Capitulū VIIFo. CLIIII
inſtanti cum alio corpore. nec poſſit vnum corꝑtrāſire per aliud niſi ꝑceſſionem apparitōnem ſeufractōnem: ſicut cum corpꝰ hominis ambulat aerei cedit: ⁊ ſic de aqua cum quis natat. ideo cū xp̄cin corꝑe reſurgens exiuit de ſepulchro. vel nuncintrauit ad diſcipulos clauſis ianuis fuit hoc perſpeciale miraculuꝫ virtutis diuine ꝯtra ꝯſuetumcurſum: vel vim nature. Stetit in medio diſcipulorum. Ideo in medio vt ab omnibus videretur⁊ nullū ꝯtemnens: ne videret̉ acceptator ꝑſonaꝝſi magis iuxta vnum qͣꝫ alium cerneret̉. Et vt invirtutibus habitare oſtenderetur que ꝯſiſtunt inmedio. Dixit eis pax vobis. Grecus. Pudeat ergo nos pacis munus deſerere: quam nobis Xp̄shinc diſcedens relinquit. Pax ⁊ res ⁊ nomē dulce: quoniā ⁊ dei eſſe accepimus. Iuxta illud: paxdei. Et eius eſſe deum: iuxta illud. deus pacꝭ. Etipſam eſſe deum: iuxta illud. Ipſe eſt pax noſtra.Pax bonum ꝯmendatum ab omnibus: obſeruatum a paucis. Que aūt eſt cauſa? fortaſſe ambitōdominij aut facultatum aut liuor aut odium autꝯtemptus: aut aliquid hmōi ex his que dei ignaros videmꝰ incurrere. dei quippe p̄cipue pax eſt q̄ꝯfederat omnia: cuiꝰ nihil eſt a deo ꝓprium ſicutvnitas nature ⁊ pacificus ſtatꝰ. Tranſūmit̉ veroab angelis ⁊ diuinis poteſtatibꝰ que ad deū ⁊ adinuicem pacifice ſe habent. Diffundit̉ ꝟo ꝑ totaꝫcreaturam cuiꝰ eſt decor ⁊ tranquillitas. in nobisautem manet. ẜm animā quidē ꝑ inueſtigatōemvirtutū ⁊ ꝯmunicatōnem: ẜm corpus ꝟo .ſ. in mēbroꝝ ⁊ elemētoꝝ ꝯmēſuratōe: qͦꝝ alteꝝ pulchritudo alteꝝ ſanitas nūcupat̉. hͨ ille. ⁊ ſb̓dit̉. Ego ſū.ſcꝫ veſter magiſter: veſter dominus: immo et veſter deus cuiꝰ nomen eſt ego ſum ꝓprijſſimum: qꝛſolus .ſ. immutabilis ẜm deitatem. Nolite timereConturbati ꝟo ⁊ cōterriti diſcipuli eſtimabant ſeſpiritū videre .i. aliquod corpus fantaſticuꝫ ⁊ aereum. Turbari poterant ex eo ꝙ ianuis clauẜ intrauerat. Et quia ꝑ verbū pacis nō eſt ſedatꝰ turbo in animabꝰ eorum: aliunde oſtendit ſe eſſe filium dei qui mentis cognoſcebat archana. vnd̓ dixit eis. Qui turbati eſtis ⁊ cogitatōnes aſcēdūt īcorda veſtra? Logitatōnes bone vtiqꝫ deſcēdūtin cor: quia a deo deſuꝑ immittunt̉ vt bona ſemna: ſed cogitatōnes male ⁊ falſe aſcendūt: quia adyabolo vel ſenſualitate abinfra in cor aſcendūt.vt male herbe e terra. ⁊ quia falſum erat quod extimabant .ſ. corpus xp̄i eſſe fantaſticuꝫ: ideo dicitaſcendere hmōi cogitatōnes. Et cum hec dixiſſeton̄dit eis manꝰ ⁊ pedes .i. ſigna clauorum: ꝯprobans deuictam eſſe mortem: ⁊ humanā naturamiam in eo corruptōneꝫ exuiſſe: ⁊ in eodem ip̄o ſuocorpore quod fuerat clauis ꝯfoſſum vere reſurrexiſſe. Adiungit qͦꝫ ⁊ aliud .ſ. palpationem dicēs.Palpate ⁊ videte .i. noſcite. quia ſpiritus carnem⁊ oſſa nō habet .i. fantaſma ſicut plures defunctorum circa ſepulchra videri ſunt ſoliti: nō tamē habent carnem ⁊ oſſa: ſicut me videtis habere Gre.in moralibus. Non eniꝫ in illa reſurrectōnis gl̓iacorpus noſtrum erit impalpabile ⁊ ventis aereqꝫſubtilius vt dixit Eutitius hereticus: ſed ſubtile
ꝑ effectum ſpūalis potentie: palpabile aūt ꝑ veritatem nature. Et cū hͨ dixiſſet: oſtendit eis manꝰ⁊ pedes ac etiam latus ẜm Io. quibꝰ .ſ. indita clauorum veſtigia claruere ⁊ lancee. vt .ſ. oſtēſa vulnerum cicatrice: dubietatis eoꝝ vulnus ſanaret.Solent hic gentiles calumnia inſtruere ꝙ nō valuerit dn̄s vulnera ſibi inflicta curare. Sed conſequens eſt vt quia maiora feciſſe ꝓbatur .ſ. reſurgere: potuit ⁊ minora .ſ. ſigna mortis deſtruere vt cicatrices. Sed ſibi ea reſeruauit quintuplici ratione. ꝓut nota. in. iij. parte beati Tho. Exinde vtait Io. gauiſi ſunt diſcipuli viſo domino. ⁊ ſic impletur quod ante mortem p̄dixerat ſcꝫ. Iterū videbo vos: ⁊ gaudebit cor veſtrum. Aug. xxij. deciui. dei. Claritas qua iuſti fulgebunt ſicut ſol inregno patris eorum vt ait xp̄c: in eius corꝑe cumreſurrexit ab oculis diſcipuloꝝ potius abſcondita fuiſſe qͣꝫ defuiſſe credenda eſt. Non enim ferreteam humanus atqꝫ infirmus aſpectꝰ. qn̄ ille a ſuis deberet attendi vt poſſit agnoſci. Quia ꝟo vtait Criſoſto. p̄lium inexpugnabile habebāt ad iudeos: rurſus eis pacem annunciat dicens. Paxvobis. Beda. iteratio pacis: ꝯfirmatio eſt. Siueideo repetit: quia gemina eſt virtus charitatꝭ: vl̓quia ipſe eſt qui fecit vtraqꝫ vnum. Criſoſto. Simulqꝫ demonſtrat crucis efficaciam ꝑ quam ſoluit omnia triſtia ⁊ cōtulit omnia bona. et hec eſtpax. Et quia omnia ꝓhibentia ſunt deſtructa: iōſubdit. Sicut miſit me pater. Grego. miſit patetfilium cum hunc ꝓ redemptōne humani generisincarnari conſtituit. Ita ⁊ ego mitto vos. Greg.id eſt ea charitate. vos diligo cum inter ſcandalaꝑſecutorum mitto. qua me pater charitate dilexitque me ad tolerandas paſſiones venire fecit Auguſtinꝰ. Equalem filium patri nouimus: ſed hicverba mediatoris agnoſcimus. Mediam quippeſe oſtendit dicendo. Ille me: ⁊ ego vos. Et vt on̄dat eis. ait Criſoſto. ſuam dignitatem ⁊ poteſtatem: ſua auctoritate dat eis virtutem. vnde ſequitur. Hec cum dixiſſet inſufflauit in eos: dicēs. Accipite ſpm̄ſctm̄. Criẜ. Flatꝰ ille corporeꝰ ſb̓a ſpūſſancti nō fuit ſꝫ demōſtratō ꝑ ꝯgruā ſignificatōeꝫnō tm̄ a pr̄e: ſꝫ etiā a filio ꝓcedentē .ſ.ſ. Quis eī demētiſſimꝰ diceret ait aug. aliū fuiſſe ſpm̄ quē inſuflans dedit ⁊ aliū quē pꝰ aſcenſionē miſit. Greg.Cur aūt priꝰ ī t̓ra diſcipl̓is dat̉ poſtea de celo mittit̉: niſi qꝛ duo ſūt p̄cepta charitatꝭ. dilectō .ſ. dei ⁊ꝓximi. In t̓ra dat̉ ſpūs vt diligat̉ ꝓximꝰ: d̓ celoꝟo vt diligat̉ deꝰ: priꝰ a ꝯſiſtente dn̄o ī terra dat̉:poſtea de celo mittit̉: qꝛ in ꝓximi dilectōne diſcit̉qͣliter ꝑueniri debeat ad amorē dei. Quoꝝ remiſeritis pctā remittunt̉ eis ⁊cͣ. Criſo. Nequaqͣꝫ qͥspeccabit dicēs tūc eos ſuſcepiſſe qͣndā ptāteꝫ ſpiritualis gr̄e vt nō mortuos ſuſcitent ⁊ vt miracl̓afaciāt ſicut ī die penthe. ſꝫ vt pctā dimittāt. GregSciendū ꝙ hi qͥ priꝰ .ſ .ſ. hūerūt vt innocētes viuerēt ⁊ ī p̄dicatōe qͥbuſdā ꝓdeſſent: idcirco pꝰ reſuirectōeꝫ dn̄i patēter acceper̄t vt ꝓdeſſe nō paucisſꝫ pl̓ibꝰ poſſent. Et hi vocati n̄ ſolū d̓ ſemetip̄is ſecuri ſūt ſꝫ etiā pͥncipatū ſuꝑni iudicij ſortiūt̉ vt vice dei qͥbuſdā pctā retineat .ſ. ū abſoluēdo. qͥbuſ-
U 4