Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXLVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .VI.Fo. CXLVII

manſuetꝰ qui portat̉ ad victimā mitiſſime reſpōdit dicēs. Si male locutus ſum. vel reſpondenspontifici vel docēs in tēplo: teſtimoniū ꝑhibe demalo. Aug. Quid iſta reſpōſione verius māſuetius ⁊ iuſtius. Qui em̄ recepit alapā. nōne velleeū qui ꝑcuſſit aut celeſti igne conſumi. aut terradehiſcente ſorberi aut correptū demonio volūtari: aut pena aliqͣ alia etiā grauiori puniri. Quidhorū ꝑ potentiā iubere nō poterat. ꝑ quē factuseſt mundus. Nec tn̄ hoꝝ aliqͥd egit. Cyprianusdi. xciij. Dn̄s ieſus rex iudex ⁊ dn̄s noſter paſſioni ſubditꝰ. cū alapā accepiſſet nihil cōtumelioſein ꝑſonā pontificis locutꝰ eſt: ſed magis innocētiam ſuā tutus eſt dicēſ. Si male locutus ſum teſtimoniū ꝑhibe de malo. q̄ oīa humilit̓ facta ſunet patiēter. vt nobis humilitatꝭ ⁊ patiētie tribusret exemplū. Sed nota ꝙ dn̄s nō p̄buit alterammaxillā ꝑcutiendā: ſed potiꝰ de illata pie reprehendēs ait. Si aūt bene qͥd me cedis. Ubi notaẜm augꝰ. ꝙ dn̄s ꝑcutienti ſe nō p̄buit alterā maxillā: ſed potius ꝓhibuit ne faceret ⁊ iniuriā augeret. et tn̄ paratus aduenerat nō ſolū in faciemꝑcuti: ſed etiā ꝓ quibꝰ hoc patiebat̉ crucifixꝰ ocidi. Ex hoc oſtendēs ꝙ p̄cepta q̄ dederat de patientia illa .ſ. ſi qͥs te ꝑcuſſerit in dexterā maxillāp̄be illi et alterā ⁊cͣ: ſunt in p̄paratione cordis retinenda magis qͣꝫ oꝑe exequēda. vt in ſecreto teneatur animi patiētia cū beniuolētia. in aꝑto fiat id qd̓ eis ꝓdeſſe videt̉. xxiij. q. j. paratꝰ. Demū miſit eū annas ligatū ad ſocerū ſuū cayphāvbi accenſo igne in medio atrij ꝓpter frigus petrus introgreſſus cū alijs vt videret finē magiſtri ne agnoſceret̉ eē diſcipulꝰ ieſu. et ip̄e cū alijsſe calefaciebat ad ignē. quia em̄ iā ignis charitatis in eo erat extinctus. igne accenſo in medio ſnagoge vicioꝝ ad illū petrꝰ ſe calefaciebat. Intuita aūt eū alia ancilla dixit aſtantibꝰ. et hic dellis diſcipulis eius eſt. Cuiꝰ verbis moti ſūt audientes ex qͥbus vnꝰ dixit. Uere ⁊ tu ex illis espetrus aūt ſecūdo negauit dicēs. O homo nonſum. Et qͣꝫuis petrus intēderit dicere ꝙ nō eſſetdiſcipulus ieſu. tn̄ verū dixit ẜm aliū ſenſum. qꝛſcꝫ nō habebat eſſe ſpūale. Et aduertendū ꝙ iohannes ponit petri negationē primā factā ī domo anne. et tūc primo gallus cantauit. ſecundāvero ⁊ terciā in domo cayphe. et poſt terciā immediate gallus ſecūdo cātauit. Sed alij euāgeliſte deſcribūt omnē trinā negationē factā in dodomo cayphe. Qd̓ dici p̄t ideo ſic narraſſe: qꝛ illi tres euāgeliſte nō curarūt mentionē facere depn̄tatione ieſu corā anna. qꝛ extraordinaria erat.cū non eſſet ſummꝰ pontifex qͥ haberet diſcuterecauſam: ſed ad cōplacentiā vtriuſqꝫ vt affiniū fecerūt tāqͣꝫ ꝓ vno iudicio habētes vel qꝛ ambo ſimul fuerūt ſummi pōtifices ꝓ illo anno: et ſi cōtra legē. Un̄ qͥlibet habebat cauſam diſcutere etꝓ vno tribunali habebat̉. et ideo in domo cayphe vbi terminata fuit. oēm illā negationē referunt factā. Poſt puſillū aūt qd̓ puſillū quantuꝫforet lucas expreſſit dicēs interuallo facto quaſivnius hore cū quidā dicerēt. Uere tu ex illis es:

nam ⁊ galileꝰ es loq̄la tua manifeſtū te facit. nōꝙ diuerſum eſſet ideoma galileoꝝ a iudeis. namvnū ſcꝫ hebraicū cōmune eis: ſed erat differensmodꝰ ꝓnunciādi ſeu accentuandi ſicut inter ſenenſes ⁊ florentinos. Et cū petrus vellet ſe excuſare dixit cognatus malchi cui xp̄s auriculā ſanauit. Nōne ego te vidi in orto cū illo qn̄ apprehendimꝰ eū. Tūc petrꝰ vt magis ſibi credereturcepit iurare ⁊ anathematizare et deteſtari ꝙ nonnouiſſet illū. Et cōtinuo gallus ſecūdo cantauit.Ubi plura myſteria. Et primo qꝛ iſta negatio petri ſignat offenſam mortalē cuiuſlibet de eccleſiaNā vt dicit Hiero. quotiēs vincimur vicijs atqꝫpeccatis: totiēs deū negamus. xj. q. iij. extimāt.Trina negatio fignat offenſam triphariā cordisoris ⁊ oꝑis. Que negatio offenſe ad inſtigatiōꝫancille ⁊ vicioꝝ .i. ad ſuggeſtionē vel incitationeſenſualitatis ⁊ demonū ꝑ ſe vel ꝑ ſuaſionē malorum viroꝝ. Ad cantū galli petrꝰ recognoſcit exceſſum ſuū. nō primū ſed ſecundū cantū: qꝛ ad p̄dicationē vel admonitiōꝫ bonoꝝ nō ſolū ad aures ſed ad mentē attingentē peccator cōpungit̉et penitet. Scd̓o ſcienduꝫ ẜm Grego. in omel̓. ꝙoīpotēs deus eū quē cuncte eccleſie p̄eſſe diſpoſuerat. ancille vocē ꝑtimeſcere ⁊ ſe negare ꝑmiſitmagne vtiqꝫ diſpenſatōe pietatis. vt futurus paſtor eccleſie in culpa ſua diſceret: qͣliter alijs miſereri deberet. diſt. l. Cōſiderandū. Cōuerſus autēdn̄s ait lucas reſpexit petrū. q. d. recognoſce peccatū. vbi et eiꝰ immēſa pietas oſtēdit̉. vt inter illuſiones ⁊ tortores poſitꝰ. qͣſi ſuarū penaꝝ oblitꝰpetri lapſuꝫ dolens reſpicit vt defleat Quē tn̄ reſpectū ⁊ ꝯuerſionē aug. magꝭ dicit intelligendūde ꝯuerſione ⁊ reſpectu ſpūali diuine miſeratōisqͣ d̓r ꝑ ꝓphetā. Cōuerte̓ dn̄e ⁊ eripe aīaꝫ meā. etillud. Reſpice i me ⁊cͣ. qͣꝫ de corꝑali reſpcū. Et egreſſus petrꝰ foras fleuit amare. Cū bonis cū diſcipulis ꝯuerſans cōfeſſus ē xp̄m filiū dei. Intermalos ſe reꝑiens iudeos ip̄m negauit. negatōeꝫſegregatꝰ a malis fleuit. et nocte illa mīſtri iniqͥſſimi ⁊ crudeliſſimi qͥ tenebāt eū .ſ. ligatū ml̓tipliciter vexauerūt. iuxͣ illud. Caſtigatio mea ī matutinis. nā vt dicit lucas. illudebat ei cedētes ⁊ velauerūt eū ⁊ ꝑcutiebāt faciē eiꝰ dicētes. ꝓphetizanobis xp̄e qͥs eſt qͥ te ꝑcuſſit. O ineffabilis hūilitas ⁊ patīa ieſu xp̄i. O inenarrabilis crudelitasiudaici ppl̓i. faciē illā plenā oīm gratiarū ſputisdeturpae̓ nō verent̉: in quā deſiderāt āgeli ꝓſpicere. Caput illud gazophilatiū theſauroꝝ ſapīeet ſcīe dei: ꝑcutiētes affligūt. Oculoſ dn̄i lucidiores ſole ⁊ pietate plenos velis oꝑuerūt. aures q̄audiūt organa ſanctoꝝ ⁊ thronos āgeloꝝ: cōtumelijs ⁊ blaſphemijs malignoꝝ plene ſūt. Un̄ etip̄e luc̄. dicit. et alia ml̓ta blaſphemātes dicebātin eū. Mane aūt facto tēpeſtiue ꝯuenerūt oēspͥncipes ſac̓dotū ⁊ ſeniores pleb̓ ⁊ ſcribe ī ꝯcilioq̄rētes falſū teſtīm ꝯͣ ih̓m. vt eū mōti traderēt. etnō īueniebāt. demū vener̄t duo falſi teſteſ vt r̄fertmat. ⁊ mar. qͥ dixer̄t. noſ audiuimꝰ qꝛ h̓ dixit. poſſum d̓ſtrue̓ hͦ tēplū maū ſcm̄ ⁊ ī triduo reedificae̓aliud n̄ maū ſcm̄. ⁊ n̄ erāt ꝯueniētia teſtmōia eoꝝ

T 5