¶ CapitulūIFo. CCXVII

Imperante aūt. §. XI.Trayano Ioh̓. euangeliſta cum eſſet annoꝝ. xcixmigrauit ad dn̄m de cuiꝰ tranſitu dictū eſt ſupra.Et ab ipſo trayano rome martyrizatus eſt beatus ignatius. Fuit aūt hic diſcipulus Ioh̓. euangeliſte. antiochenꝰ ep̄s. Hic ignatius epl̓aꝫ ad beatam virginē direxit q̄ legit̉ in hūc modū. Xp̄ife.re Marie ſuus ignatiꝰ. Me neophitum Iohanniſqꝫ tui diſcipulum ꝯfortare ⁊ ꝯſolare debuerasDe ih̓u em̄ tuo ꝑcepi mira dictu: ⁊ ſtupefactꝰ ſumex auditu. A te aūt q̄ ſemꝑ fuiſti ei familiariter cōiuncta ⁊ ſecretoꝝ eius ꝯſcia: deſiderio ex aīo fiericertior ex auditis valeas: ⁊ neophitꝭ qui mecumſunt: a te ꝑ te ⁊ in te ꝯfortent̉. Cui reſpondit virgo beatiſſima. Ignatio dilecto ꝯdiſcipulo humilis ancilla xp̄i. Ita de ih̓n que audiſti a Ioh̓e ⁊ didiciſti vera ſunt. Illa credas: illis inhereas ⁊ xp̄ianitatis votū firmiter teneas: ⁊ mores ⁊ vitā voto ꝯformes. Sta ⁊ viriliter age in fide Nec te moueat perſecutōnis auſteritas: ſed valeat ⁊ exultetſpūs in deo ſalutari. Tante aūt auc̄tis fuit h̓ ignatius vi etiā beatus dyoniſiꝰ Pauli piſcipulus: etph̓ia ſummus ⁊ diuina ſcientia ꝑfectus: verbumignatij ad ꝯfirmatōnem dictoꝝ ſuoꝝ tanqͣꝫ ꝓ auctoritate induxerit. Cum em̄ in libro de diuīs noīminibus aſſereret quoſdam dicere nomen amorꝭnō ꝯgruere in diuinis. Uolens oſtendere hoc nomen amoris etiā in diuinis dici: ait. Scribit diuinus ignatius: amor meus crucifixꝰ eſt. Legit̉ etiam in hyſtoria tripartita ꝙ ignatius audiuit angelos cantantes antiphonas ſuꝑ quendā montēIndeqꝫ inſtituit antiphonas in eccleſijs cantari.cum pſalmis. ¶ Cum igit̉ ignatius diutius ꝓ pace eccleſie oraſſet: nō ſuū ſed infirmoꝝ periculummetuens. Trayano imꝑatori de victoria redeunti ⁊ mortem acerbiſſimā xp̄ianis ꝯminaſſet: occurrit ignatiꝰ libere ſe eſſe xp̄ianum aſſerens. Quemferro vinctū trayanus. x. militibꝰ tradidit cuſtodiendum: ducens eū ad vrbem ibidem a beſtijs deuorandum. Cum gͦ romam duceret̉: epiſtolas addiuerſas eccl̓ias deſtinabat: cōfortans eos in fideꝑmanere. ⁊ inter ceteras vnā ſcripſit ad romanaꝫeccleſiam in hec verba vt legit̉ in hyſtoria eccleſiaſtica. A ſyria vſqꝫ Romā cum beſtijs terra mariqꝫ depugno die ac nocte ꝯnexus ac colligatꝰ decem leopardis militibus ducor ad cuſtodiam datis qui ex beneficijs noſtris ſeniores fiūt. Sꝫ egmagis eoꝝ nequicijs erudior. o ſalutares beſtiasq̄ p̄parant̉ mihi. qn̄ venient. qn̄ emittent̉: qn̄ eislicebit frui carnibus meis. inuitabo eas ad deuoratōnem meā. dep̄cabor eas ne forte vt in nōnullis fecerūt timeāt ꝯtingere corpus meū. Quinimmo ⁊ ſi cunctabunt̉: ego vim faciā: ego me ingerādate queſo veniā. Ego noui quid mihi expediatignes. cruces. beſtie. diſperſiones oſſiū diſcerptiones omniū membroꝝ ⁊ totius corꝑis: ⁊ oīa in meſupplicia diuina arte queſita ꝯfluerent dūmō merear dn̄m ih̓m xp̄m adipiſci. ¶ Cum gͦ romaꝫ veniſſet ⁊ coram trayano ductꝰ fuiſſet dixit ei trayanus Ignati cur antiochiam rebellare facis ⁊ gē-

tem meam ad xp̄ianitatem ꝯuertis. Cui ignatiusvtiuam ⁊ te ꝯuerti poſſem: vt ⁊ fortiſſimū principatum obtineres. Dixitqꝫ ei trayanus. Sacrificadijs noſtris ⁊ oīm ſacerdotum princeps eris. Cuiignatius. Neqꝫ dijs tuis inquit ſacrificabo: neqꝫdignitatem tua affecto. De me quicqͥd vis facerepoteris: ſed me nullatenꝰ immutabis. Tunc trayanus miniſtris ait plumbatis ſcapulas eiꝰ tundite ⁊ vngulis latera eiꝰ laniate. ⁊ duris lapidibusvulnera eius ꝯfricate. Cunqꝫ hec om̄ia in eum feciſſent ⁊ ip̄e immobilis ꝑmaneret. Dixit trayanꝰ.Carbones viuos afferte et nudis pedibꝰ ſuꝑ eosambulare facite. Cui ignatius. Nec ignis ardēsnec aqua bulliens poterit in me extinguere charitatem xp̄i. Cui Trayanus. Maleficia ſunt hec ꝙtanta patiens nō ꝯſentis. At ei reſpondit ignatiꝰ.Nos xp̄iani malefici nō ſumus: ſed in lege noſtramaleficos viuere ꝓhibemus. Sed vos maleficieſtis: qui ydola adoratis. Tūc ait trayanus miniſtris. dorſum eius vngulis laniate et plagas eiſale ꝑfundite. Cui ignatius inquit. Non ſunt condigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā. Trayanus dixit. iam nūc tollite vinculis ferreis alligate in cippo in imo carceris cuſtodite. Sine cibo etpotu eū eſſe ꝑmittite: poſt triduū deuorandū beſtijs tradite. ¶ Tercia igit̉ die imꝑator ſenatusom̄iſqꝫ ppl̓s ꝯuenerūt vt viderent ep̄m antiochenum: qui cum beſtijs eſſet pugnaturꝰ. Dixitqꝫ trayanus. Qm̄ ignatius ſuperbꝰ ꝯtumax eſt: ipſumalligate ⁊ duos leones ad eū laxate: vt nec vllasreliquias ex eo relinquāt. Tūc ſanctus ignatiusdixit ad populū qui aſtabat. Uiri romani qͥ hoccertamen aſpicitis: non ſine mercede laboraui. qꝛnō ꝓpter prauitatem: ſed ꝓpter pietatem hec patior. deinde cepit dicere ſicut legit̉ in hyſtoria eccleſiaſtica. Frumentū xp̄i ſum: dentibꝰ beſtiarummolar: vt panis mundꝰ efficiar. Hec audiens imperator dixit: grandis eſt tolerantia xp̄ianorum.Quis grecoꝝ tanta toleraret ꝓ deo ſuo. Reſpondit ignatius nō mea virtute: ſed xp̄i adiutorio l̓toleraui. Tunc ſanctus ignatius leones cepit ꝓuocare vt ad ſe deuorandū occurrerent. Accurrētes gͦ duo ſeui leones ipſum tm̄ modo p̄focauerū:carnes ꝟo eius nullatenꝰ tetigerūt. Trayanꝰ aūthec videns cum nimia admiratōne diſceſſit. precipiens vt nō ꝓhiberet̉ ſi quis accipere vellet corpus eiꝰ Quapropter xp̄iani corpus eiꝰ tulerūt: etip̄m honorifice ſepelierūt. ¶ Cum aūt trayanusquaſdam litteras recepiſſet: in quibus plinius ſecundus xp̄ianos quos occidi iuſſerat plurimumꝯmendabat: doluit de his q̄ ignatio intulerat. Etp̄cepit vt nullus xp̄ianus inquireret̉ ſi quis tamēaliquem occideret puniret̉. Legit̉ aūt ꝙ beatusIgnatius inter tot tormentoꝝ genera nunqͣꝫ ab īuocatōne noīs ih̓u xp̄i ceſſabat. Quē cū tortoresinquirerent cur totiens replicaret. Rn̄dit dicens.qꝛ hoc nomē cordi ſcriptū habeo: ⁊ ideo ab eiꝰ inuocatōne ceſſare non valeo. Poſt mortem igitureius volentes quidam hoc curioſius experiri coreius ab eiꝰ corꝑe euellerūt: ⁊ illud ſcindētes ꝑ mediū. totū cor eiꝰ ſcriptū hoc nomē ih̓s xp̄c lr̄is au-

Ee 3