Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitu lū .I.Fo. CLXXI

aīalia ad oſtendendū ꝙ ꝓceſſit illud inqͣꝫtuꝫ malum pene ex diuina ordinatōe. Bilibris tritici denario vno ⁊cͣ. Hugo floriacen̄. dicit. ꝙ romani capta hieroſolyma feſſi cede multa querebant quōmancipia ip̄os ſcꝫ iudeos captos venderēt. et qꝛmulta erāt ⁊ pauci emptores. ideo decreuerūt vtxxx. mācipia vno numiſmate vēderent̉. bilibriseſt mēſura duarū libraꝝ. Et vinū et oleū ne leſeris .i. xp̄ianos illiꝰ regionis qͥ ſignant̉ ꝑ vinū eioleū. ꝓpter leticiā ſpiritualē ⁊ feruorē ac pietatēin ꝓximos. Iſti em̄ nō fuerūt leſi ꝑ exercitū titi.qꝛ an̄ obſidionē fuerant admoniti inde recedere. Et cū aperuiſſet ſigillū quartū. Ponit ſtatumquartū eccleſie ſub domiciano .ſ. qui mouit ſecundam ꝑſecutōꝫ eccleſie. et multa mala fecit romano imꝑio. Audiui quartū aīal .i. aliquē primū patiarchā ſeu ep̄m conſtantinopolitanū (q̄ tn̄ ciuitas nō dicebat̉ tūc ꝯſtantinopolis ſed bizantiūiam defunctū ⁊ in gloria exiſtentē. Ueni et videſ. quartū ſtatū eccīe. Et ecce equus pallidꝰ .i. romanus ppl̓s. domicianꝰ em̄ magnā ꝑtē ſenatorūet alioꝝ nobiliū ī exiliū miſit: bona eoꝝ diripiēs:imponēs eis crimina. ꝓpter qd̓ qꝛ rome erāt ⁊ alibi ſtabāt in magno timore ne ſil̓ia ab eo paterētur. timor aūt facit mēbra exteriora pallida et p̄cipue faciē: et ideo romanū imperiū pro illo tꝑe ſignat̉ ꝑ equū pallidū ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eū ſcꝫ domicianꝰ nomē illi mors actiue ⁊ paſſiue qꝛ ml̓tos occidit et romanoꝝ et gētiliū tā fideliū qͣꝫ infideliū⁊ ip̄e demū a ſenatu interfectus eſt ꝓpter ſuā crudelitatē. Et infernus ſequebat̉ eū. qꝛ moriens adgehennā deſcendit. et data eſt illi poteſtas ſuperqͣtuor ꝑtes terre in qͥbus ſcꝫ dilatatū erat imperum romanū interficere gladio. Nā multi ꝑ orbiſꝑtes de mandato eius fideles martyrizati ſūt. Etfame qꝛ multi in carceribꝰ cruciati defecerunt. etbeſtijs terre qꝛ multi ſunt traditi beſtijs deuorandi. et morte qꝛ et pluribꝰ alijs modis cruciati. Etnota ꝙ ſicut zach. vj. ꝑ qͣtuor equos variatos cōloribꝰ deſignant̉ qͣtuor monarchie ſeu regna: itahic ꝑ qͣtuor equos ꝑ primū regnū xp̄i: per alia romanoꝝ ſed variatū regimine. Et cū aperuiſſetſigillū quintū. Hic notat̉ quintꝰ ſtatus eccīe quifuit ſub trayano vſqꝫ ad dyoclecianū. Iſte enimtrayanus mouit terciā ꝑſecutionē cōtra eccleſiā.Harcus anthoniꝰ quartā. Seuerꝰ quintā. Maximianus ſextā. Decius ſeptimam. Ualerianusoctauā. Aurelianꝰ nonā. Et licꝫ plures intermedij imꝑatores occidi fecerint xp̄ianos: tn̄ iſti ſpecialiter dicunt̉ ꝑſecutōes mouiſſe cōtra eccleſiā.qꝛ fererūt et renouauerūt edicta cōtra xp̄ianos.Tꝑibus em̄ iſtoꝝ imperatorū nō erāt eccīe nec altaria ſtabilia publica: ſed ī locis occultis p̄cipuein criptis martyrū ſuper corpora eoꝝ ibi ſepulta.portabat̉ ⁊ erigebat̉ altare ligneū ꝓ celebratōnemiſſarū. et ideo dicit̉. Uidi ſubtus altare dei animas interfectoꝝ .i. martyres īterfectos. eo ꝙ erātibi corꝑa eoꝝ ꝓpter verbū dei qͣꝫtū ad doctoresqui martyrizati ſunt ꝓpter p̄dicationē verbi. Etꝓpter teſtimoniū qd̓ habebāt qͣꝫtū ad ſimplicesqui martyriū ſuſceperūt: eo ꝙ nolebāt negareſ

magis ꝓteſtabant̉ ſe credere in xp̄m. Et clamabant voce magna. et iſte clamor nō eſt niſi quedāmanifeſtatio malicie tyrannoꝝ cōtra deū meritopunienda: ſic̄ vox ſanguinis abel de terra ad deum clamabat. Uſqꝫ quo dn̄e ſanctus ⁊ verus nōvindicas ſanguinē noſtrū de his qͥ ſunt in terra.id eſt de tyrannis qͥ habitāt in terra dn̄antes. Etdate ſunt ſingulis ſtole albe .i. gloria aīe. et dictūeſt illis vt requieſcerēt ſcꝫ corꝑa eoꝝ. Adhuc modicū ſcꝫ vſqꝫ ad iudiciū finale: qd̓ modicū tꝑs eſtreſpectu eterni. et tūc recipiēt ſtolā corꝑis .i. gloriam. et vindicta .i. punitio fiet ꝯtra tyrānos illosmanifeſtata. Donec impleat̉ numerꝰ ⁊cͣ. a deo p̄ordinatus. Et cū aperuiſſet ſigillū ſextū. Hicdeſcribit̉ ſtatus eccīe ſub dyocleciano et maximiāno qͥ decimā ꝑſecutionē mouerūt ꝯtra eccleſiaꝫhec fuit atrocior oībus p̄cedentibꝰ. intantū ꝙ infra. xxx. dies legit̉. xvij. milia ꝓmiſcui ſexꝰ martyrio coronatos. Ponit̉ gͦ primo acerbitas ꝑſecutionis et poſtea ſuauitas ꝯſolatōis diuine. Dicitergo in aꝑtione huiꝰ ſigilli ꝙ terremotus factuseſt magnꝰ: qꝛ in oībus ꝑtibus romani imperij demandato dyocleciani et maximiani moti ſunt iudices ⁊ potētes ad occidendū xp̄ianos. Et ſol factus eſt niger .i. xp̄s qui eſt ſol iuſticie denigrateſt qͣꝫtum ad famā ⁊ etiā in mēbris ſuis. qꝛ eis imponebat̉ ꝙ erāt magi ⁊ malefici: ⁊ ꝙ a xp̄o ꝑ apoſtolos artes illas magicas dicerāt: et ſic qͣꝫtum ineis erat xp̄m denigrabāt. Et luna tota facta ē ſicut ſanguis. qꝛ tunc eccīa tota fuit ſanguine matyrū rubricata. et ſtelle ceciderūt de celo qꝛ ml̓ti qͥerāt eminētes ī celo eccleſie militātis. timore mortis inclinabant̉ ad īmolandū idol̓. vt ptꝫ de marcellino papa qͥ idolis thurificauit. vn̄ et de alijsmultis veriſimile ē ꝙ deficiebāt a fide. Marcellinus tn̄ pnīa ductꝰ martyriū poſtea ꝓ fide xp̄i ſuſcepit. Et ceſſauit tūc ep̄atus romanꝰ annis. vij.et menſibꝰ. v. ꝓpter immanitatē ꝑſecutōis illiꝰ.Sicut ficus emittit groſſos ſuos cū a vento magno mouet̉. Ficus groſſi dicunt̉ ficus primi tꝑisimmature. q̄ defacili cadūt a magno vēto ꝯcuſſeTūc em̄ flauit in eccleſia turbo tēpeſtuoſe ꝑſecutionis. et celū receſſit velut liber inuolutꝰ .i. eccīatūc tꝑis. qꝛ xp̄iani tūc ſe occultabāt qͣꝫtum poterant niſi aliqͥ pauci ⁊ feruore ſpūs martyrio ſe exponētes et offerētes. et oīs mons ⁊ inſule de locꝭſuis mote ſunt. Nā in mōtibꝰ et ſuꝑ rupes inacceſſibiles ⁊ inſulis maris clauſe vbi fugerāt xp̄iani q̄rebant̉. Et ſic dicunt̉ loca iſta mota ꝓpt̓ motum inhabitantiū ſicut dicitur ciuitas moueri qꝛinhabitātes in ea mouent̉. Cū em̄ eccīa iā diffuſa eſſet ꝑ totū orbē timētes deficere in tormētis afide tꝑe perſecutōis dyocleciani ⁊ maximiani. q̄rebāt ſe abſcōdere in locis cauernoſis ſub mōtibus. Aliqui etiā timētes capi ⁊ cruciari ⁊ nō ſufferre poſſe: deſiderabāt ſuppoſita tn̄ dei volūtatebreui morte finiri. ⁊ hoꝝ deſideriū exprimit̉ cumſubdit̉. Et dicūt montibꝰ cadite ſuꝑ nos. et qꝛ cūdeus flagellat nos aliqͣ tribulatōe dicit̉ iratꝰ cōtra nos ꝑ ſimilitudinē hoīs irati: ideo ſubditur.Abſcondite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronū: irati

ẜ 5