. habitu philoſophoꝝ incedēs de neapolim vrbe paleſtine patre criſpo ꝓ religione xp̄iana intantū laborauit. ꝙ antonino pio et filijs eiꝰet ſenatui cōtra gentiles ſcriptū daret. et ignominiam crucis nō erubeſceret. Et aliū librū ſucceſſoribus eius marco antonio vero et lucio aureliocōmodo dedit. Extat et aliud volumen eius cōtra gētes vbi de demonū qͦꝫ natura diſputat. Etquartū aduerſus gētes. Aliud qͦꝫ de monarchiadei. Alterū quē p̄notauit pſaltem. de aīa qͦꝫ vnū.Sed et dyalogū cōtra iudeos quē habuit cōtra

triphonē principem iudeoꝝ. Cōtra martionē qͦꝫhereticū inſignia volumina. quoꝝ meminit hyreneus martyr. Et aliud cōtra oēs hereſes. ¶ Fuitaūt hic iuſtinus vt ait Uincen. in ſpecu. hiſto. li.xj. diſcipulus pompei trogi hiſpani. qͥ totius orbis hiſtorias a tꝑe nini regis aſſirioꝝ: vſqꝫ ad ceſaris monarchiā ꝯpoſuit latino ſermone. ꝓ. xliiilibros. quorū abreuīationē fecit iſte iuſtinꝰ. Ceterum vtrū hic ſit ille iuſtinus martyr an aliꝰ: ignoro. ¶ In apologetico quē antonino pio deſtinauit inter cetera ait. Spero me ab aliquo eoꝝ qͥbꝓ veritate obſiſto inſidias eē paſſuꝝ. baculo autclaua feriendū. certe vel accreſcēte hoc modo nōph̓o ſed philopompo .i. nō amatore ſapientie ſedamatore iactantie. Neqꝫ em̄ dignū eſt ph̓m noīari eū. qui de his q̄ neſcit publice ꝓteſtat̉: et xp̄ianos ſine deo eſſe ⁊ impios dicit. ad gratiā et libidinē eoꝝ quos in errore poſitos ip̄e maioribꝰ etroris laqueis inuoluit. ¶ De iuſtino ſic ſcribit eūſebius. Iuſtinus pluſqͣꝫ ꝓpriū deſudaret: aliorūqui ante ſe martires extiterāᶠ deſcribēs agones.Et ego inqͥt ſpero me ab aliquo hoꝝ quibꝰ ꝓ veritate obſtiti inſidias eſſe paſſurū. Hiero. autē deviris illuſtri. Cū in vrbe roma ait diatrabas haberet aduerſus eundē cinichum ph̓m qui aduerſus xp̄ianos blaſphemabat redarguēs guloſumet mortis timidū: luxurie qͦꝫ et libidinū ſectatorēad extremū vero inſidijs eiꝰ accuſatus et ſtudijsꝙ xp̄ianus eſſet ſanguinē ſuū fudit. De hoc etiaꝫallbi legit̉ vt refert Uincē. ꝙ remunerationē lingue fidel̓ et erudite martirij munꝰ accepit. Quodam ph̓o creſcente noīe cinichotā ꝓ ꝯfeſſione qͣꝫꝓ moribus dolos inſidiaſqꝫ tendēte. qm̄ quideꝫſepe cū eo diſputans auditoribꝰ medijs nō ſoluꝫobtinuerāt eum: verum et vehementius veritateſibi ſuffragante cōfuderat.Per idē tempus. §. V.ſcꝫ imperij marci antonij ⁊ luci aurelij perſecutioduriſſima vt ait hugo floriacen̄. lugdunenſeꝫ atqꝫ viennenſem nobiliſſimas galliarū vrbes inuaſit. vn̄ fotinus lugdunen̄. epiſcopus et iuſtus viennenſis epiſcopus in ciuitatibꝰ illis cuꝫ multisalijs martirio coronati ſunt. Hic fotinus epiſcopus vt ait euſebiꝰ iā nonagenarius erat. et peneiam mortuus: ſolo martirij amore viuebat: ducit̉ad tribunalia. immo potius defertur ſenio et languore reſolutus. Inrerrogatus aūt a p̄ſide quiseſſet deus chriſtianoꝝ. Reſpōdit. ſi dignꝰ fuerisſcies. his verbis aſtantes irati pugnis et calcibꝰet alijs varijs modis eū affligētes: in carcerē cuꝫalijs pluribus clauſerūt. Qui paulo poſt ſpiritūdn̄o cōmendauit. Precipue autē milites ꝑurgebant vt inquit euſebius in quinto hiſtorie eccleſiaſti. ſanctū noīe quendam diaconem viennenſem et maturū. neophitum quidē in fide: ſed patientia robuſtiſſimuꝫ. Et attalum ꝑgameum ciuem. qui columna et fundamentū noſtre eccleſiein oībus fuit. Sed ⁊ blandina femina ꝑ quā chriſtus oſtendit ea q̄ apud homines deſpecta ſunt ⁊cōtemptibilis habent̉: in magna gloriā ducunt̉

Ff 2