¶ Capitulū IFo. CCXVI
uerſe etiā latentes ꝯſcios inueſtigato qōnis genere diſtorſit: igne ꝑ obſcena īmiſſo: nōnullis etiammanꝰ amputauit. Erat aūt nō ſolū magne: ſed etcallide ſeuitie. Aſcletarionē mathematicū ſciſcitatus. qͥs eū maneret exitꝰ. affirmantē fore vt ī breui laceraret̉ a canibꝰ interfici iuſſit ſine mora: ẜ adarguendā temeritatē artis ſepeliri qͦꝫ acuratiſſime imꝑauit. Qd̓ cū fieret euenit vt euꝫ repentinatempeſtate d̓ detecto funere cadauer diſcerparētcanes. De hoc ſic ait helinādus li. xl. Nō ē mirādum mathematicū an̄ mortē potuiſſe p̄dice̓ qd̓ eierat euenturū poſt mortē. qꝛ vt ait Grego. papa.Solent demones multa vera p̄dicere: vt poſſintaīam ex aliqͣ falſitate laqueare. Et vt ait Auguſ.Quotiēs aſtrologi mira vera rn̄dent. nō immerito credit̉ id occulto inſtinctu fieri ſpirituū. nō bonoꝝ ſed maloꝝ quoꝝ cura ē has falſas et noxiasopiniones de aſtralibꝰ ſatis inſerere hūanis mentibꝰ. Et iō horoſcopi vocati .ſ. tales aſtrologi nōaliqͣ arte aſpecta q̄ nulla eſt. Et ſi querit̉ a me (ſb̓dit idem) quō demones potuerūt hoc p̄ſcire? Reſpondeo iam forte demones Domiciano occulteſpirauerāt vt aſcletarionē occidi ⁊ ſepeliri faceret⁊ iam tempeſtatem in ꝓximo futuraꝫ tanqͣꝫ aerishabitatores p̄ſenſerāt. Et canes etiā ad eundē locum venturos nouerāt. aut etiā ipſi venire fecer̄taut ipſi demones in canes tranſformati hoc ip̄i fecerūt. ¶ Nihil idē domicianꝰ pēſi hūit quin p̄darētur oīmodo bona viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. vſqꝫ quaqͣqͦlibet accuſatore ⁊ crimīe corripiebant̉. Satꝭ eratobijci qualecūqꝫ factū dictūqꝫ aduerſus maieſtatem principis. Cōfiſcabant̉ alieniſſime hr̄ditatesUel vno exn̄te qͥ diceret audiſſe ſe a defuncto cuꝫviueret heredē ſibi ceſarē eſſe. ¶ Euſebius de eoait. Iſte domicianꝰ etiā plurimos ſenatoꝝ in exilium miſit. Primꝰ ſe deū ⁊ dn̄im appellari iuſſit. huius anno. v. quintilianꝰ ex hyſpania vehemēs rome publicā ſcolā tenuit. q̄ ⁊ p̄ceptor Plinij fuiſſedicit̉ cuiꝰ dicta ſuprapoſita ſunt.Hic tampeſſi §. VII.mus mouit ſcd̓am ꝑſecutōeꝫ ꝯtra xp̄ianos ſeu eccleſiā. Ipſe em̄ ꝓpter inſuꝑabilem euāgelizandiꝯſtantiā Ioh̓em euāgeliſtā de epheſo adduci fecit ad vrbē ⁊ in feruētis olei doliū ioh̓em ip̄m mitti fecit an̄ portā latinā. ex qͦ illeſus exiuit eū in inſulam pathmos relegauit vt dictū eſt ſupͣ. Paſſiſunt etiā martyriū tꝑe huiꝰ dyoniſiꝰ cū ſocijs ꝓpepariſiꝰ. eutropiꝰ apud ſantonas de quibꝰ dictuꝫ ēſupͣ. ⁊ timotheꝰ Pauli apl̓i diſcipulꝰ. ¶ Sub iſtodomiciano paſſi ſunt etiā nereus ⁊ achillēꝰ qͥ fuerūt a beato petro baptizati. ⁊ erant eunuchi cubicularij domicille ꝟginis neptis domiciani. et deſponſata fuerat aureliano filio ꝯſularis. Qui nereus ⁊ achileꝰ ꝯuerterūt eā ad fidē. ꝟbis ſuis perſuadentes ei ꝓpoſitū ꝟginitatis. Aſſerētes ꝟginitatem deo eſſe ꝓximā: angelis germanā hoībꝰ innatā. vxorē ꝟo viro ſubijci pugnis ⁊ calcibꝰ cedi.deformes ꝑtus aliqn̄ ꝓcreari. dolores maxīos ineis pati. a maritis grādia ꝯuicia inferri. Que ip̄aꝯceſſa eſt vidiſſe patrē ſuū egiſſe erga vxorē ma-
trem ſuā. votum igit̉ emittens virginitatis ſacrūvelamen a clemente ſuſcepit. Qd̓ audiens aurelianus ſponſus eiꝰ. accepta licentia a domiciano.domicillā cū nereo ⁊ achilleo ad inſulā pontianāexilio relegauit. Et cum nō poſſet muneribꝰ inducere nereū ⁊ achilleū vt a ꝓpoſito fidei ⁊ virginitatis illam reuocarent: ſed magis illi eam ꝯfirmarent: eos decapitari fecit. Pergens aūt aurelianˢad domicillā reductā ab exilio cū ioculatoribꝰ vtpoſt cantꝰ ⁊ ſaltus eam violenter cognoſceret: ꝑbiduū ꝯtinuū ſaltans demū ſpm̄ exalauit Frateaurealiani lutius noīe: etiam in vindictā germani ſumpta licentia xp̄ianos factos iuſſit occidi. etignem ad thalamū vbi erat domicilla cū alijs virginibus adhiberi. In qͦ animas deo reddiderūtilleſis eoꝝ corporibꝰ ab igne. ¶ Eo tꝑe delati ſūtquidā apud domicianū vt ait egiſippus ꝙ eſſentde genere dauid: ⁊ de poſteritate cuiuſdeꝫ qui dictus eſt iudas: qui ẜm carnem frater fuiſſe diciturſcꝫ ꝯſobrinus ſaluatoris. Domicianꝰ em̄ formidabat de aduentu xp̄i ſicut herodes nato xp̄o. ⁊ id̓ointerfici iuſſerat qͥ erant de regia ſtirpe dauid. adqd̓ miſſus quidā nomine reuocatꝰ: inuenit quoſdam nepotes iude ⁊ adduxit ad domicianuꝫ. quiinterrogati a domiciano ſi eſſent d̓ familia dauidꝯfeſſi ſunt interrogati de quantitate facultatū: reſponderūt certā ſummā ⁊ hͦ n̄ in pecunia ſed ī extimatōnem terre q̄ erat. xlj. iugerum quaꝫ excolebant manibꝰ ſuis ex quibꝰ alebant̉ ⁊ tributa ſoluebant. ⁊ in huiꝰ teſtimoniū oſtendebant manꝰ rigidas ⁊ callis obductas ob rurale opꝰ. Ioterrogati inſuꝑ de regno xp̄i quale eſſet ⁊ qͥs ipſe vel vnde ⁊ qn̄ venturꝰ? Rn̄derunt. Non huiꝰ mundi regnum eiꝰ nec huiꝰ terre deſignet̉ ei imperium: ſedceleſte ei regnū ꝑ angeloꝝ myſteria p̄paret̉ in cōſumatōne ſeculi qn̄ venturus eſt iudicare viuos:⁊ mortuos redditurus vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eiꝰ. Tūcdomicianꝰ cum nil criminis in eis inueniret ⁊ vilitateꝫ ipſoꝝ qͣꝫmaxime ꝯtemeret abire liberos ꝑmiſit. Et ꝑſecutōnem quā agitari iuſſerat in xp̄ianos publicis ꝯpeſcuit edictis. ¶ Hic in ſenatu iactare ſe nō dubitauit ⁊ patri ⁊ fratri imperiū eumdediſſe: ⁊ illos ſibi reddidiſſe pari arrogātia. Cuꝫꝓcuratoꝝ ſuoꝝ noīe formalē dictaret epl̓aꝫ ſic cepit: deꝰ ⁊ dn̄s vr̄ ſic iubet: ſtatuas ſibi in capitolionō niſi aureas ⁊ argēteas poni ꝑmiſit. ⁊ ponderꝭcerti. ꝑ hoc terribilis cūctis ⁊ inuiſus. tandē opp̄ſſus ē aulicoꝝ libertoꝝ intimorūqꝫ ꝯſpiratōne ſil̓rvxoris. a ſenatu gͦ dānatus in palatio interfectꝰ ē.Hoc qͦꝫ diffinitū eſt: vt om̄s qͦs in exiliū dānauerat: decreto ſenatꝰ reuocarent̉ ⁊ facultates ſuas recuperarent. Corpuſqꝫ eiꝰ humana caruit ſepultura. Occiſum aūt ppl̓s indifferēter miles grauiſſime tulit. Senatꝰ valde letatꝰ ē: imagines eiꝰ ⁊ titulos remoueri faciensSucceſſit autē §. VIII.domiciano (inqͥt hug. floriacē.) Nerua ſenex. patronio p̄fecto factore ⁊ parthemio ſpadone int̓fectore domiciani ⁊ imꝑauit ẜm euſebiū in cron̄. annō vno ⁊ mēſibꝰ qͣtuor. ab incarnatōe āt dn̄i āno.
Ee 2