Fo. CCIIICapitū. .XXII.
De malis mori §. II.bus eius .ſ. claudij. Cibi viniqꝫ qͦcunqͣꝫ tꝑe vel loco appetentiſſimus fuit. Cōuiuia frequētauit ampla et aſſidua. ſomni breuiſſimi erat. Nā ante mediam noctē plerūqꝫ vigilabat. libidinis ī femīasꝓfuſiſſimꝰ. Alea ſtudioſiſſime luſit. Seuū aūt etſanguinariū fuiſſe magis minimiſqꝫ rebꝰ apparuit. Sponſas admodum adoleſcēs duas habuit.emiliā et lepidā. Itē lunā medullinā cui ⁊ ꝯgnomen camilla erat de genere antiqͥ dictatorꝭ camilli. qͥbus breui tꝑe diuerſis ex cauſis repudiatis.plauciā mox petinā duxit vxorē. ſꝫ cū vtraqꝫ diuortiū fecit. Poſt has valeriā meſſalinā cōſobrini ſui meſſalle duxit in matrimoniū. Sed ⁊ iſtamſupplicio affecit. veꝝ illecebris agrippine germanice ſui fratris filie ꝑui oſculi ⁊ blanditiarū occaſione allectꝰ in amorē. mādauit vt a ſenatu cogretur vt ip̄am vxorē duce̓t qͣſi reipublice id maxime expediret. dandāqꝫ ceteris veniā taliū nuptiarū q̄ vſqꝫ ad id tp̄s inceſta habebat̉. Liberos extribꝰ vxoribꝰ tulit. Ex plaucia druſum ⁊ claudiāex petina antoniā. ex meſſalina octauiā atqꝫ germanicū quē mox britannicū noīauit. druſum aūtadhuc impuberē amiſit. Octauiā aūt neroni nupſit quē poſtea etiā in filiū adoptauit. His igiturvxoribꝰ adiectis. nō principē ſe: ſꝫ earū miniſtrū.exhibuit. quarū ſtudio ſeu libidīe honores exercitus impunitates ſupplicia largitꝰ eſt. Ac ne ſigillatim oīa enumerē. ꝑ eas reuocatas libertateſ iudicia reciſſa ⁊ immutatos datoꝝ officioꝝ codicillos. Appiū ſillanū cōſocerū ſuū. Iuliaſqꝫ alteraꝫgermanici filiā: alterā druſi: crimīe incerto nec defenſione vlla data eaꝝ .ſ. vxorū inſtinctu iuſſit occidi. pompeiū maioris ſue filie virū. et luciū et ſillanū ſponſum minoris filie interemit. In. xxxv.ſenatores ⁊ trecētos ⁊ eo ampliꝰ romanos eqͥtestāta facillitate animadu̓tit. vt cū de nece ꝯſularviri renūciaret̉ qd̓ factū eſſet qd̓ imꝑaſſet: negae̓ſe qͥcqͣꝫ imꝑaſſe. Et tormēta q̄ſtionū penaſqꝫ paricidaꝝ corā exigebat exolui. Sꝫ nihil eq̄ qͣꝫ timdꝰ et diffidēs fuit. nā ī pͥmis īperij diebꝰ neqꝫ ꝯuiuia inire auſus niſi ſpiculatores cū lāceis aſtarēneqꝫ egrū quēqͣꝫ viſitare niſi excuſſo priꝰ cubiculo. Quaſdā aūt inſidias teme̓ delatas ita expauit. vt depone̓ imperiū cogitauerit lachrymiſqꝫ ⁊vociferatōe miſeratꝰ cōditionē ſuā cui nihil taciti vſqͣꝫ eſſet pꝰ diu publice abſtinuit. Nulla adeoſuſpicio nullꝰ tāleuis auctor ī qͦ nō mediocri ſcrupulo ad cauendū vlciſcendūqꝫ ꝯpelleret̉. Nā vnus ex litigatoribꝰ affirmauit ꝑ quietē ſe vidiſſeeū a qͦdā gladio ꝯfodi. Deinde paulo poſt adueſariū ſuū libellū imꝑatori volentē tradere on̄ditcōfeſtimis ꝓ cōfeſſo ad penā rapi iuſſit. ¶ Claudius igit̉. iiij. imperij ſui anno. qͦ ſcꝫ petrus romaattigit. cupiēs ſe vtilē reipublice principē oſtētare: bellū vbiqꝫ ⁊ victoriā vndecūqꝫ q̄ſiuit. Itaqꝫprimo expeditōꝫ in brittania mouit. primuſqꝫ p̄iuliū ceſarē dictā inſulā aggredi auſus. Qui cuꝫab hoſtia nauigaret vehemēti circia vēto bis fereſubinerſus eſt iuxta ſcocladas inſulas. Tranſue
ctus inde inſulā. ſine vllo ꝑiculo et ſanguīe infrapauciſſimos dies totā fere inſulā in deditionē accepit. Orchadas p̄terea vltra britanniā ī occeanō poſitas romano adiecit imꝑio. Et ſexto qͦ ꝓfectus fuerat mēſe romā redijt. maximoqꝫ apparatu triūphauit. Ad cuiꝰ ſpectaculū cōmeare ad vibē nō ſolū p̄ſidibꝰ ꝓuīciarū ꝑmiſit: verūetiā exulibꝰ indulſit. cuiꝰ currū meſſalina vxor ſecuta eſt.De morte eius §. III.et herodis. Claudiꝰ igit̉ vidēs ſe iā ſenio ꝯfectūteſtamentū cōſcripſit ac ſignis oīm magiſtratuūcōſignauit. Quo facto priuſqͣꝫ ꝓgrederet̉ vlteriꝰab agrippina vxoe̓ pͥuentꝰ ē. hec metuēs: ne britannicus claudij ex meſſalina filius creſcēs: imꝑiū apr̄e ip̄e ꝑciperet: qd̓ Neroni filio parae̓ ſtudebatde morte claudij cuꝫ eunuchis aulicis iā tractarecepit. Un̄ nō multo poſt tꝑe ꝑ aletū ſpadonē cibip̄guſtatorē. in domeſtico ꝯuiuio venenum deditclaudio. Quo ſtatim hauſto cōmutuiſſe dicit̉. etexcruciatū doloribꝰ nocte tota ꝓpe lucē deficit.Eius mors celata ē. donec circa ſucceſſorē oīa ordinarūt hi qͥ cū agrippīa ſentiebāt. Nā eo expirāte agrippina virū militie pͥncipē miſit ⁊ cū eo tribunos velut potētes. qͥ filiū ſuū neronē ad caſtrap̄toriaria deducerēt. vt ip̄m more alioꝝ principūexercitꝰ adoraret: atqꝫ ī eiꝰ verba iuraret. Exceſſit autē claudius etatis ſue anno. lxiiij. Preſagiamortis eiꝰ p̄cipua fuerūt. ortus crinite ſtelle quāgreci cometē vocāt. tactūqꝫ de celo monumentūdruſi patris. Sed nec ip̄e ignoraſſe aut diſſimulaſſe mortē ſuā ſuetoniꝰ dicit. Nā in ſenatu cui vl̓timo interfuit: liberos ſuos ad ꝯcordiā hortatuseſt: atqꝫ illos ſupplicit̓ ſenatui ꝯmēdauit. addensſe morti appropinquaturū. Sub hoc claudio romanoꝝ pͥncipe rome deſcriptiōe habita īuēta ſūtꝑ vniuerſaꝫ orbē ciuiū romanoꝝ ſeptuaginta cētena milia ⁊ qͣdragintaquatuor milia. ¶ Herodiaūt agrippe qꝛ ip̄e nō minꝰ laborauerat ꝓ claudijimꝑio vt claudiꝰ illud obtineret: qͣꝫ gaij. ideo ip̄eclaudiꝰ magꝭ exaltauit. Nā oīa illa q̄ octauianꝰauguſtꝰ herodi primo .ſ. aſchalonite auo agrippe. qͥ innocētes occidi iuſſit dederat agrippe adiecit .ſ. iudee atqꝫ maximis cumulatū donis remiſit ad ꝓpria. Petronio aūt qͥ ſyriā ⁊ iudeā gubernabat ſucceſſor mittit̉ a claudio marſꝰ qͦ ad ſyriāHerodes aūt agrippa veniēs hieroſolymā aureācathenā quā ei gayꝰ dederat factā ad īſtar cathene ferree qͣ tyberij mādato ī carce̓ ꝯpeditꝰ fuerat.vt triſtioris fortūe memoriā reuocae̓t ⁊ teſtioniūde rebꝰ melioribꝰ ꝑhiberet. ī tēplo ſuſpēdit vt maximū eiꝰ indicaret caſuꝫ: et ſil̓ on̄deret poſſe eū qͥcorrueret denuo ſuſcitari. pꝰ hͨ agrippa herodesmuroſ hierl̓m publicis ſumptibꝰ altitudīe ſil̓ ⁊ latitudine edificae̓ cepit. Quā rē marſus ſyrie p̄ſesclaudio nūciauit. Quare imꝑator rebellādi cāmſuſpicatus: agrippe mandauit. vt ab edificationemuroꝝ ceſſaret quod ⁊ fecit. mores autem agrippe vt dicit ioſephus. erāt manſueti circa omnes:ſed circa gentem ſuā vltra omnem modum magnificus atqꝫ benignus. alienigeīs nihilominus
Cc 5