¶ Capitulū VFo. CCXXI
et aliam vitam credere. Cui Hermes. Ego antehos annos omnia deridebam ⁊ aliam vitam eſſenon putabam ſed ſolam iſtam. Dicit ei quirinusFac ergo me ꝓbare quod credis ⁊ ego credā. adquem hermes. Sanctus alexander qͥ in vinculiseſt me hec docuit. Audiens hec quirinꝰ cepit maledicere alexandrū dicens. Ego dico tibi fac mehec ꝓbare et tu mihi nominas quē ꝓ ſceleribꝰ ſuis teneo in vinculis alligatū. ſed tn̄ ſi verū dicis:vadā ad eum ⁊ dicā illi. Si vis vt ꝑ te credā: favt te cū hermēte inueniā. Hermes dixit fiat. Abit ergo quirinus ⁊ triplicauit ſuꝑ alexādrū cuſtodes ⁊ clauſtra dicens ei cur hoc faceret. Orāte ātalexandro ſancto angelus dn̄i duxit eū ad hermetē in carcerē. ⁊ inueniēs quirinꝰ eos ſimul in carcere miratꝰ eſt. Sed ⁊ ipſe hermes dixit quirino.Quō ſanctꝰ alexander filiū ſuū ſuſcitauerat ⁊ ancillam ſuā cecā illumīaſſet. Et quirinꝰ. hēo ⁊ egofiliā cecā ⁊ gutturnoſā ⁊ ꝓmitto me credituꝝ ſi ila a vobis ſanata fuerit. Cū dixit ſanctꝰ alexand̓vade ⁊ duc filiā tuā ad carcerē. ⁊ pone boyā meāad collū eius ⁊ mane ſanā eā inuenies. Et quirinus ad eū. Cū ſis hic in carce̓ quō te illic inueniam. Rn̄dit alexander. Uade cito qꝛ qͥ me huc adduxit me illuc reducet. Cū gͦ ꝑrexiſſet qͥrinꝰ cū filia ad carcerē. inuenit illic ſanctū alexādrū ⁊ proſtratꝰ ante eū veniā poſtulabat. Cui mādauit alxander. vt ad eū duceret euentiū p̄ſb̓rm ⁊ theodoſū dyaconū ꝓ chriſto in eodem carcere alligatosQui anteqͣꝫ veniret inuenit filiā ſuā ſanatā. et baptizatꝰ eſt cū filia ⁊ alijs multis. ¶ Audiēs hͨ aurelianꝰ interrogauit qͥrinū cur ſe reſinqueret ⁊ alexandrū ſequeret̉. Qui rn̄dit xp̄ianꝰ ſum. qͥd visfac. qꝛ alius nō ero. Tūc aurelianꝰ iuſſit vt ei lingua abſcideret̉. ⁊ in eculeo torqueret̉. Qui tn̄ adhuc loquens ⁊ aurelianū ꝓuocans iuſſus eſt manus ⁊ pedes abſcidi ⁊ decollatꝰ canibꝰ ꝓijci. filiaꝟo eiꝰ balbina in virginitate ꝑmanſit. cui ſepiꝰ oſculāti boyā ꝑ quā ſanata fuerat. dixit ei. s. alex.der. Noli filia boyā meā oſculari ſꝫ magis oſculre vincula. s. petri. Qd̓ cū diu feciſſet. tradidit eātheodore ſorori ſcī hermetꝭ. cuiꝰ hermetis ab Aureliano decollati corpꝰ ip̄a theodora ſepeliuit.¶ Cū gͦ .ſ. alexand̓ multa miracula feciſſet et tentus nullo mō īmutari poſſet torquet̉ in eculeo. etcū nil dice̓t dixit ei aurelianꝰ. Cur taces. rn̄dit alexander. qꝛ tꝑe orōnis xp̄ianꝰ cū deo loqͥt̉. Deindein furnū triduo accēſū miſſus illeſus in eo ꝑmāſitEt cū ibi deū laudaret dixit Aurelianꝰ ſuis. Audiamꝰ qͥd miſer ille incendio fabulet̉. Cūqꝫ ſe applicaret facies eiꝰ ſemiuſta eſt. ⁊ media ꝑs clamidis eiꝰ euaſit. multi ꝟo ex militibꝰ ī flāma mortuiſunt. Tūc aurelianꝰ iuſſit eū inde extrahi ⁊ ī aliuꝫfurnū ardētiſſimū mitti. qd̓ cuꝫ fieret p̄dictꝰ theodolus dyaconꝰ cepit flere ⁊ ſtans in ppl̓o aurelianū de iniuſto iudicio īcrepare. Qd̓ audiēs aurelianꝰ iuſſit eū ī eūdē furnū ꝓiici. Exclamās aūt thedolus ait. Sctē alexand̓ adiuua me qꝛ pctōr egoſū ⁊ ignē ferre nō poſſū. Cui alexand̓. Noli time̓.Sta virilit̓ age. Et cū oraſſet voͣuit eū dicēs: venihūc ad refrigeriū. qꝛ mecum eſt ille qͥ in babilone
tres pueros liberauit. Et ſtatim theodolꝰ ī furnūexilijt et cepit ſimul cū eo laudare deū. Audiensaurelianꝰ theodolū cū alexādro loquentē. iratusiuſſit eū in clibanū ardentē iactari. Tūc alexand̓ad theodolū. Quid eligis an ſanus euadere anmecū ad deū ꝑgere. Cui theodolꝰ. Ego pater nōte deſerā qꝛ licet in pͥncipio grauit̓ ſim cruciatꝰ tn̄exqͦ ꝓ me oraſti: nec dolorē nec ardorē ſenſi. ⁊ aitalexander miniſtrꝭ. Ceſſate a labore qꝛ anteqͣꝫ nouos ignes apponatis: ꝓperamus ad dn̄m. ⁊ orātes ſpūm fimul emiſerūt. Cū aūt hͦ audiſſet aurelianus ⁊ ꝑgeret inſultare defunctis. ſubito virgaferrea ignea ante pedes eiꝰ apparuit ⁊ vox auditaeſt ab oībus dicēs. aureliane accipe brauiū meritorū tuoꝝ cū qͦ in inferno ſcias eſſe mittendū. Atille magicis artibꝰ hoc imputās iratꝰ iuſſit adduci ſanctū euentiū ⁊ in furnū in mediū ſanctoꝝ iactari. Sed ante qͣꝫ ignis poneret̉ emiſit ſpūm. cūqꝫ ⁊ huic inſultaret. vox facta eſt dicēs. Aureliane his quibꝰ inſultas celi aꝑti ſunt ad qͦs aſcēdēt.tibi aūt tartarꝰ aꝑtꝰ eſt vt illuc deſcēdas. Ad quāvocē expauefactus. tantꝰ timor ⁊ tremor eū arripuit vt manibꝰ ſeruoꝝ ad palatiū reduceret̉. quēſeuerina vxor ſua excipiens ⁊ ei nequitiā ſuā improperans. acceſſit ad ſanctos dei ⁊ eos honorifice ſepeliuit. ⁊ ad virū rediens inuenit eū p̄ doloribus nimijs linguā ſuam maſticantē ⁊ expirātē ꝓtinus. Hoꝝ corꝑa ſanctoꝝ requieſcūt nūc in eccleſia ſancte. Sabine.Huic ſucceſſit Siᵐ. §. I.xtus primus papa natiōe romanꝰ qui ſedit ānosx. hic ꝯſtituit vt miniſteria ſacrata nō ꝯtiugerent̉niſi a miniſtris. Idē etiā ꝯſtituit vt qͥcunqꝫ epūseuocatꝰ eſſet ad ſedem apl̓icā. ad ꝑochiā ſuā nonreciꝑet̉ niſi cū litteris apl̓ice ſalutatiōis. Tandemmartyrio coronat̉. iij. nonas aprilis. Hic miſit adgallias ſanctū ꝑegrinū quē et ep̄m anthiſiodorēſem inſtituit. vt lucernā fidei iā extinctā reflāmaret: et infideles predicando ꝯuerteret. Cui ſociosdedit marcum p̄ſb̓rm. Concordianū dyaconū. etiouinianū ſb̓dyaconū: ⁊ iouinianū lctōrē ordināſHic poſt predicationē plurimā ⁊ cōuerſionē multoꝝ anthiſiodorenſiū ad aliū locū pergens cauſaeuangelizandi. ibi iuſſu adriani imꝑatoris decollatus eſt. ⁊ corpꝰ eiꝰ a qͦdā ruſtico chriſtiano ī currū ſuo cum bobꝰ angelo ſancto hoc iubēte ⁊ in viaaſſociante deportatū eſt ꝓpe pariſius ⁊ in monaſterio ſancti dyoniſij collocatū.In illo etiam tem §. II.pore ſanctus taurinus ebroycēſis epūs romanuſnatione. ab vrbe directus ad p̄dicandū in galijs.cū diſcurreret euangelizando: duo magi Cambiſes ⁊ ſaraa ſacerdotes dyane. miſerūt. xx. diſcipulos ſuos ad eum occidendum. quos cū vidiſſet ſigno crucis facto. iuſſit fixos manere. non valētesſe mouere. Cum autem verbo ſancti facti fuiſſentliberi. ad eundū ꝓſtrantes ſe ante ſanctū taurinūbaptiſmū petierunt ⁊ acceperunt. licinius autem