¶ Titulusſextus
exclamare ceperūt contra Petrum eum lapidarevolentes. Petrus ꝟo imꝑato ſilentio ait. Si viuit defunctus ſurgat ambulet ⁊ loquat̉: alioquinſciatis fantaſma eſſe ꝙ mouerit caput. Cunqꝫ ſeparatus eſſet ſymon a lectulo vt iuſſerat Petruscadauer immobile manſit. Exinde petrus alongeſtans facta oratōne clamauit. In noīe ih̓u xp̄icrucifixi ſurge adoleſcens: Qui ſtatim ſurrexit etambulauit. Cunqꝫ vellet ppl̓s ſymonem lapidareꝓhibuit petrus dicens. Satis eſt ſibi ꝙ vidit ſe īactibus ſuis ſuperatū. Magiſter noſter docuit ꝓmalis bona preſtare. hec egiſippus ⁊ linus. Et addit marcellus ꝙ ſymon ſic ꝯfuſus acceſſit ad marcellum quē nouerat diſcipulum ſuum. ⁊ alligauicanem maximū ad oſtiuꝫ domꝰ .i. dyabolū in forma canis vt dilaceraret petrū ad domū eius venientem. Petrus aūt adueniens inuentū canē ſoluit. p̄cipiens vt directe ꝯtra ſymonē ꝓcederet neminē ledendo. Qui canis ſolutus inſecutꝰ ſymonem in eū inſilijt dilanians om̄s veſtes eiꝰ vt nudus remaneret querens eum ſtrangulare. Sꝫ accurrens petrus imꝑauit cani ne in corꝑe euꝫ lederet. ppl̓s autem cum pueris ⁊ canę currentes pꝰ eūde ciuitate vt lupum effugarūt. Qd̓ obprobriumnon ferens ꝑ annum ſtetit occultus. ¶ Demū rediens ſymon ad vrbem in amiciciā neronis vt pͥus receptus eſt. Et ꝯuocato ppl̓o dixit ſe grauitea galyleis offenſum: ⁊ ideo vrbem quā tueri ſolebat velle deſerere. ⁊ diē ſtatuit qͣ deberet ī celū cōſcendere. qꝛ nō dignabat̉ ampliꝰ in terra habitarevt refert Leo. Statuta igit̉ die ⁊ hora. ꝯgregatovniuerſo ppl̓o aſſiſtentibus Petro ⁊ Paulo ad dotegendū maleficia eius: cum eis fuiſſet intimatuꝫquod ille ꝓmiſerat facturum Symon turrim excelſam: vel ẜm Linū capitolium aſcendit. et indeſe deijciens laureatus volare cepit vt auis ad celum. Dixit autem Paulus ad Petrum. Meū eſtorare: tuum imperare. Et Petrus ad PaulumErige caput ⁊ vide. Cunqꝫ videret eum in altumvolare. ait Paulus. Petre quid ceſſas perfice qꝛcepiſti. iam em̄ vocat nos dn̄s. Tunc Petrus aiAdiuro vos angeli ſathane qui eū defertis ꝑ acra vt ampliꝰ non feratis ꝑ dn̄m noſtrum Hieſumxp̄m: ſed corruere dimittatis. ſicqꝫ dimiſſus a demonijs fractis ceruicibꝰ expirauit. Iuſto dei iudicio hoc actum cernimus: vt qui ꝯtra naturaꝫ volare voluit: officio naturali pedum priuaret̉: et qͥvolitare temptabat / ambulare non poſſet. et quiſua temeritate ad celum aſcendere oſtentauit: adinferni ꝓfundum confractus totus deſcenderetHec audiens nero multum doluit talem amiſiſſe⁊ dixit apoſtolis. Malo exemplo vos ꝑdam qͥame ſuſpectū feciſtꝭ. vn̄ traditi ſunt in cuſtodiā caceris ſub cura ꝓceſſi ⁊ martiniani. Quibꝰ conuerſis ad fidem petrꝰ in carcere fonte diuinitus ꝓcurato eos ⁊ multos alios baptizauit. eiſqꝫ carcereꝫaperuit vt liberi diſcederent: qui poſtea xp̄iani inuenti martyrto coronati ſunt. Et licet petrus nollet diſcedere ne videret̉ mortem timere. tandē cōpulſus p̄cibus diſcipuloꝝ vt ad eoꝝ ꝯſolatōnem⁊ ꝓfectum adhuc ſe in vita ſeruaret: receſſit d̓ car-
cere. Egreſſus vrbem cum veniſſet ad locum quidicit̉ ſancta Maria ad paſſus: vidit xp̄m ſibi occurrentē. ⁊ ait. Dn̄e qͦ vadis? Qui reſpondit. v.nio romā iterum crucifigi: qd̓ petrus intellexit inſe eſſe crucifigendus. Un̄ reuerſus ad ciuitatē dixit fidelibus quō dn̄s ſibi apparuerat ⁊ declarauerat ſe ꝑ martyriū migraturū.Sciens ergo pe/ §. III.trus citius ſe ad dn̄m ꝑ martyriū migraturū. pudere voluit in futurū gregi ſibi ꝯmiſſo. Cōgregatis gͦ fidelibus inſtituit ſanctū clementē ſucceſſo.rem ſuum in papatu. Unde iohannes tercius papa ait. viij. q. prima. Si petrus princeps apoſtolorum adiutores ſibi aſciuit Linum ⁊ Cletum nōtamen poteſtateꝫ pontificij aut ligandi vel ſoluēdi normam eis tradidit: ſed ſucceſſori ſuo clementi. qui ſedem apoſtolicam poſt eum ⁊ poteſtatempontificalem tradente ſibi beato petro tenere ꝓmeruit. Linus ꝟo ⁊ cletus exteriora miniſtrabātEt princeps apoſtoloꝝ verbo ⁊ oratōni inſtabatUbi dicit glo. ꝙ ex his patetqꝫ Linus ⁊ cletꝰ nōfuerūt apoſtolici. qd̓ verum eſt viuente petro ſedadminiſtrabant tꝑalia pauꝑibꝰ erogando ad qd̓fuerūt electi. vij. dyacones ab apoſtolis. hoc officium habet hodie camerarius pape. Adiuuabātetiam in ſpūalibus abſoluendo ⁊ ligando. Et qd̓dictū eſt in dicto. c. ꝙ nō hēbant ptātem ligādi etſoluēdi. intelligit̉ ẜm glo. qͦ ad plenitudinē ptātꝭquā ſibi papa reſeruat. Item ẜm glo. linꝰ ⁊ cletusnō fuer̄t poſt petrū īmediate apl̓ici. ẜ Clemens apetro inſtitutus. Qd̓ clemens cernens hoc ꝑnitioſum eſſe exemplo. ꝙ aliquis ſibi eligeret ſucceſſorem inſtigatus a ſpūſancto renūciauit papatur⁊ factꝰ eſt papa linus. Et eo decedente ꝑ martyrium creatꝰ eſt cletus pōtifex ſummꝰ. Quo migrāte ad dn̄m: fuit aſſumptꝰ ad papatū clemēs p̄fatEt dicit glo. viij. q. j. §. his om̄ibꝰ. ꝙ hodie papanō poſſet ſibi inſtituere ſucceſſorem: qꝛ hoc eēt immutare ſtatum eccleſie. vt. xxv. q. j. ꝑ plura capiInſtituens autem petrus clementem in cōſpectu fideliū eū admonuit dicēs. Te oꝑtet irrep̄herſibiliter viue̓. ⁊ ſūmo ſtudio niti vt oēs vite hꝰ occupatōes abijcias. nec fideiuſſor exiſtas. ne aduēcatꝰ litiū fias: ne ve ī nulla aliqͣ occupatiōe ꝓrſusinueniaris mūdialis negocij occaſione pplexus.Neqꝫ em̄ iudicē neqꝫ cognitorē ſcl̓ariū negociohodie ⁊ ordinare vult xp̄c. ne p̄focatꝰ pn̄tibꝰ hoīcuris: verbo dei vacare nō poſſis. Hec oꝑa qͣ tibꝰdiximus minus ꝯgruere. exhibeant ſibinuice vacantes layci ⁊ te nemo occupet ab his ſtudijs peque ſalus hominibus datur. hec. xj. q. j. Le qͦdItem petrus ad fideles. Oportet eum qui docet⁊ inſtruit animas rudes eſſe talem vt ſemetipſunpro ingenio diſcentiū ſeip̄m poſſit aptare: ⁊ verbiordinē ꝓ audientis capacitate dirigere. Debet ęad prime eſſe eruditus ⁊ doctus irreprehenſibilismaturus ⁊ pauidus: ſicut ipſi probaſtis hunc fre clementem poſt me. habetur hoc. viij. q. j. oꝑtItem petrus in ordinatōne eiuſdeꝫ clemētꝭ polum alloqͣēus ait. di. lxxxxiij. Si inimicus eſt iſte