Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

LitulusSextus

Et vidi alterū §. VIII.angelū. Hic ponit Io. poſt tribulationē prefatāeccleſie cōſolationē eius et fructū ex ea ſcꝫ deuotionē. Pro quoꝝ declaratōe ſciendū. ꝙ poſt anaſtaſium hereticū imperauit Iuſtinꝰ annis. x. Cepit aūt imperare anno dn̄i quingenteſimo. xviij.hic amore xp̄iane religionis feruēs voluit in ꝑtibus orientis eccleſias arrianoꝝ eis auferre ⁊ percatholicos eas cōſecrari. Sed nō ꝑfecit impeditus p̄cibus pape Io. ne huius occaſione oēs catholici occiderent̉ in ytalia gladio theodorici regis arriani. qd̓ cōminatꝰ fuerat ſi illud fieret. Deiſto ergo iuſtino dicit̉. Uidi alterū angelū forteſcꝫ ꝓpter imperialē poteſtatē deſcendentē de celo. ſcꝫ militantis eccleſie ꝑ baptiſmū amictū nube ſcꝫ gratie celeſtis. Et yris ī capite eius qui eſtſignū federis. pacē habēs in mētis ꝓpoſito. Facies eius ſicut ſol ꝓpter fidei ſue ſplendorē. et pedes eius ſicut columna ignis .i. affectus eius accenſi ex charitate ad ꝓmotionē xp̄ianitatis. Ethabebat in manu ſua libellū aꝑtum. qꝛ ſcripſit etmiſit epl̓as ꝑ imperiuꝫ ſuū in fauorē xp̄ianoꝝ. etpoſuit pedē ſuū dextrū ſuꝑ mare ⁊ ſiniſtrū ſupeterrā: qꝛ ſcripſit habitantibꝰ in inſulis maris ⁊ interra. Uel ꝑ mare ſignant̉ xp̄iani ꝓpter aquambaptiſmi. ꝑ terrā pagani quia terrenis immerſiUtriſqꝫ mandauit. Sed qꝛ magis fuit fauorabꝰlis xp̄ianis. ideo dicit̉ ſuꝑ mare poſuiſſe dextruꝫpedē. et clamauit voce magna. dans mādata imperiali auctoritate q̄ magna eſt. quemadmoduꝫcū leo rugit: ad terrorē arrianoꝝ Et cū clamaſſetlocuta ſunt. vij. tonitrua voces ſuas .i. vniuerſitas eccieſiarū ſeptenario numero deſignata exclamauit in voces diuine laudis. veruntū̄ qꝛ iuſtinus nō ꝑfecit qd̓ intendebat cōtra arrianos rōne iam dicta: ideo ꝓhibet̉ Iohā. ea ſcribere. vn̄dicit̉. Signa q̄ locuta ⁊cͣ. et angelꝰ quē vidi. Hicnotandū ꝙ reges et priucipes habent duos angelos cuſtodes. vnū rōne ſingularis ꝑſone ſicutet oēs hoīes de quibus Math̓. xviij. Angeli eorum ⁊cͣ. aliū rōne dignitatis ſeu officij qui dicūtur eſſe de ordine principatuū. de quibꝰ Dan̄. x.Et iſti angeli aliqn̄ ſumunt̉ ꝓ regibꝰ vel regnisquibus p̄ſunt. et ſic eſt in ꝓpoſito. vn̄ dicit. Angelus quē vidi ſtantē ſuꝑ mare .i. angelus iuſtinileuauit manū ſuā ad celū ⁊ iurauit ad maiorē ſcꝫrei future aſſertionē. qꝛ tempus amplius nō erit.Nō ꝑ hoc intelligendū ceſſatio tꝑis ſimpliciter:qꝛ etiam poſt tibiciniū. vij. angeli deſcribit̉ magnus decurſus tꝑis vſqꝫ ad finē mūdi: ſed intelligitur ceſſatio tꝑis qͣꝫtum ad virtutū hereſis ariane. vt patebit in capi. ſequēti. qd̓ fuit impletūtempore iuſtini minoris qui fuit tercius imꝑatorab iſto iuſtino ſeniore. Et ex hoc ptꝫ ꝙ illud qꝛdicit̉ hic de angelo ſtante ſuꝑ mare ⁊ ſuper terrānō p̄t intelligi de iuſtino ſeniore: qꝛ nō habuit noticiam de fiendis poſt mortē ſuā: ſed angelus ſuus cognouit ꝑ diuinā reuelationē ꝙ volūtas iuſtini ſenioris de deſtructōne hereſis arriane (quetn̄ fuit impedita rōne p̄dicta) tꝑe iuſtini iunioris

fore cōplenda. Et ſicut p̄cognouit ſic iurauit. Cuceperit tuba canere. Nam in principio iuſtini iunioris fuit hoc impletū. Cōſummabit̉ omne miſteriū .i. ſecretū a deo p̄uiſum ſicut euangelizauiꝑ ſeruos ſuos ꝓphetas. et in diebꝰ ſeptimi angeli p̄ualuerunt chriſtiani ꝯtra hereticos infideles.Et tunc audiuit Io. voces in celo dicentes. Factum eſt regnū huiꝰ mundi chriſti ⁊cͣ. Et vocequā audiui. Hic ponitur cōſolationis ꝯtinuatioꝑ imperatorē iuſtinianū qui in principio ſui imperij fuit vere catholicus. et ſuccedens iuſtino cepit imperare anno dn̄i quingenteſimo vigeſimooctauo. Fuit aūt iſte homo litteratus ⁊ leges romanas abreuiauit et in vno volumine cōpilauitqd̓ dictū eſt codex Iuſtiniani. in quo multas leges xp̄ianis fauorabiles poſuit. de quo libro hicloquit̉ Io. et vocē quā audiui. Iſta fuit vox angeli ꝑ quam chriſtus loquebat̉ iohāni. Uade accipe librū aꝑtum id eſt codicē iuſtiniani qui dicitur hic accipiendus a iohanne. quia fauorabiliserat eccleſie. De manu angeli ſtantis ſupra marhic fuit angelus iuſtiniani rōne imperij. et dixitmihi. Accipe ⁊ deuora illū tanqͣꝫ rem delectabilēEt faciet amaricare ventrē tuū. quia iuſtinianusinfine vite ſue fuit hereſi deprauatus. et ſic eiusmemoria in libro cōtenta fuit facta fidelibꝰ amara que prius erat dulcis. et ex hoc patet ꝙ angelus iſte qui tradidit librū iohanni nō fuit angeiuſtiniani qui lapſum ſuū ī hereſim nō p̄uidit ſedangelus eius. qui etiā addidit loquens iohannioportet te iterū ꝓphetare: quia poſtea de multisgentibus et populis iohannes ꝓhpetice ſcripſit Et datus eſt mihi calamus ⁊c. Hic ponit̉ fructus deuotionis ſequens ex cōſolatione eccleſie.Ubi ſciendum. ꝙ Felix papa qui illis temporibus p̄fuit romane eccleſie inſtituit feſtum dedicationis eccleſie ꝑ annos ſingulos celebrari. In dedicatione autē eccleſie epiſcopus circuit eccleſiadedicandā. et ſic ſe habet per modum menſurantis muros eius exterius et interius in pauimētoab augulo in angulū ſcribendo alphabetū. et ſiquaſi menſurat̉. Et ẜm hoc dicit iohannes in ꝑſona eccleſie loquēs ꝓphetice. et datus eſt mihcalamus virge ſimilis. Nam dedicans in manuſua habet aſperſoriū. Surge et metire templumAtriū autem exterius eijce foras. Ip̄e enim felixinſtituit vt nō celebretur miſſa niſi in loco ſacro.Et vidi ciuitatē ⁊cͣ. Hic reuertitur iohan. acdeſcribendū quandā tribulationē eccleſie excitatam per anthemium patriarchā cōſtantinopolitanum. qui ꝓpter hereſim euticianā qua erat coruptus per agapitū papam fuit depoſitus et loco eius mennas ſeruus dei monachus inſtitutꝰSed theodora imperatrix infecta eadem hereſtpetijt a ſiluerio papa anthemiū reſtitui. et quiarennuit hoc facere: theodora imꝑatrix indignata et maritus eius iuſtinianus hereſi euticiana ꝑanthemium deprauatus: mouerunt ꝑſecutioneꝫꝯtra miniſtros eccleſie ita ꝙ ſilueriꝰ de facto fulidepoſitꝰ: ⁊ in exiliū relegatus ꝑ guilliſariū patriciū. xxiij. q. iiij. guilliſariꝰ: et mennas ſeruꝰ dei in