¶ TitulusSextus
bicule. ſcientes em̄ procuratores ſe niſi ad modicū habere procuratoriū. emūgūt vſqꝫ ad ſanguinem. ⁊ tanto dominātur grauius. quāto breuius⁊ qͥ recentes ſuꝑueniūt diſſipāt qͥcqͥd inuenerint.qd̓ ⁊ on̄dit exemplo cuiuſdā vulnerati. qͥ cū iaceret in via ⁊ nō amoueret multitudinē muſcarū avulnere. ſuperueniens alter putauit ꝙ omitteretex imbecillitate ⁊ abegit muſcas q̄ operuerūt vulnus. ad quem ille male inqͥt feciſti mihi. qꝛ muſceqͣs amouiſti iam plene erāt ſanguine ⁊ ꝑtiꝰ moleſtabāt me. q̄ aūt ſuꝑueniēt recentes acrius pungent me. Sic procuratores ⁊ officiales recēter ſb̓ſtituti acrius in ſubiectos deſeuiūt. ẜm aūt Euſebiū in cron̄. āno imꝑij tyberij. xxi. pylato dogmate de xp̄o referente ad tiberiū retulit. tiberiꝰ ad ſenatū vt inter cetera ſacra reciꝑet. Richardus deſancto victore. Mos erat romanis vt prouinciarū iudices ſenatui ſcripto renūciarent. ſi qͥd nouiin his quas regebāt prouincias accidiſſet. Pilatus gͦ ſcripſit epl̓am ad tiberiū de his q̄ ꝑpetratafuerāt in dn̄m ih̓m deſignās etiā ei ꝙ ip̄e erat vere ſaluator mūdi. Et ponit Uin. in ſpe. hiſto. verba. epl̓e. lib. ix.. Ubi ſb̓aliter narrat pylatus quōiudei q̄ndā de genere eoꝝ promiſſum a deo ꝑ ꝓphetas eoꝝ multa miracula facientē illuminādocecos. ſanando infirmos. reſuſcitando mortuos.quē populus dicebat dei filiū eſſe. ip̄i inuidia moti principes ſacerdotū tradiderūt mihi eū. ⁊ aliaꝓ alijs mentientes eū magū ⁊ ꝯͣ legeꝫ eoꝝ ageredixerūt. Ego aūt arbitrio eoꝝ morti crucis adiudicaui. qͥ mortuns tercia die ſurrexit viuus. Tyberius aūt vt ait Richardus qͥ ⁊ ſupra cū ſuffragio magni fauoris retulit ad ſenatu. poſtulās vtxp̄s deus diceret̉. At ſenatꝰ recuſauit. indignatꝙ nō ſibi ẜm morē epl̓a prīo ſit delata. Ab illa itaqꝫ die cepit mutari laudatiſſima prius modeſtiain penā ſenatꝰ ꝯͣdictores. Uerū tn̄ ꝯſolatū partūdicit Euſebius in cro. xp̄ianos eliminari ab vrbeplacuiſſet. Tiberius vero ꝑ edictū xp̄ianoꝝ accuſatoribus ꝯminatus ē mortē vt ſcribit tertulianꝰDe famoſo Pau §. II.line ludibrio in templo yſidis rome facto. narrategiſippus. ꝙ cū q̄dā mulier nomīe paulina romeeſſet p̄ſtantiſſimi decoris ⁊ eminentis gr̄e. nuptanobiliſſimo ciui. temptata fuit cuiuſdā militie ducis qͥ dicebat̉ mūdus p̄cibus. Nec inflexa ſꝫ vicioſuꝑſtitōis errori patuit. Nā ſb̓ ornatis yſidis ſacerdotibus qͥ velut dei anubis mandata p̄ferentad eā. ꝙ ad tēplū eā inuitaret delectatūqꝫ ſe eiusſedulitate ⁊ pudicitia hr̄e. qd̓ ei ſecreta nocte cōmitte̓ vellet. hec illa leta accipiēs ad maritū detulit deū ſuis votis adeſſe ab eo ſuaꝫ poſci pn̄tiamnegare ſe nō poſſe ob̓iam. Itaqꝫ ⁊ ex ſua ⁊ ex mariti ſentētia ꝑgit ad tēplū yſidis. noctē exigit. Remotiſqꝫ procul arbitris qͣſi ſacri miſterij cognitionē ꝑceptura ſeſe ſtratis ſuis cōpoſuit. extimāsdeꝰ ſuꝰ ad eā veniret in ſomnis. Ueruꝫ vbi aliqͥonoctis proceſſit qͦ facilius ſomno plena deciꝑet̉mundus ille aſſumpto anubis vultū atqꝫ habituaduenit ⁊ in oſcula eius ruit. Exꝑgefacta mulier
anubē ſe eē dicit. Illa deū eē credēs ⁊ ſe btām aſſerens ꝙ eā viſitare dignatus eēt. āplexū petentinō negauit. prius tn̄ referēs. vtꝝ deꝰ homī miſceri poſſet. Ille promit exemplo. ꝙ ⁊ deū iouē ſummū deoꝝ alemena ſuſcepit ⁊ plures alie deos receperint. de ſe quoqꝫ ait deū eē generādū ſuadetPoſt ꝯcubitū mulier redit ad maritum letior dicēs. ꝙ deo ſit mixta ⁊ eiꝰ promiſſio deū generatura. Fit ingēs in ſtupro mulieris mariti gaudiumpoſtea occurrit mulieri mūdus ⁊ ait. Btā paulina cōcubitu dei. Magnꝰ deꝰ anubis. ſꝫ diſce te ſicut dijs ⁊ hoībus nō negare qͥbus dij tribuūt qd̓tu negaueras. qui nec formas ſuas nob̓ dare necnoīa dedignant̉. ecce ad ſacra ſua deꝰ anubis vocauit mūdū vt tibi iūgeret. Quid ergo tibi ꝓfuitduricia tua niſi te. xx. miliū q̄ tibi ꝯtulerā ꝯpēdiodefraudaret. Mulier ſe illuſaꝫ intelligēs ⁊ dolēsiniuriā pudicitie. fraudē marito ꝯfeſſa ē. ⁊ ille prīcipi q̄relā detulit. qͥ motꝰ potētis viri ꝯtumelia.atqꝫ atrocis flagitij ꝯmēto ſacerdotes e tēplo rapit q̄ſtioni ſb̓ijcit. cōfeſſos necat. ſimulacꝝ yſidistyberi demergit. Mūdo aūt fugiēdi ptās ꝑmiſſa ē. eo ꝙ ī amoris ⁊ forme gr̄a ſuꝑatꝰ. leuius extimaret̉ mulctādus. ꝙ igit̉ ludibriū imꝑante tyborio acciderit p̄tereūdū nō putaui. vt ex eo colligeret̉ deformitas imꝑatoris. ſicut em̄ boni prīcipisvita q̄dā bonitatis p̄ſcriptio et viuēdi forma eſt.ſic eiꝰ colluuio lex flagitioꝝ ē. Hic etiaꝫ attēdēdaē fallacia ⁊ ſtulticia ydolatrie ⁊ vanitas femine.Anno. ij. tyberij. xiij. ciuitates terremotu corruer̄t epheẜ ⁊ alie. ¶ Ip̄e tyberiꝰ pontiū pylatuꝫmiſit ī iudeā ꝓcuratorē ꝓ imꝑio. Hic poſt paſſionē xp̄i in quē tulit iniquā ſententia ꝑ aliquos annos accuſatus a vitellio p̄ſide ſirie ⁊ etiā a iudeiscorā tiberio de violenta interfectione innocētū. ⁊ꝙ iudeis reclamantibus ponebat imaginē gentiliū in templo ⁊ qꝛ pecuniā poſitā in corbona redgebat in vſus ſuos faciēs aqueductū in domunſuā. ſententiā ꝯͣ ſe reportauit relegatōis ſeu exilijad lugdunū vn̄ erat oriūdus. vt in obprobriū ſuigeneris ibi moreret̉. Qui demū vt ait Euſebiusī ml̓tas īcidēs calamitates maū ꝓpria ſe occidit.Huius tiberij .§. III.tꝑe mortuus ē philippus terrarcha yturee ⁊ traconitidis regionis. fr̄ Herodis tetrache galileeMortuꝰ ē etiā liſanias abiline tetrarcha. Et itavacātibꝰ duabꝰ tetrarchijs aſpirabat ad alteraꝫeaꝝ aliꝰ herodes agrippa nepos herodis tetrarche ⁊ fr̄ vxoris eiꝰ .ſ. herodiadis q̄ fecit decapitare ioh̓em bap. Fuit em̄ hic herodes ⁊ illa herodias filij ariſtoboli filij magni herodis. qͥ .ſ. occidifecit ꝑuulos īnocētes. Erat autē vir iſte magnanimus ⁊ bellicoſus. diſpoſuit gͦ romā ꝑgere ſi forte poſſet ⁊ a tiberio imꝑatore alterā tetrarchiaricōſeqͥ. Uenientē gͦ romā cū tiberius videret euꝫmilite ſtrenuiſſimū. retinuit eū ſecū. ⁊ fecit vt adhereret druſo filio ſuo cui iam in vita imꝑium dederat. Erat aūt vir magne liberalitatis. ⁊ vt ſibicōciliaret aīos romanoꝝ ml̓ta expēdebat: ml̓tiſqꝫ ſe debitis obligauerat. Et vt dicit ioſephꝰ. nō