Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXCr
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūFo.V

XC

non hoc eſt qd̓ ipſi cogitant ẜm rationē propriaꝫē iudiciū ſuū. In ca. iiij. oſtēdit ꝙ debent p̄lat⁊ doctores nō vt auctores extimari: ſꝫ vt miniſtri⁊ diſpenſatores xp̄i ⁊ ſacrōꝝ eius. Ad qd̓ opus ēdifficile reꝑire fidelē nec tn̄ defacili dꝫ iudicari īfidelis ſeu nō ydoneus in eo miniſterio: cū nō manifeſte apparet. Nam ſi ipſe paulus nec ſeip̄m iudicat certitudinaliter extimando eē iuſtificatummulto minus alij. ⁊ in alijs oībus nō debet qͥs iudicare de occultis alieni cordis: cū nec ſeip̄m valeat iudicare. ij. q. j. multi. In qͥnto ca. repreherdit dure ipſos eo ꝙ tolerabant quendā ex eis cōuerſum ad fidem publicū inceſtuoſum cū nouerca ſua nō corrigentes. Unde ip̄e excōicat eū tradens eū ſathane in interitū carnis .i. ad vexandūcorpus. hūc em̄ affectū habuit excōicatō in primitiua eccleſia. de hͦ. xj. q. iij. Audi. ⁊. xxiiij. q. j. §. Saūt. vbi dic̄ Gratianꝰ. hic traditā formā excōicādi: ⁊ nō niſi fidelem a fideli notari .ſ. excōicationēInſuꝑ declarat qd̓ ſcripſerat eis in alia epl̓a quātn̄ nō habemus .ſ. ꝙ nō cōmiſcerent̉ .i. ꝯuerſarentur cū fornicarijs rapacibꝰ auaris ⁊ hmōi: qd̓ illiintelligebant ſimpliciter de oībus fidelibus ⁊ infidelibus indiſtincte: qd̓ erat eis quaſi impoſſibile obſeruare. Dicit gͦ apl̓s ꝙ nō de omnibꝰ intellexit indiſtincte: qꝛ nō de infidelibus qͥ foris ſunt d̓quibꝰ eccleſia nō iudicat. neqꝫ etiam de fidelibusprauis qͥ tolerant̉: ſꝫ de his fidelibus qͥ noīant̉. ideſt excōicant̉ ꝓpter tales exceſſus. De hmōi ergomandauit cū eis nec cibū ſumere ſꝫ eos vitandosvt excōicatos ab eccleſia. vocat gͦ excōicationemnoīationē: vt ait Aug. ij. q. j. multi. In cap. v.reprehendit eos ꝙ in negocijs trahēbāt alios fideles ad iudiciū apud infideles: ⁊ ꝙ fraudulentin iudicium alios vocabāt. De hmōi. xiiij. q. j. §j. Item qꝛ quedam crimīa nō reputabant eē peccata vel leuia: on̄dit eſſe ita grauia: ꝙ excludūt aregno dei dicens. Neqꝫ fornicarij neqꝫ ydoll̓ ſeruientes neqꝫ adulteri neqꝫ molles .i. ſeipſos polluentes voluntarie: neqꝫ maſculoꝝ cōcubitoresneqꝫ ebrioſi neqꝫ rapaceſ neqꝫ maledici .ſ. ex odioregnū dei poſſidebunt. et qꝛ inter oīa illa minꝰ ſibi faciebant ꝯſcīam de fornicatione .ſ. ſoluti cū ſoluta: ideo magis inſiſtit ad deteſtationē eius. naꝫꝑ ip̄am cū corpus ſuū fit factū membrū xp̄i: quiade corpore eccleſie: aufert illud a xp̄o ⁊ facit membrū meretricis. ꝑ alia pctā peccat̉ in aīam macuculando eā: ꝑ iſtud maculat̉ ⁊ corpꝰ. ⁊ ſic dic̄ peccare in corpus: qꝛ illud indebite reſoluit. Peccare etiā dicit̉ ꝑ fornicationē in corpus ſuū: vt nō ſoum ipſe vt in alijs peccatis. ſed etiā alios cū quibus peccat trahit ad ꝑditionē: ⁊ ſic peccat in corpus eccleſie etiā qͦ ad alios. Item ꝑ eam efficit̉ tēplū dyaboli qͥ pͥus erat tēplū ſpūſſancti Fugite gͦait fornicationē .ſ. vitando occaſiones ⁊ deteſtando cogitationes hmōi. qn̄ occurrūt nō in eis īmorando ad vincendū eas rōne ſicut in alijs vicijs.qꝛ ꝑ hoc ꝯcupiſcentia excitat̉. In cap. vij. agit̉be matrimonio ⁊ plenius qͣꝫ in alio loco ſacre pagine. queſierant ab eo aliqua ſuper hoc. Dic̄ ergoprimo. Bonū eſt in ſe mulierē nō tāgere .ſ. carna-

liter cognoſcendo etiā ꝑ viam ꝯiugij. Sed qꝛ nōomnes ſunt apti ad ꝯtinentiam virginalem vl̓ vidualem. ideo ꝓpter fornicationē .ſ. vitandaꝫ a talibus vnuſquiſqꝫ habeat ꝓpriam vxorem ⁊ vxorvirū. de hoc. xxxij. q. ij. his ita ⁊ ca. ſequenti. quocontracto .ſ. matrimonio vxori vir debitū reddat⁊ vxor viro .ſ. exactus vel exacta expreſſe vel interpretatiue ſeruatis .ſ. debitis circūſtantijs loci ⁊temporis ⁊ conſeruationis ſubiecti. de hoc. xxxijq. v. ſi dicat. ⁊ ca. ẜm verba. Nolite inquit apoſt.fraudare inuicē .ſ. denegando debitū niſi ex ꝯſenſu. Comꝑando aūt ſtatum cōiugalē ad vidualeꝫvel virginalem: ꝑfectior eſt vidualis ⁊ magis adhūc virginalis. Tamen qꝛ vnuſqͥſqꝫ habet a deoꝓprium donū. vnus quidem ſic .ſ. vt cōtineat qd̓vtiqꝫ donum dei eſt: alius aūt non hoc ſed aliuddonuꝫ habet: qui non ſentit ſe habere talem ꝯſtātiam melius eſt nubere qͣꝫ vri:: id eſt incidere illicitas corruptelas nō cōtrahendo mr̄imoniū: nōem̄ peccat virgo nubendo nec pater eius nuptuieam tradendo: nec vidua mortuo viro cū alia cōtrahendo: melius tn̄ faceret nō cōtrahēdo ⁊ in virginitate manendo qd̓ de paulo credit̉. vn̄ dic̄: volo omnes eſſe ſicut ego: exponit̉ .i. virgines. naꝫvir cōiunctus vxori vl̓ mulier viro: cogitat q̄ mūdi ſunt. ⁊ vt placeat alter alteri: qui ꝟo ſine ea eſtmagis aptitudinē habꝫ ad cogitandū de deo: etvt placeat ei. Sed ⁊ cum alter ex coniugibus infidelibus conuertit̉ ad fidem: ⁊ non alter: ſi infidelis conſentit habitare cum fideli cōiuge .ſ. ſinecōtumelia creatoris: ⁊ nō retrahendo a fide ꝑcepta: dicit apoſtolus fidelem nō dimittere infidelem vt .ſ. ſumat alteram vel aliū: qꝛ in ꝓceſſu temporis infidelis poterit ꝯuerti ad fidem ⁊ ſic ratificabit̉ matrimoniū: ⁊ ille vel illa ſaluabit̉. Si aūtinfidelis nō vult cohabitare cum fideli vel nō niſi cū contumelia chriſti vel ꝑtrahendo ad infidelitatem: tūc cōuerſus vel cōuerſa ad fidem poteſtcum alijs cōtrahere. de hoc. xxvij. q. j. Si infidelis. cum ca. ſequen̄. In cap. viij. de ydoloticisdicit abſtinendum in conſpectu infirmoꝝ in fide:ne ſcꝫ videndo peritos huius manducare ſcādalizent̉ putando illos hoc indebite facere .ſ. in veneratione ydoli: cum tn̄ hoc nō intendant. ⁊ indeꝓuocent̉ ad ſimilia in veneratione ydoli. Inca. ix. oſtendit ꝙ cum potuiſſet ab eis exigere temporalia .i. ſuſtentationē vite. cū eis ſemīaſſet ſpūalia .ſ. p̄dicando. qd̓ dictat ius diuinū ⁊ naturale:vt laborāti ꝓ aliquo ei merces det̉. et de hoc. xii.q. j. tn̄ noluit vti hac poteſtate ſꝫ ſibi ꝓcurabat etſuis victū labore manuū Quod ideo fecit. ne ip̄iCorinthi dediti auaricie extimarent ipſum eis p̄dicare ꝓpter emolumentum temꝑale. ⁊ iō magisretraherent̉ a doctrina. ⁊ etiaꝫ hoc egit ne exēploſui p̄ſeudo p̄dicatores magis auderēt tꝑalia exigere quod principaliter querebant ex ſua predicatione: exemplo pauli ſi hoc feciſſet. Unde ꝯcludit omnia hec agere ⁊ ꝯformare ſe omnibus ī hisque mala nō erant. iudeis ⁊ gentibus omnibꝰ omnia factꝰ vt omnes ſaluaret. Exinde oſtendit exemplo materiali ꝙ oportet laborare vſqꝫ ī finē: et