Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXLVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo. CXLVIII. Capitulū VI

dicentem ſe chriſtū regem eſſe. Que omnia falſaerant. nō em̄ gentē ſubuertebat querens ſibi gentem ꝯgregare ad ſeditionē: ſed cōuertebat ad ſalutē inducēs humilitatē ⁊ ſubiectionē. Nec ꝓhibuit cenſum vel tributū dari ceſari: ſed ꝓpoſitaſibi q̄ſtione a qͥbuſdā ſuꝑ ea re reſpōderat. Reddite q̄ ſunt ceſaris ceſari. Neqꝫ ſe regē faciebat:ſed cū voluit eū ppl̓s ſatiatꝰ ab eo ex quinqꝫ panibus ordeaceis ⁊ duobꝰ piſcibus facere rege: fugit. et pauꝑ cū pauperibꝰ ⁊ mitibus incedebatPylatus gͦ duabꝰ primis obiectōibꝰ obmiſſis vfriuolas ⁊ falſas reputās. intrans p̄toriū q̄ſiuitaieſu de tercia dicēs. Tu es rex iudeoꝝ. Cui ieſusvt refert iohannes ait. A temetip̄o hoc dicis: analij tibi dixerūt de me .ſ. ꝙ ſim rex iudeorum. Adquē pylatus. Nunqͥd iudeꝰ ſum ego. Gens tuet pontifices tui tradiderūt te mihi. q. d. ego nōſum iudeus vt ſciā cōuerſationē tuā: ſed iudei qͥſciunt facta tua dederūt te in manꝰ meas. qͥd ergo feciſti. ꝓpter quā cauſam te ita vinctū duxern̄t ad me vt reū. tu explica. At ieſus ad eū. Regnū meū. vt narrat Ioh̓. ſolus. nō eſt de hͦ mundo. q. d. Nō me habeo vt rex tꝑalis. nec mihi vſurpo dignitatē regalē vt gens mea impoſuit: ſꝫvt pauꝑ et mendicꝰ ⁊ abiectus incedo. Si em̄ rgnū meū eſſet de hoc mundo. miniſtri vtiqꝫ meidecertarēt vt nō traderer iudeis. pugnarēt em̄ ꝓme ⁊ defenderēt ne p̄ualarēt ꝯtra me. nūc aūt regnum meū nō eſt hinc. Regnū em̄ ſpūale virtutum qd̓ ꝑducit ad regnū eternū erat qd̓ nobis q̄rebat et ꝓ quo nobis ꝯferendo patiebat̉. Qn̄ pꝰlatus interrogauit eū. qͥd feciſti. poterat rn̄dereieſus. Que ego feci in ppl̓o iſto iſta ſunt. Eduxipatrē eoꝝ abrahā de vr̄ chaldeorū. ego ꝓtectoreius et iſaac ⁊ iacob fui vbicūqꝫ ambulauerunt.Ego ioſeph in egyptū p̄miſi ad ſuſtentandū eostꝑe famis in egypto. qͣſi dn̄m ꝯſtituendo. ego dedura ſeruitute pharaonis eduxi. flagellatis multipliciter egyptijs ⁊ demū ī mari ſubmerſis. egopopulū iſtū vt peculiarē elegi ex cunctis natōnibus dando eis legē meā. ego. xl. annis manna ꝑdeſertū cibaui. ego in terrā ꝓmiſſionis adduxi.expugnatis habitatoribꝰ terre illius ⁊c̄. Demuꝫego ex eis carnē aſſumēs inter eos hūiliter ꝯuerſatus ſum. Ego oībus beneficia cōtuli. innumeras ſanitates ꝑficiēs. Cecis viſum. claudis greſſum. ſurdis auditū. loquelā mutis. mundiciā leproſis. vitā mortuis reſtitui. peccatoribꝰ donauiindulgentiā. meſtis leticiā plurimis gratiā. ignerantibus ſapiētie doctrinā. Hec ſunt pylate q̄ feci. de quibus pn̄t me accuſare. ſi digna ſunt iſta.Tunc dixit ei pylatꝰ. ergo rex es tu ſcꝫ exquo regnum habes ⁊ ſi nō de hoc mūdo. Cui ieſus. tudicis ſcꝫ veritatē. qꝛ rex ſum ego. et merito. Habeo em̄ omne dominiū et ſuꝑ oīa. cui flectit̉ om̄egenu celeſtiū terreſtriū et infernoꝝ. Ego in hocnatus ſum. ſubdit et ad hoc veni in mundū. vt teſtimoniū ꝑhibeā veritati reprehendēdo vicia cōfutando errores. et qꝛ veritas odiū parit. ideo iudei nolētes vicia eoꝝ argui: ex odio mortē eiꝰ ꝓcurarūt. Oīs qui ex veritate .i. cui placet veritas

ſeu qui eſt ex deo ꝑ gratiā genitꝰ qui eſt veritas.audit vocē meā obſeruando meā doctrinā veriſſimā. Cui pylatus. Quid eſt veritas. nō expectauit pylatus reſponſionē anhelās ad liberationēeius. Sciebat em̄. dicit matheꝰ et marcus ꝙ perinuidiā tradidiſſent eū: Exiuit gͦ ad eos pylatuſdicens. ego nullā cauſaꝫ mortis inuenio in hoīeiſto. At illi clamauerūt dicētes. Cōmouit vniuerſum populū ſcꝫ ſeditiones faciēs et ꝯgregās ſibigentes ad rebellandū. docēs a galilea vſqꝫ hucſcꝫ in iudeā. Pylatus audiens galileā noīare vtrefert lucas. interrogās ⁊ ꝑcipiēs ꝙ galileꝰ eſſetid eſt nutritus et cōuerſatꝰ in galilea: miſit ieſumvinctū cū accuſatoribꝰ ſuis ad herodē regem galilee qͥ venerat tunc hieroſolymā ad ſolennitatēillā tanqͣꝫ ꝑtinentē ad iuriſditionē ſuā ⁊ iudiciuꝫvt ſubditu ſuū. Herodes aūt viſo ieſu coram eoadducto: gauiſus eſt valde. cupiebat em̄ diu eūvidere: eo ꝙ multa audiſſet de eo ⁊ ſperabat aliquod ſignū videre fieri ab eo. Stabāt aūt ⁊ principes ſacerdotū ante eū in multis accuſantes eūInterrogauit aūt eū herodes de multis. qͥ ad nihil eoꝝ reſpōdit. et hoc. qꝛ nō cauſa veritatꝭ ſedcurioſitatꝭ illa q̄rebat. Qd̓ cernēs herodes ſpreuit euꝫ cū exercitu ſuo. et vt inſanū indutū veſtealba linea remiſit illū ad pylatū. Ex hac delatōehonoris quā fecit pylatus herodi facti ſunt amici adinuicē herodes et pylatus: qͥ antea inimicierāt. Hec inimicicia cōtracta erat. qꝛ pylatus videbat̉ p̄turbaſſe iuriſditionē herodis. ex eo ꝙ occidit quendā iudā galileū qͥ multos ſecū adunauerat quaſi principē ſe faciens populi iudeorū:dum in monte quodā ſacrificijs inſiſterent. Remiſſo igitur ieſu ad pylatuꝫ. dixit pylatus. Obtuliſtis mihi hūc hominē quaſi ſubuertentē populum: et ecce corā vobis interrogans nil inuenio cauſe in eo. ex his in quibus accuſatis eum:ſed neqꝫ herodes: nam remiſit eum ad nos et ecce nil morte dignū actū eſt ei. emendatū ergo illum dimittā. At illi clamabāt dicentes. Crucifige crucifige eum. Pylatus igit̉ exiſtimās ꝙ ſi faceret ieſum flagellare acriter: iudei moti cōpaſſione nō aliud pene vel punitionis q̄rerent de eo.Apprehendit ergo pylatus ieſum ⁊ flagellauit.vt refert Ioh̓. et flagellationē iſtam fuiſſe diutinam oſtendit psͣ. dicens in eius ꝑſona. Fui flagellatus tota die .i. magna parte diei. et eſaie. liiDiſciplina pacis noſtre ſuꝑ eum: ⁊ liuore eius .ſ.ex ꝑcuſſionibus diris ſanati ſumus. Flagellatūautem pylatus adducit eum foras dicens. Eccehomo. q. d. nōne videtur vobis ſufficienter caſtigatus. At illi clamabāt. Crucifige crucifige eumEt ille. ego nullam cauſam mortis inuenio in eoEſt autē vobis cōſuetudo vt dimittā vobis vnūex vinctis ſcꝫ morte dignū. Hunc enim morē introduxerant iudei vt ſcilicet in memoriā beneficij recepti a deo. in tali ſolennitate ſcꝫ liberationis ip̄ius populi de morte primogenitoꝝ ⁊ de ſeruitute egyptiaca mortifera: vnus ex malefactoribus captis morte plectendus liber donareturpopulo. alij ad mortem iudicarentur. Quem